روزنامه عصر مردم

تاریخ گواه قیام، انقلاب و حرکت­های انسان به صورت جمعی در روی این کره خاکی بوده و هست.
قیام­ها و انقلابات منشأ تحولات سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی هستند و هر یک از آنها تحولات و تأثیراتی را بر حسب نیازها و خواسته­های ملت­ها و انقلابیون بر زندگی ملت­ها داشته­اند.
بعضی از قیام­ها در نطفه خفه شده و همانند نهال نورسی پاییزشان به خزان تبدیل شده است.
بعضی به رفرم گرایش پیدا کرده و از تحولات بنیادین بازمانده­اند. اما آنچه بیش از همه منشأ تحول و تغییر بوده و در طول سال­ها روند زندگی انسان­ها را متحول کرده یا تغییر داده­اند، انقلاب­های بزرگی چون انقلاب کبیر فرانسه، انقلاب کمونیستی روسیه، انقلاب مائوئیستی چین، انقلاب صنعتی انگلستان و دیگر انقلاب­هایی نظیر انقلاب الجزایر و کوبا و انقلاب اسلامی ایران بوده­اند که از سال 1789 به بعد آثار و ماهیت خود را نشان داده­اند.
اما انقلاب اسلامی ایران که در سال 1357 به پیروزی رسید با انقلاب­هایی که از آنها نام بردیم تفاوت­های بسیاری دارد که نشانه­ها و دلایل آن را می­توان به صورت خلاصه در این مختصر یادداشت قلمی کرد هر چند ممکن است خوانندگان گرامی بعضاً بدانها اشراف داشته و خود به این نتیجه رسیده باشند.
و اما بعد.
وقتی در روز 22 بهمن ماه که مصادف با سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی است علی­رغم فشارهای ناشی از تهدید، تحریم، تورم، گرانی، اختلاف نظر دولتمردان و جنگ نرمی که در طول بیش از سه دهه آمریکا و سایر کشورهای غربی به علت از دست رفتن منافعشان در ایران به این ملت شجاع، نجیب، شریف و با ایمان تحمیل کرده­اند، شاهد حضور میلیونی مردم در راهپیمایی و اعلام حمایت از رهبری و نظام هستیم و می­بینیم که از تمامی اقشار ملت، خرد و کلان با سلیقه­ها و اندیشه­های بعضاً متفاوت در صحنه حضور دارند و همه فریاد مرگ بر آمریکا سر می­دهند. باید به این بیاندیشیم که آنچه این حرکت جمعی را انگیزه می­دهد و وحدت و همبستگی را در تمامی اقشار تثبیت می­کند چیست؟ آیا وطن­دوستی است؟ عرق ملی است؟ باور اسلامی است؟ ساختار حکومتی است؟ به قول بعضی از مخالفان و دشمنان بی­اطلاع یا با اطلاع برای حفظ موقعیت­های شغلی است؟ چشم و هم­چشمی است؟ و یا مسأله­ای بسیار مهمتر از همه این گزینه­ها و شاخص­هاست؟
واقع قضیه این است که چون انقلاب اسلامی ایران جوششی و یک حرکت تمام عیار مردمی و با پشتوانه فرهنگ اسلامی – ایرانی است نشأت گرفته از بیداری فطرت است. فطرتی که در شرایط خاص آدمی را به یک حرکت جمعی سوق می­دهد. مثل احساس گرسنگی و تشنگی که هر کسی را برای رفع آن به حرکت و تکاپو وا می­دارد.
شاید به همین دلیل باشد که تاکنون فشارهای سیاسی، اقتصادی، جنگ تحمیلی 8 ساله و جنگ نرم 33 ساله نتوانسته در عزم و اراده ملی مردم ایران تأثیر بگذارد.
ناگفته پیداست که در طول این سه دهه اثبات شده، انقلاب اسلامی ایران قائم به شخص یا حزب و جناح و تشکیلات دولتی نیست. بسیاری از دولتمردان در این مدت از نام و ننگ گذشتند، چه بسا افراد عزیزی که به علت خیانت یا انحراف و اشتباه ذلیل شدند و به عقوبت رسیدند. چه بسا افرادی هم که در نوبت پاسخگویی به اعمال و کردارشان باشند. و نیز چه بسا افرادی که با کارنامه قبولی در پیشگاه خدا و خلق با روسپیدی مسئولیت­های خود را به پایان برده­اند.
   آنچه در فراز و نشیب این وقایع و رویدادها تاریخ ثبت خواهد کرد و می­تواند تجربه­ای بسیار گرانسنگ برای آیندگان باشد این است که بیداری فطرت به سوی راستی و حقانیت هدایت می­کند.
دیروز نیز برای سی و چهارمین سال شاهد حضور میلیونی مردم در مراکز استان­ها و چند میلیونی مردم در تهران و نیز هزاران نفر در هر یک از شهرستان­ها و بخش­ها و روستاها بودیم که چگونه در بیداری فطرت از انقلاب حمایت کردند و بار دیگر مهر تأیید بر حرکت صادقانه رهبران و مردمی زدند که در طول این مدت نه چندان کوتاه، کشتی استقلال و تمامیت ارضی را در دریای متلاطم و توفانی خشم تمام عیار جهانخواران و کوسه­های فرصت­طلب عبور دادند و از گرداب­های عمیق سیاسی و باتلاق­های پیش رو به سلامت گذراندند.
  آنچه در این راستا مهم است این است که علی­رغم تنش­ها، چالش­ها، سوء مدیریت­ها و اختلافات و چند دستگی دولتمردان در مقاطع مختلف تاریخی که متأسفانه دشمنان از آنها سوء استفاده­های فراوان برای سمت دهی به افکار عمومی کردند انقلاب زنده و پویا همچون چشمه­ای زاینده و نیروی محرکه­ای قوی به پیش می­رود و نوجوانان و جوانان را نیز همچون یک میدان مغناطیسی قوی به خود جذب می­کند.
  بیداری فطرت که بیشتر در مواقع سخت و تنگناهای سرنوشت­ساز ظهور و بروز دارد وقتی رخ می­نماید که هر آنچه روی داده با خود همسان و همنوا می­بیند.
فطرت آدمی، ظلم­ستیز، استکبارستیز، جنایت و خیانت­ستیز، حق­جو و حق­طلب و صلح و دوستی­طلب است. تعاون و همدلی­پذیر و جمع­گراست. انقلاب اسلامی ایران از همان آغاز با این خواسته­های فطری همسو بوده است. حال اگر فرد یا افرادی در هر سمتی از اهداف انقلاب به انحراف رفته و بر مردم ظلم یا ستمی روا داشته­اند و موجب رنجش خاطر یا ناامیدی افرادی شده­اند به اصالت انقلاب بی­ارتباط است و در واقع می­توان گفت آنها از انقلاب و اهداف آن به دور مانده، تشنه قدرتند و نه مشتاق خدمت.
مسلماً مردم انقلابی ایران در این روند سرنوشت­ساز هر کس ساز ناموزونی کوک کند او را از اریکه قدرت به زیر می­کشند و از جمع انقلابی خود می­رانند.
و اما امروز، امروز روز اندیشیدن، روز تفکر و تعقل و روز پرهیز از احساسات مقطعی و اختلافات درونی است. روزی است که می­باید به دشمنان نشان دهیم در هر شرایطی ملت ایران برای حفظ ارزش­های انقلاب، هویت اسلامی ایرانی، حفظ حدود و ثغور کشور، حفظ منافع ملی و حفظ هر آنچه برای آنها شهدای بزرگواری جان بر کف جنگیده­اند ایستاده­اند.
آزادی و استقلال را پاس داریم و بدانیم و تفهیم کنیم که از آزادی و استقلال چه می­خواهیم.
و هوشیار باشیم که دشمنان تیرهای مخالفت و دشمنی خود را بیشتر به سمت و سوی کسی نشانه می­روند که وجودش و حضورش برای انقلاب و کشور مؤثر و در حفظ وحدت سرنوشت­ساز است.
امنیت، جامعیت، وحدت و عشق به زندگی پاک را که لازمه سلامت جامعه است حفظ کنیم و  بدانیم که این گرانی و تورم و فشارهای اقتصادی و سیاسی بالاخره به پایان می­رسند و همانند جنگ تحمیلی ما را روسپید و در انظار جهانیان قهرمان نشان خواهند داد.
ان­شاءالله