روزنامه عصر مردم

اعتیاد از نوع پیامکی

شاید در گذشته بیان کردن بسیاری از موضوعها و مطالب به صورت رو در رو برایمان سخت بود و خیلی بیشتر مراقب گفتار خود بودیم، اما شما هم قبول دارید که امکان دارد در جمعی خانوادگی گاه لطیفه ها و یا مطالب نامناسبی از طریق پیامک میان افراد رد و بدل شود که در واقع حاضر نباشیم این مطلب را به صورت شفاهی برای  کسی عنوان کنیم و این مساله خود تامل برانگیز است.

شاید تا چند سال گذشته یکی از بهترین سرگرمی ها در زمان مهمانی و دور هم جمع شدن اعضای فامیل این بود که لطیفه های مختلف اعم از بامزه و بی مزه بین افراد
رد و بدل شود و یا بهترین و مهمترین اقدامی که افراد در این موقعیت انجام می دادند، صحبت و گفت­وگو با هم و تبادل اطلاعات بود اما در سالهای اخیر و رواج چشمگیر تلفن همراه در میان  افراد جامعه ما و به موازات آن دسترسی تقریباً بیشتر افراد حتی کودکان و نونهالان در جامعه به تلفن همراه، موجب شده که وقت قابل ملاحظه ای
از افراد جامعه از طریق تلفن همراه پر شود.
وقتی به گردش می رویم و تصویری جالب می بینیم تلفنهای همراه است که در دست همه مانور می­دهد، وقتی قصد یادداشت قرار کاری یا درسی را داریم باز هم تلفن همراه؛ وقتی قصد فیلمبرداری داریم باز هم تلفن همراه و وقتی قصد رد و بدل کردن لطیفه با دوستان و همسالان را داریم باز هم تلفن همراه به داد ما می­رسد.
هر چند که چند کاره بودن یک ابزار بسیار مفید و جالب است، اما از طرف دیگر وابستگی افراد را به وسیله مذکور روز به روز بیشتر و بیشتر می کند. اما به راستی از کجا می توان فهمید که یک نفر وابستگی شدید به تلفن همراه خود دارد و یا در اصطلاح به تلفن همراه اعتیاد پیدا کرده است؟
شاید برای درک این وابستگی افراطی مانند سایر وابستگی ها باید این ضوابط و معیارها را در نظر داشت. برای نمونه:
اگر رابطه شما با تلفن همراهتان از رابطه تان با سایر اقوام و دوستان نزدیکتر است بهترین کاری که می­توانید در حق خود انجام دهید، یادگیری روشهای ترک اعتیاد به تلفن همراه است.
برخی از علایم این اعتیاد عبارتند از:
* آیا دوستان و آشنایان درباره استفاده مداوم شما از تلفن همراه به شما اعتراض کرده اند؟ به آنچه که می­گویند خوب توجه کنید. آیا در این ارتباطها و انتقادها سرزنش و مواخذه آنها وجود داشته است؟
* برای شما اتفاق افتاده که با فردی از دوستان و یا همسالان در حال صحبت و تبادل اطلاعات باشید اما پیوسته متوجه گوشی همراه خود بوده و و حاضر نباشید به خاطر طرف مقابلتان چند ساعتی از پیامک بازی و یا پاسخ دادن به تماسهای تلفن همراهتان دست بردارید؟برخورد وی در چنین شرایطی چگونه بوده است؟آیا این رفتار شما  بی احترامی به وی نبوده است؟  بسیاری از افراد امکان دارد در قبال چنین رفتاری ارتباط را ادامه نداده و صحبت و گفت وگو را قطع کنند و از نحوه برخورد و  بی توجهی شما دلخور و ناراحت شوند.
* آیا جز افرادی هستید که در هنگام رانندگی هم باید به تماسهای خود پاسخ داده و یا جواب پیامکهای خود را بدهید؟ آیا به این مساله توجه کرده اید که چقدر سخت و غیر ممکن  است در حالیکه با تلفن همراه صحبت می­کنید با هوشیاری کامل رانندگی کنید؟ بنابراین خاموش کردن گوشی همراه تنها فرصتی برای گذراندن بهتر اوقات فراغت نیست بلکه فرصتی است برای زنده ماندن.
* آیا زمانی که تلفن همراه خود را فراموش کرده و یا موقعی که نمی توانید تماس برقرار کنید احساس خشم و عصبانیت می کنید؟ آیا زمانی که تلفن همراه خود را در منزل جا می گذارید حس می کنید از تمام دنیا منقطع شده اید؟ آیا بدون تلفن همراهتان می­توانید یک روز بدون تنش و مشکل را طی کنید؟ آیا دایماً حس نمی کنید یک وسیله بسیار مهم را گم کرده اید؟
 آیا شما جز آن دسته از افرادی هستید که اگر یک شماره ناآشنا با شما تماس گرفته و تلفن را قطع کند، باید حتما با شماره مذکور تماس گرفته و او را شناسایی کنید؟
* آیا در تمام اوقات شبانه روز اعم از سر میز غذا، در حال گوش کردن به صحبتهای استاد، هنگام شرکت در سمینار، زمان گفت وگو با دوست و یا همسال و .. همواره پاسخگوی
تلفن تان هستید؟
* آیا با شنیدن صدای زنگ تلفن احساس می­کنید رویداد مهمی در حال رخ دادن است؟ آیا فقط برای اینکه حرف زده باشید مشغول صحبت با تلفن همراه می شوید؟
* آیا تا به حال موفق شده اید تنها برای یک روز و برای حفظ آرامش روان خودگوشی تان را خاموش کنید و یا دست کم خود را ملزم به پاسخ دادن به همه پیامکها و تماسها ننمایید؟
تمام  و یا چند مورد از مواردی که عنوان شد اگر در وجود شما به عنوان یک کاربر تلفن همراه وجود داشته باشد به طور یقین دچار وابستگی افراطی به تلفن همراه هستید و باید به فکر اصلاح نحوه استفاده خود از تلفن همراه باشید برای این اقدام لازم است که:
* به صورت حساب تلفن همراه تان توجه کنید: بررسی کنید و ببینید که چه مقدار زمان و چه مبلغی صرف پیامکهای ارسالی و مکالماتتان شده است؟ اگر قدری به این مساله توجه کنید احتمالا خواهید دید که بخش زیادی از وقت و درآمد خود را صرف تلفن همراه کرده که این اقدام با محسابات ذهنی حسابگر منافات دارد.
*از استفاده از تلفن همراه خود در مکانهای عمومی خودداری کنید:  فراموش نکنید که در بسیاری از موارد وقتی در مکانی عمومی مشغول صحبت با تلفن همراه خود هستید شاید تن صدایتان بیش از حد بالا برود و ناخودآگاه اطرافیان متوجه محتوای مکالمه شما باشند  اما توجه کنید که اطرافیان علاقه ای به شنیدن حرفهای شما ندارند و وقتی شما با صدای بلند در حال گفت وگو با تلفن همراه هستید به نوعی وارد فضای خصوصی اطرافیان تان شده و آرامش آنها را بر هم می زنید.
سعی کنید در چنین مواقعی به گوشه ای رفته و اجازه دهید اطرافیان آرامش خود را داشته باشند و یا از تماس­گیرنده فرصت بخواهید تا در موقعیت مناسب تر با ایشان تماس بگیرید.
* وقتی قرار است به مطب دکتر بروید: وارد کلاس درس شوید، به سمینار بروید و یا در مهمانی خانوادگی حضور یابید یا تلفن همراه خود را به همراه خود نبرید و یا اینکه آن را خاموش کنید.
* با یک برنامه ریزی درست و منطقی استفاده از  تلفن همراه را محدود کنید: در طی روز زمانهایی مشخص و محدود را برای تماسهای تلفنی و ارسال پیامک و .. اختصاص دهید. این اقدام در ابتدا به معنای توجه به سلامت روان خود و از طرف دیگر توجه و احترام به افرادی است که با آنها در مراوده منظم و دایمی هستیم.
* اگر نمی توانید این چند اصول ساده را رعایت کنید احتمالا برخی دلایل پنهان برای وابستگی بیش از حد تان به تلفن همراه است پس به فکر گفت وگو با روان شناس باشید تا ببینید چرا و چگونه تلفن همراهتان توانسته بر زندگی شما تسلط یابد.
 منبع: تبیان

عروسک درمانی
یادش بخیر دوران کودکی مان و خواندن این شعر برای عروسک­هایمان، گویی جدی جدی، مامان و بابا بودیم و عروسک ها، کودکانمان! چقدر قشنگ بود و هست دنیای کودکی! حال بیایید ببینیم بازی با عروسک، چه نقشی می تواند در بهداشت روانی کودک مان داشته باشد تا شخصیت اش به بهترین نحو شکل بگیرد.
نقش عروسك درمانی در بهداشت روانی كودك
كودك می تواند در بازی عروسكی، انگیزه اش را متعادل کرده و انرژی­های اضافی روانی خود را تخلیه كند. به عبارتی بهتر، كودك در بازی عروسكی، انرژی روانی و جسمی خود را بارور  ساخته و شكل مناسبی به آن می دهد.
عروسک قشنگ من، قرمز پوشیده 
              تو رختخواب مخمل آبی خوابیده
یه روز مامان رفته بازار، اونو خریده
        قشنگ تر از عروسکم، هیچ کس ندیده
عروسک من، چشما تو باز کن
          وقتی که شب شد، اون وقت لالا کن...
از دیدگاه بهداشت روان، " عروسك درمانی " شیوه دلپذیر مداوا در قلمرو روان درمانی است. عروسك، واسطه ای پذیرفته شده از سوی بزرگسالان و كودكان در جهت ارتباط و تبادل احساس، عاطفه و اندیشه بین این دو نسل است كه در برخی از كشورها به جایگاه این ابزار تربیتی، اهمیت خاص داده شده است. می توان از این طریق، به كودك آموزش داد و اوقات فراغت او را به صورت مطلوبی پر کرده و نكات منفی و ناسالم عاطفی، احساسی، رفتاری و شناختی او را بهبود بخشید.
در حیطه روان پزشكی و روان شناسی بالینی كودك، متخصص بالینی قادر است با استفاده از عروسك ها، به اطلاعات مفید بالینی جهت تشخیص مسائل
 روانی كودك دست یابد و بعد از تشخیص بالینی، درمان گر طرح مناسبی را
به منظور درمان از طریق بازی تهیه و در جلسه های درمانی، اجرا کند.
نقش عروسك بازی، در رشد و تكامل كلامی كودك
کودك در ارتباط با عروسك، دوست دارد موقعیت خود را بیان کرده و دنیای اطراف خود را تعریف كند. تعریف او از دنیا، تصویرهایی است كه از پدر، مادر، برادر و خواهر، خانه و كوچه های اطراف خانه خود دارد.
اگر پدر و مادر، در برخورد با او بی میلی كنند و یا برعكس، رفتار مناسبی داشته باشند، كودك این رفتارها را برای عروسك اش بازگو می کند و همین تعریف كردن اساس آرامش و تخلیه روانی كودك شده و در نهایت، موجب تجلی و بروز برخی از بیانات و گفته های ناب و ارزشمند در ذهن كودك می شود؛ بنابراین رفتار كودك با عروسك، در پیشرفت و تكامل كلامی او مؤثر می افتد. به شرط آنكه، ما رفتار و گفتار كودك را به هنگام گفت وگو با عروسك، جدی بگیریم.
یكی از نیازهای اساسی كه باعث گرایش كودك به عروسك می شود، میل به داشتن هم صحبت است. عروسك برای كودك، یك شخص محسوب می شود و با او رابطه اجتماعی برقرار می كند؛ ضمن این كه كودك با توجه به این كه مسوول عروسك شناخته می شود، در مسیر رشد مسوولیت پذیری و خلاقیت اجتماعی، قرار می گیرد.
در مورد برخی از كاركردهای روانی عروسك بازی و عروسك درمانی باید گفت : بازی‌های عروسكی ( بازی‌های عروسك‌ها) در بازی درمانی به عنوان یكی از مؤثرترین انواع بازی درمانی‌ها مطرح شده و اهمیت دارد.
برخی كاركردهای روانی عروسك بازی و عروسك درمانی
برخی از كاركردهایی كه در بازی های عروسكی وجود دارند و نقش مستقیمی در بهداشت روانی كودك ایفا می كند، عبارتند از :
* احساس داشتن به عروسك و تعلق یافتن به او
* حس سرپرستی و مسوولیت مراقبت از عروسك
* ایجاد ارتباط احساسی و عاطفی با عروسك
* فعالیت های روانی - عقلی و باروری ذهنی كودك در ارتباط با عروسك
* خوشحال شدن و لذت بخش شدن اوقات فراغت كودك
* همانند کردن عروسك با خویشتن
* افزایش اعتماد به نفس كودك به علت سرپرستی و مراقبت از عروسك
* رشد عواطف و گرایش های عاطفی كودك
* افزایش قدرت تصمیم گیری و هدایت فكری و...
توصیه  هایی به والدین در مورد عروسک بازی کودکان
* هنگام بازی كودك با عروسك، جهت دهی و تصمیم بزرگسالانه نداشته باشید. بلكه عروسك را همان گونه ببینید كه كودكان می بینند و احساس می كنند. یعنی همانند كودك، آن را حس كرده و در نظر بگیرید.
 * از آن جا كه كودكان با عروسك های خود راحت صحبت می كنند، سعی كنید از آنان نخواهید كه به صورت كلیشه ای و بسته، با عروسك­ها حرف بزنند بلكه تشویق شان كنید تا آن گونه كه دوست دارند، با
عروسك ها صحبت كنند.
* از دیدگاه بعضی خانواده ها، عروسك به عنوان دوست كودك می­باشد نه وسیله ای در جهت سرگرمی او. به همین دلیل، كودك كار­كردی تحت عنوان راز و نیاز عروسك را برای خود مطرح کرده و از آن به خوبی استفاده می كند.
در سایه این نگرش، خانواده بهتر می تواند احساس تنهایی  و خلاء روانی كودك را جبران كند. در چنین ارتباطی، كودك برای عروسك دلتنگی می كند، نگرانش می شود و سعی در مراقبت بیشتر و دقیق تر از او دارد.
* عروسك می تواند واسطه تربیتی ما با كودك و یا كودك با محیط پیرامونش باشد و در این نقش، می تواند پیام تربیتی را از ما گرفته و به كودك منتقل کند. علاوه بر این كه احساس عاطفی و فكری كودك را متقابل به ما انتقال می دهد.
* ما می توانیم از طریق ثبت و یادداشت نوع ارتباط كودك با عروسك­هایش در هنگام بازی، با دنیای او  بیشتر آشنا شویم و در برنامه ریزی و هدایت تربیتی او مفاهیم، اصول و اهداف واقعی تری را انتخاب کنیم.
 * عروسك درمانی و اجرای نمایش عروسكی و آشناسازی كودك با عروسك، هم به منظور پر كردن اوقات فراغت و هم بهینه سازی شرایط روانی - زیستی او از نظر بهداشت روانی ارزش فراوان دارد.
* « بازی درمانی » روشی است روان پزشكی و روان شناسی كه از طریق آن، كودك هیجان سركوب شده خود را برون فكنی کرده و برخی از مشكلات روانی اش درمان می شود.
منبع: تبیان