روزنامه عصر مردم

اهميت موضوع پسماندهاي فضايي
مهمترين دليل مطالعه پسماندهاي فضايي، خطراتي است كه وجود اين پسماندها براي مأموريت هاي فضايي به وجود مي آورند. سرعت مورد نياز براي قرار دادن جسمي در مدار زمين آهنگ به ارتفاع 36000 كيلومتر از سطح زمين، حدود 3 كيلومتر بر ثانيه مي باشد. اين سرعت با كاهش ارتفاع افزايش مي يابد تا جايي که سرعت لازم براي تزريق مدارگردي در مدار 200 کيلومتري از سطح زمين به حدود 8 كيلومتر بر ثانيه مي رسد. برخورد حتي کوچکترين شیئی با سرعت هاي اشاره شده مي تواند براي پروازهاي سرنشين دار يا غيرسرنشين دار تهديدي جدي به حساب آيد. به عبارتي، خطر اصلي پسماندهاي فضايي مربوط به انرژي جنبشي بسيار زياد آنها است که در اثر يک تصادم، رها شده و باعث ايجاد خسارت زيادي خواهد شد.
برخورد ريزترين پسماند با سطح نازك و به شدت حساس لباس فضانورداني كه براي انجام مأموريت هاي فضايي، مجبور به راهپيمايي در اطراف سفينه خود مي شوند، مي تواند خطرات عمده اي براي آنها در بر داشته باشد. پسماندي به قطر فقط نيم ميليمتر قادر به سوراخ كردن لباس فضايي و خراشيدن پوست بدن فضانوردان خواهد شد. پسماندهاي بزرگتر، حتماً خطرات بيشتري براي آنها خواهد داشت. وضعيت ماهواره ها،به رغم داشتن پوشش هاي مقاومتر، بهتر نيست. برخورد يک پسماند فضايي کوچک با يک ماهواره و يا ايستگاه فضايي فعال مي تواند باعث از کار افتادن آنها شود و حتي در صورت بزرگتر بودن پسماند، سبب متلاشي شدن ماهواره نيز خواهد شد. به عنوان مثال اگر پسماندي با قطر حدود 1 سانتي متر با سرعتي معادل 8 كيلومتر بر ثانيه كه براي مدارهاي كم ارتفاع، سرعت محتملي است به ماهواره اي برخورد كند، انرژيي معادل يك نارنجك دستي آزاد خواهد كرد. متأسفانه چنين پسماندهاي بسيار كوچكي قابل مشاهده، رهگيري و فهرست برداري نيستند و به طبع نمي توان مسير آنها را حدس زد و از آنها دوري نمود. روي همين اصل گسترش تحقيقات براي بهبود طراحي، فرايند ساخت و استفاده از مواد جديد و ترکيبي در دستور کار تمامي دفاتر طراحي فضايي قرار دارد. موضوع برخورد و تصادم با پسماندها خطرپذيري اقتصادي استفاده از فضا را به شدت افزايش داده و ادامه تحقيقات فضايي و سفرهاي اکتشافي را با بن بست مواجه خواهد کرد. به همين دليل براي آژانس هاي فضايي و صاحبان ماهواره هاي تجاري، علمي و نظامي بسيار مهم است که اطلاعات دقيق و جامعي از جمعيت، مشخصات و موقعيت پسماندها داشته باشند.
جمعيت و منابع توليد
از آغاز عصر فضا تا زمان حاضر، ميزان پسماندهاي فضايي ناشي از فعاليت هاي بشري براي کشف و استفاده تجاري، علمي و نظامي از فضا حدود 9000 قطعه فهرست شده است. پسماندهايي که در حال حاضر و به دليل محدوديت هاي ابزاري، مي توان فهرست نمود، پسماندهايي با قطر بيش از 10 سانتيمتر در محدوده کم ارتفاع مداري و با قطر بيش از يک متر در محدوده هاي مرتفع نظير مدارهاي زمين آهنگ هستند. طبق برآوردهاي آماري تعداد کل پسماندها بسيار بيشتر از اين رقم است. حدس زده مي شود که تا کنون حدود 330 ميليون قطعه پسماند با قطري بيش از يک ميليمتر در فضا رها شده باشند.
منابع عمده آلوده كننده فضا را مي توان در 6 دسته مهم قرار داد كه عبارتند از: اشياي به جا مانده از مأموريت هاي فضايي؛ شناخته شده ترين پسماندها را ماهواره هاي از کار افتاده، اشياي به جا مانده از مأموريت هاي فضايي و قطعات پخش شده از تعداد بي شماري انفجار تشكيل مي دهد. اشياي به جا مانده از مأموريت هاي فضايي شامل کابل ها، فنرها، پيچها و محافظ هايي است که طي انجام مراحلي از مأموريت، مانند جدايش بلوک ها و شروع به کار حسگرها، دوربين ها و يا موتورها در فضا رها شده اند. در ضمن تخمين زده مي شود که حدود 40% پسماندهايي از اين قبيل در اثر انفجارات خواسته و يا ناخواسته در فضا توليد شده باشند. تصادم هاي فضايي؛ تصادم هاي فضايي نيز اگرچه به ندرت رخ مي دهند اما به دليل عدم مهار بر آنها، بسيار مهم هستند. اهميت تصادم بين مدارگردها از دو جنبه قابل بررسي مي باشد. اهميت اول مربوط به دسته اي از تصادم ها است كه حداقل يكي از طرف هاي برخورد، مدارگرد فعالي مانند يك ماهواره باشد. اين نوع تصادم ها به دليل صدماتي كه مي تواند منجر به از كار افتادن مدارگردهاي فعال و يا شكست مأموريت هاي فضايي شود، مهم هستند. اهميت دوم تصادم هاي فضايي مربوط به بحث جاري يعني توليد پسماندهاي فضايي است. هنگاميكه دو مدارگرد با هم برخورد مي كنند، به احتمال قوي قطعات و يا تكه هايي از آنها جدا شده و با توجه به ميزان و نوع ضربه ناشي از برخورد، مسير مستقلي را در پيش مي گيرند.
به اين ترتيب هر چند مجموع جرم پسماندها تغييري نمي كند، اما جمعيت آنها افزايش مي يابد. با افزايش تعداد پسماندهاي فضايي در اطراف زمين، مي بايست منتظر افزايش تعداد چنين تصادفاتي باشيم. هم اكنون روزانه صدها گذر نزديك بين مدارگردهاي فهرست شده اتفاق مي افتد. آلياژ نَك؛ بخش بسيار اندكي از پسماندهاي فضايي را قطرات فلز مايعي تشكيل مي دهد که شامل آلياژي از دو فلز قليايي سديم و پتاسيم است. از اين آلياژ به خصوص كه نَك ناميده مي شود به عنوان مايع خنک کننده در رآکتورهاي اتمي واقع در مدار استفاده مي شده است. نشت اين آلياژ فقط در محدوده سال هاي 1980 تا 1988 اتفاق افتاد و قطرات نشت شده قطري بين 100 ميکرومتر تا 5 سانتيمتر داشته اند. خاكستر موتورهاي سوخت جامد؛ قسمت ديگري از پسماندهاي فضايي به دليل عملکرد موتورهاي سوخت جامد توليد شده اند. معمولاً براي بهبود عملکرد اين گونه موتورها، کاهش ناپايداري اکسيداسيون و افزايش نيروي پيشران، در هنگام توليد سوخت حدود 18% ذرات ريز اکسيد آلومينيوم نيز به مخلوط سوخت اضافه مي شود. هنگامي كه موتورهاي سوخت جامد روشن است، اين مواد به شکل خاکستر و به قطر 50 ميکرومتر تا 3 سانتيمتر از دهانه موتور خارج شده و در مدار باقي مي مانند. ذرات بسيار ريز؛ افزون بر غبار ريز ذرات آلومينيوم، دو نوع پسماندهاي فضايي ريزتري نيز وجود دارند. نوع اول اجکتا نام دارد كه در اثر برخورد پسماندهاي کوچک با سطح ساير اجرام مداري به وجود مي آيد. نوع دوم شامل ذرات و غبار رنگ يا ساير پوشش هاي مدارگردها نظير عايق هاي حرارتي است که در اثر خوردگي و يا مجاورت با اکسيژن و تابش مستقيم خورشيد، از سطح اصلي کنده شده و در فضا رها مي شوند. سيم هاي مسي وست فورد نيدلز؛ آخرين گروه پسماندها، خوشه اي از سيم هاي مسي کوتاه و بلند است که در مدار 3600 کيلومتري زمين در حال حرکت هستند. اين خوشه حاصل دو آزمايش در قالب طرحی تحت عنوان "وست فورد نيدلز" مربوط به اوايل دهه 1960 است که به منظور استفاده از فضا براي امور مخابراتي شكل گرفته بود. هدف از طرح اين بود که با ايجاد يک حلقه مسي در اطراف زمين، سطح مناسبي براي بازتاب امواج الکترومغناطيس به وجود آيد. طي اين عمليات، تعداد 480 ميليون دوقطبي مسي در دو مرحله در مدار زمين قرار گرفتند. اهميت هر يك از موارد فوق، به درصد آلودگي آنها مربوط مي شود. روشن است كه نظارت و مطالعه روي منابع آلوده كننده اي كه درصد كمي از آلودگي كلي را به خود اختصاص مي دهند، در اولويت نخواهد بود.

هلیكوپتر تهاجمی آپاچی

هلیكوپتر تهاجمی آپاچی ساخت شركت بویینگ برای ارتش آمریكا كه جایگزین هلیكوپترهای كبرا (AH-1 Cobra) شده است و AH ابتدای نام هلیكوپتر و مخفف Attacker Helicopter است.
تاریخچه هلیكوپتر آپاچی در سال1972 ارتش ایالات متحده در حال آماده كردن طرح (AAH)برای هلیكوپتر پیشرفته تهاجمی (Advanced Attack Helicopter) بود و بعد از آماده شدن این طرح، مناقصه ای برای ساخت این هلیكوپتر برگزار شد و از میان 5 پیشنهاد ارائه شده 2 پیشنهاد گروه هیوز و شركت بل در نهایت مورد توجه مسئولان ارتش آمریكا قرار گرفتند و بعد از ساخت نمونه ابتدایی طرحهای این دو شركت در نهایت هم مدل 97/YAH-64 شركت هیوز بر مدل 409/YAH-63 شركت بل پیروز و برای طرح هلیكوپتر آپاچی برای ارتش آمریكا انتخاب شد. اولین پرواز نمونه اولیه هلیكوپتر آپاچی در 30 سپتامبر1975 بود، اما تا سال 1982 و تا دریافت اولین سفارش نمونه دیگری از آن ساخته نشد. در سال 1983 اولین نمونه ساخته شده هلیكوپتر آپاچی در بیرون از ساختمان شركت هیوز در آریزونا ناپدید شد و بعدها معلوم شد كه سقوط كرده كه تاثیر بدی بر طرح و مسئولان شركت هیوز گذاشت. یك سال بعد از این حادثه مسئولان شركت مك دانل داگلاس، طرح هلیكوپتر آپاچی را به مبلغ500 ملیون دلار از شركت هیوز خریداری كردند و این طرح بعد از ادغام دو شركت مك دانل داگلاس و بویینگ در سال 1996 طرح هلیكوپتر آپاچی از سوی صنایع هلیكوپتر بویینگ ادامه یافت.
توسعه و بهینه سازی هلیكوپتر آپاچی
دو نمونه از هلیكوپتر در خدمت ارتش آمریكا هستند نمونه اول AH-64A یا همان نمونه ابتدایی ساخته شده و نمونه دومی AH-64D با لقب لانگ بو است .از این هلیكوپتر نمونه های B و C هم ساخته شده ولی هرگز وارد خدمت نشدند. انگلیس نمونه وست لند (Westland) از این هلیكوتر با كد (WAH-64) كه نمونه سفارشی شده و تغییریافته هلیكوپتر آپاچی نمونه دی (AH-64D) است را برای ارتش این كشور تولید می كند.
ساختمان هلیكوپتر آپاچی به گونه ای طراحی و ساخته شده كه توانایی پایداری در تمام محیطهای جوی دارد و خلبان هلیكوپتر می تواند با استفاده از سامانه پیشرفته (IHADSS) كه سامانه كشف و شناسایی و هدفگیری اهداف نصب شده در كلاه خلبان است، در روز و شب و تمام شرایط آب هوایی به خوبی مأموریتهای خود را انجام دهد. هلیكوپتر آپاچی از وسایل پیشرفته و دقیق دیگر مانند آخرین سامانه های آیونیكی و الكترونیكی كه امكان شناسایی اهداف كاذب را به خلبان می دهد و دوربین مادون قرمز برای استفاده در شب و نقشه راهنمای زمین و موقعیت دیجیتال خودكار و سامانه مكان یاب (GPS) استفاده می كند.
مشخصات عمومی هلیكوپتر آپاچی
به طور عمومی هلیكوپترهای آپاچی بر خلاف ظاهر ترسناك و پر ابهت خود ضعفهای زیادی دارند كه با دانستن این نقاط ضعف می توان به راحتی به آپاچی ضربه زد و حتی این هلیكوپتر را نابود كرد. هدف از ساخت این هلیكوپتر، درگیر شدن و نابود كردن وسایل زرهی و مواضع دشمن در فواصل معین است. هلیكوپتر آپاچی در مأموریتهای خود می تواند تا حدودی مستقل عمل كند كه به دلیل سامانه های پیشرفته هدایت و ناوبری و سلاحهای گوناگون می باشد. 
در مأموریتهای هلیكوپتر آپاچی یك نقص عمده در هلیكوپتر آپاچی شناسایی شد كه آسیب پذیری زیاد این هلیكوپتر در برابر حملات نیروی زمینی یا آتش نیروی های زمینی (آتش پدافند و...) بود. در جنگ دوم عراق در سال2003 حدود80درصد هلیكوپترهای آپاچی بر اثر آتش زمینی آسیب دیدند و در جاهای كوهستانی آسیب پذیری بیشتری داشتند و عموماً هلیكوپتر آپاچی در جنگ شهری و یا در برابر نیروهایی كه كمین كرده اند ضعف دارد، زیرا نیروهای پیاده از حفاظت بیشتری برای استتار و مخفی شدن برخوردار هستند و هلیكوپتر آپاچی هم نمی تواند در اكثر مواقع این كمین ها را شناسایی كند. در جنگ عراق نیروهای عراقی و نیروهای شورشی بعد از جنگ با هدف قرار دادن سامانه نظارت بر هلیكوپتر و ورودی و خروجی موتورهای هلیكوپتر، بارها باعث صدمه دیدن و فرود اضطراری و یا حتی از كار افتادن این هلیكوپتر شده بودند. هلیكوپتر آپاچی در برابر آتش سلاحهایی مانند مسلسل هم تا حدی آسیب پذیر است و این هلیكوپتر برای حمله به هدف از فاصله بیشتر از 850 متر استفاده می كند. از دیگر نقاط ضعف هلیكوپتر آپاچی این است كه تنها می تواند به روی یك هدف تمركز كند و با یك هدف درگیر شود و در صورت وجود تعداد زیادی هدف و فاصله داشتن با اهداف آسیب پذیر و ناكارآمد است.
برای مقابله با این وضعیت دشوار در نقاط مختلف از هلیكوپتر محافظ بیشتر استفاده كرده اند، ولی با وجود تمام این سخنان هلیكوپتر آپاچی از سایر هلیكوپترهای دیگر موفق تر است به دلیل آنكه تسلیحات بیشتری حمل می كند و سرعت بیشتری دارد و از قدرت مانور زیادی برخوردار است. هلیكوپتر آپاچی با تمام ضعفهایی كه دارد مقاوم ترین و موفق ترین هلیكوپتر ارتش آمریكاست و با توجه به امكان استفاده از موشكهای سایدوایندر امكان درگیری و نبرد با هواپیماها را هم دارد. از هلیكوپترهای آپاچی بیشتر به صورت تركیبی استفاده می شود، یعنی اینكه در یك گروه به پرواز در می آیند و یك گروه وظیفه حمله به هدف را دارد و گروه دیگر برای پشتیانی از هلیكوپترهای مهاجم در برابر خطرات است. از هلیكوپتر آپاچی برای پشتیبانی نیروی زمینی و هدایت آتش توپخانه هم استفاده می شود.

ده هزارمین گردش موفقیت آمیز نخستین هتل فضایی جهان به دور زمین
با گذشت تقریباً دو سال و طی مسافت 270 میلیون مایل در فضا، این نمونه پیش ساخته فراتر از حد انتظار ظاهر شده و محققان را به اعزام نخستین گروه از گردشگران فضایی به آن در سال 2011 ترغیب کرده است. نخستین هتل فضایی آزمایشی جهان ده هزارمین گردش خود به دور زمین را با موفقیت انجام داد. این هتل فضایی که به عنوان نمونه پیش ساخته ارائه شده است، بیش از 660 روز را در فضا سپری کرده و بیش از ده هزار بار نیز به دور زمین چرخیده است.
این نمونه آزمایشی دوازدهم جولای سال 2006 به مدار زمین پرتاب شد و به گفته محققان تمامی انتظارات را برآورده کرده تا آنجا که مقدمات اعزام فضانورد به آن در قالب پرتاب اصلی در حال مهیا شدن است.
نخستین هتل فضایی آزمایشی جهان به وسیله محققان شرکت Bigelow Aerospace در آمریکا طراحی و ساخته شده است. این هتل دو سال پیش و با استفاده از یک فروند موشک بالستیک به مدار زمین پرتاب شد.
بر اساس گزارش یونیورس تودی، محققان این شرکت در بررسیهای چند ماهه اخیر خود به دنبال بررسی این نکته بوده اند که آیا این هتل می تواند به صورت خودکار متورم شده و عملیاتهای اولیه را مستقل از عوامل مهاری زمینی انجام دهد یا نه.
اما با گذشت تقریباً دو سال و طی مسافت 270 میلیون مایل در فضا، این نمونه پیش ساخته فراتر از حد انتظار ظاهر شده و محققان را به اعزام نخستین گروه از گردشگران فضایی به آن در سال 2011 ترغیب کرده است.

ژاپنی ها هسته گیلاس به فضا می فرستند
درختان گیلاس كه قرنهاست شكوفه های آنها در قلب ملت ژاپن جای دارد، افتخار دیگری به دست می آورند: هسته گیلاس به فضای ماورای جو انتقال می یابد. به گزارش ایرنا، سازمان اكتشافات هوافضای ژاپن (جاكسا) طرحی را تصویب كرده است كه به موجب آن چند هسته گیلاس به آزمایشگاه ژاپن در ایستگاه فضایی بین المللی در مدار زمین فرستاده خواهد شد. شركت سامانه های فضایی سرنشین دار
Manned Space Systems كه كنسرسیومی متشكل از ۵۵ شركت خصوصی است برنامه پرواز شش ماهه هسته درخت گیلاس در فضا را سازمان دهی كرده است تا تأثیر میكروجاذبه بر آنها مشخص شود. یوكو اوتاكه سخنگوی این كنسرسیوم می گوید هدف از این كار آنست كه علاوه بر آزمایشهای علمی، در شرایطی كه شمار اندكی از انسانها می توانند به فضا بروند، هسته ها به نمایندگی از انسان ها در فضا حضور پیدا كنند. شكوفه های بهاری سالیانه درختان گیلاس فرصتی برای برگزاری جشن در سراسر ژاپن است بطوری كه مردم برای لذت بردن از عمر كوتاه این شكوفه ها به گردش در هوای آزاد می روند. در این برنامه فضایی دانه های سوسن و بنفشه و نیز هسته ۱۰درخت گیلاس از جمله سه درخت كه دولت به عنوان گنجینه ملی برگزیده است و زیباترین شكوفه های ژاپن را تولید می كند به فضا فرستاده خواهند شد.
یكی از این درختان قدیمی تاكی زاكورا Takizakura به معنای شكوفه های گیلاس آبشاری است. این درخت طی سه هفته كه در شهر میهارو شكوفه می دهد، ۳۰۰ هزار بازدیدكننده را به خود جلب می كند. در ماه ژوئن یا ژوییه دانش آموزان دبستانی حدود ۲۰۰ دانه ریخته بر زمین را برای این طرح فضایی جمع آوری می كنند. این شهر با مؤسسه های تحقیقاتی در مالكیت هسته های بازگشتی از فضا مشاركت دارد. از آنجا كه هسته گیلاس با تأییدیه سفر فضایی بازمی گردد انتظار می رود برای ترویج گردشگری در این ناحیه مورد استفاده قرار گیرد و علاقه كودكان را به علوم جلب نماید. برنامه ارسال هسته گیلاس در ماه اكتبر انجام می شود و سال آینده به زمین بازگردانده می شوند. ژاپن صاحب یك برنامه فضایی بلندپروازانه است. این كشور ماه گذشته اولین بخش از آزمایشگاه فضایی خود را با كمك فضاپیمای ایندیور به فضا فرستاد.

كشف جديد دورترين كهكشان هاي جهان توسط محقق ايراني
بهرام مبشر، محقق ايراني مقيم آمريكا با استفاده از تلسكوپ فضايي هابل موفق به كشف دورترين كهكشان هاي جهان شد.  بهرام مبشر گفت: با استفاده از تلسكوپ فضايي هابل گروه تحقيقاتي ما موفق به كشف دورترين كهكشان هايي كه تاكنون مشاهده شده، شده است.
وي با اشاره به اينكه سن جهان 14 ميليارد سال است، تصريح كرد: اين كهكشان ها در حدود 500 سال بعد از پيدايش جهان به وجود آمده اند.
اين استاد ايراني دانشگاه كاليفرنيا اضافه كرد: براي تأييد اين كشف بايد این هفته به رصدخانه «كك» واقع در هاوايي بروم تا با استفاده از اين تلسكوپ بتوانيم اطلاعات بيشتري در مورد اين كهكشان ها به دست بياوريم البته كار بر روي اين كهكشان ها بسيار سخت است، زيرا با ما فاصله زيادي دارند و نور آن ها خيلي ضعيف به زمين مي رسد.
بهرام مبشر سال گذشته نيز موفق به كشف كهكشاني شده بود كه 600 ميليون تا يك ميليارد سال بعد از پيدايش جهان به وجود آمده بود و تاكنون اين كهكشان به عنوان پرجرم ترين و دورترين كهكشان كشف و تأييد شده شناخته شده است.

تلاش برای تشکیل انجمن بین المللی مقابله با برخورد شهاب سنگها به زمین
گروهی از فضانوردان بین المللی با ارائه گزارشی به مقامات رسمی سازمان ملل، سعی در تشکیل دادن انجمن بین المللی برای مقابله با برخورد های احتمالی شهاب سنگهای خطرساز با سیاره زمین هستند.
گروهی از متخصصان فضایی در حال بررسی طرح عملیاتی احتمالی برای مقابله با برخورد احتمالی شهاب سنگهای عظیم با سیاره زمین هستند.
این گروه از متخصصان چندی پیش به مقامات سازمان ملل اعلام کردند که برای مقابله با چنین حوادثی به تشکیل سازمانی بین المللی نیاز است تا بتوان با انجام تمهیداتی مانند منحرف کردن شهاب سنگ و یا خالی کردن منطقه برخورد از ساکنین، جان میلیونها انسان را نجات داد.
"رستی شویکارت" فضانورد اسبق آمریکایی اظهار داشت: این یک حادثه طبیعی است که به نسبت دیگر حوادث از وسعت، قدرت و خطر بیشتری برخوردار است. وی با ارائه گزارشی با عنوان " ندایی برای پاسخ جهانی" به مقامات سازمان ملل آنها را در اتخاذ تصمیمی بین المللی برای طرح برنامه ای برای مقابله با برخورد شهاب سنگها توجیه کرد.
به گفته شویکارت برخورد شهاب سنگها با زمین بسیار به ندرت رخ می دهد که با این حال خطر احتمالی این وقایع را نمی توان نادیده گرفت و در صورت بروز هرگونه خسارت، مقامات مربوطه باید مسئول و پاسخگو باشند. بر اساس مطالعات اخترشناسان در سال آینده، احتمال قوی برخورد 6 شهابسنگ با زمین وجود خواهد داشت که باید هرچه سریعتر از میزان وسعت آنها مطلع شده اقدامات لازم به عمل بیاید. بر اساس گزارش AP،  شهاب سنگها اجسام متعلق به سیارات مختلفی هستند که در حال چرخش به دور خورشید بوده و به گفته تعدادی از دانشمندان، شکل ظاهری زمین کنونی و طبیعت و ساختار آن نتیجه برخورد شهاب سنگی عظیم در 65 میلیون سال پیش است.
متخصصان فضایی در تلاشند با شکل دادن به انجمنی بین المللی به انجام اقداماتی برای پیشگیری از برخورد چنین اجسامی به زمین پرداخته و میزان خسارات احتمالی ناشی از برخورد و حتی میزان برخوردهای احتمالی در آینده را کاهش دهند.

جاسوسان آینده در آسمان شناورند
کمتر از 8 سال دیگر ریز ساختارهای روباتیکی پرنده به عنوان جاسوسان قابل اطمینان در عملیاتهای مختلف به کار گرفته می شوند.
در بسیاری از فیلمهای جاسوسی، این تصویر هیجان انگیز ارائه شده است که ساختارهای روباتیکی خودکار و یا مهار از راه دوری در سطح شهر و حتی مناطق جنگی به پرواز در آمده و در حالی که به گشت زنی می پردازند، اطلاعات مهمی را روانه مرکز نظارت خود می کنند.
اکنون تصور کنید این نمایش هیجان انگیز وارد دنیای واقعیت شده و از آن جالبتر از قابلیت منحصربفردی نظیر ثبت تصاویر، ضبط صداها و حتی شلیک ریز گلوله ها برخوردار باشد. این تصویر جذاب در یک رشته فیلمهای جاسوسی جیمزباند یا همان "مأمور دو صفر 7" به نمایش گذاشته شده است و اکنون در بخشی از ساختار مهندسی ارتش آمریکا مهندسان در تلاش هستند تا ریز روباتهای پرنده ای را طراحی کنند که همچون حشرات به پرواز درآمده و بتوانند به جاسوسی از ساختار و آرایش اهداف مورد نظر بپردازند. از آن گذشته این ریز حشرات روباتیکی می توانند به آتش بازیهای مؤثری دست بزنند که طی آن هیچ آسیبی نظامیان را تهدید نکند. در طرحی که هم اکنون در ارتش آمریکا در دست بررسی است هدف اصلی "کوچکتر شدن ابعاد ریز سازه های روباتیکی جاسوس" است.
نسل آتی این ساختارها که از آنها به MAV ها یاد می شود این توانایی را دارند تا همچون زنبورهای عسل و بدون اینکه جلب توجه کنند وارد ساختمانهای مهم شده و به جمع آوری اطلاعات مهم بپردازند.
یکی از مهمترین کاربردهایی که برای این ساختارهای روباتیکی در نظرگرفته شده است حمله به تروریستهای مخفی شده در مکانهای پیچیده است. البته برنامه ریزی درخصوص این نوع هدف گیری، هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد.
گرگ پارکر از محققانی است که با این طرح همکاری دارد. وی می گوید: اگر همه چیز به خوبی پیش رود تا سال 2015 نخستین روباتهای پرنده و در ادامه در سال 2030 اولین ریز نمونه های روباتیکی از این دست ساخته و به مرحله بهره برداری می رسند.
این ریزسازه ها در نقاطی همچون میادین نبرد که جمع آوری اطلاعات نظامی فرآیند پرمخاطره به حساب می آید ارزش صد چندانی پیدا می کند.
یکی از جالب توجه ترین ساختارهایی که در این طرح ساخته خواهد شد، روبات پرنده ای است که تنها 5/2 سانتیمتر طول داشته و بیشتر در قالب سلاح پرنده فوق نوین به پرواز در می آید. این سلاح از ماده قابل انعطافی ساخته می شود و با برخورداری از حسگرهای ویژه امکان برخورد آن با ساختمانها و موانع محیطی به صفر می رسد.
البته باید همچنان منتظر آینده و چگونگی پیشرفت طرح هایی از این دست بود.