روزنامه عصر مردم

شاید خانه مطبوعات واژه­ای متناسب با عملکرد آن نباشد، چون هر روزنامه یا نشریه­ای می­تواند خانه مطبوعات باشد و یا هر مخاطبی می­تواند خانه­ای از مطبوعات داشته باشد.
اگر بگوییم خانه روزنامه­نگاران با معنی­تر است، زیرا مکانی است که اعضای هیأت مدیره آن وظیفه دارند به مسایل صنفی و نیازهای روزنامه­نگاران رسیدگی کنند و تسهیلاتی برای گذران بهتر زندگی آنان فراهم آورند.
هر چند از تأسیس خانه مطبوعات مدت زیادی نمی­گذرد، اما در طول این مدت به دلیل عدم همکاری اعضاء و نیز به لحاظ پرهیز مسئولان از نزدیک شدن به آن، بیشتر اوقات هیأت مدیره در حاشیه گذشته است تا متن.
به تعبیر یکی از منتقدین: «خانه مطبوعات بر آب است» و به لحاظ بی­توجهی و عدم اهمیت دادن اعضای آن همانند زخمی ناسور شده عمیق شده و به جای درمان آن هر کسی بدون اطلاع زخمی بر آن وارد کرده و یا بر زخم کهنه آن نیشتر زده است اما در انتخابات اخیر خانه مطبوعات سعی بر آن شد به گونه­ای انتخابات برگزار شود که اکثریت نسبی با حضور خود به انتخاب اصلح همت گمارند. هر چند برنامه­ریزی این دوره نسبت به دوره­های قبلی منطقی­تر به نظر می­رسید، اما این ایراد هم وارد است که بعضی از افراد منتخب چه بسا صاحب تجربه و یا کاملاً شناخته شده برای همگان نباشند.
بدیهی است رعایت روند دمکراتیک انتخابات در فضایی که اکثریت شرکت­کنندگان در آن جوان هستند نتیجه نهایی را غیرقابل پیش­بینی می­کند.
حضور جدی و فعال مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس به عنوان ناظری که در تمامی ساعات چشم بر نحوه رأی­گیری و شمارش آراء داشت و نیز مشاوره­هایی که از طریق معاونت فرهنگی وی اعمال می­شد به گونه­ای بود که اهمیت انتخابات این دوره از سایر دوره­ها بیشتر بود تا مبادا جای شک و تردیدی باقی بماند و انتخابات را زیر سؤال ببرد.
نتیجه آنکه به لحاظ شکلی ایرادی بر آن وارد نبود و انتخابات به سلامت برگزار شد.
شاید برای بعضی از همکاران این شبهه ایجاد شود که چون نگارنده این سطور خود یکی از منتخبین است، انتخابات را بدون ایراد تلقی می­کند اما واقع امر چنین نیست. زیرا حداقل یکصد و شصت و چند تن از نیروهای مطبوعاتی جوان و نیز باتجربه که بعضاً از پیشکسوتان بودند در این انتخابات حضور داشتند و بر سلامت آن صحه گذاشتند.
حال اگر فرد یا افرادی به هر دلیل به خود اجازه می­دهند تا به خاطر رسانه­ای که در اختیار دارند زهری بر سلامت آن بپاشند چون آراء کمی کسب کرده­اند جای تأسف دارد و من­بعد می­باید در قضاوت آنها شک کرد و قضاوت­هایشان را از روی بیطرفی و عدالت­خواهی مورد تردید قرار داد.
اگر زمانی بر این باور بودیم که خانه مطبوعات در گرو و در اختیار یک نشریه است با انتخابات فعلی، امروز بر این باور نیستیم زیرا انتخابات به گونه­ای بود که داوطلبان بسیاری از نشریات با آراء قابل توجهی انتخاب شدند.
و اما بعد.
آنچه مهم است و وظیفه هر روزنامه­نگاری است و متأسفانه کمتر به آن توجه شده است. بالا بودن
آستانه صبر و تحمل و قضاوت واقع­بینانه و منطقی است. زیرا نمی­توان منکر این واقعیت ملموس شد که وقتی یک روزنامه حداقل 70 نفر
نیروی واجد شرایط رأی­گیری دارد و همه هم در انتخابات شرکت می­کنند. گزینه رسانه­ای که بین 3 تا 4 نفر نیرو به میدان آورده و در جمع رسانه­ها هم مقبولیت ندارد در مقابل آن رسانه پیروز انتخابات باشد.
تنها یک راه برای جامه عمل پوشاندن به خواسته­های همه اصحاب رسانه­های فارس باقیمانده و آن همدلی، همکاری، حضور جدی برای احقاق حقوق حقه روزنامه­نگاران و نیز نقد هوشمندانه و بیغرضانه عملکرد خانه مطبوعات از آغاز تا پایان دوره جدید است.
و اگر همکاران و دوستان مطبوعاتی برای آنکه خانه به اهداف تعیین شده­اش برسد پیشنهاد یا طرحی دارند آن را ارائه نمایند وگرنه در بالای گود نشستن و تمام زحمات و همدلی­ها را زیر سؤال بردن و برای هر یک از گزینه­ها طرح مسایل غیرواقع کردن راه به جایی نمی­برد جز آنکه دیگران در عقلانیت و اصالت کاری ما شک کنند و ما را در این جایگاه مستحق خدمت ندانند هر چند با حسن نیت قلم بزنیم. زیرا این قلم زدن بر قدم است و ناسپاسی کردن از آنچه می­تواند شرایطی را برای وحدت و همدلی فراهم کند و نه سنگ­اندازی برای تفرق و رو در رویی.
امید که در این ماه مبارک خداوند به همه ما سعه صدر، صبوری و پرهیز از احساسات عنایت فرماید و ما را دمی به این اندیشه وا دارد که از پلکان پرتاب شده قدمی استوار راست کنیم برای آنکه لغزشی دیگر را شاهد نباشیم. زیرا از قدیم گرفته­اند و شنیده­ایم که: «مسلمان از یک سوراخ دو بار گزیده نمی­شود».
والسلام