به گزارش (ایسنا) منطقه فارس، ارائه برنامه هایی فرهنگی همچون نقالی، شاهنامه خوانی، مدیحه سرایی و حتی جلسات شب شعر در این چایخانه ها، می تواند باعث رونق صنعت گردشگری و جذب بیشتر گردشگر شود.
به گزارش ایسنا دو آرامگاه حافظ و سعدی از بیش از یک سال پیش هیچ گونه خدمات رفاهی از قبیل ارائه چای، بستنی و فالوده سنتی شیرازی و به ویژه عرقیات شیراز به بازدید کنندگان خود نمی دهد و همین مسأله باعث شده بخشی از جذابیت این دو مکان تاریخی از بین برود. خبرنگار ایسنا در گفت و گو با تعدادی از بازدیدکنندگان این دو اثر تاریخی به بررسی دیدگاه های گردشگران می پردازد.
امید شجاعی فارغ التحصیل دانشگاه که برای زیارت مقبره سعدی به شیراز سفر کرده گفت: شاید تمام لطف حوض ماهی در آرامگاه سعدی همان تخت چوبی و گلیم های سنتی بود که می توانستی خستگی بازدید از آرامگاه را آنجا با صرف یک چای یا فالوده بستنی شیرازی برطرف کنی، حداقل اینکه عرقیات سنتی شیراز گرمای تابستان را از وجود شما بیرون می کند اما نمی دانم با چه استدلالی این تشکیلات جمع شد.
وی با ابراز تأسف از این موضوع گفت: موسیقی سنتی که در محوطه حوض ماهی پخش می شد معمولاً الهام گرفته از غزلیات سعدی بود و گاهی حتی گردشگر انتظار داشت حکایات سعدی به صورت نقالی در این مکان بازگو شود تا علاوه بر ترویج فرهنگ اصیل ایرانی زمینه های بیشتر جذب گردشگر فراهم می آمد، اتفاقی که می توانست به شکلی دیگر در آرامگاه حافظ شکل بگیرد، اما متأسفم اعلام کنم دیگر رغبتی به دیدن آرامگاه این دو شاعر بزرگ شیرازی در سفر به این شهر ندارم!
در عین حال یک گردشگر گفت: من موافق جمع کردن بساط چای و قلیان هستم، حداقل اینکه به لحاظ بهداشتی اوضاع خیلی بهتر شده است.
یک گردشگر دیگر نیز که ما را در این بحث همراهی می کرد گفت: موافق این بحث نیستم، آیا صرف ارائه چای و شربت مترادف با عدم رعایت بهداشت است؟
سعید کشاورزی گردشگر خوزستانی که بنابر گفته خود به عشق حافظ و سعدی به شیراز آمده است گفت: اینکه عنوان می شود قلیان نباید در مراکز فرهنگی و یا عمومی مصرف شود فکر درستی است اما فقط قلیان را حذف می کردند چای که یکی از نوشیدنی های سنتی و مفید ایران است و عرقیات سنتی شیراز هم که برای سلامت انسان توصیه می شود. آیا ارائه این نوشیدنی ها مغایر با فرهنگ ایرانی است؟ چه اشکالی دارد ترنم صدای شجریان را همراه با حضور در آرامگاه سعدی و شنیدن غزلیاتش در یک فضای سنتی داشته باشیم؟
خبرنگار ایسنا از گردشگری دیگر سئوال خود را مطرح کرد که او گفت: برای من تفاوتی نمی کند چایخانه باشد یا نباشد، مهم فضای کلی آرامگاه است که در شأن شاعران نامی شیراز باشد، البته هیچ اشکالی هم ندارد یک گاری تزئین شده فالوده و بستنی سنتی را به شما ارائه دهد.
صدرا ذوالریاستین شیرازی شاعر معاصر نیز  گفت: سعدی یا حافظ که حضورشان آبرومندی برای شیراز، فارس، ایران و فرهنگ و ادب جهانی در پی دارد، فقط متعلق به ما شیرازی ها نیستند، از سراسر ایران و دنیا می آیند، آنها را ببینند، لااقل آرامگاهشان را، حال اگر قهوه خانه ای هم آن حول و حوش به قصد کارهای فرهنگی رخ بنماید خودش نوعی جاذبه گردشگری است.
وی افزود: آقا یا خانمی که از سرخس یا چابهار به سلام بزرگان و دیدار مفاخر آثار فرهنگی می آیند هیچ اشکالی ندارد با خوردن فنجانی چای و یا کاسه ای فالوده شیرازی که اشتهار جهانی هم دارد، استخوانی سبک کند، فکر می کنم خود حضرت سعدی یا عالیجناب حافظ هم بدشان نمی آید که فنجان چای یا قهوه یا کاسه ای فالوده میل کنند!
به گزارش ایسنا سازمان میراث فرهنگی و گردشگری فارس به بهانه برخورد با پدیده زشت قلیان کشی در اماکن فرهنگی،چایخانه این مراکز را تعطیل و اعلام کرد: از این فضا ها برای ارائه فعالیت های فرهنگی استفاده خوایم کرد، اما با گذشت یک سال از این ادعا هنوز فعالیتی، در این خصوص ارائه نشده است.
امیر سوداگران معاون فرهنگی و ارتباطات سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان فارس اردیبهشت ماه سال قبل به ایسنا گفته بود: با گرفتن حکم تخلیه از دادگاه، چایخانه حافظیه را تخلیه کردیم و قرار شد از این پس این مکان به عنوان نگارخانه موقت برای نمایش آثار هنرمندان در نظر گرفته شود.
وی در بیان علت این مسأله گفته بود: متأسفانه پیمانکار یاد شده مسائل و مشکلات زیادی در آن مجموعه بوجود آورده بود که با اهداف فرهنگی ما همسو نبود.
به عقیده سوداگران این کار اگر چه باعث می شد درآمدزایی کمتری را شاهد باشیم اما در عوض با انجام کار فرهنگی و ایجاد مکانی برای نمایش آثار هنرمندان در واقع نوعی سرمایه گذاری معنوی در جهت تشویق هنرمندان انجام داده ایم، از طرفی ارائه آثار هنرمندان در جوار آرامگاه حافظ به فضاسازی این مجموعه کمک شایان توجهی می کند.
بنا بر گزارش خبرنگار ایسنا از یک سال پیش تا کنون، کار فرهنگی در خور توجهی در فضاهای یاد شده صورت نگرفته است.