ابزارهای جراحی میکرویی ایرانی در دنیا

مهر: محققان کشور با وارد کردن جراحی میکروسکوپی در حوزه کاشت دندان روش کمتر تهاجمی را در جراحی سینوس لیفت (جراحی استخوان فک) ارائه کردند که در این روش ضمن کاهش عوارض این جراحی اقدام به کاشت دندان می شود.

سینوس فک بالا حفره ای است که در داخل استخوان فک بالا و در بالای دندان های آسیابی کوچک و بزرگ فک بالا قرار دارد. زمانی که
دندان های آسیابی کوچک و بزرگ فک بالا کشیده می شوند و زمانی از آن می گذرد، استخوان نگهدارنده دندانها تحلیل می رود.
همین مساله باعث می شود که زمانی که بخواهیم جای این
دندان ها ایمپلنت بگذاریم، استخوان کافی موجود نباشد. برای حل این مسئله روشی به نام سینوس لیفت یا بالابردن کف سینوس به کار گرفته می شود. این جراحی به منظور فراهم آوردن حجم کافی از استخوان در مناطق خلفی فک بالا (محل دندانهای آسیابی کوچک و بزرگ بالا) برای قرار دادن ایمپلنت استفاده می شود.  با توجه به عوارض این روش به تازگی دکتر بهنام شکیبایی مقدم از پایه گذاران جراحی های میکروسکوپی و میکروسرجری که به تازگی از آلمان به کشور بازگشته است، روش جدیدی را در این زمینه عرضه کرده است.
 جراحی میکرویی در ایمپلنتولوژی دندانی
دکتر بهنام شکیبایی مقدم- مجری طرح روش جراحی میکروسرجری و میکروسکوپی در ایمپلنتولوژی، را یک روش فوق تخصصی در جراحی های دهان، فک و صورت معرفی کرد و افزود: استفاده از  جراحی های میکروسرجری و میکروسکوپی از دهه 60 میلادی در جراحی های گوش، حلق و بینی، مغز و اعصاب و چشم پزشکی مرسوم شد که در طول 8 سال تحقیقات موفق شدیم این روش را وارد حوزه ایمپلنتولوژی دندانی کنیم.
 وی با بیان اینکه پایه جراحی های میکروسرجری و میکروسکوپی را بزرگنمایی (ذره بین یا میکروسکوپ) و ابزارهای جراحی ظریف (کوچکتر از 2 میلیمتر) تشکیل می­دهند، اظهار داشت: طی اجرای تحقیقات متعدد روش­های متفاوتی در این زمینه ارائه شده است که از جمله آن می توان به روش "سینوس لیفت میکرو سرجری" اشاره کرد.
مجری طرح با اشاره به جزئیات این روش خاطر نشان کرد: جراحی سینوس لیفت کلاسیک زمانی انجام می گیرد که فرد در قسمت پشت فک بالا با از دست دادن دندانها دچار تحلیل استخوان شده و نیاز به ایمپلنت داشته باشد که این امر با استفاده از روش سینوس لیفت ترمیم می شود.
وی ادامه داد: در حین این جراحی سوراخی در استخوان خارجی سینوس به ابعاد میانگین 6 در 12 میلیمتر ایجاد می­شود تا جراح بتواند محتاطانه جدار سینوس را بالا زده و حفره­ای مصنوعی در کفه سینوس به وجود آورد. به این ترتیب فضای کافی برای ایمپلنت ها به دست می آید.
شکیبایی مقدم، با بیان اینکه روش کلاسیک سینوس لیفت بیمار را با جراحتهای نسبتا بزرگی مواجه می کند، ادامه داد: طبق آمارهای موجود اجرای این روش به طور میانگین در 30 درصد از بیماران منجر به پارگی جدار سینوس می شود که این خود می تواند مشکلاتی چون خونریزی، عفونت سینوس، از دست دادن ایمپلنت، تورم و درد را به دنبال داشته باشد. همچنین در بیمارانی که تحلیل شدید استخوان دارند گاه به علت سایز سوراخی که در استخوان خارجی سینوس ایجاد می­شود جاگذاری همزمان
ایمپلنت ها میسر نیست.
سرپرست بخش ایمپلنتولوژی کارل زایس آکادمی سوئیس، افزایش طول درمان و جراحت بیمار را از معایب روش کلاسیک سینوس لیفت میکرو سرجری دانست و گفت: از این رو روش جدید سینوس لیفت میکرو سرجری را ارائه کردیم.
شکیبایی مقدم، در این باره توضیح داد: روش "سینوس لیفت میکرو سرجری" با استفاده از بزرگنمائی حداقل 5 برابر و ابزارهای جدید میکروسرجری به صورت مینیاتوری (کم تهاجمی) اجرا می شود.
 وی ادامه داد: در روش ابداعی، دریچه ای که در استخوان خارجی سینوس گشوده می شود، حدود
یک چهارم میزان دریچه سینوس لیفت کلاسیک یا معمولی است که در کل دنیا جراحی می شود. ضمن آنکه جدار سینوس با بزرگنمائی و استفاده از ابزار جدید نام میکرویی که برای این منظور طراحی و عرضه شد، بالا زده می شود. به این ترتیب احتمال وارد کردن جراحت به آن به حداقل (کمتر از 3 درصد) می رسد. 
عضو هیئت علمی دانشگاه دوسلدورف آلمان با تاکید بر اینکه با ابزارهای جراحی معمولی (ماکرو)  نمی توان
جراحی های میکروسرجری و میکروسکوپی را انجام داد، اضافه کرد: از این رو اقدام به طراحی و ساخت ابزارهای ظریف (میکرو) برای این گونه جراحی ها در ایمپلنتولوژی کردیم که در حال حاضر توسط یک شرکت تولیدکننده آلمانی در بازارهای جهانی عرضه می شود.
 به گفته شکیبایی مقدم، از آنجایی که استخوان خارجی سینوس به صورت قابل توجهی دست نخورده باقی می ماند، حتی در بیمارانی که تحلیل شدید استخوان وجود دارد و جراح قادر به جای گذاری همزمان ایمپلنت ها نیست قابل اجرا است. ضمن آنکه طبق آمار منتشر شده مشکلات ناشی از تهاجم جراحی نظیر خونریزی، تورم، درد و کبودی نیز به صورت چشمگیری کاهش می یابند.

راه اندازی نخستين سايت معرفي محصولات فناوري نانو در روسيه
ایسنا: شرکت فناوري‌نانوي روسيه (روس‌نانو)، پورتال اطلاع‌رساني جديدي براي معرفي محصولات فناوري‌ نانو در اين کشور راه‌اندازي کرده است. اين پورتال به عنوان اولين منبع اينترنتي معرفي محصولات فناوري‌ نانو و شرکت‌هاي توليد کننده اين محصولات در اين کشور محسوب مي‌شود.
پورتال جديد که «راهکارهاي اثربخش فناوري ‌نانو» ناميده شده است، از طريق نشاني http://solutions.rusnano.com قابل دسترسي است. هدف از ايجاد اين سايت، ايجاد فهرست موجودي توليدکنندگان محصولات فناوري‌ نانو است تا آن‌ها بتوانند از طريق اين سايت، اطلاعات مربوط به محصولات خود را اعلام کنند. همچنين سايت جديد، به شرکت‌ها و افراد علاقه‌مند اجازه مي‌دهد تا به طور رايگان به اطلاعات موجود در آن دسترسي داشته باشند. بر اساس اعلام سرويس دولتي آمار(State Statistics Service) روسيه، ارزش سالانه‌ توليد محصولات فناوري‌ نانو در اين کشور، 300 ميليارد روبل(10.6 ميليارد دلار) است که انتظار مي‌رود اين رقم تا سال 2015، تا سه برابر نيز افزايش يابد. پيش‌بيني مي‌شود که ارزش بازار جهاني فناوري‌ نانو تا سال 2015 به 2900 ميليارد دلار افزايش يابد. در اين راستا، کشور روسيه تلاش مي‌کند تا اين فرصت را از دست نداده و بخش اعظمي از اين بازار را کسب کند. در حال حاضر، سايت مذکور به زبان روسي بوده و در آينده‌اي نزديک نيز نسخه انگليسي پورتال جديد، محصولات مبتني بر فناوري‌ نانو را بر اساس حروف الفبا فهرست خواهد کرد. سايت جديد، بستر لازم براي ارتباط بين شرکت‌هايي که از فهرست محصولات اين فهرست موجودي استفاده مي‌کنند را فراهم مي‌کند. اين سايت جديد با درخواست شرکت‌هاي دولتي‌ بزرگي نظير شرکت راه‌آهن روسيه، گاز پروم، شرکت بزرگراه‌ها و شرکت‌هاي کوچک و متوسط بخش خصوصي ايجاد شده است.
ارایه الگوريتمي براي بررسي پارامترهاي زمين‌شناسي مؤثر در

فرسايش



ایسنا: پژوهشگران دانشگاه تربيت مدرس موفق به ارائه الگوريتمي کلي به منظور بررسي پارامترهاي زمين‌شناسي مهندسي مؤثر در مسأله فرسايش به کمک نمونه های تصميم‌گيري چند معياره و الگوريتم کلوني مورچگان شدند. امين قادري، کارشناس ارشد زمين‌شناسي مهندسي دانشکده علوم پايه دانشگاه تربيت مدرس اظهار كرد: پديده فرسايش و زيان‌هاي ناشي از آن امروزه براي همه محققاني که به نوعي با علوم مرتبط با زمين سروکار دارند، آشنا است. فرسايش از يک طرف باعث هدر رفت خاک و کاهش حاصل‌خيزي آن مي‌شود و از طرف ديگر با رسوب اين مواد در کانال‌ها و مخازن سدها، باعث کاهش عمر مفيد اين سازه‌ها مي‌شود؛ بنابراين شناخت و مبارزه با اين پديده از مدت‌ها پيش مورد توجه اين محققان قرار گرفته است.
وي افزود: از نظر محققان زمين‌شناسي مهندسي پارامترهاي زيادي هستند که مي‌توانند در فرسايش‌پذيري يک منطقه مؤثر باشند.
تأثير اين پارامترها در مسأله فرسايش به صورت پراکنده توسط اين محققان، کم و بيش مورد بررسي قرار گرفته است؛ اما، الگوريتم و الگوي خاصي براي در نظر گرفتن و بررسي يک جاي همه يا اکثر اين پارامترها، ارائه نشده است. قادري در خصوص طرح تحقيقاتي خود گفت: در اين تحقيق الگوريتمي کلي جهت بررسي پارامترهاي زمين‌شناسي مهندسي مؤثر در مسأله فرسايش به کمک نمونه‌هاي تصميم‌گيري چند معياره و الگوريتم کلوني مورچگان ارائه و از طرف ديگر نتايج حاصل از استفاده از اين روش در حوضه آبريز سد سورال، با نتايج نمونه MPSIAC مقايسه شده است.
مقايسه نقشه‌هاي پهنه‌بندي به دست آمده از نمونه MPSIAC و روش استفاده از پارامترهاي زمين‌شناسي مهندسي با داده‌هاي صحرايي به ترتيب تطابق 72 درصد و 83 درصد را نشان داده است.

شناسايي يك اختر‌وش جديد در فاصله 12 ميليارد سال نوري
ایسنا: يك چراغ فضايي درخشان كه به نظر انرژي خود را از سياهچاله تامين مي‌كند، ممكن است روشنگر يك دوره پنهان از جهان اوليه باشد. اين جسم آسماني كه ULAS J1120+0641 نام دارد، دورترين كوازار شناخته شده محسوب مي‌شود.
كوازارها يا اختر‌وش‌ها، منابع انرژي فوق‌العاده درخشاني هستند كه تصور مي‌شود مراكز داغ كهكشان‌هاي جواني باشند كه اطراف سياهچاله‌هاي عظيم مي‌چرخند. اين كوازارها از قدرت انتشار هزاران بار بيشتر از كهكشان راه‌شيري برخوردار هستند.
اين كوازار جديد در فاصله 12.9 سال دوري قرار دارد. بدين معني كه نور آن سفر خود در ميان فضا را زماني آغاز كرده كه جهان تنها 770 ميليون سال داشته است. پرتوهاي نوري از اجسام دور با انبساط جهان، كشيده شده و قرمزتر ديده مي‌شوند.
ستاره‌شناسان با استفاده از اين انتقال به قرمز به تخمين فاصله اجسام با فاصله زياد مي‌پردازند. «اولاس J1120+0641» اولين كوازار كشف شده در بخش مادون قرمز اين طيف است. اين جسم آسماني توسط تلسكوپ مادون قرمز بريتانيا در هاوايي شناسايي شده‌است.
دومين كوازار بسيار دور جهان در 870 ميليون سال نوري پس از واقعه مهبانگ به وجود آمد كه جهان را متولد كرد. بررسي «اولاس J1120+0641» ممكن است به ستاره‌شناسان در شناخت هرچه بيشتر دوره يونيزاسيون مجدد كه ستاره‌ها و كهكشانهاي اوليه در آن شكل گرفته و اطلاعات كمي از آن در دست است، كمك كند.