جايزه نخست جشنواره آرژانتين در دستان كارتونيست ايراني 

ایرنا: نتايج شانزدهمين دوره جشنواره بين‌المللي ديوگنس تابورداي آرژانتين اعلام شد و براساس آن، محمدعلي خلجي جايزه اول بخش كارتون سياه و سفيد را به خود اختصاص داد.

براساس اين گزارش، "مصطفي حسين‌نيا" و "پويا ساره" نيز لوح تقدير اين بخش را دريافت كردند.  
خلجي در بخش كارتون رنگي لوح تقدير گرفت و حسين‌نيا جايزه سوم بخش طنز ديجيتال را از آن خود كرد.
همچنين ساره موفق به كسب لوح تقدير بخش كاريكاتور شد.
آیین گشایش و اعطاي جوايز هجدهمين جشنواره بين‌المللي ديوگنس تابوردا 24 سپتامبر - دوم مهرماه- در شهر بوينس‌آيرس آرژانتين برگزار مي‌شود. در اين جشنواره علاوه بر كاريكاتور، آثاري در بخش‌هاي عكس، گرافيك، تصويرسازي، نقاشي و طراحي چهره طنز به نمايش درخواهد آمد.
"محمدعلي خلجي" از هنرمندان مطرح ايراني در رشته كاريكاتور بوده كه پيشتر نيز جوايز بين المللي دريافت كرده است.
سرپرست اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس:فارس از لحاظ

کیفی در صنعت چاپ کمترین فاصله را با تهران دارد



      صفدر دوام
صبح دیروز آیین بزرگداشت روز ملی صنعت چاپ با حضور فعالان این عرصه در محل تالار حافظ شیراز برگزار گردید.
محمدهادی فخرایی سرپرست اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس در این مراسم با اشاره به اهمیت صنعت چاپ و مکتوبات در جامعه امروز اظهار داشت: خوشبختانه استان فارس و شهر شیراز با وجود چاپخانه­هایی با قدمت طولانی دارای هویت فرهنگی در عرصه چاپ و نشر می­باشد به طوری که اکنون نسل دیروز و نسل امروز این صنعت در کنار یکدیگر از تجارب و ایده­های هم استفاده می­کنند.
سرپرست اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در ادامه بر توجه به محورهایی نظیر کیفیت، سرعت و قیمت در بحث صنعت چاپ تأکید کرد و گفت: با ارائه تسهیلات بنگاه­های کوچک و زودبازده در چند سال اخیر شاهد رشد کیفی چاپخانه­های استان بوده­ایم. از این رو اکنون استان فارس در حوزه صنعت چاپ کمترین فاصله را از لحاظ کیفی با تهران دارد.
فخرایی از راه­اندازی اتحادیه چاپخانه­داران در آینده­ای نزدیک خبر داد و گفت: تا دو هفته آینده کمیسیون چاپ نیز در سطح استان فارس راه­اندازی خواهد شد.
وی ابراز امیدواری کرد که بر اساس تلاش­های صورت گرفته در راستای ارائه تسهیلات و همچنین بخشودگی مالیات با وزارت متبوع به نتایج خوبی دست یابیم.
در ادامه این مراسم از کتاب «تاریخچه چاپ و نشر فارس» به کوشش جمشید صداقت­کیش، پژوهشگر معاصر رونمایی شد.
نویسنده این کتاب در این نشست با اشاره به پیشینه صنعت چاپ در کشور و استان فارس اظهار داشت: نخستین چاپخانه در کشور به همت فرهاد میرزا در تبریز به سال 1227 هجری قمری و پس از آن به همت میرزا صالح شیرازی در سال 1236 هجری قمری تأسیس شد.
صداقت­کیش ادامه داد: در سال 1198 هجری قمری اولین چاپخانه در شیراز یعنی 29 سال قبل از تبریز تأسیس شده که کتابی پیرامون حافظ شیرازی و همچنین قرآن کریم به چاپ رسانده است.
وی اضافه کرد: بر اساس روایت یکی از دولتمردان وقت شیراز در همان سال دارای چاپخانه بوده است که با این حال سندی از صاحب آن در دسترس نمی­باشد.
این پژوهشگر معاصر به فعالیت چاپخانه­های احمدی و محمدی در دو سده گذشته در شیراز اشاره کرد و گفت: چاپخانه ادیب مصطفوی نیز با قدمت 106 ساله نخستین چاپخانه شیراز با حروف سربی به شمار می­رود.
صداقت­کیش ادامه داد: در دوران قاجاریه تعداد 19 چاپخانه در شهر شیراز فعالیت داشته­اند که این تعداد در زمان یاد شده در نوع خود در سراسر کشور بی­نظیر بودند.
نویسنده کتاب «تاریخ چاپ و نشر فارس» ادامه داد: شهر شیراز در دوران پهلوی اول دارای 6 چاپخانه، پهلوی دوم 4 چاپخانه و پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا سال 88 دارای 67 چاپخانه بوده است و علاوه بر این تعداد 40 چاپخانه هم­اینک در شهرستان­های استان وجود دارد که برخی فعال هستند.
صداقت­کیش اضافه کرد: خوشبختانه روزنامه­های «عصر مردم» و «خبر جنوب» نیز دارای چاپخانه­های مجهز و بزرگ می­باشند.
در پایان این مراسم از فعالان عرصه چاپ استان تجلیل به عمل آمد که از آقای مسعود روسفید از چاپخانه «عصر مردم» نیز به عنوان نیروی فنی برتر در حوزه چاپ تقدیر گردید.

خرمشاهی: در ايران «حافظ‌شناس» وجود ندارد؛ من حافظ‌ پژوه

هستم



فارس: یک نویسنده و قرآن‌پژوه با بیان اینکه در کشور حافظ‌ شناس وجود ندارد، گفت: با انتخاب یکصد غزل هم می‌توان جهان فکری حافظ را بیان کرد.
ششمین نشست «دیداری با اهل قلم» فروشگاه مرکزی «شهر کتاب»، شنبه شب با حضور بهاء‌الدین خرمشاهی، حافظ و قرآن پژوه و جمعی از اهالی ادب و هنر در محل کافه این فروشگاه، برگزار شد.
بهاءالدین خرمشاهی، نویسنده، مترجم و حافظ و قرآن پژوه در این مراسم بیان داشت: تاکنون بنده 3 دفتر شعر منتشر کرده ام و باورم نمی‌شود که شاعر باشم اما گاهی بنده را شاعر، مترجم، قرآن پژوه و نویسنده می‌خوانند که باعث تعجبم می‌شود.
هیچ نویسنده‌ای نمی‌تواند بگوید که طنزپرداز است
وی با بیان اینکه در سال 43 حدود 12 قطعه غزل همانند محتشم را سرودم، اضافه کرد: بعدها یعنی در سن 18 و 19 سالگی حدود 40 سال پیش اشعاری را سرودم که بر روی کتیبه‌ای در امام‌زاده‌ای در شهر قزوین، خوشنویسی و کاشی شده و دور تا دور شبستان این امام‌زاده نقش بسته بود.
خرمشاهی با بیان اینکه هیچگاه در فکر چاپ اشعارم نبودم، ادامه داد: بخشی از فعالیت بنده در سرودن اشعار و مطالب طنز بوده و بخشی دیگر طنز هنری است که به نوعی برخی از آنها آمد و نیامد دارد.
وی با بیان اینکه هیچگاه کسی نمی‌تواند بگوید من طنز‌پرداز هستم چرا که این مسئله بسیار سخت است، افزود: برخی نویسندگانی که به نگارش ادبیات طنز می‌پردازند گاهی اوقات تصور می‌کنند مطالب و اشعاری که سروده‌اند طنز است اما امکان اینکه آن مطالب و اشعار طنز نباشد، وجود دارد.
حافظ پژوه هستم نه حافظ ‌شناس
خرمشاهی با بیان اینکه بنده حافظ پژوه هستم نه حافظ ‌شناس، بیان کرد: چند سال گذشته اشعاری را برای حافظ سرودم که ارادت بنده را به این شخصیت نشان می‌دهد، بیش از صد شعر تاکنون سروده‌ام که در قالب بعضی از آثار همچون «زنده میری» منتشر و روانه بازار نشر شده است.
با انتخاب یکصد غزل هم می‌توان جهان فکری حافظ را بیان کرد
این نویسنده و مترجم در خصوص این سؤال که چه مراحلی باید طی شود تا به نویسنده‌ای حافظ پژوه گفته شود، گفت: کلمه «پژوه» از اوایل در زبان فارسی وجود داشته است اما بنده با کلمه «شناس» مشکل دارم چرا که نمی‌توان گفت که بنده قرآن و حافظ شناس هستم.
وی خود را قرآن پژوه دانست و اضافه کرد: به شخصی حافظ شناس می‌گویند که حرفی درباره حافظ داشته باشد، همچنین با انتخاب یکصد غزل هم می‌توان جهان فکری حافظ را بیان کرد و هم‌اکنون یکصد نفر با درجات مختلف در کشور حافظ پژوه هستند.
در کشور حافظ‌شناس وجود ندارد
خرمشاهی با بیان اینکه بنده در ایران
«حافظ شناسی» نمی‌شناسم، بیان کرد:
15 سال پیش «منوچهر مرتضوی» کتابی را با عنوان «مکتب حافظ» منتشر کرد که این اثر بسیار مرا مجذوب خود نمود، بنده به افرادی که تنها یکبار کتاب «حافظ» را مورد مطالعه قرار داده‌اند، می‌گویم که انگار حتی یکبار آن را نیز مطالعه نکرده‌اند.
وی اضافه کرد: به نویسنده‌ای لقب حافظ‌ پژوه
می‌دهند که حرفی درباره شعر و شخصیت حافظ داشته باشد و آن را در مطالب و نگارش خود بکار گیرد و در آثار خود درباره «حافظ» تنها به درج زندگینامه این شخصیت نپردازد و به نوعی اثر او دارای هنر باشد و هنر را در نگارش اثری درباره «حافظ» به کار ببرد.
به گفته خرمشاهی، می‌توان سالیان سال به بحث درباره شخصیت و اشعار «حافظ» پرداخت.
بیشتر اشعار طنز «خرمشاهی» نثر و کمترین آن «نظم» است
این قرآن پژوه به قرائت اشعار و مطالب طنزی پرداخت و عنوان کرد: بیشتر اشعار طنزی که تاکنون سروده ام «نثر» و کمترین آنها «نظم» است و به نوعی بیشتر آنها هم در کتابی با عنوان «طنز تراژدی» منتشر و وارد بازار نشر شد.
وی با بیان اینکه بنده به کتاب «شاهنامه»، «دیوان» نمی‌گویم، ادامه داد: ترجمه قرآن برای بنده بسیار آسان بود چرا که به سهولت می‌توانستم قرآن را ادبی ترجمه کنم، حدود 50 سال است که با ادبیات فارسی سر و کار دارم و ترجمه آثار ادبی برایم بسیار آسان است. اما این کار را انجام ندادم.
خرمشاهی افزود: اگر قرآن را ادبی ترجمه می‌کردم مخاطبان معدودی به مطالعه آن می‌پرداختند اما آرزو داشتم که همه ترجمه‌های قرآن کریم بنده را به خوبی بفهمند چرا که معنی و مفاهیم برخی از قرآن‌ها همانند ترجمه قرآن الهی قمشه‌ای
برای بعضی از افراد روان نیست و برخی از ترجمه‌ها نیز دقیق نیست.
خرمشاهی اضافه کرد: ترجمه قرآن کریم بنده به «نثر معیار» است و امروز دانشنامه‌ها و کتاب‌های درسی در این راستا به نگارش در آمده یا سخنرانان و رادیو نیز با این زبان به اجرای برنامه می‌پردازند؛ حتی هر زبان پیشرفته دنیا دارای «نثر معیار» است و قرآن کریم را با کمترین کاربرد اصطلاحات ادبی، ترجمه کردم.
اتمام نگارش «دلم هوای آفتاب می­کند» به قلم فیض شریفی


       فیض شریفی، مؤلف کتاب­های شعر و نقد ادبی «زیباترین زمین»، «ترانه­های پرتشویش» و «عشق بر آستانه» و کتاب­های «دستور ساختاری» و «صور خیال و آرایه­های ادبی» و «گزینه­ ادبیات» به خبرنگار
«عصر مردم» گفت: کار کتابِ «سیاوش کسرایی» با عنوان «دلم هوای آفتاب می­کند» به اتمام رسیده است.
وی افزود: این کتاب، نقد و تحلیل
خطی - زمانی است. به معنی دیگر به جز چگونگی سرایشِ شعرها و زبان شعری، درون­مایه، جهان­بینی و تأثیرپذیری و تأثیرگذاری شاعر، ساختار شعری و فضاهای ویژه و توانمندی­های شاعرانه و ضعف­های او، زمینه­های سیاسی - اجتماعی و تبیین و تشریح اشعار و دیدگاه شاعران و منتقدان و محققان در پایان کتاب مورد توجه قرار می­گیرد.
این پنجمین کتابی است که تحت عنوان «شعر زمان ما» به چاپ می­رسد.
به تازگی فیض شریفی با نشر نگاه قراردادهایی منعقد کرده است که بر اثر آن در ادامه آثار تحقیقی مرحوم محمد حقوقی، این مجموعه را ادامه دهد.
کتب زیر چاپ این مجموعه «شعر زمان ما» به شرح زیر است:
1 - نصرت رحمانی (قتل یک شاعر افسرده به دست گل یخ)
2 - سیمین بهبهانی (قندیل سرخ سیب­ها)
3 - نادر نادرپور (در لحظه­­ی بدرود واگن­ها)
4 - منوچهر آتشی (و ناگهان هوا بارانی شد)
  شریفی گفت: انتظار خواننده بیشینه­خواه خلّاق آن است که نگارنده این واژگان از نگره و نُرم خود و نه کُپی­برداری از محقق قبلی، شاعر را در برابر مخاطبان قرار دهد. بر همین مبنا، در این نوشتار، باز نمون­های تصویری، بوطیقای هنجارین، وزن عروضی، موسیقی درونی شعر، سبک فرودین، میانه و فخیم، سنجه­ها و سمفونی­های رنگین­کمانی، عقلانیّت درونی و بیرونی و کرشمه­سازی هنرمندانه­ی شاعر و همچنین کهن­شیوگی، میان­مایگی و مدرن­گونگی شاعر هم در کانون نگاه نگارنده قرار گرفته­اند.
وی افزود: اشعار این شاعران چون منشور یا بلور چندوجهی است که تاریخ ادبیات و تاریخ سیاسی معاصر ایران را همراه با دیدگاه هنری بازتاب می­دهد. آنچه با خواندن و نوشتن اشعار سیاووش کسرایی نظر هر خواننده از هر طبقه­ای را به خود جلب می­کند این است که این شاعر بزرگ و سیاستمدار در 16 دفتر شعری خود به اندیشه­های حزبی خود سوخت­رسانی کرد ولی در نهایت حقوق ماهیانه او را در مسکو قطع و شاعر را در غربتی وهن­آور رها کردند.
شاعر (کسرایی) می­گوید: «هیچ کلامی قادر نیست که آنچه را ما از پستی و فرومایگی (به ویژه از کسانی که چهره­ای دیگر از آنان در خاطرمان ترسیم کرده بودیم) دیدیم و کشیدیم بیان کند.»