پايان حساسيت دندان‌ها

ایسنا: دانشمندان ژاپني موفق به ساخت يك غشاي نازك ميكروسكوپي شده‌اند كه مي‌تواند با پوشش دادن دندانها از آنها در برابر پوسيدگي اجتناب كرده و همچنين باعث سفيدتر نشان دادن دندان شود.

اين وصله دنداني يك ماده بادوام و بسيار منعطف بوده كه از «هیدروکسی آپاتیت»، ماده معدني اصلي ميناي دندان ساخته شده و مي‌تواند پاياني بر حساسيت دندانها باشد.
به ادعاي دانشمندان دانشگاه كينكي، اين پوشش اولين ورق آپاتيت انعطاف‌پذير جهان بوده كه اميد مي‌رود در حفاظت از دندانها يا ترميم ميناي دندان مورد استفاده قرار گيرد.
تا پيش از اين يك ورق آپتيت كامل براي دندانپزشكان، رويا محسوب مي‌شد اما اين محققان اكنون قصد دارند تا يك ميناي دندان مصنوعي را توليد كنند.
اين ورق غشائي تنها 0.004 ميليمتر ضخامت داشته كه با شليك ليزر بر بلوكهاي فشرده هیدروکسی آپاتیت در خلاء براي ظاهر شدن ذرات ساخته شده است.
اين ذرات بر روي يك بلوك از نمك قرار مي‌گيرند كه براي بلوري كردن آنها پيش از حل شدن در آب، حرارت داده مي‌شود.
اين غشا پس از اينكه به اندازه كافي براي بلند كردن آن توسط يك موچين محك شد، بر روي كاغذ فيلتر قرار گرفت تا خشك شود.
اين ماده به محض قرار گرفتن بر روي دندان به شكل نامرئي در مي‌آيد. اين ورق از تعدادي از سوراخهاي بسيار ريز برخوردار بوده كه براي جلوگيري از ايجاد حباب در زمان اعمال آن بر روي دندان به مايعات و هوا اجازه خروج از زير سطح آن را مي‌دهد.
يكي از مشكلات موجود در اين كار اين است كه چسبيدن اين ماده بر روي دندانها حدود يك روز طول مي‌كشد. اين غشا در حال حاضر كاملا شفاف بوده اما مي‌توان آن را براي استفاده در دندانپزشكي زيبايي به شكل سفيد توليد كرد. اين محققان در حال حاضر تجربيات خود را بر روي دندانهاي كنده شده انسانها انجام مي دهند، اما به زودي مرحله بعدي آزمايشات بر روي حيوانات آغاز خواهد شد. تا زمان استفاده از اين محصول در درمانهاي عملي دندان مانند پوشش‌دهي عاج، حدود پنج سال زمان لازم است، اما محققان از امكان ورود آن به بازار به عنوان يك ابزار آرايشي تا سه سال آينده خبر دادند.
اين فناوري كه با همكاري محققان دانشگاه دندانپزشكي اوساكا توليد شده، در حال حاضر در ژاپن و كره جنوبي ثبت اختراع شده و مراحل ثبت آن در آمريكا، اروپا و چين در حال انجام است.

جوش آمدن آب بدون تشکیل حباب
ایرنا: گروهی از محققان با ابداع سطح خاصی موفق شده اند که آب را بدون
درست کردن حباب به جوش آورند.
محققان دانشکده مهندسی و علوم کاربردی مک کرومیک آمریکا، سطح خاصی ابداع کرده اند که از بروز انفجارهای حبابی جلوگیری می کند و می تواند روزی برای بالابردن ابراز انتقال حرارت، کاهش خط و خطوط بر روی سطح کشتی ها مورد استفاده قرار گیرد و به ابداع فناوری های
ضد یخ منجر شود.
نیلش پاتانکار که در انجام این مطالعه همکاری داشت می گوید: در این تحقیق ما با استفاده از نوع درست بافت و مواد شیمیایی، موفق به پیشگیری از درست شدن حباب در جریان جوشاندن آب شدیم.
این تحقیق نشان داد که چگونه یک سطح روکش دار که به طرز خاصی مهندسی شده است می تواند بالشتک بخار ثابتی میان سطح و مایع داغ ایجاد کند و حباب ها را که در جریان جوشیدن آب درست می شوند از بین ببرد.
این سطح بر اساس اثر لیدن فورست ابداع شده است.
در سال 1756 یک دانشمند آلمانی به نام یوهان لیدن فروست مشاهده کرد که قطرات آبی که از لوله کتری بر روی بدنه داغ آن می ریزد در اطراف سطح کتری به صورت یک نوار بخار به هوا باز می گردند.
این نوار بخار زمانی که دمای سطح به زیر دمای لیدن فورست می رسید از بین می رفت. همچنین زمانی که سطح کتری که در دمای 100 درجه سانتیگراد - دمای جوشیدن آب- قرار می گرفت، برخورد قطره آب به سطح کتری باعث درست کردن حباب می شد.
محققان در این آزمایش برای ایجاد بالشتک بخار لیدن فورست و پیشگیری از تولید حباب در جریان جوشیدن آب، سطح فلزی کتری را بسیار آب گریز کردند.
محققان یک پوشش آب گریز متشکل از نانوذرات و سایر مواد شیمیایی آب گریز را برای ایجاد یک سطح زبر و بسیار آب گریز بر سطح کتری اسپری کردند.
این پوشش در یک مقیاس اندازه ای درست سطحی پر از خلل و فرج ایجاد می کند.
زمانی که این کتری فلزی به دمای
400 درجه سانتیگراد می رسد، بخار آب در فرج های سطح تشکیل می شود و بالشتک بخار ثابت لیدن فورست را ایجاد می کند که زمانی که دمای کتری به دمای آب در حال جوش می رسد، از بین نمی رود.
بازيابي اولين فيلم رنگي جهان پس از 110 سال
ایسنا: اولين تصاوير متحرك رنگي جهان متعلق به سال 1902 پس از 110 سال فراموشي توسط موزه ملي رسانه انگليس در برادفورد بازيابي شد. اين اكتشاف يك دستاورد عظيم در تاريخ سينما به شمار مي‌رود. پيش از اين تصور مي‌شد كه قديمي‌ترين فيلم رنگي با استفاده از فرآيند Kinemacolour در سال 1909 ساخته شده است.
اين تصاوير جديد توسط ادوارد ريمورد تورنر از لندن به ثبت رسيده بودند كه فرايند رنگي خود را موسوم به فرآيند «افزودني» در
22 مارس 1899 به ثبت رسانده بود. تورنر از اين شيوه به جاي رنگهاي حساس به نور كه بعدها در بازار فيلم رنگي به كار مي‌رفت، استفاده كرده بود. وي از يك چرخ حاوي فيلترهاي آبي، سبز و قرمز در جلوي فيلم استفاده كرد.
با جلو رفتن فيلم درون دوربين، اين چرخ به گردش درآمده و فيلترهاي مختلف را در پشت هر فريم قرار مي‌دهد. اولين فريم در نور آبي، دومي در سبز و سومي در قرمز ثبت مي‌شود. اگرچه اين فريمها در حالت اوليه به شكل سياه و سفيد بودند اما به ثبت شدت رنگ مواجه با خود پرداختند. با پخش فيلم از ميان پروژكتوري با فيلترهاي مشابه هماهنگ با فريم صحيح، فريمهاي در حال گذر سريع در مجموعه‌اي از سه رنگ در چشم ناظر طراحي شده و در نتيجه يك فيلم رنگي
به دست مي‌آيد. داستان سينماي رنگي ادواردي سپس به برايتون منتقل شد. تورنر اين فيلمهاي آزمايشي را در سال 1902 به ثبت رساند اما كار پيشگامانه وي با مرگ ناگهاني او در اثر حمله قلبي ناتمام باقي ماند.
اين فيلم اكنون توسط اين موزه بازيابي شده و براي اولين بار قرار است براي تماشاگران به نمايش درآيد.