روزنامه عصر مردم

ایسنا: 15 آبان 1365 که سر آلکساندر چاپمن (آلکس) فرگوسن هدایت شیاطین‌سرخ را برعهده گرفت، علی پروین پنج سالی بود که روی نیمکت مربیگری سرخپوشان پرسپولیس می‌نشست.
فرگوسن نزدیک به 27 سال در اولدترافورد ماند ولی در این مدت پرسپولیس 25 و استقلال 22 مربی را به خود دیدند. تیم ملی ایران هم در این مدت 27 مربی را روی نیمکت مربیگری خود نشانده است.
با پایان یافتن فصل دوازدهم لیگ برتر فوتبال بار دیگر بحث تغییر و تحول کادر فنی استقلال و پرسپولیس مطرح شده است. از یک سو امیر قلعه‌نویی که تیمش را قهرمان ایران کرده، ساز جدایی سر می‌دهد و از سوی دیگر یحیی گل‌محمدی عطای کار در پرسپولیس را به لقایش بخشیده و رفته است. در این میان آن چه بیش از هر چیز به خاطر می‌آید این است که چرا این دو تیم بزرگ - و نه باشگاه بزرگ - با وجود ادعاهایی که گوش فلک را کر می‌کنند، هیچگاه ثبات را به معنای واقعی کلمه بر نیمکت خود احساس نکرده‌اند؟
سر آلکس فرگوسن‌، سرمربی سرخپوشان منچستر حدود 27 سال پیش یعنی 1365 هدایت منچستریونایتد را بر عهده گرفت و تا همین هفته‌ قبل که از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد، در سمت خود باقی بود. در این مدت منچستر روزهای خوب و بدی را سپری کرد و تلخ و شیرین بسیاری به خود دید. باخت‌ها و پیروزی‌های متعدد، قهرمانی‌ها و ناکامی‌های پی‌درپی و اشک‌ها و لبخند‌های هواداران منچستریونایتد در این سال‌ها، مجموعه تاریخ این تیم را تشکیل می‌دهد. سوال این است که در همین مدت، در دو تیم مدعی و بزرگ ایران چه می‌گذشته است؟
تیم‌های بزرگ ایران که روزگاری تنها قطب‌های قهرمانی بودند و هر سال جام قهرمانی فوتبال ایران به یکی از این دو تعلق داشت در طول 27 سال گذشته روی هم 47 بار مربی عوض کرده‌اند. این آمار وحشتناک و تاسف برانگیز در صورتی ناگوارتر می‌شود که به صورت جزئی به آن پرداخته شود، وقتی تیمي مثل پرسپولیس در یک سال دو بار و استقلال در یک سال سه بار سرمربی خود را تغییر می‌دهند، "فاجعه" و "بحران" معنا پیدا می‌کند.
در اینجا نگاه کوتاهی داریم به آنچه در طول 27 سال گذشته در استقلال و پرسپولیس گذشته است. در تمام این مدت، آلکس فرگوسن، سرمربی شیاطین سرخ بود و راس نیمکت این تیم انگلیسی هرگز در این مدت دستخوش تغییر نشد.
استقلال:
1365: عباس رضوی - 1366: منصور پورحیدری  -  1367: غلامحسین مظلومي -
1368: محمد صلاحی - 1368: منصور پورحیدری - 1371: بیژن ذوالفقارنسب -
1372: یورگن سوکومورخوف - 1373: رضا نعلچگر - 1373: لئونید بیلفسکی - 1373: نصرالله عبداللهی - 1374: منصور پورحیدری - 1375: ناصر حجازی  - 1380: منصور پورحیدری - 1381: رولند کخ - 1382: امیر قلعه‌نویی  -  1385: صمد مرفاویی  - 1386: ناصر حجازی - 1386: فیروز کریمي - 1387: امیر قلعه‌نویی - 1388: صمد مرفاویی - 1389: پرویز مظلومي - 1391: امیر قلعه‌نویی  
پرسپولیس:
1365: علی پروین - 1367: مسعود معینی - 1372: محمود خوردبین - 1372: محمد پنجعلی - 1373: ولادیسلاو بگوویچ  - 1373: حمید درخشان - 1374: هانس یورگن گده - 1374: استانکو پوکله‌پوویچ -
 1376: حمید درخشان - 1376: ایوان متکوویچ - 1377: علی پروین - 1382: وینگو بگوویچ - 1383: راینر زوبل - 1384: علی پروین - 1384: آری هان - 1385: مصطفی دنیزلی - 1386: افشین قطبی - 1387: افشین پیروانی - 1387: نلو وینگادا
1388: زلاتکو کرانچار - 1388: علی دایی -
1390: حمید استیلی - 1390: مصطفی دنیزلی - 1391: مانوئل ژوزه - 1391: یحیی گل‌محمدی - 1392: ؟؟؟
فوتبال ایران برای رسیدن به استاندارد جهانی و فتح قله های پیشرفت به ثبات نیاز دارد. این مساله یک "تعارف" نیست که بشود با چند شعار تو خالی توجیه‌اش کرد. ثبات لازمه پیشرفت است. مربی اگر بداند چند سال هدایت تیمي را در اختیار دارد با شجاعت بیشتری تصمیم‌گیری می‌کند و در تیمش از بازیکنان جوان تری بهره می‌برد. بازیکن‌سازی، نیازمند اعتماد مربی است و اعتماد مربی به یک جوان تنها زمانی شکل می‌گیرد که مربی بداند برای استفاده از بازیکنان جوان مورد بازخواست قرار نمي گیرد و در صورت نتیجه‌ نگرفتن بلافاصله از کار برکنار نمی‌شود.
پرسش اصلی این گزارش این است که اگر استقلال و پرسپولیس در طول این 27 سال و پیش از آن، این قدر سرمربی عوض نمی‌کردند، آیا نتایج بهتری نصیب شان نمی‌شد؟ پاسخ این سوال بر عهده مدیران این دو باشگاه است.
احسان حدادی: دیگر برای ایران مسابقه نمی‌دهم!
ایسنا: دارنده مدال نقره پرتاب دیسک المپیک لندن که در اولین مسابقه خود در فصل جدید رکورد 64 متر و یک سانتی متر در دانشگاه U.V.A ویرجینیای آمریکا به ثبت رساند، مي گوید که دیگر برای ایران مسابقه نخواهد داد.
احسان حدادی اظهار کرد: از نتیجه ای که در مسابقات آغاز فصل گرفتم راضی هستم چون در شرایط سخت یعنی بدون مربی و بدون آن که کسی از من سراغی بگیرد به این رکورد رسیدم. من دیگر با کسانی که خیلی راحت ورزشکار را بعد از مدال رها مي کنند کاری ندارم. یک ورزشکار آزاد هستم و دیگر آزاد در مسابقات شرکت مي کنم.
وی در پاسخ به این که آیا فدراسیون
دو و میدانی در این مدت تماسی با شما داشته است؟ گفت: دو هفته پیش با آقای داوری صحبت کردم و گفتم که با این شرایط نمي توانم برای شما مسابقه بدهم. ایشان هم مثل همیشه گفتند که ا‌ن‌شاءلله درست مي شود. من نمي دانم اگر این انشاءلله نبود چه  مي کردند؟ واقعا دلیلی ندارد که من بخواهم برای ایران در مسابقات شرکت کنم چون دین خود را به کشورم و مردم ادا کرده ام و فکر مي کنم مي توانم جایی بروم که قدرم را بدانند و حداقل امکانات اولیه که مي خواهم را برایم فراهم کنند.
حدادی افزود: زمانی که به آمریکا آمدم هم مربی و هم ماساژور پیدا کردم و به فدراسیون و کمیته ملی المپیک اطلاع دادم. مبالغ آن ها را هم گفتم اما متاسفانه از آنجایی که همه به دنبال مسائل دیگری هستند هیچ کس پیگیر کار من نبود . با این شرایط دیگر برای خودم ورزش مي کنم. همیشه برای خودم ورزش کرده ام و فکر مي کنم که دینم را به کشور و مردم ادا کرده ام وحتی از آن چیزی که باید، بیشتر ادا کرده ام. کاری کردم که در تاریخ دو و میدانی تا کنون کسی انجام نداده بود. به قول خود مسوولان عزیز، مثلث را تبدیل به مربع کردم اما انگار اگر همان مثلت مي ماند، امکانات ما بهتر بود. مربع که شد امکانات را از ما گرفتند!
دارنده مدال نقره پرتاب دیسک المپیک در    باره این که آیا دیگر نمي خواهد به ایران بازگردد ؟ اظهار کرد: ایران مي آیم چون ایران کشورم است و اینجا به دنیا آمده ام اما دیگر تا زمانی که این شرایط باشد برای ایران مسابقه نمي دهم. فعلا در مسابقات دایموند لیگ که مسابقات انفرادی است شرکت مي کنم. فعلا برنامه خاصی ندارم و خودم به تنهایی تمرین مي کنم. چند مسابقه در آمریکا دارم و پس از آن به اروپا مي روم. بعد از آن به ایران بازمي گردم و برای تمریناتم دوباره به آمریکا بازخواهم گشت.
وی ادامه داد: گفته ام تا زمانی که حرف هایی که زده اند را عملی نکنند و امکانات را در اختیارم نگذارند هیچ وقت برای ایران مسابقه نمي دهم و از کسی نمي ترسم. خیلی از دوستان برایم پیغام مي گذارند که "وطن فروشی کرده ای" .
اما فکر مي کنم که این اسمش
وطن فروشی نیست. مردم ایران خودشان عاقلند و مي دانند. خدا و پیغمبر هم گفته است که هر جا مي دانید مي توانید پیشرفت کنید آنجا بروید. من هم برای آینده ورزشی خودم باید کاری کنم. نمي خواهم که همین جا تمام شوم و مطمئن هستم اگر قرار باشد با این شرایط بمانم دوستان مي خواهند من را هم تمام کنند، مثل بسیاری ها که تمامشان کردند. ما آدم های بزرگی داشتیم که متاسفانه تمام شدند.
حدادی ادامه داد: من افکارم به شکلی است که دوست دارم با تلاش خود نقره المپیک را تبدیل به طلا و طلا را تبدیل به رکورد جهان کنم و این توانایی را در خودم مي بینم. اما زمانی که هچ امکاناتی به من نمي دهند و حداقل ها را برایم فراهم نمي کنند دلیلی ندارد که حرفی بزنم یا از کسی انتقادی بکنم. من مي روم جایی که قدرم را بدانند و امکانات برایم فراهم کنند. شاید رفتنم برای بسیاری از مسوولان اهمیتی نداشته باشد و بگویند که این هم رفت مشکلی نیست اما من برای دل خودم مي خواهم بروم تا بهترین باشم . فکر نمي کنم حد من این مدال نقره باشد.
کرش خیال دو بازیکن را راحت کرد؛ تا هستم رحمتی و عقیلی را به تیم ملی دعوت نمی‌کنم
مهر: سرمربی تیم ملی فوتبال ایران با اشاره به اینکه سیدهادی عقیلی و سیدمهدی رحمتی نامه عذرخواهی را امضا نکردند، گفت: تا زمانی که هستم آنها را به تیم ملی دعوت نمی‌کنم. من در تیمم به بازیکنان شجاع نیاز دارم و باید بازیکنانی داشته باشم که به تیم ملی تعهد کامل دارند.
کارلوس کرش بعد از تمرین دیروز تیم ملی در خصوص نشستش با علی کفاشیان و مهدی محمدنبی و آخرین وضعیت سیدمهدی رحمتی و  هادی عقیلی ضمن بیان این مطلب گفت: این صحبت آخر من راجع به عقیلی و رحمتی است و خواهش مي کنم آن را به صورت دقیق منعکس کنید. در چند روز گذشته و حتی قبل از شروع این موضوع چند پیغام مختلف و شایعات متفاوت از کانال های مختلف، خصوصی و عمومي در خصوص این دو بازیکن شنیدم و به عنوان سرمربی تیم ملی که وظیفه من این است با روحیه باز بتوانم بهترین تصمیمات را برای حفظ تیم ملی بگیرم به این موضوعات رسیدگی کردم.
  وی افزود: به خاطر اینکه فدراسیون نمي تواند بنابرشایعات و پیغام های خصوصی تصمیم گیری کند ما بنا بر دو فاکتور تصمیم گرفتیم در    باره این بازیکنان تصمیم نهایی را اتخاذ کنیم. اگر این بازیکنان تصمیم و عقیده راسخ و صادقانه ای برای بازگشت به تیم ملی داشته باشند آنها مي بایست یک درخواست رسمي از فدراسیون یا ایمیل را به صورت کتبی امضا کنند. شرط دوم تصمیم گرفتیم اگر خواست این بازیکنان واقعا از روی صداقت بوده و آنها واقعا مي خواهند عذرخواهی کنند باید از فدراسیون فوتبال، هم تیمي های خود، کادر فنی و مخصوصا هواداران فوتبال عذرخواهی کنند.
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران اضافه کرد: تا اینجا کاملا شفاف است، فدراسیون و کادر فنی این فرصت را به این بازیکنان داد و کاملا فرصت عذرخواهی را در اختیارشان قرارداد تا بدون هیچ قید و شرطی در خدمت تیم ملی باشند. ما تا ساعت پنج بعدازظهر دیروز صبر کردیم اما متاسفانه هر دو بازیکن این فرصت افتخار آمیز را قبول نکردند.
وی اضافه کرد: پس از این به بعد درهای تیم ملی روی عقیلی و رحمتی کاملا بسته خواهد بود و مطمئنا تا زمانی که سرمربی تیم ملی کارلوس کرش است آنها هیچ وقت پیراهن تیم ملی را برتن نمي کنند.
کرش خاطرنشان کرد: ما باید از این به بعد فکرمان حمایت از این سربازان واقعی تیم ملی باشد.
نفراتی که در تیم ملی حضور دارند و من از آنها کاملا راضی هستم و باید آنها را برای با قطر کاملا ارتقا دهیم. وی ادامه داد: سربازان تیم ملی هیچ وقت به  تیم ملی پشت نکرده و آن را رها نمي کنند. تا وقتی برای تیم ملی بازی مي کنند هیچ وقت شرط و شروطی نمي گذارند به خاطر همین بسیار مفتخرم و به خود مي بالم که هدایت این بازیکنان را انجام مي دهم.
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران در پایان این بیانیه اظهار داشت: من در تیم خودم افراد شجاع را می‌خواهم داشته باشم. دوست دارم بازیکنانی داشته باشم که تعهد کامل به تیم ملی داشته باشند. اما رحمتی و عقیلی این نامه را امضا نکردند.