روزنامه عصر مردم

جنگ ژوئن 1963 اعراب و اسراییل که به شکست اعراب انجامید و سرزمین­های بیشتری از اردن، مصر و سوریه و فلسطین به تصرف اسراییل درآمد و هزاران زن، مرد و کودک فلسطینی قتل عام شدند، صدای هیچیک از کشورهای به اصطلاح طرفدار و حامی حقوق بشر درنیامد که هیچ بلکه غرب با تقویت سیاسی، اقتصادی و نظامی اسراییل صدای اعراب را خفه کرد و در جنگ سال 1973 که مصری­ها توانستند بخش­هایی از صحرای سینا را آزاد کنند ملک فیصل پادشاه سعودی عربستان که جرأت به خرج داده شیر نفت را برای غرب برای چند روزی بست توسط برادرزاده­اش که مهره سیا بود به قتل رسید هر چند توسط ملک عبدالله گردن زده شد، اما آمریکا به سران و امیران عرب درسی داد که یادشان باشد پای از گلیم خود بیشتر دراز نکنند زیرا آنها آنقدر به غرب وابسته­اند که بدون اجازه نمی­توانند نفس بکشند.
بعد از جنگ اعراب و اسراییل «1973» آمریکا و اسراییل احساس خطر کردند که اگر کشورهای عربی و مسلمانان به آن قدرت نظامی و وحدتی برسند که بتوانند با اسراییل بجنگند موجودیت اسراییل و نهایتاً پایگاه مهم آمریکا به خطر خواهد افتاد.
بر این اساس طرح صلح کمپ دیوید توسط کارتر اجرایی شد. انورسادات، مناخیم بگین و کارتر پای صلحی را امضاء کردند که شد تیر در چشم و استخوان در گلو، مصر به شدت وابسته نظامی و سیاسی آمریکا شد، اردن کیسه گدایی به دست چشم امید به ایران تحت سلطه آمریکا بست و فقط حافظ اسد رئیس جمهور سوریه بود که زیر بار صلح نرفت و در خط مقدم باقی ماند تا آنکه قدرت را به فرزندش بشار اسد سپرد.
با پیروزی انقلاب اسلامی و حمایت دولت و مردم ایران از فلسطینیان آواره و مظلوم و دوستی با سوریه و لبنان در واقع جبهه پایداری سه­گانه­ای مقابل اسراییل تشکیل شد که سر اصلی آن ایران شد. در این مدت سوریه توانست قدرت نظامی و اقتصادی خود را رونق بخشد، سادات به عنوان خائن به مردم مصر و فلسطین توسط اسلامبولی ترور شد و قدرت به مبارک رسید. مبارک بعد از سادات کاملاً تسلیم آمریکا شد و سفارت اسراییل در مصر را دائر کرد و از حمایت­های مالی و نظامی آمریکا برخوردار شد.
بیداری اسلامی در منطقه دامن پادشاهان و رؤسای کودتایی کشورهای عرب خاورمیانه و آفریقا را گرفت و به ترتیب تونس، یمن، لیبی و مصر تحت تأثیر مردم به پا خاسته مزدوران و کودتاچیان را از اریکه قدرت به زیر کشیدند. اما نتوانستند به وحدتی برای تشکیل یک حکومت آزاد به شیوه دموکراسی از نوع مردم­سالاری دینی برسند. لذا هنوز ثبات سیاسی در هیچیک از کشورهای مورد اشاره تحقق نیافته و مدام شاهد اعتراضات، چالش­ها، درگیری­ها و اختلافات قومی قبیله­ای، جناحی و حزبی و وابستگان رژیم­های ساقط شده هستیم به ویژه در مصر.
و اما سوریه که از این واقعه به دور نگهداشته شده بود با تحریک و حمایت مالی و نظامی آمریکا و اتحادیه اروپا، تروریست­های افراطی، مخالفان و سلفی­ها به جان مردم سوریه افتادند. و دو سال کشتار در این کشور ادامه دارد چون مردم سوریه و دولت آن توانسته­اند بخش عمده­ای از تروریست­ها را به هلاکت برسانند و آمریکا بیم آن دارد عنقریب ثبات سیاسی و نظامی به سوریه برگردد. بهترین بهانه برای دخالت نظامی را حملات شیمیایی می­دانند که به دولت سوریه نسبت داده شده اسراییل با اختلاف افکنی بین مردم مصر فعلاً خیالش از این جبهه راحت است و رئیس جمهور مردمی مصر هم­اکنون به اتهام حمایت از حماس در زندان است و سوریه هم در جنگ با مخالفان و تروریست­هاست.
دخالت نظامی آمریکا در سوریه که با واکنش تند روسیه و ایران مواجه است آخرین تیر ترکش غرب برای مداخله و تغییر وضعیت به نفع تروریست­هاست که اگر این عملیات رخ دهد بیم آن می­رود منطقه در آتش جنگ خسارت­های زیادی ببیند و عواقب کار هم معلوم نباشد. و اگر بشار اسد بتواند با کمک مردم سوریه در برابر تروریست­ها و مخالفان پیروز شود شکست دیگری برای آمریکا، انگلیس، فرانسه و ترکیه است که مدام بر طبل جنگ می­کوبند. و کشورهایی چون عربستان و قطر که در خطر جبهه متحد طرفدار مخالفان و تروریست­های ضد سوری هستند نیز آبرویی دیگر در میان کشورهای اسلامی و مردم خود نخواهند داشت.
بر این اساس تنها راه خلاصی از این بحرانی که می­رود قدرت­های شرق و غرب را با یکدیگر درگیر کند و به جنگ جهانی دیگری دامن زند تن دادن طرفین به مذاکرات سیاسی و توافق بر مبنای آراء عمومی است ک غرب چندان تمایلی به این مهم نشان نمی­دهد. زیرا هم­اکنون دست پری برای نشستن در پشت میز مذاکره ندارد.
از خدا بخواهیم عاقبت مسلمانان منطقه را برای گریز و پرهیز از جنگی خانمانسوز به خیر گرداند و عقلانیتی به امیران عرب دهد که تسلیم خواسته­های آمریکا نشوند زیرا به تجربه دریافته­ایم که هر نوع عقب­نشینی و همراهی با جنایتکاران امنیت و مصونیت فعلی کشورهای منطقه را به خطر می­اندازد.
و در پایان به این مهم توجه کنیم که آمریکا هیچ کشور قدرتمند مخالف با اسراییل را تحمل نخواهد کرد.