عکاسی در شب بدون فلاش

ایسنا: محققان سوئیسی حسگر جدیدی برای دوربین های عکاسی طراحی کرده اند که نیاز به استفاده از فلاش را برای عکسبرداری در محیط تاریک برطرف می کند.
برای عکسبرداری در شرایط تاریکی هوا می توان از فلاش استفاده کرد، اما در برخی شرایط این کار باعث لطمه زدن به نورپردازی دراماتیک و طبیعی صحنه می شود و برای اصلاح این نقص، باید از ابزارهایی مانند فتوشاپ استفاده کرد.
محققان موسسه École Polytechnique Fédérale در لوزان به سرپرستی «اندراس کیس» با کمک یک ماده جدید، امکان عکسبرداری با حساسیت پنج برابری به نور را فراهم کرده اند که نیاز به استفاده از فلاش را برطرف می کند.
این ماده ترکیبی از مولیبدن و گوگرد، برای ساخت نمونه اولیه حسگر تک پیکسلی است. باتوجه به حساسیت بالای این حسگر به نور، می توان از موضوع های متحرک بدون تاری تصویر عکسبرداری کرد.
حساسیت مولیبدن به نور بیش از سیلیکون است که در حسگر دوربین های دیجیتال استفاده می شود؛ همچنین ارزان بودن مولیبدن از دیگر مزایای حسگر جدید عنوان می شود.
خواب سیاهچاله پس از صرف غذا
مهر: دانشمندان تصویر یک سیاهچاله، که 11 میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد، را یک دهه پس از مصرف کردن زباله های فضایی درحال استراحت و خواب ثبت کردند.
سیاهچاله ای که دانشمندان مطالعات خود را روی آن متمرکز کرده اند، در مرکز کهشکان حجار قرار گرفته است. این کهکشان به داشتن نرخ شگفت انگیز برای تولد ستاره های جدید مشهور است.
به رغم اینکه مشخص شده است این کهکشان در حال استراحت و خواب است، اما نور اشعه ایکسی که این سیاهچاله مصرف کرده، به صورت محسوسی قابل مشاهده است. نتایج این تحقیقات که در مجله فیزیک نجومی منتشر شده موجب سردرگمی ستاره شناس ها شده است؛ زیرا تشکیل ستاره و فعالیت سیاهچاله در این کهکشان درکنار هم صورت می گیرد. کهکشان حجار که به عنوان NGC 253 هم شناخته می شود، دربرگیرنده یک سیاهچاله مرکزی است که جرم آن پنج میلیون برابر خورشید ماست.
در سال 2003، محققان با استفاده از تلسکوپ فضایی «چاندرا» جلوه ای از اشعه های ایکسی را که مربوط به آنچه که این سیاه چاله بلعیده است و گرمای میلیونها درجه ای آن را به دست آورد. در اواسط سال 2012، تلسکوپ فضایی آرایه تلکسوپ اسپکتروسکوپیک یا نوستار که از آن با عنوان شکارچی موفق سیاه چاله ها یاد می شود، توانست اشعه های ایکسی را شناسایی کند که قوی تر از چیزی بود که چاندرا مشاهده کرده بود.
در اواخر سال 2012، هر دو تلسکوپ با تمرکز روی کهکشان حجار در نهایت تعجب دریافتند که این انتشار اشعه های ایکس متوقف شده است. «آن هورنشیمیر» از مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا و یکی از نویسندگان این تحقیق اظهار داشت: سیاهچاله ها از صفحات پیوسته از مواد اطراف تغذیه می کنند و وقتی که غذای خود را تمام می کنند به خواب می روند. وی افزود: این کهکشان به نوعی غیر عادی است؛ زیرا این سیاهچاله بزرگ در میان تمام این فعالیتهای تولد ستاره های جدید خوابیده است.
براساس اظهارات «برت لهمر» از مرکز پرواز فضایی گودارد، که نویسنده اصلی این مقاله است، تعامل ظریف بین فعالیت سیاهچاله و سرعت تولد ستاره های جدید به نوعی اسرارآمیز است، شاید کهکشان حجار بتواند ابعاد تازه ای را درباره این زوایای تاریک کهکشانی نشان دهد.
وی اضافه کرد: رصدهای دوره ای با استفاده از هر دو تلسکوپ به ما می گوید که اگر یک سیاهچاله از خواب بیدار شود چه اتفاقی رخ می دهد. امیدواریم که اگر این رخداد ظرف چند سال آینده باشد بتوانیم شاهد و ناظر آن باشیم.