صفحه 8--12 اردیبهشت 91
روانشناسی چهره
ابرو
صاف: صافي و مستقيمي ابروها نشانگر انديشه، تفكر و ايده گرايي فرد است.
كماني: افرادي كه داراي ابروهاي خميده و كماني هسـتند از حـكايـتـها و داسـتـانـهـاي واقعي لذت مي برند.
باريك: اين گونه افراد معمولاً داراي اعتماد به نفس اندكي هستند به ویژه اگر ابـروي آنها بجز باريكي، بالا و گرد نيز باشد.
پيوسته: پيوستگي ابروها نشانگر اين است كه فرد دائماً در حال تفكر و انديشـه بـوده و ايده هاي جالبي در سر دارد.
پلك
كوچك: اگر فاصـله بـين بالاي پلك و مژه كم باشد بيانگر اسـتقلال فرد است و اينكه آن فرد حتي ممكن است به صورت ارادي خودش را به ديگران نزديك نكند.
بزرگ: بزرگ بودن پلك دلالت بر وابستگي شديد فرد به ديگران دارد.
بيني
كوچك: گفته مي شود اشـخاصي كه بـيـني كـوچـك دارنـد ذاتی افـرادي ضعيف و اغلب غيرقابل اتكا بوده و در تصميم هايشان استوار و ثابت قدم نمي باشند.
بزرگ: بزرگي بيني نشانه ابتكار و عزم و اراده است. شـخصـيتی قـوي كه اثرش را برجاي خواهد گذاشت.
تيز: تيز بودن نوك بيني نشانگر اين است كه فرد خود را مقيد به رعـايـت آداب و رسـوم ندانسته و با اطرافيانش به راحتي برخورد مي كند. ايـن گونه افراد خـود را بـاور داشـتـه و بي باكانه و متهورانه خود را به ديگران نزديك مي كنند.
عقابي: خودخواهي، دودلي و حساس بودن از جمله ويژگيهاي كساني است كه داراي چنين بيني مي باشند.
گوش
كوچك: كوچكي گوش نشانه تزلزل و احساس نا امنـي در افـراد اسـت هر چند اين گونه افراد مي دانند كه چه مي خواهد و معمولاً سخت كوش و كاركن هستند.
بزرگ و دراز: اين دسته افراد معمـولاً انـعـطاف پـذيـر نـبـوده و به سـختي آرام و بي خيال مي شوند.
پرمو: افرادي كه داراي گوشهايي پرمو هـستند مـعـمـولاً وسـواسـي و نـكـته بين بوده و وقت زيادي را براي چيزهاي بي اهميت تلف مي كنند.
گونه
برجسته: برجسـتـگي گـونه نشـانگر قـدرت، انـرژي و اعـتماد بنفس است. كساني كه داراي گـونه بـرجسته مي باشند تمايل بيشتري براي پذيرفتن اشتباه های ديگران دارند.
گود: علاوه بر جذابيت و زيبايي دليلي بر خوش مشربي و سازگاري فرد است.
چانه و فك
فك چهارگوش: افـراد با فـك چـهار گـوش و مـربعي انـسانهاي تـسخير ناپذير و سركش هستند. آنها توانايي تبديل روياهايشان به واقعيت را دارند.
چانه هاي برآمده: اين گونه افراد، اشـخاصي خود ستـا بوده و تصـور مي كنند هيچ چيزي جز خود آنها اهميت ندارد و جز خودشان حرف فرد ديگري را قبول نداشته و خود را عقل كل مي دانند.
لب
قلوه اي: لبهاي قلوه اي علاوه بر زيباتر کردن صورت،نشانه بخشش و گشاده دستي است. معمولاً اين گونه افراد تمايل دارند در مورد خودشان صحبت و گفت وگو كنند.
نازك: نازك بودن لب بيانگر خويشتن گرايي ذاتي در اشخاص است.
لب بالايي نازك و پاييني قلوه اي: نشانه اين است كه فردي متـقـاعد كنـنـده و مـجاب كننده است.
مطلب آخر
چهره خواني علمی دقيق و ثابت شده نيست و حتي با گذراندن دوره هاي آموزشي دقيق و پيشرفته نيز نمي توان به طور قطع در مورد شخصيت و درون افراد صــحبت کرد. نتايج شما در سنجش شخصيت، بستگي به تعداد عامل هاي مورد تحليل قـرار گرفـته دارد ولي با بـياد داشتن نكته های ذكر شده مي توانيد قبل از صحبت كردن با افراد تا حدي متوجه شخصيت آنها شويد.
كماني: افرادي كه داراي ابروهاي خميده و كماني هسـتند از حـكايـتـها و داسـتـانـهـاي واقعي لذت مي برند.
باريك: اين گونه افراد معمولاً داراي اعتماد به نفس اندكي هستند به ویژه اگر ابـروي آنها بجز باريكي، بالا و گرد نيز باشد.
پيوسته: پيوستگي ابروها نشانگر اين است كه فرد دائماً در حال تفكر و انديشـه بـوده و ايده هاي جالبي در سر دارد.
پلك
كوچك: اگر فاصـله بـين بالاي پلك و مژه كم باشد بيانگر اسـتقلال فرد است و اينكه آن فرد حتي ممكن است به صورت ارادي خودش را به ديگران نزديك نكند.
بزرگ: بزرگ بودن پلك دلالت بر وابستگي شديد فرد به ديگران دارد.
بيني
كوچك: گفته مي شود اشـخاصي كه بـيـني كـوچـك دارنـد ذاتی افـرادي ضعيف و اغلب غيرقابل اتكا بوده و در تصميم هايشان استوار و ثابت قدم نمي باشند.
بزرگ: بزرگي بيني نشانه ابتكار و عزم و اراده است. شـخصـيتی قـوي كه اثرش را برجاي خواهد گذاشت.
تيز: تيز بودن نوك بيني نشانگر اين است كه فرد خود را مقيد به رعـايـت آداب و رسـوم ندانسته و با اطرافيانش به راحتي برخورد مي كند. ايـن گونه افراد خـود را بـاور داشـتـه و بي باكانه و متهورانه خود را به ديگران نزديك مي كنند.
عقابي: خودخواهي، دودلي و حساس بودن از جمله ويژگيهاي كساني است كه داراي چنين بيني مي باشند.
گوش
كوچك: كوچكي گوش نشانه تزلزل و احساس نا امنـي در افـراد اسـت هر چند اين گونه افراد مي دانند كه چه مي خواهد و معمولاً سخت كوش و كاركن هستند.
بزرگ و دراز: اين دسته افراد معمـولاً انـعـطاف پـذيـر نـبـوده و به سـختي آرام و بي خيال مي شوند.
پرمو: افرادي كه داراي گوشهايي پرمو هـستند مـعـمـولاً وسـواسـي و نـكـته بين بوده و وقت زيادي را براي چيزهاي بي اهميت تلف مي كنند.
گونه
برجسته: برجسـتـگي گـونه نشـانگر قـدرت، انـرژي و اعـتماد بنفس است. كساني كه داراي گـونه بـرجسته مي باشند تمايل بيشتري براي پذيرفتن اشتباه های ديگران دارند.
گود: علاوه بر جذابيت و زيبايي دليلي بر خوش مشربي و سازگاري فرد است.
چانه و فك
فك چهارگوش: افـراد با فـك چـهار گـوش و مـربعي انـسانهاي تـسخير ناپذير و سركش هستند. آنها توانايي تبديل روياهايشان به واقعيت را دارند.
چانه هاي برآمده: اين گونه افراد، اشـخاصي خود ستـا بوده و تصـور مي كنند هيچ چيزي جز خود آنها اهميت ندارد و جز خودشان حرف فرد ديگري را قبول نداشته و خود را عقل كل مي دانند.
لب
قلوه اي: لبهاي قلوه اي علاوه بر زيباتر کردن صورت،نشانه بخشش و گشاده دستي است. معمولاً اين گونه افراد تمايل دارند در مورد خودشان صحبت و گفت وگو كنند.
نازك: نازك بودن لب بيانگر خويشتن گرايي ذاتي در اشخاص است.
لب بالايي نازك و پاييني قلوه اي: نشانه اين است كه فردي متـقـاعد كنـنـده و مـجاب كننده است.
مطلب آخر
چهره خواني علمی دقيق و ثابت شده نيست و حتي با گذراندن دوره هاي آموزشي دقيق و پيشرفته نيز نمي توان به طور قطع در مورد شخصيت و درون افراد صــحبت کرد. نتايج شما در سنجش شخصيت، بستگي به تعداد عامل هاي مورد تحليل قـرار گرفـته دارد ولي با بـياد داشتن نكته های ذكر شده مي توانيد قبل از صحبت كردن با افراد تا حدي متوجه شخصيت آنها شويد.
+ نوشته شده در 2012/5/1 ساعت 5:9 توسط عصرمردم
|
مدیر مسول و صاحب امتیاز : محمد عسلی