مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس:توسعه کانون‌های فرهنگي مساجد، زمينه‌ساز تربیت آینده‌سازان كشور است

ایسنا: مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس تصریح کرد: تقویت برنامه های قرآنی، هنری و رسانه ای با تقویت ابعاد دینی در جامعه تاثیرگذار خواهد بود.

احمد همتی بوشهری، پنجشنبه شب در آئین گشایش نمایشگاه دستاوردهای کانون های مساجد فارس افزود: توسعه کانون های مساجد در کشور موجب تربیت نسل های آینده ساز می شود.
   مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس تاکید کرد: کارهای مهم و فرهنگی باید با محوریت قرآن، مسجد و اهل بیت (ع) باشد.
وی افزود: هر فردی که می خواهد کارهای مهم و فرهنگی انجام دهد باید با محوریت قرآن، مسجد و اهل بیت (ع) باشد و امیدواریم این نمایشگاه بتواند در ترویج فرهنگ غنی تشیع موثر باشد. دبیر هيأت نظارت و هماهنگی بر کانون های فرهنگی هنری مساجد استان فارس با تاکید بر اینکه هنر مسجد این است که در عرصه های سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی حرفی برای گفتن دارد، در آیین گشایش نمایشگاه دستاوردهای کانون های مساجد فارس تاکید کرد: کارهای مهم و فرهنگی باید با محوریت قرآن، مسجد و اهل بیت (ع) باشد. وی گفت: هنر مسجد این است که در عرصه های سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی حرفی برای گفتن دارد و امروز دید جامعه دیدی ولایی و مهدوی است. همتی بوشهری خاطرنشان کرد: افتخار سومین حرم اهل بیت(ع) بودن باید در همه افکار و برنامه های کاری پیرامونمان نمود و شانیت پیدا کند. دبیر هيأت نظارت و هماهنگی بر کانون های فرهنگی هنری مساجد استان فارس تقویت کانون های مساجد را امری مهم و ضروری خواند و افزود: تقویت برنامه های قرآنی، هنری و رسانه ای با تقویت ابعاد دینی در جامعه تاثیرگذار خواهد بود. نمایشگاه توانمندی‌ها و دستاوردهای کانون‌های فرهنگی هنری مساجد استان فارس تحت‌عنوان «هم‌پاي محراب»، به‌مناسبت هفته جهانی مسجد در حرم شاهچراغ (ع)
گشایش یافت.
مرتضی نصیری، فیلمساز سینمای کوتاه:فیلمسازان شیراز، جزیره­ای عمل می­کنند دغدغه­های مالی و کمبود عوامل حرفه­ای تولید، از مهم­ترین مشکلات فیلمسازی در شیراز است

       محسن دانش
«تجهیزات کافی نداریم. دلمان خون می­شود تا بتوانیم یک دوربین مناسب فیلمبرداری پیدا کنیم؛ مناسب که چه عرض کنم؟! دوربینی که حداقل بشود باهاش کار کرد... تازه اجاره­ها هم بالاست، به خدا زورمان نمی­رسد، آخه توی این دوره و زمونه که گرونی بیداد می­کنه و همه به فکر تأمین معیشت خانواده­هاشونن، کی میاد برای یک فیلم کوتاه سرمایه­گذاری کنه؟! حالا همون فیلم­های بلند هم، هزار و یک مشکل  دارند...»
این حرف­ها را «مرتضی نصیری» فیلمساز فیلم کوتاه
می­زند و در حالی که سعی می­کند بغض
فرو خورده­اش را پنهان کند، می­گوید: متأسفانه انجمن سینمای جوان، تجهیزات مناسب، کافی و مطابق با استانداردهای روز فیلمسازی را در اختیار ندارد و انجمن فیلم کوتاه شیراز هم فقط در بحث حمایت­های معنوی فعالیت می­کند و عملاً فیلمسازان فیلم کوتاه مجبور به رجوع به تنها مرکز خصوصی موجود در این حیطه هستند تا با اجاره تجهیزات مورد نیاز، فیلم­شان را تولید کنند.وی می­افزاید: اگر یک پکیج فیلمبرداری را در اختیار فیلمسازان قرار می­دادند، بسیاری از هزینه­های تولید فیلم کوتاه کم می­شد و هنرمندان با مشکلات کمتری مواجه می­شدند.
وی ادامه می­دهد: معمولاً حرف­های قشنگی در حوزه فیلم کوتاه زده و قول و قرارهای خوبی هم گذاشته می­شود، اما در عمل وضعیت سینمای کوتاه همین است که می­بینید، چیزی تغییر نمی­کند، کاش به جای این وعده­ها، به ما تجهیزات می­دادند، تجهیزاتی بدون اجاره یا با قیمت پایین اجاره، تا کارمان متوقف نشود.
این هنرمند با گلایه از نبود سرمایه­گذار در حیطه فیلم کوتاه می­گوید: هویت فیلم کوتاه تجربه گرایی است و بسیاری از فیلمسازان این عرصه، نگاهشان به فراسوست و به واقع، گیشه هیچ نقشی در برنامه­ریزی­های آنها ندارد و آنچه برای فیلمساز می­ماند تنها توشه راهی است سخت و دشوار و تجاربی ارزنده برای ادامه کار؛ بنابراین شایسته است که چرخه اقتصادی فیلمسازی کوتاه توسط متولیان امر احیاء و بازسازی شود تا هنرمندان فیلمساز این همه دغدغه­های مالی برای تهیه اثرشان نداشته باشند.
وی می­افزاید: جدای از همه مسایل مالی، بیشترین معضل ما، کمبود عوامل حرفه­ای تولید است متأسفانه فیلمسازی هم به نوعی شبیه فوتبال است. در فوتبال همه می­خواهند مهاجم نوک و در فیلمسازی همه می­خواهند کارگردان باشند و کسی مثلاً تمایلی به منشی صحنه بودن ندارد! بنابراین هنگامی که می­خواهی فهرست عوامل تولید یک اثر سینمایی را تکمیل کنی باید چندین هفته دنبال دستیار کارگردان حرفه­ای بگردی!
او ادامه می­دهد: متأسفانه فیلمسازان شیراز، جزیره­ای عمل می­کنند و ارتباط­شان با هم کم است. هر فیلمسازی تیم خودش را دارد و حاضر نیست با اعضای تیم­های دیگر فیلمسازی کار کند، در  حالی که در بوشهر این اتفاق نمی­افتد و فیلمسازان­شان با هم ارتباط خوبی دارند و این هم آفتی است که به جان سینمای کوتاه شیراز افتاده است. برای خود من بسیار پیش آمده که به دلیل معضل گفته شده، کارم متوقف شده و چندین ماه عقب افتاده است.
«نصیری» که در کارنامه فیلمسازی­اش جایزه اول کارگردانی جشنواره «سکانس بیداری» به چشم می­خورد، درباره فعالیت این روزهایش می­گوید: سرگرم تولید یک فیلم کوتاه داستانی در گونه اجتماعی هستم و امیدوارم بتوانم آن را در چهارمین دوره جشنواره فیلم کوتاه شیراز به نمایش درآورم.
وی با ابراز تأسف از متوقف شدن پروژه فیلمسازی مستندی کوتاه از زندگی «اصغر ژوله» (بیچاره) به دلیل نبود بودجه لازم و حمایت نشدن آن از سوی متولیان امر، می­افزاید: «اصغر ژوله» یکی از هنرمندانی است که حق بزرگی بر گردن سینمای ایران دارد و
بی تردید اگر این پروژه به مرحله اجرا می­رسید، حداقل دین خودمان را به این مرد بزرگ ادا کرده بودیم. این هنرمند سینما با تأکید بر ارتقاء جایگاه سینمای کوتاه شیراز می­گوید: در شیراز استعدادهای خوبی در حوزه فیلمسازی دیده می­شود، اما به دلیل نبود مدیریت صحیح، موازی کاری و تعدد مراکز تصمیم ­گیری، کمتر شاهد هستیم که در جشنواره فیلم کوتاه تهران که از معتبرترین جشنواره­های سینمای کشور در حوزه فیلم کوتاه است، شیرازی­ها جایزه بگیرند و آثارشان موفق به کسب مقام شوند.
او می­افزاید: خاطرم هست که چندی قبل در جشنواره منطقه­ای فیلم کوتاه ملایر از ما سؤال می­کردند که: مگر شیراز هم فیلمساز دارد؟! و این جمله خیلی موجب رنجش خاطرمان شد و صد البته رسیدن به این نکته که به واقع چرا سینمای کوتاه شیراز جایگاه مناسبی در سینمای کشور ندارد؟
و اما... سینمای کوتاه
از زمان پخش فیلم­های کوتاه ایرانی در جشنواره­های جهانی حدود 35 سال می­گذرد و سالانه حدود 3 هزار فیلم کوتاه در کشور ساخته می­شود که تقریباً در 40 جشنواره داخلی امکان   نمایش آنها وجود دارد. این آمار تقریبی کمی اغواکننده به نظر می­رسد. اما سؤال این است: پس چرا وضیت سینمای کوتاه خوب نیست؟ مشکل کجاست؟ برای پاسخ به این پرسش نیازمند یک آسیب شناسی دقیق هستیم اما در این مجال کم بد نیست اشاره­ای داشته باشم به موارد زیر:
1 -چرخه اقتصادی سینمای کوتاه، حلقه­های گمشده فراوانی دارد و اصولاً این چرخه باید از اول تعریف شود.
2 -حمایت­های مالی از فیلمسازان این عرصه بسیار کم­رنگ است و گاه تا نزدیکی­های عدد صفر پیش می­رود.
3 -شبکه ارتباطی فروش و عرضه فیلم­های کوتاه برتر کشور به خارج، بسیار ضعیف عمل می­کند.
4 -تلویزیون از نمایش فیلم­های کوتاه دوری می­کند.
5 -تولید فیلم­های کوتاه مطابق با استانداردهای
روز جهانی نیست و اغلب آثار با وجود دارا بودن درونمایه خوب به دلیل پایین بودن کیفیت تولید (صدا، نور و...) از گردونه رقابت خارج می­شوند.
6 -تهیه کننده سینمای کوتاه نداریم و اصولاً تلاشی برای تربیت تهیه کننده فیلم کوتاه به شکل حرفه­ای نمی­کنیم.
7 -بسیاری از آثار کوتاه را با معیارهای سینمای بلند تولید می­کنیم که هیچ جذابیتی از نظر فنی برای جهانیان ندارد.
8 -ارتباط بین نهادها و مراکز دولتی و خصوصی را با فیلمسازان این عرصه برقرار نکردیم و بالطبع چرخه مالی فیلم کوتاه، نمی­چرخد.
9 -در یک کلام: سینمای کوتاه را جدی نمی­گیریم!