خوردن شربت‌ دارویی بدون قاشق و پیمانه

ایسنا: طراحان مبتکر ایرانی موفق به طراحی درپوش شربت‌های دارویی شدند که با استفاده از آن در نوشیدن شربت‌های دارویی نیاز به قاشق و پیمانه و شست وشوی آن‌ها از بین می‌رود و کاربر می‌تواند با یک دست تمام این مراحل را در مدت زمان بسیار کمتر و با دقت و بهداشت بسیار بالاتری انجام دهد و تا آخرین قطره از شربت را استفاده کند.

سهیل قیامی، دانش آموخته طراحی صنعتی دانشگاه آزاد واحد تهران هنر و معماری که با همکاری کوروش مهدوی، المیرا چراغی و حمیدرضا علوی زاده موفق به طراحی این محصول منحصر به فرد شده اند اظهار داشت: این طرح که در مسابقات طراحی صنعتی «Reddot» - معتبرترین مسابقه طراحی صنعتی دنیا - در سال 2010 به عنوان یکی از طرح‌های برتر معرفی شده درپوش شربت‌های دارویی می باشد که می تواند 5 سی سی (میزان دز اکثر داروها) را بدون استفاده ازقاشق و پیمانه درخود جای دهد. این طرح می تواند به عنوان یک محصول جداگانه فروخته شود و به صورت جداگانه روی شربت‌ها توسط مشتری نصب شود وجایگزین درپوش قبلی شود و یا اینکه به عنوان درپوش اصلی همراه شربت به بازارعرضه شود.
وی خاطرنشان کرد: روش کار به این ترتیب است که کاربر شیشه شربت را 180 درجه
می چرخاند و تکان جزیی می‌دهد، درپوش به میزان 5 سی سی از مایع پر می شود. کاربر شیشه را به حالت عادی بازمی گرداند. قسمت بالایی درپوش که به صورت لولایی می باشد را باز می‌کند وشربت رامی نوشد.
شکل و طراحی داخلی درپوش مانع از آن می شود که از مقدار 5 سی سی به داخل بطری بازگردد و یا هنگام نوشیدن بیشتراز آن مقدار وارد پیمانه شود. شفافیت درپوش هم به کاربر این اجازه را می دهد که از پر شدن درپوش از مایع شربت و عملکرد صحیح آن مطلع شود.
قیامی تصریح کرد: این محصول خصوصا برای سالمندانی که به تنهایی زندگی‌ می کنند واز بیماری‌هایی مانند رعشه رنج می‌برند، افرادی که دچار نقص عضوهستند، افرادی که از بیماری‌های تنفسی رنج می‌برند و مجبورند شربت و دارو‌های خودرا همراه داشته باشند و همچنین استفاده از دارو در محل کار یا درهنگام مسافرت در وسیله نقلیه کاربرد دارد. از دیگر فواید این طرح این است که دارو دقیقا به میزان پیمانه مصرف می شود و سرعت استفاده به میزان قابل توجهی‌افزایش می‌یابد.
کوروش مهدوی، دیگر طراح این محصول هم اضافه کرد: با استفاده از این طرح کل فرایند به صورت بهداشتی تر انجام می شود. نیاز به شستن قاشق و پیمانه از بین می رود و در نتیجه در مصرف آب برای شست وشو صرفه جویی می شود که اگر مقدار آب صرفه جویی شده برای یک بطری را در تعداد بالا و بازه زمانی بیشتر ضرب کنیم با مقدار قابل توجهی مواجه می شویم. مثلا اگرمقدار آب مصرفی برای شستن قاشق ها را حداقل دو لیتر در نظر بگیریم و آن را در تعداد
64 میلیون و 946 هزار شربت توزیع شده در بازار ایران - طبق آمار شش ماه اول سال 89 - ضرب کنیم، جواب مقدار 130 هزار مترمکعب آب خواهد بود.
مهدوی تصریح کرد: در حال حاضر شربت‌های دارویی همگی‌ به یک شیوه مصرف می‌شوند، به این ترتیب که کاربر درپوش را بازمی‌کند، آن را در قاشق یا پیمانه یا همان درپوش می‌ریزد و بعد آن را می‌نوشد و سپس درپوش را می‌بندد. تمامی محصولات عرضه شده در بازار از این فرآیند پیروی می‌کنند و تا پیش از این محصول مشابهی که تمامی‌ این فرآیند راحذف کند یا از روش خاص دیگری استفاده کند، تولید نشده
است.
وی با بیان این که تولید این قطعه از طریق قالبگیری و تزریق پلاستیک به راحتی انجام پذیر است پیش بینی کرد با توجه به فواید ذکر شده و همچنین قیمت مناسب تمام شده، این محصول با استقبال خوبی از سوی بازار روبه رو شود.
قبل از مرگ، اسکلت خود را بسازید
ایسنا: یک مبتکر هلندی، نسخه دقیقی از اسکلت خود را ارایه کرده که با سی‌تی‌اسکن بدن و چاپ سه بعدی آن امکان‌پذیر شده است.
«کاسپر برگر»، مبتکر هلندی با استفاده از جدیدترین اسکنرهای ساختارهای پزشکی توشیبا در اروپا که قادر به تولید سطوح مقطعی بدن با ضخامت نیم میلیمتر است، توانسته به شکل دیجیتال، استخوان‌های خود را از سایر اندامش جدا کند.
وی سپس با استفاده از یک چاپگر سه بعدی توانسته نسخه‌های واقعی را از این استخوان‌ها با رزین شفاف تولید و سپس از آنها به عنوان پایه پوشش‌های برنز، نقره، طلا و گچ استفاده کند.
برگر در یک نمایش قابل توجه از حفظ ظاهر بیرونی فرد توسط اسکلت، طرح اسکلت چاپی خود را برای یک انسان‌شناس پزشکی قانونی ارسال کرد.
این پزشک با استفاده از دانش تخصصی آناتومی انسان در فرآیندی موسوم به «بازسازی صورت»، ماهیچه، بافت و پوست ساخته شده از خاک رس را بر روی این اسکلت کشید. تنها اطلاعات ارائه شده به این پزشک این بود که چهره متعلق به یک مرد اروپای غربی در اواسط چهل سالگی است. در پایان این مجسمه با عنوان «پرتره شخصی 21»
معرفی شد.
بازسازی بخشهای بدن با چاپگرهای
سه بعدی یک امر تازه نبوده و کاربردهای فناوری پزشکی آن بسیاری از هنرمندان را در سالهای گذشته به خود مشغول داشته است. اما برگر توانسته آن را به طور کامل مورد استفاده قرار دهد.