راه های مقابله با  خستگی مفرط بخش نخست



تحقیقات نشان می دهد اضطراب دائمی می تواند انسان را از پا درآورد. این اضطراب در درازمدت باعث می شود مشکلات، غیرقابل حل به نظر برسد، همه چیز تیره و تار شود و انرژی فرد به سرعت تحلیل برود. ناخشنودی و گرفتاری ناشی از عارضه خستگی مفرط به حدی که به درماندگی منجر شود می تواند سلامت روانی و جسمی  فرد و توانایی فعالیت های حرفه ای اش را به خطر اندازد. اما این درماندگی را می توان با تعیین و تجدید اولویت ها در عرصه فعالیت های فردی و اجتماعی، جلب حمایت و وقت گذاشتن برای خود از بین برد.

خستگی مفرط
رخوت (درماندگی)، خستگی روحی، ذهنی و جسمی مفرط ناشی از اضطراب شدید و درازمدت است. وقتی فرد بیش از توان از خود کار می کشد و قادر نیست نیازهای دائمی دیگران را برآورده کند، در واقع دچار درماندگی می شود. وقتی اضطراب ادامه پیدا می کند، فرد علاقه و انگیزه خود را برای ایفای نقش در حوزه های فردی و اجتماعی از دست می دهد و درماندگی باعث کاهش بهره وری و تخلیه نیروی فرد می شود و وی به شدت احساس ناامیدی، درماندگی، بدبینی و نداشتن اعتماد به نفس می کند. در نهایت فرد احساس می کند که قادر نیست کاری نه برای خود و نه برای دیگران انجام دهد. بسیاری از افراد بعضی روزها احساس کسالت و خستگی مفرط می کنند. علائم زیر نشان دهنده شروع ابتلا به درماندگی یا رخوت ناشی از خستگی مفرط در افراد است:
اگر هر روز برای شما روز بدی است.
کار روزانه در منزل یا محیط کار به نظرتان تلف کردن وقت است.
در تمام ساعات روز خسته و
کوفته هستید.
بیشتر اوقات روز از نظر ذهنی دچار رخوت و کسالت و یا تحت فشار هستید.
احساس می کنید هر کاری که انجام می دهید، ارزش ندارد.
به خاطر داشته باشید که درماندگی تمام ابعاد زندگی را تحت تاثیر قرار می دهد.
عوارض جسمی به حدی است که فرد را در معرض ابتلا به سرماخوردگی و آنفلوآنزا قرار می دهد. بنابراین لازم است در صورت ابتلا به آن به فکر درمان باشید.
۳گام برای مبارزه با درماندگی ناشی از خستگی مفرط
تشخیص و شناسایی علائم اولیه درماندگی، معکوس کردن عارضه با مدیریت و مهار عارضه و ترمیم صدمات وارده به روان و جسم، ۳گام اصلی برای مبارزه با این عارضه است. اما شاید بهتر باشد در این مرحله به تفاوت های آن و اضطراب اشاره
کنیم.
درماندگی ناشی از خستگی مفرط نتیجه اضطراب بی وقفه و شدید است. اضطراب شدید ناشی از فشار روحی و روانی به ذهن و جسم فرد است و می توان پایانی برای آن تصور کرد و هنوز مهار و مدیریت امور از دست فرد خارج نشده است، در صورتی که در اختلال درماندگی فرد احساس خلاء بسیار شدیدی می کند و انگیزه ای برای کار و تحمل اضطراب ندارد و نمی تواند تصور کند چه زمانی قرار است تحولی در زندگی و کارش اتفاق بیفتد. اگر اضطراب شدید باعث می شود فرد در کارها و مشغله های فراوان مفید یا غیرمفید غرق شود، درماندگی توان ادامه کار و مبارزه را به کلی از فرد می گیرد.
به طور کلی می توان گفت اضطراب با مشغله کاری فراوان، واکنش افراطی به هیجانات، کاهش نیرو، اختلالات اضطرابی، صدمه فیزیکی اولیه و
بیش فعالی قابل تشخیص است. در صورتی که در عارضه درماندگی با عقب نشینی روحی و روانی، احساسات منفی عیان و بی پرده، احساس ناامیدی و ناتوانی در مشارکت اجتماعی، فقدان انگیزه و امید، بی علاقگی و افسردگی و افکار مایوس کننده و یاس مطلق رو به رو هستیم.
منبع: اینترنت