صفحه 6--12 آبان 90
هنر رفتار با افراد دشوار
همه ما هر روز با افراد دشوار سر و کار داريم. گاهي وقتها کافي است در آيينه نگاه کنيم تا يکي از آنها را ببينيم. شما نميتوانيد هميشه از افراد مسأله ساز دوري کنيد. شناخت اين افراد و چگونگي برخورد با آنها به شما کمک خواهد کرد تا ارتباط بهتري داشته باشيد. اين مطلب روشهايي را براي شناخت و برقراري ارتباط با افراد دشوار بيان مي کند.
اداره موقعيتهاي دشوار، بخشي از زندگي روزانه ماست. همه ما هر روز با افراد دشوار سروکار داريم و اين افراد را مي شناسيم. شايد هيچ چيز به اندازه برخورد با اين افراد، خستهکننده و ملال آور نباشد.
اين افراد انرژي ما را تحليل مي برند، احساسمان را تحريک مي کنند، حوصله همه را سر مي برند و ما را در حالتي نامطلوب قرار ميدهند. اين رفتارها در محل کار به راحتي مي توانند محيطی شاد را نابود کنند، کارايي را کاهش دهند و روحيه افراد را پايين آورند. هر يک از ما نيز به نوعي در درون خود شخصيت دشواري را پنهان کرده ايم. گاهي وقتها کافي است در آيينه نگاه کنيم تا آن را بهتر ببينيم. برخي از ما ميتوانيم اين شخصيت را بخوبي مخفي کنيم اما گاهي در موقعيتهاي رقابتي و شرايط حاد( مثل رانندگي در ترافيک، انجام بازي رقابتي و ...) آن را نشان ميدهيم.
متأسفانه جامعه به ما ياد داده است که بهترين روش رفتار با افراد مسأله سازي که ما را آزار مي دهند، ناديده گرفتن آنهاست. به همين علت از کودکي آموخته ايم با چنين افرادي معاشرت نکنيم، اما ناديده گرفتن اين موقعيتها به ضرر ماست؛ چرا که نحوه برخورد ما با شخصيت دشوار دروني و ديگر افراد بدقلق هنري است که هر فردي از آن اطلاعي ندارد. برخورد مناسب با اين افراد باعث مي شود از فشارهاي عصبي ناشي از رفتارهاي ناشايست ديگران بکاهيم و کار خود را موثرتر و سودمندتر انجام دهيم.
افراد دشوار( افراد بدقلق يا افراد مسأله ساز) در هر شکل و لباسي ظاهر مي شوند، ولي خصوصيتهای مشترک همه آنها اين است که رفتار و برخورد آنها هميشه براي يک نفر ايجاد مشکل مي کند. هنگام برخورد با افراد دشوار بايد علایمي را که از خود بروز
مي دهند بشناسيم و ماهيت آن را تشخيص دهيم. به اين ترتيب مي توانيم اثر نامطلوب رفتار آنها را به کمترين حد برسانيم. اين يک واقعيت مسلم است که هنگامي مي توانيم در ديگران نفوذ کنيم که آنها را همانطور که هستند ببينيم نه آنگونه که آنها مي خواهند يا خودمان ميل داريم.
انواع اشخاص مسأله ساز و روش برخورد با آنها
شما هميشه نمي توانيد از افراد مسأله ساز دوري کنيد. شناسايي انواع رفتارهاي
مسأله ساز به شما کمک مي کند تا به نحو مطلوب موقعيتهاي دشوار را به ویژه در سازمان، اداره کنيد. در اين مطلب سعي شده است تا با بهره گيري از منابع مختلف، انواع عمده افراد دشوار و بدقلق و روش برخورد با آنها مورد بررسي قرار گيرد. به طور کلي مي توان انواع اصلي افراد دشوار را به صورت زير طبقه بندي کرد:
1 - زورگو و متخاصم
اين شخصيت عصباني و متخاصم است و عصبانيت خود را با اعمال زور نشان
مي دهد. خصومت، کينه توزي، استفاده از کلمه های نيشدار، خودداری از کارهاي گروهي، خودپسندي و تکبر از جمله ويژگيهاي اين افراد است. آنها دلشان مي خواهد هميشه غالب و مسلط باشند و سعي مي کنند با توسل به هر شيوه و روشي به خواسته هاي خود برسند.
راه حل: درمقابل آنها بايستيد، اما سعي نکنيد با آنها بجنگيد. هرگز رفتار آنها را تحمل نکنيد بلکه در مقابل آنها قاطع، محکم، جسور و با اعتماد به نفس باشيد.
2 - هميشه شاکي
از نظر اين افراد تنها چيزي که زندگي به آنها عطا کرده، بداقبالی است. آنها به جاي پيدا کردن راه حل براي مسایل و مشکلها، عادت کرده اند که شکايت کنند و بهانه بگيرند. نگرشهاي اين افراد مسموم و متاسفانه بيماري آنها واگير است.اين افراد بندرت سعي ميکنند شرايط ناخواسته را تغيير دهند، در عوض دایم مثل بچه اي که به او اجازه کاري داده نمي شود، رفتار مي کنند. اجازه ندادن باعث منفي بافي او مي شود. جمله معروف آنها اين است: « هيچ کس مرا دوست ندارد».
راه حل: به اين افراد نشان دهيد که مسایل آنها را مي بينيد و مي شنويد، زيرا آنها به محيط حمايتي و تشويق احتياج دارند. همچنين بايد سطح فشار را براي اين افراد پايين آورد. علاوه بر اين به آنها اجازه شکايت کردن ندهيد، مگر زماني که راه حلي براي مشکل پيش آمده داشته باشند.
3 - وسواسي و کمال گرا
اين افراد دلشان مي خواهد کارها به بهترين نحو ممکن انجام گيرد. چنين افرادي درعين حال که ممکن است خستهکننده و ملال آور به نظر رسند، اما داراي مهارتهاي تجزيه و تحليلياند که مستلزم توجه زياد به جزیيات است. استانداردهاي عملکرد اين افراد در سطح بسيار بالايي قرار دارد. در برخي مواقع کار خوبي که توسط ديگران مورد تمجيد واقع ميشود از نظر اين افراد قابل قبول نيست. جمله معروف آنها اين است:« اين کار مي توانست بهتر انجام شود».
راه حل: در صورتي که در برخورد با اين افراد، واقعيتها و منطق را ارایه دهيد، مي توانيد بهترين بهره را از آنها ببريد. در عين حال حرفهاي اين افراد را درباره بهتر انجام شدن کارها جدي نگيريد. آنها معمولاً نقاط ضعف خودشان را بيان مي کنند نه نقاط ضعف شما را. سعي کنيد با اين افراد به گونهاي کار کنيد تا بتوانند انتظارهای واقعي براي خود و ديگران داشته باشند و مطابق انتظارهای واقعي عمل کنند.
4 - افراد يخي
اين افراد براي تغيير آمادگي ندارند و هر تغييري - هر چند کوچک - مي تواند آنها را نگران و آشفته سازد و آغازي براي رفتار منفي در آنها باشد. جمله معروف آنها اين است:«راه قديمي بهتر است».
راه حل: در مقابل اين افراد صبور باشيد، زيرا ممکن است در مسير انجام تغييرها مانعتراشي کنند. اين افراد را در تغيير درگير کنيد يا از تغييرهای تدريجي براي ايجاد فرصت مناسب براي آنها استفاده كنيد.
5 - افراد بسته
راههاي برقراري ارتباط با اين افراد مسدود است. اين افراد بسيار تودار و ديرجوش هستند و تنهايي و خلوت را به بودن در ميان جمع ترجيح مي دهند. آنها هرگز درباره تفکرها و احساسهای خود صحبت نمي کنند و به همين دليل ارتباطهای محدودي دارند. « حوصله ندارم» يا « فعلاً وقت ندارم» از جمله هایی است که آنها براي فرار از جمع از آن استفاده مي کنند.
راه حل: براي برقراري ارتباط با اين افراد بايد حوصله کنيد. ممکن است مدتي طول بکشد تا اين گونه افراد احساس راحتي کرده و با شما راحت تر و بهتر برخورد کنند. هنگام صحبت
با اين افراد از پرسشهای باز استفاده کرده و آنها را به شرکت در بحثها تشويق کنيد.
6 - کم حرف و منفعل
اين افراد زياد سخن نمي گويند. حتي اگر اصرار کنيد، فرياد بکشيد يا از آنها خواهش کنيد، جوابي بيشتر از آري يا خير نخواهيد شنيد. اين افراد حتي زماني که بايد از حقوق خود دفاع کنند، ساکت ميمانند. در نتيجه اغلب مورد ظلم قرار مي گيرند. فرد منفعل هميشه احساس ناامني مي کند واعتماد به نفس بسيار پاييني دارد. آنها اغلب از شرکت در تصميمگيريها دوری مي كنند و يا نظري ارایه نمي دهند.
راه حل: اين افراد به شدت به اعتماد به نفس و حمايت احتياج دارند و بايد بطور مستقيم از آنها انجام اموري را که مي توانند انجام دهند، خواسته شود. تشويق نيز در ايجاد اعتماد به نفس آنها بسيار موثر است.
7 - افرادي كه مي گويند: «کار من نيست»
اين افراد دایم از زير بار قبول مسووليتهاي بيشتر شانه خالي کرده و منفي بودن خود را با رد کردن انجام کارهايي که بايد برعهده بگيرند، ظاهر مي کنند.
معمولاً دوستان و همکاران اين افراد بايد کارهاي مربوط به آنها را انجام دهند و اين در حالي است که اين افراد انجام آن کارها را جزو وظايف آنها مي دانند نه وظايف خودشان. جمله معروف آنها اين است: «اين کار جز وظايف و شرح شغلي که من بايد انجام دهم نيست».
راه حل: سعي کنيد شرح شغل اين افراد را واضح و روشن در اختيار آنها قرار دهيد، تا جايي براي توجيههای آنها باقي نماند. بازرسي و کنترل غير محسوس نيز در برخي مواقع مي تواند کارساز باشد.
8 - شايعه پراکن ها
اين افراد از شايعه به عنوان سلاح قوي جهت مهار ديگران و محيط استفاده ميکنند. آنها با پخش شايعه و درگير کردن ديگران در مسایل مربوط به آن لذت مي برند و احساس مهم بودن مي کنند. جمله معروف آنها اين است: « جازه بده من بگويم چه اتفاقي دارد مي افتد».
راه حل: بهترين راه جلوگيري از شايعه سازي در سازمان، دادن اطلاعات و حقايق لازم و کافي به افراد است. وقتي افراد سازمان از تمامی اطلاعات مربوط به مسایل سازمان آگاهي داشته باشند، به شايعه و افراد شايعه پراکن توجهي نمي کنند. در نتيجه انگيزه اي براي اين افراد به منظور ايجاد شايعه و پخش آن باقي نمي ماند.
9 - افراد منفي گرا
اين افراد نگرش بدي نسبت به دنيا دارند. آنها فکر مي کنند که دنيا بر سرشان خراب شده است. آنها از شيوه انجام امور ناراضي هستنــد و مهم نيست شما چقدر تلاش کنيد تا کاري برايشان انجام دهيد. در واقع اين افراد هميشه نيمه خالي ليوان را ميبينند و براي انجـــام يک کار بيشتر بر عواقب منفي آن تأکيد دارند تا نتايج مثبت. اين افراد اعضاي خوبي براي کارهاي گــــروهي نيستند. جمله معروف آنها اين است:« من مي دانـم اين کار شدني نيست».
راه حل: تغيير نگرش افراد منفي گرا کار آساني نيست، اما شما بايد آنها را مجبور به تطبيق با عادتهاي مثبت کنيد تا از عادتهاي منفي دور شوند. ايجاد تفکرهای مثبت و نشان دادن نتايج خوب کارهايي که او اميدي به انجام آنها نداشته است، مي تواند به اين اشخاص کمک کند.
10 - افراد غير متعهد
اين افراد آنقدر براي انجام کاري بهانه مي آورند تا شخص ديگري آن را انجام دهد و يا آنقدر در انجام تصميمي تعلل مي کنند که ارزش آن از بين مي رود. آنها کار خود را بطور جدي انجام نمي دهند، زيرا کار براي آنها اولويت ندارد. انجام امور شخصي و پرداختن به مسایل غير کاري براي آنها مهمتر از انجام کارهاي سازماني است. جمله معروف آنها اين است: «او مي تواند منتظر شود».
راه حل: دليل اصلي تأخير و تعلل آنها را بپرسید. اين افراد معمولاً احتياج به اهداف و استانداردهاي واضح و انتظارهای رسمي دارند و اينها بايد به او ابلاغ شود. همچنين آنها به يک ساختار نظارتي بسته نيازمندند تا نتوانند براحتي از زير کار شانه خالي کنند.
11 - افراد هميشه منتقد
اين افراد هميشه با کلمه های نيشدار و انتقادهای بيمورد خود، ديگران را آزار ميدهند.آنها درباره هر ايده اي، انتقادات خاص خود را دارند؛ چه آن ايده، خوب باشد يا بد، هدف اين افراد مخالفت با تمام چيزهايي است که گفته ميشود. آنها هر جا مي روند مشکلات را پيدا مي کنند. جمله معروف اين افراد اين است:«ايده بدي است».
راه حل: در مذاکره و گفت وگو با افراد انتقاد کننده بر اطلاعات تمرکز کنيد. از آنها درباره علت انتقاد و مخالفتشان بپرسید و هميشه آنها را براي اطلاعات بيشتر زیر فشار قرار دهيد. هرگز رفتارهاي نامناسب چنين افرادي را تأييد نکنيد.
12 - افراد خودخواه
افراد خودخواه، هميشه مي خواهند راه خود را ادامه دهند و فکر مي کنند همه چيز را
مي دانند. در واقع اين افراد مي خواهند نداشتن امنيت خود را به گونه اي پنهان کنند.
راه حل: با اين افراد تنها بر اساس حقايق و واقعيتها رفتار کنيد. قبل از ملاقات با آنها تمام اطلاعات مورد نياز را بدست آوريد و خود را براي پاسخ به پرسشهای آنها آماده کنيد. به ياد داشته باشيد برخورد تهاجم آميز يا تسليم در برابر آنها کارساز نخواهد بود.
13 - افراد فداکار( قرباني)
اين افراد قلب خونين سازمان هستند. آنها زود سرکار مي آيند و دير مي روند و يار و پشتيبان همکاران و دوستانشان هستند. ازآنها هرکاري که بخواهيد انجام ميدهند، زيرا اين افراد معمولاً به دليل مسایل شخصي ترجيح مي دهند بيشتر وقت زندگي خود را در محيط سازمان بگذرانند. در صورتي که از خدمات آنها قدرداني نکنيد، منفي گري آنها آغاز مي شود. جمله معروف افراد فداکار اين است:« من زندگي ام را وقف اين شرکت کردم، ولي براي هيچ کس مهم نيست».
راه حل: به حرفهاي اين افراد گوش دهيد و به آنها نشان دهيد که وجودشان تا چه اندازه براي سازمان اهميت دارد. از تلاشها و همکاري آنها صميمانه قدرداني کنيد و اين کار را در حضور ديگر کارکنان انجام دهيد.
14 - افراد خود سرزنش کن
اين افراد همواره كمبودهايي را در عملکرد کاري و رفتاري خود مي يابند و دایم خود را ملامت مي کنند. آنها از هيچ يک از جنبه هاي زندگي شخصي و کاري خود راضي نيستند. جمله معروف آنها این است: « من توبيخ خواهم شد. من مي توانستم اين کار را بهتر انجام دهم».
راه حل: اعتماد به نفس آنها را بالا ببريد و از کارهاي مثبت و خوب آنها قدرداني کنيد. به آنها نشان دهيد آنطور که خودشان فکر مي کنند بي دست و پا و کار خراب کن نيستند.
15 - افراد پرحرف
اين افراد به قدري حرف مي زنند که اجازه صحــــبت به افراد ديگر نمي دهند. جالب اينجاست کـه بيشتر حرفهاي آنها اصلاً ربطي به موضوع مورد بحث ندارد و تنها از دست دادن وقت و زمان مفيد است.
راه حل: برخورد با اين افراد اين است که به آنها تنها چند دقيقه فرصت صحبت کردن داده شود. در صورتي که باز هم به حرف زدن ادامه دادند، به هيچ وجه رفتار آنها را تحمل نکنيد. به آنها بگوييد، بايد برويد و فرصتي براي گوش دادن به حرفهاي آنها نداريد.
16 - افراد نامنظم
اين افراد در انجام وظايف و شركت در جلسه ها، نظم و ترتيب را رعايت نمي كنند و نوعي آشفتگي در رفتار و کردار آنها ديده مي شود. آنها دایم به دنبال وسایل خود ميگردند و هميشه در جلسه ها تأخير دارند.
راه حل: براي برخورد با اين افراد نظم و انضباط را عامل مهمي در ارزيابي عملکردشان اعلام کنيد و آنها را به مرتب بودن تشويق کنيد.
منبع: اینترنت
اين افراد انرژي ما را تحليل مي برند، احساسمان را تحريک مي کنند، حوصله همه را سر مي برند و ما را در حالتي نامطلوب قرار ميدهند. اين رفتارها در محل کار به راحتي مي توانند محيطی شاد را نابود کنند، کارايي را کاهش دهند و روحيه افراد را پايين آورند. هر يک از ما نيز به نوعي در درون خود شخصيت دشواري را پنهان کرده ايم. گاهي وقتها کافي است در آيينه نگاه کنيم تا آن را بهتر ببينيم. برخي از ما ميتوانيم اين شخصيت را بخوبي مخفي کنيم اما گاهي در موقعيتهاي رقابتي و شرايط حاد( مثل رانندگي در ترافيک، انجام بازي رقابتي و ...) آن را نشان ميدهيم.
متأسفانه جامعه به ما ياد داده است که بهترين روش رفتار با افراد مسأله سازي که ما را آزار مي دهند، ناديده گرفتن آنهاست. به همين علت از کودکي آموخته ايم با چنين افرادي معاشرت نکنيم، اما ناديده گرفتن اين موقعيتها به ضرر ماست؛ چرا که نحوه برخورد ما با شخصيت دشوار دروني و ديگر افراد بدقلق هنري است که هر فردي از آن اطلاعي ندارد. برخورد مناسب با اين افراد باعث مي شود از فشارهاي عصبي ناشي از رفتارهاي ناشايست ديگران بکاهيم و کار خود را موثرتر و سودمندتر انجام دهيم.
افراد دشوار( افراد بدقلق يا افراد مسأله ساز) در هر شکل و لباسي ظاهر مي شوند، ولي خصوصيتهای مشترک همه آنها اين است که رفتار و برخورد آنها هميشه براي يک نفر ايجاد مشکل مي کند. هنگام برخورد با افراد دشوار بايد علایمي را که از خود بروز
مي دهند بشناسيم و ماهيت آن را تشخيص دهيم. به اين ترتيب مي توانيم اثر نامطلوب رفتار آنها را به کمترين حد برسانيم. اين يک واقعيت مسلم است که هنگامي مي توانيم در ديگران نفوذ کنيم که آنها را همانطور که هستند ببينيم نه آنگونه که آنها مي خواهند يا خودمان ميل داريم.
انواع اشخاص مسأله ساز و روش برخورد با آنها
شما هميشه نمي توانيد از افراد مسأله ساز دوري کنيد. شناسايي انواع رفتارهاي
مسأله ساز به شما کمک مي کند تا به نحو مطلوب موقعيتهاي دشوار را به ویژه در سازمان، اداره کنيد. در اين مطلب سعي شده است تا با بهره گيري از منابع مختلف، انواع عمده افراد دشوار و بدقلق و روش برخورد با آنها مورد بررسي قرار گيرد. به طور کلي مي توان انواع اصلي افراد دشوار را به صورت زير طبقه بندي کرد:
1 - زورگو و متخاصم
اين شخصيت عصباني و متخاصم است و عصبانيت خود را با اعمال زور نشان
مي دهد. خصومت، کينه توزي، استفاده از کلمه های نيشدار، خودداری از کارهاي گروهي، خودپسندي و تکبر از جمله ويژگيهاي اين افراد است. آنها دلشان مي خواهد هميشه غالب و مسلط باشند و سعي مي کنند با توسل به هر شيوه و روشي به خواسته هاي خود برسند.
راه حل: درمقابل آنها بايستيد، اما سعي نکنيد با آنها بجنگيد. هرگز رفتار آنها را تحمل نکنيد بلکه در مقابل آنها قاطع، محکم، جسور و با اعتماد به نفس باشيد.
2 - هميشه شاکي
از نظر اين افراد تنها چيزي که زندگي به آنها عطا کرده، بداقبالی است. آنها به جاي پيدا کردن راه حل براي مسایل و مشکلها، عادت کرده اند که شکايت کنند و بهانه بگيرند. نگرشهاي اين افراد مسموم و متاسفانه بيماري آنها واگير است.اين افراد بندرت سعي ميکنند شرايط ناخواسته را تغيير دهند، در عوض دایم مثل بچه اي که به او اجازه کاري داده نمي شود، رفتار مي کنند. اجازه ندادن باعث منفي بافي او مي شود. جمله معروف آنها اين است: « هيچ کس مرا دوست ندارد».
راه حل: به اين افراد نشان دهيد که مسایل آنها را مي بينيد و مي شنويد، زيرا آنها به محيط حمايتي و تشويق احتياج دارند. همچنين بايد سطح فشار را براي اين افراد پايين آورد. علاوه بر اين به آنها اجازه شکايت کردن ندهيد، مگر زماني که راه حلي براي مشکل پيش آمده داشته باشند.
3 - وسواسي و کمال گرا
اين افراد دلشان مي خواهد کارها به بهترين نحو ممکن انجام گيرد. چنين افرادي درعين حال که ممکن است خستهکننده و ملال آور به نظر رسند، اما داراي مهارتهاي تجزيه و تحليلياند که مستلزم توجه زياد به جزیيات است. استانداردهاي عملکرد اين افراد در سطح بسيار بالايي قرار دارد. در برخي مواقع کار خوبي که توسط ديگران مورد تمجيد واقع ميشود از نظر اين افراد قابل قبول نيست. جمله معروف آنها اين است:« اين کار مي توانست بهتر انجام شود».
راه حل: در صورتي که در برخورد با اين افراد، واقعيتها و منطق را ارایه دهيد، مي توانيد بهترين بهره را از آنها ببريد. در عين حال حرفهاي اين افراد را درباره بهتر انجام شدن کارها جدي نگيريد. آنها معمولاً نقاط ضعف خودشان را بيان مي کنند نه نقاط ضعف شما را. سعي کنيد با اين افراد به گونهاي کار کنيد تا بتوانند انتظارهای واقعي براي خود و ديگران داشته باشند و مطابق انتظارهای واقعي عمل کنند.
4 - افراد يخي
اين افراد براي تغيير آمادگي ندارند و هر تغييري - هر چند کوچک - مي تواند آنها را نگران و آشفته سازد و آغازي براي رفتار منفي در آنها باشد. جمله معروف آنها اين است:«راه قديمي بهتر است».
راه حل: در مقابل اين افراد صبور باشيد، زيرا ممکن است در مسير انجام تغييرها مانعتراشي کنند. اين افراد را در تغيير درگير کنيد يا از تغييرهای تدريجي براي ايجاد فرصت مناسب براي آنها استفاده كنيد.
5 - افراد بسته
راههاي برقراري ارتباط با اين افراد مسدود است. اين افراد بسيار تودار و ديرجوش هستند و تنهايي و خلوت را به بودن در ميان جمع ترجيح مي دهند. آنها هرگز درباره تفکرها و احساسهای خود صحبت نمي کنند و به همين دليل ارتباطهای محدودي دارند. « حوصله ندارم» يا « فعلاً وقت ندارم» از جمله هایی است که آنها براي فرار از جمع از آن استفاده مي کنند.
راه حل: براي برقراري ارتباط با اين افراد بايد حوصله کنيد. ممکن است مدتي طول بکشد تا اين گونه افراد احساس راحتي کرده و با شما راحت تر و بهتر برخورد کنند. هنگام صحبت
با اين افراد از پرسشهای باز استفاده کرده و آنها را به شرکت در بحثها تشويق کنيد.
6 - کم حرف و منفعل
اين افراد زياد سخن نمي گويند. حتي اگر اصرار کنيد، فرياد بکشيد يا از آنها خواهش کنيد، جوابي بيشتر از آري يا خير نخواهيد شنيد. اين افراد حتي زماني که بايد از حقوق خود دفاع کنند، ساکت ميمانند. در نتيجه اغلب مورد ظلم قرار مي گيرند. فرد منفعل هميشه احساس ناامني مي کند واعتماد به نفس بسيار پاييني دارد. آنها اغلب از شرکت در تصميمگيريها دوری مي كنند و يا نظري ارایه نمي دهند.
راه حل: اين افراد به شدت به اعتماد به نفس و حمايت احتياج دارند و بايد بطور مستقيم از آنها انجام اموري را که مي توانند انجام دهند، خواسته شود. تشويق نيز در ايجاد اعتماد به نفس آنها بسيار موثر است.
7 - افرادي كه مي گويند: «کار من نيست»
اين افراد دایم از زير بار قبول مسووليتهاي بيشتر شانه خالي کرده و منفي بودن خود را با رد کردن انجام کارهايي که بايد برعهده بگيرند، ظاهر مي کنند.
معمولاً دوستان و همکاران اين افراد بايد کارهاي مربوط به آنها را انجام دهند و اين در حالي است که اين افراد انجام آن کارها را جزو وظايف آنها مي دانند نه وظايف خودشان. جمله معروف آنها اين است: «اين کار جز وظايف و شرح شغلي که من بايد انجام دهم نيست».
راه حل: سعي کنيد شرح شغل اين افراد را واضح و روشن در اختيار آنها قرار دهيد، تا جايي براي توجيههای آنها باقي نماند. بازرسي و کنترل غير محسوس نيز در برخي مواقع مي تواند کارساز باشد.
8 - شايعه پراکن ها
اين افراد از شايعه به عنوان سلاح قوي جهت مهار ديگران و محيط استفاده ميکنند. آنها با پخش شايعه و درگير کردن ديگران در مسایل مربوط به آن لذت مي برند و احساس مهم بودن مي کنند. جمله معروف آنها اين است: « جازه بده من بگويم چه اتفاقي دارد مي افتد».
راه حل: بهترين راه جلوگيري از شايعه سازي در سازمان، دادن اطلاعات و حقايق لازم و کافي به افراد است. وقتي افراد سازمان از تمامی اطلاعات مربوط به مسایل سازمان آگاهي داشته باشند، به شايعه و افراد شايعه پراکن توجهي نمي کنند. در نتيجه انگيزه اي براي اين افراد به منظور ايجاد شايعه و پخش آن باقي نمي ماند.
9 - افراد منفي گرا
اين افراد نگرش بدي نسبت به دنيا دارند. آنها فکر مي کنند که دنيا بر سرشان خراب شده است. آنها از شيوه انجام امور ناراضي هستنــد و مهم نيست شما چقدر تلاش کنيد تا کاري برايشان انجام دهيد. در واقع اين افراد هميشه نيمه خالي ليوان را ميبينند و براي انجـــام يک کار بيشتر بر عواقب منفي آن تأکيد دارند تا نتايج مثبت. اين افراد اعضاي خوبي براي کارهاي گــــروهي نيستند. جمله معروف آنها اين است:« من مي دانـم اين کار شدني نيست».
راه حل: تغيير نگرش افراد منفي گرا کار آساني نيست، اما شما بايد آنها را مجبور به تطبيق با عادتهاي مثبت کنيد تا از عادتهاي منفي دور شوند. ايجاد تفکرهای مثبت و نشان دادن نتايج خوب کارهايي که او اميدي به انجام آنها نداشته است، مي تواند به اين اشخاص کمک کند.
10 - افراد غير متعهد
اين افراد آنقدر براي انجام کاري بهانه مي آورند تا شخص ديگري آن را انجام دهد و يا آنقدر در انجام تصميمي تعلل مي کنند که ارزش آن از بين مي رود. آنها کار خود را بطور جدي انجام نمي دهند، زيرا کار براي آنها اولويت ندارد. انجام امور شخصي و پرداختن به مسایل غير کاري براي آنها مهمتر از انجام کارهاي سازماني است. جمله معروف آنها اين است: «او مي تواند منتظر شود».
راه حل: دليل اصلي تأخير و تعلل آنها را بپرسید. اين افراد معمولاً احتياج به اهداف و استانداردهاي واضح و انتظارهای رسمي دارند و اينها بايد به او ابلاغ شود. همچنين آنها به يک ساختار نظارتي بسته نيازمندند تا نتوانند براحتي از زير کار شانه خالي کنند.
11 - افراد هميشه منتقد
اين افراد هميشه با کلمه های نيشدار و انتقادهای بيمورد خود، ديگران را آزار ميدهند.آنها درباره هر ايده اي، انتقادات خاص خود را دارند؛ چه آن ايده، خوب باشد يا بد، هدف اين افراد مخالفت با تمام چيزهايي است که گفته ميشود. آنها هر جا مي روند مشکلات را پيدا مي کنند. جمله معروف اين افراد اين است:«ايده بدي است».
راه حل: در مذاکره و گفت وگو با افراد انتقاد کننده بر اطلاعات تمرکز کنيد. از آنها درباره علت انتقاد و مخالفتشان بپرسید و هميشه آنها را براي اطلاعات بيشتر زیر فشار قرار دهيد. هرگز رفتارهاي نامناسب چنين افرادي را تأييد نکنيد.
12 - افراد خودخواه
افراد خودخواه، هميشه مي خواهند راه خود را ادامه دهند و فکر مي کنند همه چيز را
مي دانند. در واقع اين افراد مي خواهند نداشتن امنيت خود را به گونه اي پنهان کنند.
راه حل: با اين افراد تنها بر اساس حقايق و واقعيتها رفتار کنيد. قبل از ملاقات با آنها تمام اطلاعات مورد نياز را بدست آوريد و خود را براي پاسخ به پرسشهای آنها آماده کنيد. به ياد داشته باشيد برخورد تهاجم آميز يا تسليم در برابر آنها کارساز نخواهد بود.
13 - افراد فداکار( قرباني)
اين افراد قلب خونين سازمان هستند. آنها زود سرکار مي آيند و دير مي روند و يار و پشتيبان همکاران و دوستانشان هستند. ازآنها هرکاري که بخواهيد انجام ميدهند، زيرا اين افراد معمولاً به دليل مسایل شخصي ترجيح مي دهند بيشتر وقت زندگي خود را در محيط سازمان بگذرانند. در صورتي که از خدمات آنها قدرداني نکنيد، منفي گري آنها آغاز مي شود. جمله معروف افراد فداکار اين است:« من زندگي ام را وقف اين شرکت کردم، ولي براي هيچ کس مهم نيست».
راه حل: به حرفهاي اين افراد گوش دهيد و به آنها نشان دهيد که وجودشان تا چه اندازه براي سازمان اهميت دارد. از تلاشها و همکاري آنها صميمانه قدرداني کنيد و اين کار را در حضور ديگر کارکنان انجام دهيد.
14 - افراد خود سرزنش کن
اين افراد همواره كمبودهايي را در عملکرد کاري و رفتاري خود مي يابند و دایم خود را ملامت مي کنند. آنها از هيچ يک از جنبه هاي زندگي شخصي و کاري خود راضي نيستند. جمله معروف آنها این است: « من توبيخ خواهم شد. من مي توانستم اين کار را بهتر انجام دهم».
راه حل: اعتماد به نفس آنها را بالا ببريد و از کارهاي مثبت و خوب آنها قدرداني کنيد. به آنها نشان دهيد آنطور که خودشان فکر مي کنند بي دست و پا و کار خراب کن نيستند.
15 - افراد پرحرف
اين افراد به قدري حرف مي زنند که اجازه صحــــبت به افراد ديگر نمي دهند. جالب اينجاست کـه بيشتر حرفهاي آنها اصلاً ربطي به موضوع مورد بحث ندارد و تنها از دست دادن وقت و زمان مفيد است.
راه حل: برخورد با اين افراد اين است که به آنها تنها چند دقيقه فرصت صحبت کردن داده شود. در صورتي که باز هم به حرف زدن ادامه دادند، به هيچ وجه رفتار آنها را تحمل نکنيد. به آنها بگوييد، بايد برويد و فرصتي براي گوش دادن به حرفهاي آنها نداريد.
16 - افراد نامنظم
اين افراد در انجام وظايف و شركت در جلسه ها، نظم و ترتيب را رعايت نمي كنند و نوعي آشفتگي در رفتار و کردار آنها ديده مي شود. آنها دایم به دنبال وسایل خود ميگردند و هميشه در جلسه ها تأخير دارند.
راه حل: براي برخورد با اين افراد نظم و انضباط را عامل مهمي در ارزيابي عملکردشان اعلام کنيد و آنها را به مرتب بودن تشويق کنيد.
منبع: اینترنت
+ نوشته شده در 2011/11/3 ساعت 5:11 توسط عصرمردم
|
مدیر مسول و صاحب امتیاز : محمد عسلی