روزنامه عصر مردم

هفته‌هاي هنری «شاهنامه» در جشنواره جهاني سارايوو برپا مي‌شود

ایسنا: هفته‌هاي هنري «شاهنامه» در جشنواره جهاني زمستاني سارايوو برگزار مي‌شود.
ياسر موحدفرد ـ دبيركل بنياد فردوسي ـ برگزاري هفته‌هاي فرهنگي «شاهنامه» در سارايوو را پنجمين برنامه‌ي برون‌مرزي بنياد فردوسي دانست و در اين‌باره گفت: جشنواره‌ي سارايوو يكي از معتبرترين جشنواره‌هاي هنري جهان است كه هنرمندان بسياري از كشور‌هاي اروپايي، آمريكايي، آفريقايي و آسيايي در آن شركت مي‌كنند و امسال بيست‌وهفتمين دوره‌ي آن شامل هنرهاي گوناگوني چون فيلم، موسيقي، هنرهاي نمايشي و نشست‌هاي ادبي برگزار مي‌شود. او همچنين افزود: امسال به پيشنهاد بنياد فردوسي و با همراهي رايزني فرهنگي ايران در بوسني و هرزگووين و با دعوت مركز بين‌المللي صلح سارايوو، هفته‌ي هنري «شاهنامه» در سه بخش برگزار مي‌شود كه امكاني براي معرفي فرهنگ و هنر ايران و بازشناسي «شاهنامه» است؛ بخش اول آن را نشست‌هاي ادبي و شاهنامه‌خواني دربرمي‌گيرد، بخش دوم شامل نمايشگاه هنرهاي تجسمي و كارگاه آزاد هنري مي‌شود و بخش سوم آن اجراي هنرهاي نمايشي است. اگرچه نمايش فيلم و پويانمايي نيز در اين برنامه‌ها گنجانده شده است. دبيركل بنياد فردوسي موضوع جشنواره جهاني زمستاني امسال سارايوو را «هنر عشق» خواند و گفت: اين جشنواره از 7 تا 29 فوريه يعني (18 تا 10 اسفند) برگزار مي‌شود كه 22 روز را شامل مي‌شود. برنامه‌هاي فرهنگي ايران در دو هفته برگزار مي‌شود كه با توجه به ابعاد گسترده‌ي آن مي‌تواند يكي از بزرگ‌ترين جشنواره‌هاي هنري براي معرفي «شاهنامه» باشد. موحدفرد با اشاره به آيين گشايش هفته‌ي هنري «شاهنامه» اظهار كرد: آيين گشايش هفته‌ي هنري «شاهنامه» در 9 فوريه (20 بهمن) با نشستي ادبي و با حضور مديران فرهنگي كشورهاي بوسني و ايران و استادان و دانشجويان كرسي زبان فارسي حوزه‌ي بالكان برگزار مي‌شود كه در اين نشست، مقاله‌اي با عنوان «جهان شاهنامه» از سوي من ارائه مي‌شود كه در آن به همه‌ي كشورهايي كه در «شاهنامه» از آن‌ها ياد شده است، پرداخته مي‌شود.

«عصر مردم» گزارش می­دهد؛زمستانی به رنگ سینما دهمین

جشنواره فیلم فجر، 20 بهمن­ماه در شیراز گشایش می­یابد
    محسن دانش
شنیده­ها حاکی از آن است که از 20 بهمن­ماه جاری، دهمین جشنواره فیلم فجر شیراز آغاز به کار می­کند. جشنواره­ای که به عنوان مهم­ترین رویداد فرهنگی فارس قلمداد می­شود و در هنگام برگزاری هزاران نفر را از خُرد و کلان به خود مشغول می­کند. همزمانی این جریان سینمایی با بیست و نهمین جشنواره بین­المللی فیلم فجر تهران نیز خود مزید بر علت است تا شاهد کم شدن فاصله مردم و سینما شویم و بسیاری از مشتاقان سینما را در انتظار خرید بلیت در جلو گیشه­های سالن­های نمایش فیلم به نظاره بنشینیم.
سینما به عنوان هنری تفکربرانگیز و سرشار از بایدها و نبایدها، هست­ها و نیست­ها و زیبایی­ها و زشتی­ها، همواره در مرکز توجه گونه­های مختلف جامعه بشری بوده است. شاید روزی که برادران «لومیر» دست به ابداع سینما زدند، فکر نمی­کردند که روزی این پدیده به ظاهر سرگرم­کننده بتواند مسیر زندگی انسان­ها را عوض کند.
امروز پرده­های نقره­ای سالن­های نمایش، تصویرگر زندگی هستند با همه خوبی­ها و بدی­ها و با همه بودها و نبودهایش. مخاطبان این هنر به سالن­ها می­آیند تا خودشان را ببینند، تا خودشان را نقد کنند و در مسیر پرفراز و نشیب زندگی، بهترین تصمیم را بگیرند.
زمستان شیرازی­ها، سینمایی می­شود
«نیلوفر زارع» دانشجوی سال سوم مدیریت که در انتظار اتوبوس شهری برای رفتن به منزل است، سینما را هنری کامل می­­خواند و می­گوید: از کودکی علاقه­مند به این هنر بودم و به دلیل این که در خانواده­ای سینمادوست متولد شدم، همیشه عاشق تماشای فیلم­ها و سریال­های تلویزیونی بودم. هر از گاهی هم با پوریا برادرم به سینما می­رفتیم و بعد از آن، ساعتها با یکدیگر درباره فیلم مورد نظر، صحبت می­کردیم.
وی از برپایی جشنواره فیلم فجر شیراز استقبال می­کند و می­افزاید: چندین سال است که زمستان شیرازی­ها حسابی سینمایی می­شود و مردم عادت کرده­اند در ماه­های آخر سال، به تماشای فیلم­های دست اول سینمای ایران بنشینند و در زمان برپایی جشنواره فیلم، حداکثر استفاده را ببرند.
وقتی از او می­پرسم چرا در طول سال شاهد استقبال خوب مردم از سینما نیستیم، پاسخ می­دهد: متأسفانه فیلم خوب کم تولید می­شود و اغلب آثار با موضوع­های شبیه هم به مسایلی اشاره می­کنند که مطابق با واقعیت­های جامعه نیست و مردم با این فیلم­ها رابطه برقرار نمی­کنند، اما در طول برپایی جشنواره، شوق دیدن کارهای جدید و فشرده بودن زمان­های پخش باعث می­شود تا مخاطبان بتوانند با برنامه­ریزی، بسیاری از کارها را ببینند و درباره آنها قضاوت کنند.
آشتی مردم با سینما
«پونه محمدی» خانم خانه­داری که در حال خرید CD فیلم از یک سوپرمارکت محله­ای است، جشنواره فیلم فجر را فرصت مناسبی برای آشتی مردم با سینما می­داند و می­گوید: این روزها سینما رفتن از برنامه اغلب خانواده­ها خارج شده است و به دلیل مشکلات موجود مثل فرسوده بودن صندلی­ها، کیفیت پایین پخش فیلم­ها، نبود مکان پارک ماشین، حضور افراد ناباب و... بیشتر مردم ترجیح می­دهند با خرید CD، فیلم­ها را در منزل تماشا کنند. اما در هنگام برگزاری جشنواره فیلم فجر به دلیل نظارت دقیق دست­اندرکاران و استقبال خوب مردم، مشکلات کمتر است و فیلم دیدن در سالن­های نمایش دهنده آثار، مد نظر خانواده­ها قرار می­گیرد.
افزایش تعداد سالن­های نمایش­دهنده
«حسین موسوی» کارمند یکی از شرکت­های بخش خصوصی نیز با گلایه از ظرفیت کم سینماها در زمان نمایش فیلم­های جشنواره فیلم فجر در شیراز، می­گوید: پارسال، وقت زیادی را در صف خرید بلیت سینما گذراندم و متأسفانه برخی از فیلم­ها را ندیدم. پیشنهاد من به مسئولان جشنواره این است که تعداد بیشتری از سالن­های سینما را به این کار اختصاص دهند تا مردم به راحتی بتوانند به دیدن فیلم­های مورد نظرشان بروند.
وی می­افزاید: شیراز از نظر سالن­های سینمایی فقیر است و باید برنامه­ای جامع برای احداث سینما در این شهر به تصویب مسئولان برسد و در این مسیر از توان فکری و مالی بخش خصوصی هم کمک گرفته شود.
وی ادامه می­دهد: برپایی جشنواره فیلم فجر، کار ارزشمندی است که با همدلی و همفکری می­تواند به سند ماندگاری برای شیرازی­ها در عرصه فرهنگی بدل شود.
جشنواره فیلم فجر؛ بزرگترین رویداد فرهنگی فارس
«زهرا استواری» دانشجوی رشته گرافیک هم معتقد است که جشنواره فیلم فجر در صورت داشتن یک برنامه منظم و دقیق، بزرگترین رویداد فرهنگی فارس است.
وی می­گوید: سال گذشته به دلیل نبود یک جدول زمانی کامل و جامع پخش آثار از ابتدای روز برگزاری، خیلی وقت ما تلف می­شد. من نمی­دانم در تهران قضیه چگونه است، اما احتمال می­دهم که در آنجا، مخاطبان از روز اول با یک جدول زمانی کامل، می­توانند در گزینش فیلم­ها و برنامه­ریزی برای تماشای آثار، موفق عمل کنند. اعلام برنامه­های یکی دو روزه و گه­گاه حتی تغییر در زمان پخش فیلم، باعث سردرگمی مخاطبان می­شود و بهتر است امسال تمهید مناسبی برای این کار اندیشیده شود.
وی می­افزاید: افزایش تعداد دست­اندرکاران این جشنواره نیز می­تواند باعث ایجاد نظم و نظارت دقیق­تر شود. البته سال قبل نظم خوبی بر کل جریان جشنواره حاکم بود، اما در روزهای پایانی این نظم کمی کمتر شده بود و شاید دلیل این امر خستگی کارکنان درگیر کار بود که امیدوارم امسال این وضعیت سامان بهتری پیدا کند.

يك مدرس دانشگاه: طنز يكي از شگردهاي ادبي شعر حافظ است

ایسنا: يك مدرس زبان و ادبيات فارسي گفت: طنز يكي از شيوه‌ها و شگردهاي ادبي بسيار قابل توجه در شعر حافظ به شمار مي‌آيد.
مهدي نيك‌منش بيان كرد: طنز دو رويه دارد؛ در ظاهر سخني خنده‌دار است و در باطن سخني نيش‌دار و تلخ و گزنده است كه با آن كژي‌ها و ناراستي‌هاي جامعه را به باد انتقاد مي‌گيرد؛ بنابراين مي‌توان گفت طنز در شعر حافظ نمود دارد.
او در پاسخ به اين پرسش كه آيا شوخي‌هاي گاه و بي‌گاه حافظ در شعرهايش را مي‌توان به حساب طنز گذاشت، عنوان كرد: تعريف شوخي و شوخ‌طبعي و مطايبه با تعريف طنز بسيار متفاوت است؛ شوخي و مزاح از لايه نخست خود تجاوز نمي‌كند و در پس خود نگاه انتقادي به قصد اصلاح جامعه را به همراه ندارد؛ از اين‌رو من با تعبير شوخي‌هاي گاه و بي‌گاه حافظ موافق نيستم. با اين حال، با اين نظر موافق‌ام كه شايد طنز حافظ دقيقاً با تعريف امروزين طنز منطبق نباشد.
مثلاً: واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مي‌كنند/ چون به خلوت مي‌روند آن كار ديگر مي‌كنند
مشكلي دارم ز دانشمند مجلس بـازپرس/ توبه‌فرمايان چـرا خـــود توبه كم‌تر مي‌كنند
نیک منش افزود: رندي و زبان پر از اشاره و كنايه حافظ هم دليل وجود طنز در شعرهاي او نيست؛ اما طنز او با زباني رندانه، اشاره‌آميز و كنايه‌دار همراه است. نگاه طنزآميز و رندانه حافظ را در بيان كنايه‌آميزش نسبت به شيخ و زاهد ريايي روزگار وي مي‌توان ديد:
ترسم كه صرفه‌اي نبرد روز بازخواست/ نان حلال شيـــــــخ ز آب حرام ما
يا:  واعظ شهر چو مهر ملك و شحنه گزيد/ من اگر مهر نگاري بگزينم چه شود