روزنامه عصر مردم

توسعه پوشش گرافنی و بزرگتر کردن مساحت آن

به تازگی محققانی از مؤسسه فناوری نیوجرسی (NJIT) در پی آنند که با استفاده از یک روش صیقل دهی مکانیکی،  شیمیایی(CMP) اصلاح شده، نواحی با مساحت صدها میکرون مربع را با مونومری از اتم های کربن پوشش دهند.
سال هاست که خصوصیات چشمگیر گرافن، دانشمندان را مجذوب خود ساخته است؛ اما برای صنعتی  شدن این ماده، دانشمندان باید راهی برای فراورش آن در یک مقیاس  بسیار بزرگ تر بیابند. به تازگی محققانی از مؤسسه فناوری نیوجرسی (NJIT) تمام توجه خود را به رفع این چالش معطوف ساخته اند؛ آنها در پی آنند که با استفاده از یک روش صیقل دهی مکانیکی،  شیمیایی(CMP) اصلاح شده، نواحی با مساحت صدها میکرون مربع را با مونومری از اتم های کربن پوشش دهند.
هایم گربل، مدیر مرکز تصویربرداری الکترونیکی NJIT، در این باره گفت: پوشش دهی با مساحت بالا به این معناست که ما ممکن است روزی بتوانیم کل سطح یک ویفر را با این ماده منحصربه فرد پوشش دهیم و به این شکل، مدارات پرسرعت و شاید انعطاف پذیری بسازیم. گرچه در ایده من، ممکن است در آینده دیده شود که قابلیت ساخت ساختارهای معلق دارای اهمیت بیشتری است.
گربل و آمریتا بانرجی گزارش کرده اند که ارتقای قابل  توجهی در سیگنال های زیرقرمز و رامان برای مولکول های زیستی موجود بر روی صفحات گرافن دار مشاهده نموده اند.
این گروه برای سرمشق دهی به یک زیرلایه با گرافن، ابتدا یک شمش گرافیتِ پیرولیتیکِ شدیداً  جهت دهی شده(HOPG) را بر روی سطح آن پایین آوردند، سپس، در یک مرحله انتقالِ دوبعدی با عملکرد رایانه ای، زیرلایه مذکور را به زیر شمشِ HOPG منتقل کردند تا سرمشق های مطلوب را بر روی آن ایجاد کنند.
در ابتدا، لایه ایجادشده شامل گرافیت چندلایه به شکل جزیره های به هم پیوسته است.
این محققان با آنیل  کردن این ماده در دماهای ۸۰۰ تا ۹۰۰ درجه سانتی گراد برای سه ساعت، دریافته اند که می توان هرگونه عیب توده سازی (stacking fault) را ترمیم نمود و به یک تک لایه بسیار بلوری بر روی جامد و زیرلایه های سوراخ دار دست پیدا کرد.
سطوحی که تاکنون بررسی شده اند شامل سیلیکون، اکسید آلومینیوم آنُده شده و صفحات مسی هستند.
در ساده ترین شکل، روش رسوب دهی گربل و همکارانش، به صورت یک فرایند همپوشانی و پوشش دهی است و این گروه قصد دارند تا با اصلاح ساختارهای کنونی CMP، تجهیزات فعلی را به ابزاری با عملکرد مستقل تبدیل کنند.
گربل معتقد است که پوشش دهی یک ویفر ۱۲ یا ۱۸ اینچی با یک بلور دوبعدی با ضخامت یک تک لایه، یک چالش بزرگ است؛ اما تحقق چنین هدفی، مزایای بزرگی به همراه خواهد داشت؛ زیرا گرافن از رسانایی حرارتی بالا و مقاومت مکانیکی بسیار خوبی برخوردار است و خصوصیات الکترونیکی دوبعدی
دارد.

استفاده از سطوح تراش دار در پيل هاي سوختي

نانوساختارهاي پلاتينيوم روي آلومينا زماني که در دماي بالاتر از 700 درجه سانتي گراد قرار مي گيرند، سطوح کاملاً تراش داري را ايجاد مي کنند که براي استفاده در کاتاليزورهاي پيل سوختي دماي بالا بسيار مناسب مي باشند. ديدر آرونگزب از دانشگاه فناوري تگزاس در آمريکا مي گويد؛که اين روش جديد و ساده خودآرايي براي ساختن سامانه هاي اکسيد فلزي بسيار راحت تر از روش هاي شيميايي موجود مي باشد.
خودآرايي يک روش جذاب براي توليد ساختارهاي نانومقياس مي باشد، زيرا در مقايسه با روش هاي نمونه دهي معمول همانند اشعه يوني متمرکز، ليتوگرافي يا نانومهرزني قالب، نسبتاً ساده تر مي باشد. با وجودي که پلاتينيوم مسطح به طور گسترده اي در پيل هاي سوختي مورد استفاده قرار گرفته است، نانوخوشه هاي تراش دار پلاتينيوم کاتاليزورهاي مؤثرتري هستند. با اين حال اطلاعات بسيار کمي درباره نحوه شکل گرفتن اين نانوخوشه ها و ميزان پايداري آنها وجود دارد.
آرونگزب از طريق افزايش سريع دماي فيلم هاي نازک پلاتينيوم تا 700 درجه سانتي گراد توانسته است نانونقاط تراش دار پلاتينيوم را روي آلومينا ايجاد کند. او دريافت که در ضخامت بحراني 2 نانومتر براي فيلم نازک، خوشه ها دانه هاي تراش دار با چندين سطح ايجاد مي کنند. اين ساختارها تا حد زيادي سطح ماده را افزايش داده و در نتيجه کارايي را زياد مي کنند.
بنابر گفته آرونگزب شکل نانوخوشه ها را مي توان با دما و زمان کنترل نمود. او اظهار داشت: «ديدن اينکه فلز مکعبي فشرده در دماهاي بالا به شکل هاي هندسي مختلفي همچون شش ضلعي، پنج ضلعي، و مثلثي تبديل مي شود، جالب است. اين ساختارها بسيار پايدار بوده و در نتيجه براي کاربردهاي دماي بالا مناسب مي باشند».
روش آنيلينگ سريع را مي توان درباره ساير اکسيدهاي فلزي نيز به کار برد. آرونگزب مي گويد، که کاربردهاي اين ساختارها شامل حسگري گاز و تجزيه کاتاليستي مواد زيان آور زيست محيطي مي باشد.
او مي افزايد، خود آزمايش «بسيار ساده» است. «اگر شما ترکيب مورد نظر را تا دماهاي بالا حرارت دهيد، فلز درون اکسيد منتشر مي شود، بنابراين تنها کار مورد نياز اين است که ضخامت مناسب فيلم و دمايي را که در آن خودانتشاري اتمي سريع تر از پخش اتم ها درون ساختار ميزبان مي باشد، بيابيد. اين کار با استفاده از آنيلينگ سريع فيلم ها با ضخامت ها و دماهاي مختلف براي يافتن نقطه دقيقي است که در آن اين اتفاق مي افتد».
پيل هاي سوختي دماي بالا و با عمر طولاني از سطوح اکسيدي همانند آلومينا براي حمايت پلاتينيوم بهره مي برند. با اين حال مشکل اين است که محل هاي واکنش معدودي روي سطح پلاتينيوم وجود دارد. آرونگزب توضيح مي دهد: «تراشه هاي بلوري مرکز محل هاي واکنش مي باشند که به شدت پيوند يافته اند. ما نشان داديم که تا 18 وجه روي هر نانونقطه پلاتينيوم مي تواند وجود داشته باشد».

ارائه روش جديدي براي تركيب اطلاعات سنسورها در مكان يابي ربات ها

پژوهشگران دانشگاه صنعتي اميركبير به روش جديدي براي تركيب اطلاعات سنسورها به منظور مكان يابي ربات دست يافتند كه اساس آن مبتني بر تئوري شواهد است.
روش جديدي كه در اين تحقيق براي تركيب اطلاعات موقعيت حاصل از دو سنسور دوربين و انكدر چرخ هاي ربات ارائه شده، كاهش چشمگيري در خطاي مكان يابي روبات ايجاد مي كند.
صادق سليمان پور، دانش آموخته كارشناسي ارشد هوش مصنوعي و رباتيك كه در تحقيقات پايان نامه اش به راهنمايي سعيد شيري قيداري موفق به ارائه اين روش شده درباره اهميت نتايج تحقيق اظهار كرد: وقتي يك ربات سيار وارد محيط ناشناخته اي مي شود، تنها با استفاده از اطلاعات سنسورهايش مي تواند به درستي در محيط حركت كرده و مأموريتش را با موفقيت به انجام برساند.
اگر اطلاعات سنسورها دقيق و سازگار باشند، اين كار چندان مشكل نيست، اما در دنياي واقعي اطلاعات سنسورها به دلايل مختلف دقيق و سازگار نيستند؛ لذا اين كه ربات چگونه مي تواند از نادقيق بودن اطلاعات سنسورها و ناسازگار بودن اطلاعات ارائه شده توسط دو سنسور مختلف مطلع شده و در نهايت چگونه مي تواند اين اطلاعات نادقيق را با يكديگر تركيب كرده و مأموريتش را با موفقيت به پايان برساند، سؤالاتي هستند كه اين پژوهش براي پاسخ به آنها انجام شده است.
وي با بيان اين كه در اين تحقيق براي تركيب اطلاعات سنسورهايي كه داراي عدم قطعيت هستند از تئوري شواهد دمپستر شفر استفاده شده است، خاطرنشان مي كند: اين تئوري يكي از ابزارهايي است كه از آن براي تركيب اطلاعات به دست آمده از منابع مختلف استفاده مي شود و مي تواند به عنوان جايگزيني براي ديدگاه بيزي در مسئله تركيب اطلاعات سنسورها باشد. علت آن نيز برتري آن در تجميع اطلاعات سنسورها و قابليت آن در اندازه گيري ميزان ناسازگاري در نقشه اشغال محيط است.
به گفته مجريان طرح در اين تحقيق براي اولين بار با استفاده از اين تئوري راه حل مؤثري در مكان يابي ربات متحرك ارائه شده است.
پژوهشگران در عين حال تصريح مي كنند: قبل از اين كه بتوانيم اطلاعات به دست آمده از سنسورها را تركيب كنيم، بايستي معتبر بودن اطلاعات تشخيص داده شود. به اين منظور به كمك فاصله ماهالانوبيس سازگار بودن اطلاعات جديد با اطلاعات قبلي بررسي شده و فقط از اطلاعات سنسورهايي استفاده مي شود كه به اندازه كافي سازگار باشند. به كمك اين روش جديد كه از قاعده تركيب استفاده مي كند، مي توان اطلاعات به دست آمده از سنسورهايي را كه دچار اختلالات ناگهاني مي شوند به خوبي شناسايي و از تأثیر آنها بر نتيجه كلي كار جلوگيري كرد. اين روش نسبت به روشهاي متداول نظير فيلتر كالمن برتري زيادي داشته است.

بهبود ويژگي هاي باکي کاغذ با استفاده از رزين

ورقه هايي از نانولوله هاي کربني موسوم به باکي کاغذ مي توانند، کاربردهاي بالقوه متنوعي همچون نور پشتي نمايشگرها، مديريت دمايي قطعات ميکروالکترونيکي، محافظت در برابر رعد و برق و پايش سلامتي داشته باشند.
متأسفانه اين فيلم مقاومت بسيار کمي در برابر آسيب ديدگي داشته و اين امر حمل و نقل و فراوري آن را با دشواري مواجه مي کند.
محققان آمريکايي براي غلبه بر اين مشکل، محلولي از يک پليمر را به درون اين باکي کاغذ نفوذ داده و يک کامپوزيت ترموپلاست توليد کرده اند که محکم تر بوده و براي شرايط توليد، مناسب تر است.
رهبري اين گروه پژوهشي از مؤسسه مواد با کارايي بالا در دانشگاه ايالتي فلوريدا را «بن ونگ» بر عهده دارد.
يانگ بن پارک، يکي از اعضاي سابق اين گروه که در حال حاضر در مؤسسه ملي علوم و فناوري در کره مشغول فعاليت مي باشد، گفت: «يکي از چالش هاي اساسي روش نفوذ دادن رزين در باکي کاغذ، وارسی ميزان رزين نفوذيافته در آن و در نتيجه وارسی ضخامت نهايي باکي کاغذ است. تراوش رزين يک فرايند چند مرحله اي است که عاملهای مختلفي همچون ويسکوزيته رزين، دما و فشار نفوذ، زمان تراوش و شرايط خشک شدن و پخت بر آن اثر مي گذارند».
بررسي دقيق تر نمونه توليد شده نشان داد که رزين پلي کربنات به صورت کامل در باکي کاغذ نفوذ کرده است، اما تصاوير حاصل از میکروسکوپ های الکترونی روبشی نمايان ساختند که در نقاط مختلف، لايه هاي اضافي رزين با ضخامت هاي متفاوت وجود دارد.
اثر نامطلوب اين قضيه اين است که با وجود مقادير يکسان نانولوله کربني، ويژگي هاي مکانيکي و الکتريکي نمونه هاي توليد شده يکسان نيست.
گروه ونگ براي حل اين مشکل در حال تعيين مشخصات فيزيکي و الکتريکي ورقه هاي کامپوزيتي توليد شده تحت شرايط مختلف (به عنوان يک مطالعه پارامتري سيستماتيک) است.
به گزارش ستاد ويژه توسعه فناوري نانو، پارک توضيح مي دهد: «از هر دو روش تجربي و آماري استفاده شد تا عاملهای غالب فرايند شناسايي شده و رابطه آنها با ويژگي هاي مورد نظر فرموله شوند. يکي از زمينه هاي تحقيقاتي جالب در اين عرصه، عامل دار کردن شيميايي و تغيير سطحي نانولوله هاي کربني براي بهبود انتشار آنها در محيط آبي قبل از ساخت باکي کاغذ، و براي بهتر كردن پيوندهاي موجود در سطح تماس نانولوله-رزين بعد از آغشته کردن باکي کاغذ با رزين است. برهمکنش ميان رزين و نانولوله ها از اهميت بسيار زيادي برخوردار است، زيرا اين عامل ميزان نفوذ رزين را در باکي کاغذ تعيين مي کند. در نتيجه، شبيه سازي هاي ديناميک مولکولي ابزار مفيدي براي درک اين برهمکنش ها بوده و چگونگي بهينه سازي فرايند را نشان مي دهد».

طراحی نمونه ای براي تأمین و توزيع محصولات رايانه، الكترونيك و ارتباطات
پژوهشگران جهاد دانشگاهي يزد نمونه ای را براي تأمین و توزيع محصولات رايانه، الكترونيك و ارتباطات طراحي كردند.
ابوالفضل شرافت با همكاري سيده مرجان مهدوي
وحسين صفري نمونه 1VMI را براي تأمین و توزيع محصولات رايانه، الكترونيك و ارتباطات طراحي كردند.
مديريت موجودي توسط فروشنده (VMI) به زبان ساده مكانيزمي است كه خود سفارشات خريد را بر مبناي اطلاعات مربوط به تقاضاي مشتريان براي بنگاه اقتصادي انجام مي دهد. VMI اولين بار در اواسط دهه 80 گسترش پيدا كرد و به عنوان يك پديده نمونه، عملياتي شد، اما مفهوم VMI بصورت جدي در دهه 90 توسعه يافت.
با توجه به توسعه استفاده از محصولات رايانه، الكترونيك و ارتباطات و نياز به شناسايي و انتخاب محصولات برتر و وجود ويژگي هاي اين محصولات براي استقرار موفق VMI و تجربيات موفق در اين حيطه در كشورهايي نظير تايوان، نمونه ای به منظور تأمین و توزيع اين محصولات طراحي شده كه موجب ساماندهي وضعيت تأمین و عرضه كالاهاي مرتبط با رايانه، الكترونيك و ارتباطات از طريق يك ساختار مديريت موجودي فروشنده (VMI) مي شود.

تولید لايه هاي نازک نانوساختار با کاربري در صنايع شيميايي و اپتيکي
پژوهشگران دانشکده علوم دانشگاه اصفهان، موفق شدند، لايه هاي نازک نانوساختار اکسيد روي را با روش
Dip-Coating و Spin-Coating براي کاربري در صنايع شيميايي و اپتيکي سنتز کنند.
محمد حسين حبيبي، استاد شيمي دانشگاه اصفهان در اين رابطه گفت: طي پژوهشي، لايه هاي نازک نانوساختار اکسيد روي تهيه شد و تأثير دماي عمليات حرارتي بر کيفيت توليد آنها، مورد بررسي قرار گرفت. وي، فناوري مورد استفاده براي ايجاد لايه هاي نازک را Dip-Coating و Spin-Coating (روش هايي که بر اساس نيروي گريز از مرکز حاصل از دوران با سرعت بالا عمل مي کنند) بيان کرد و افزود: در اين پژوهش، لايه هاي نازک نانوساختار اکسيد روي، با استفاده از محلول اکسيد روي، روي شيشه هاي لامل ميکروسکوپ تشکيل شد؛ سپس تجزيه محلول اکسيد روي با استفاده از دستگاه
XRD TG-DTA و مرفولوژي لايه نازک حاصل نيز با ميکروسکوپ الکتروني روبشي (SEM) مورد بررسي قرارگرفت.
حبيبي، بررسي تخريب آلاينده هاي زيست - محيطي همانند رنگ هاي موجود در پساب هاي صنعتي، تصفيه پساب هاي صنعتي و کشاورزي با استفاده از نور خورشيد و اشعه فرابنفش و استفاده از اسلايدهاي شيشه اي نيمه رسانا با نانوپوشش هاي اکسيد روي به عنوان بخشي از يک سلول خورشيدي را از کاربردهاي اين لايه هاي نازک بيان کرد.
این استاد دانشگاه اصفهان با اظهار اين مطلب که بيشتر تجهيزات مورد استفاده در اين پژوهش از جمله دستگاه هاي Dip-Coating و Spin-Coating در گروه پژوهشي دانشگاه اصفهان ساخته شده است، از امکان تجاري شدن اين طرح در کوتاه مدت خبر داد و تأمين هزينه هاي مالي را عامل مهمي در گسترش آن دانست.
گفتني است، بنابر اعلام ستاد ويژه توسعه فناوري نانو، محمد حسين حبيبي در سال 1386 به عنوان يکي از 10 محقق برتر در حوزه فناوري نانو ايران، شناخته شد.

تأثیر فناوری نانو بر تولید داروهای آنتی بیوتیکی
محققان دانشگاه لیورپول موفق به ارائه فناوری جدیدی شده اند که به وسیله آن تأثیر درمانهای آنتی بیوتیکی به صورت مؤثری بهبود می یابد. با وجود تأثیر بیشتر داروهای قابل انحلال، اکثر داروهای رایج مورد استفاده در انواع بیماری های مهلک، غیر قابل انحلال هستند که این امر باعث کاهش تاثیر آنها بر بهبود بیماری خواهد شد.
داروسازان معمولاً برای افزایش تأثیر داروها میزان مواد دارویی موجود در ساختار کلی دارو را افزایش می دهند که این امر نیز به خودی خود، می تواند منجر به افزایش فعالیتهای باکتریایی و مقاوم سازی آنها در مقابل انواع بیماریها شود.
به همین منظور شیمیدانان دانشگاه لیورپول، فناوری را تولید کردند که با استفاده از آن نانوذرات غیر قابل انحلال، قادر به تولید ذرات دارویی شبیه به داروهای قابل انحلال، با همان تأثیر خواهد بود. نانو ذرات، ذراتی ساخته دست بشر هستند که به منظور مصرف در صنایع مختلف از جمله صنایع آرایشی و دارویی تولید شده و باعث ایجاد خصوصیاتی مانند مقاومت، سبکی و پاکی در محصولات می شوند.
آزمایشها بر روی داروهای تولید شده توسط نانو فناوری نشان می دهد، میزان کمی از داروهای غیر قابل انحلال در شکل نانو ذرات، به نسبت گذشته تأثیر بیشتری را از خود به جای می گذارند که این امر می تواند ارائه دهنده ایده ای جدید در تولید داروها با میزان کم و تأثیر بالا به شمار رود.
در حال حاضر از این شیوه در تولید داروهای آنتی پاراستیک برای درمان بیماری مالاریا استفاده شده است و در صورتی که این فناوری بتواند ذرات دارویی ضد مالاریا را به بدن برساند، قادر خواهد بود از مرگ سالانه میلیونها نفر جلوگیری کرده و زندگی صدها میلیون مبتلا به این بیماری را بهبود بخشد.
بر اساس گزارش ساینس دیلی، دانشمندان بر این باورند که با گسترش این فناوری می توان شیوه های درمانی جدیدی را برای درمان گروه گسترده ای از بیماریهایی که در مقابل انواع داروها از خود مقاومت نشان می دهند ارائه کرد.

سه بعدی سازی عکسها با کمک نرم افزار مایکروسافت
شرکت مایکروسافت با ارائه نرم افزار جدیدی، به کاربران خود امکان ایجاد فضاهای سه بعدی با استفاده از عکسهای دیجیتال عادی را می دهد. از این پس کاربران مایکروسافت می توانند با استفاده از نرم افزار رایگانی که این شرکت برای نصب بر سایت خود قرار داده است، به تصاویردیجیتال خود بعد سوم ببخشند. نرم افزار "Photosynth” مایکروسافت با تجزیه دهها عکس نواحی همپوشانی را در آنها یافته و با اتصال این تصاویر به یکدیگر فضایی سه بعدی را به کاربر ارائه می کند. این عملیات با اتصال به اینترنت و با انجام محاسبات ریاضی انجام شده و نرم افزار پیکسلهای تصویر سه بعدی را به آرامی از مرکز کادر اصلی تصویر به سمت لبه های خارجی، کنار هم قرار داده و کامل می کند. پس از تکمیل تصویر، کاربر می تواند به راحتی در این فضای سه بعدی مجازی حرکت کرده و زاویه دید را به هر جهتی، تغییر دهد.
به گفته مایکروسافت افراد می توانند از این نرم افزار جهت تصویر سازی، ارائه تحقیقات و سرگرمی استفاده کنند. این نرم افزار در حال حاضر در دسترس کاربران بوده و افراد می توانند با مراجعه به سایت مایکروسافت، به این نرم افزار به صورت رایگان دسترسی پیدا کنند.

تولید اولین پروژکتور سخنگوی جهان
یکی از بزرگترین شرکتهای تولید کننده دستگاههای الکترونیکی، موفق به تولید اولین پروژکتور سخنگو در جهان شد. شرکت توشیبا، اولین پروژکتور سخنگوی جهان را به منظور استفاده آسان افراد غیر حرفه ای تولید کرد.
این پروژکتور بی سیم با داشتن ساختار صوتی، کاربر را برای راه اندازی و استفاده راهنمایی کرده و در صورت نیاز، به کاربر اخطارهای لازم را خواهد داد.
این پروژکتور 2 کیلوگرمی دارای کلیدهای متفاوتی برای تنظیم کیفیت، وضوح تصویر، رنگ و کنتراست بوده و وزن کم آن، باعث حمل و نقل آسان توسط کاربر خواهد شد.
استفاده از سیستم وایرلس (بی سیم) در این دستگاه، به کاربر امکان اتصال از رایانه و یا لپ تاپ به پروژکتور را از هر نقطه ای خواهد داد. همچنین می توان با استفاده از دستگاههای کنترل از راه دور عملکرد این دستگاه را وارسی کرد. از دیگر خصوصیات این پروژکتور می توان به پورت یو اس بی، سرعت بالای خاموش و روشن شدن، امکان استفاده از رمز ورود و داشتن قفل اشاره کرد.
بر اساس گزارش گیزمگ، توشیبا اعلام کرد این دستگاه در حال حاضر با قیمت 1739 دلار در اختیار مصرف کنندگان قرار گرفته است.

استفاده از DNA براي ايجاد الگوهاي نانومقياس روي سطح
DNA يکي از معروف ترين واحد هاي ساختماني در فناوري نانو بوده و به طور معمول براي ساخت ساختارهاي نانومقياس منظم با معماري کنترل شده به کار مي رود.
اين مولکول به عنوان يک واحد ساختماني تنوید بخش، جهت ساخت مدارهای ميکروالکترونيکي به روش پايين به بالا در نظر گرفته مي شود.
حال يک گروه از محققان در دانشگاه بريگام يونگ از خودآرايي DNA همراه با ابزارهاي ميکروساخت و ليتوگرافي معمول براي تشکيل ساختارهايي همچون نانوکانال ها، نانوسيم ها، و گودال هاي نانومقياس استفاده کرده اند.
آدام وولي و هکتور بسريل روشي براي استفاده از DNA به عنوان بستري براي تعريف نمونه هايي روي سطح توسعه داده اند.
اين محققان يک فيلم فلزي را روي مولکول DNA که روي سطح به صورت منظم قرار گرفته است، مي نشانند. مولکول هاي DNA به صورت نانواستنسيل عمل کرده و نمونه هايي با اندازه هاي زير 10 نانومتر روي سطح پديد مي آورند.
محققان اين فرايند را «نانوليتوگرافي سايه DNA» مي نامند، زيرا فيلم فلزي با يک زاويه خاصي روي سطح نشانده مي شود و سايه اي که توسط DNA ايجاد مي شود، تعيين کننده ابعاد ساختارهاي ايجاد شده روي سطح است.
حکاکي آنيزوتروپي سطوح نمونه يافته با استفاده از پلاسماي گازي فعال منجر به ايجاد مجراهاي نانومقياسي با نسبت وجهي بالا مي گردد. مي توان از طريق پوشاندن قسمت بالايي اين مجراها، نانوکانال هاي پيوسته اي توليد نمود.
همچنين مي توان از طريق عامل دار کردن شيميايي اين مجراها، از آنها به عنوان بسترهايي براي ترسيب نانوسيم هايي همچون نيکل، مس، يا نقره استفاده کرد. قطر اين مجراها و نانوسيم ها کمتر از 30 نانومتر بوده و مي توان تا کمتر از 10 نانومتر نيز آنها را کاهش داد. ابعاد دقيق اين مجراها را مي توان از طريق تغيير زاويه ترسيب فيلم فلزي و ضخامت اين فيلم کنترل کرد.