گنج های ناشناخته

آیا تا کنون از خود پرسیده اید که در این دنیا می توانستید چه موفقیت هایی بدست آورید اما به دلیل عدم شناخت و یا کمبود امکانات نتوانسته اید استعداد وجودی خود را بروز دهید؟ آیا می دانید بساری از توانمندیهای شما مانند اثر انگشت و یا دی ان ای خاص خود شما است و شما هنوز نتوانسته اید آنها را کشف کنید؟
خودشناسی واقعی نعمتی گرانبها است که نتیجه آن کمال انسان می باشد به همین منظور آگاهی از توانمندی خود و برخورد شجاعانه با واقعیت های درونیتان می تواند مسیر زندگی شما را متحول و موفقیت های شغلی و حرفه ای شما را دوچندان کند شما می توانید با شناسایی توانمندی خود کیفیت زندگیتان را تغییر داده و احساس رضایتمندی و شادی را به خود بازگردانید. ارمغان این نگرش عالمانه ما به استعداد فرزندان و نوباوگانمان، هم لذت آنها از زندگی است و هم رضایت تحصیلی و شغلی آنان، دلیل آن نیز روشن است. زمانیکه فعالیت‌های زندگی با استعداد های انسان همپوشانی داشته باشد خستگی و کسالت از زندگی رخت بر می‌بندد و جای آن را به طراوت و نشاط می‌دهد. رشته و کار منطبق بر استعداد، شخصیت و استعدادهای درونی ما، علاوه بر افزایش بهره­وری ما در سطح بسیار بالا باعث افزایش رضایتمندی ما از خود و دیگران نیز خواهد شد.
شناخت استعداد، شناخت گنج درونی ماست همان گنج زرینی که از سوی پروردگار مهربان به ما هدیه داده شده و در وجود ما به عاریت نهاده شده است. کشف این گنج درون ، ما را به ثروت درونیمان رهنمون می‌سازد که مقدمه ثروت و غنای بیرونی ماست و اما پنهان ماندن و پوسیدن این گنج مخفی، زندگی را با فقر توانائیها و در نتیجه فلاکت زندگی مواجه خواهد ساخت. در حدیث زیبایی از پیامبر اسلام داریم که فرموده اند:" الناس معادن کمعادن الذهب و الفضه" بدین معنی که «انسانها همانند معادن طلا و نقره هستند».
هر یک از ما انسانها در درون خود معدن بالقوه‌ای از مواد ارزشمند هستیم، اما این معدن نیاز به معدنکاری دارد. قبل از هر چیز باید بدانیم چه معدنی داریم و با چه رگه ای از خلوص؟ کدامیک از معادن درونی ما معدن اصلی وجود ماست که باید استحصال گردد؟ آیا معدن ما از نوع معادن باز است که همگان را قدرت دیدن و درک آن است یا نه، معدنیست که در اعماق وجود ما جای دارد و به تعمّق و کاوش زیادی نیاز دارد؟ در حال حاضر افرادی که پس از سالها تحصیل و فعالیت­های گوناگون و کسب تجربه اکنون پی به عدم علاقه خود در کار و زندگی خود برده اند کم نیستند. افرادی که با گذشت سال ها از عمر خود وقتی به گذشته نگاه می کنند می بینند همه چیز تصادفی بوده نه بر اساس علاقه و استعداد آنان؛ این حادثه باعث هدر رفتن زمان، افزایش هزینه ها و کاهش بهره وری و مشکلات اجتماعی و دلسردی بسیار برای آنان شده است .شما چگونه فکر می کنید آیا مسیری که برای خود و فرزندتان انتخاب کرده اید در جهت توانمندی ذاتی و خدادی شماست و یا به چه میزان به آنچه که لیاقت خود می دانید دست یافته اید ؟
خودشکوفائی در مسیر زندگی حاصل نخواهد شد مگر اینکه هفت گام درون را یک به یک انجام دهیم .این گامها عبارتند از:
1 - خودبیداری
2 - خودهشیاری
3 - خودیابی
4 - خوداحساسی (عزت نفس)
(اعتماد به نفس)
6 - خود شایسته سازی
7 - خودشکوفایی
در مورد توسعه استعداد دو فرمول ساده ولی کاربردی وجود دارد :
رضایت + استعداد بالفعل <-- توسعه + استعداد نهفته
نارضایتی+ عجز و ناتوانی <-- توسعه + استعداد نهفته
یکی از استعداد هایی که اگر در کودکی کشف شود ،کمک بزرگی به موفقیت فرزندان می کند، استعداد ورزشی است. درست است که در طول زندگی باید ورزش کرد اما برخی افراد در رشته ای خاص توانایی ویژه دارند و اگر به موقع در آن حیطه آموزش ببینند ، به موفقیت های بالایی دست پیدا می کنند . استعدادیابی موضوعی است که در دنیای ورزش اهمیت ویژه ای دارد. شناسایی عوامل موفقیت راه را برای رسیدن به قله افتخار هموار می کند.
عوامل موثر در استعداد ورزشی کودکان
شناخت مراحل رشد کودک در استعدادیابی مهم است کودکان در سنین مختلف دارای میزان رشد متفاوتی هستند و کودکان متفاوت هم دارای توانایی­های متفاوتی هستند و بنابراین بعضی سریع و بعضی دیر رشد می کنند. معلمین و مربیان باید به خوبی آگاه باشند که کودکانی که جهش رشدی سریع دارند، گروه خاصی هستند که از توان و هماهنگی پایین تری برخوردار هستند. بنابر این وقتی بلوغ فرا می رسد تفاوت های اندازه و بخش­های بدنی بین جنس پدید می آید و این تغییرات سبب بروز مشکلاتی می شود. ضعف ساختار عضلانی برای حمایت و کمک به هماهنگی مهم ترین مشکل ناشی از جهش رشد است.
الگوی رشد جسمانی به گونه ای است که سریع­ترین دوره رشد بلافاصله بعد از تولد رخ می­دهد و سپس میزان رشد به تدریج در دوره کودکی کند شده و به حالت یک نواخت می رسد، سپس در دوره بلوغ (نوجوانی) جهش رشد صورت گرفته و سپس الگوی رشد به تدریج متوقف می شود. سن مرفولوژیکی به ما کمک می کند تا توضیح دهیم چرا برخی از کودکان مهارت ها و توانایی های حرکتی خود را سریع تر یا کندتر از دیگران توسعه می دهند. اگر چه بیشتر کودکان در رشد، الگوهای مشابهی را دنبال می کنند اما تفاوت های زیادی نیز در این زمینه وجود دارد. برای مثال شرایط آب و هوایی (آب و هوای کوهستانی در برابر آب و هوای هموار و مسطح) و محیط زندگی (شهری در برابر روستایی) به طور چشم گیری در روند رشد و تکامل کودکان و نوجوانان تاثیرگذار است.
توام با پیشرفت سن به سمت بلوغ؛ آمادگی رقابت در رشته های ورزشی برای نوجوانان نسبت به گروه همسال تغییر می کند. وجود تفاوت های قابل توجه در سن رشد بدین معناست که برنامه های ورزشی جدید اگر براساس سن خاصی برنامه ریزی شوند ممکن است برخی از افراد شرکت کننده به واسطه بلوغ دیررس متضرر شوند. در دوره کودکی هم پسران و هم دختران توان بالقوه توسعه قدرت و افزایش توانایی انجام مهارت های حرکتی پیش از بلوغ دارا هستند. در دوره بلوغ، پسران نسبت به دختران قدرت بیشتر و افزایش بیشتری در اجرا و استقامت از خود نشان می دهند.
مرحله سوم در سن مرفولوژیکی(18- 16 سالگی) از نقطه نظر رشد و تکامل بیشترین اهمیت را داراست. سن بیولوژیکی به پیشرفت و تکامل عملکردی (فیزیولوژیکی) اندام ها و دستگاه های بدن اطلاق می شود. هنگام انتخاب و طبقه بندی ورزشکاران لازم است که سن بیولوژیکی آنان نیز در نظر گرفته شود. اگر روش طبقه بندی در ورزش فقط براساس سن تقویمی انجام گیرد، اغلب به قضاوت و تشخیص اشتباه، ارزیابی ناقص و نیز تصمیم گیری ضعیف و نامناسب منجر می شود.
منبع: تبیان


چگونه از اعتیاد فرزندان خود جلوگیری کنیم

می گویند: دست بالای دست بسیار است . ما تا قبل از تحریر این مطالب تصور داشتیم عقل نیمه کل هستیم اما با آشنا شدن با شخصی به نام آقای شهرمند، دیوار و ساختمان و برج تصورات و اوهامات و خیالاتمان عینهو برج پای دوقلوی نیویورک فرو ریخت آن هم چه فروریختنی که حالا حالاها جمع کردنش طول خواهد کشید... درست مثل بعضی پروژه ها ی نیمه تمام و ناتمام و....! آقای شهرمند، از گذشته خود شرمنده است و این را خودش اعتراف کرده است. چرا ؟ چون می گوید من تا قبل از این از اعتیاد چیزی نمی دانستم در صورتی که والدین باید در مورد اعتیاد چیزهایی بدانند. خیلی از والدین از این که باید درباره اعتیاد چیزهایی بدانند می ترسند و اصلاً فکرش را هم نمی کنند که باید بیشتر در پی دانش باشند، خصوصاً اگر فرزند پسر دارند. زیرا آنها بیشتر از گروه های دیگری در معرض خطر هستند. وقتی که والدین به اندازه کافی در مورد اعتیاد آگاهی داشته باشند، بهتر می توانند به فرزندشان کمک کنند.
آقای شهرمند ، با کمال شرمندگی می گوید: بلوغ، جدا شدن از مرحله کودکی و ورود به دوره بزرگسالی است که می تواند برای جوانان مشکلات مختلفی به همراه بیاورد. در این سن و سال جوان نمی داند به کدام گروه تعلق دارد. او دیگر بچه نیست ولی هنوز بزرگ تر ها قبولش ندارند. با همه این مشکلات، هنوز هم احتیاج به پشتیبانی دارد. بعضی از جوانان دقیقاً در همین مرحله ، برای حل مشکلات خود سوی مواد مخدر روی می آورند. از آقای شهرمند پرسیدیم علت اینکه جوانان در این مرحله رو به سوی مواد مخدر می آورند چیست؟ ایشان هم مثل بعضی از آقایان ! پشت چشمی نازک کرد و گفت: چون مواد مخدر برای آنها لذتی موقت و دروغین می آورد. اما همین جوانان اطلاع ندارند که مواد مخدر مانع رشد و شکوفایی آنها می شود. قدرت بدنی آنها را می گیرد. خلاقیت را در آنها می کشد. حتی چنانچه مواد مخدر را ترک هم کنند، باز هم بعد از ترک اعتیاد، همیشه احساس می کنند جامعه آنها را کنار گذاشته است. ما به عنوان والدین باید اطلاعاتی در مورد مواد مخدر و اشکال آنها بدانیم. نمی توان گفت اگر کسی یک سیگار کشید حتماً معتاد است. اما اگر کسی حتی یک بار از انواع دیگر مواد مخدر مصرف کند، معتاد است. آقای شهرمند تأکید می کند که البته برای کمک به جوانان، نیازی نیست والدین متخصص موادمخدر باشند.
بلکه اطلاع داشتن از جزئیات رفاقت فرزندشان باعث می شود کمتر بترسند و با نادانی، کاری نکنند که فرزندشان را کاملاً از دست بدهند. اولین نکته­ای که والدین باید بدانند این است که هر ماده مخدری اعتیاد نمی­آورد. بیشتر مواد مخدر باعث تغییراتی در روحیه آدم می­شوند.
مانند احساس شادی و خوشبختی موقتی، دور کردن انسان از واقعیت­ها. بعضی از انواع مواد مخدر، قدرت کاذب ایجاد می­کنند. والدین باید بدانند که جوانان برای فرار از مشکلات  در ابتدا به سوی داروهای خواب آور و آرام بخش که در بیشتر داروخانه ها  در دسترس هستند، می روند.
سازمان فرهنگی و اجتماعی شهرداری شیراز