اگر آمریکا به سوریه حمله کند
محمد عسلی
مدتی است آمریکا و انگلیس برای آماده­سازی
افکار عمومی به منظور حمله به سوریه به بهانه­های مختلف از جمله حملات شیمیایی اخیر متوسل شده و فریاد وانفسایشان گوش فلک را کر کرده است، حال این سؤال مطرح است که چرا آمریکا و انگلیس تا به این حد اصرار دارند دولت بشار اسد سقوط کند و به اصطلاح آنها سوریه آزاد شود. گویی برای لوطی افت است که بعد از به زیر کشیدن امیران و رؤسای دولت­های دست­نشانده تونس، لیبی، یمن، مصر، عراق و افغانستان حال اگر سوریه به سرنوشت آنها محکوم نشود برای انگلیس و آمریکا زشت است و نشانه ضعف آنهاست.
اما واقع امر چیز دیگری است و آن اینکه تنها کشور باقیمانده تسلیم نشده در برابر اسراییل همین سوریه و حزب­الله لبنان است که طعم تلخ مبارزات آنها هنوز در ذائقه اسراییلی­ها زمزمه می­شود.
نکته دیگر آنکه اگر بناست ایران با آمریکا پشت میز مذاکره بنشینند دست ایران از اعمال نفوذ در سوریه کوتاه باشد و بعد از سقوط دولت سوریه حساب حزب­الله هم پاک شود تا اسراییل با حمایت آمریکا بتواند بر کلیه سرزمین­های اعراب تسلط پیدا کند و دست نشاندگان کشورهای منطقه خاورمیانه بله قربان­گوی شوند.
نکته مهمتر آنکه اگر اسراییلی هم وجود نداشت چه بسا بهانه­های دیگری پیدا می­شد تا چاه­های نفت بدون شلیک حتی یک گلوله فتح شوند.
مگر کودتای 28 مرداد 32 که توسط سازمان سیا و دولت وقت انگلستان انجام شد دولت مردمی دکتر مصدق را ساقط نکرد. آیا جز این بود که دعوا بر سر لحاف ملانصرالدین بود که همان نفت باشد یادم آمد به سخن مکّی که گفت، نفت برای همه طلاست و برای ما بلا. حال نفت برای کشورهای نفت­خیز خاورمیانه و آفریقا بلایی شده است که چونان زخمی چرکین گاه و بیگاه سر باز می­کند و رنج­آور می­شود.
ممکن است گفته شود سوریه که نفت ندارد، بله اما موقعیت استراتژیکی آن که در همسایگی اسراییل و عراق و لبنان و ترکیه است که از نفت مهمتر است.
سوریه هنوز چشم امید به آزادسازی بلندی­های جولان دارد که اسراییلی­ها آن را به عنوان استراتژیک­ترین منطقه نظامی حفظ کرده­اند.
حال هدف آمریکا از حمله به سوریه آن است که خیال اسراییل را از یک دشمن واقعی و تسلیم­ناپذیر راحت کند. ایران و روسیه و حزب­الله را به چالش بکشد و کشورهای عربی منطقه را بیش از پیش بترساند تا بتواند از آنها باجخواهی کند. مطیع­ترشان سازد و در صورت لزوم دولت­ها و امیران آنها را ساقط نماید.
فرض دوم که نه یقین آنکه جنگ شیعه و سنی هدف آتی آمریکا و انگلیس برای ایجاد نفاق بین همسایگان منطقه است تا سلاح­های فروخته شده مصرف شوند و سرزمین­های سوخته فرصت دوباره نفوذ و سرمایه­گذاری به شرکت­های آمریکایی - انگلیسی بدهند و استعمار نو بار دیگر و به صورت تکمیلی در منطقه اهداف استعمارگران را تکامل بخشد و آن را محقق کند.
و اما بعد.
اگر آمریکا به سوریه حمله کند، جنگی فرسایشی و تمام عیار به مرور کل منطقه را در بر خواهد گرفت. لذا اسراییل بهانه حمله به لبنان و حزب­الله پیدا می­کند.
بخش دیگری از خاک سوریه در اشغال قرار خواهد گرفت و سوریه به سه منطقه شیعه­نشین، سنی­نشین و آزاد تقسیم خواهد شد.
قطعاً به کردها اجازه نخواهد داد منطقه خود را خودمختار و آزاد کنند زیرا شریک گوش به فرمان آنها ترکیه میل ندارد منطقه خودمختار کردستان تشکیل شود.
بالطبع ایران واکنش نشان خواهد داد و اگر به صورت مستقیم وارد جنگ نشود غیرمستقیم مشکلاتی برای مخالفان سوریه پیش خواهد آورد که جمع کردن آن چندان ساده نیست. پوتین هم به وعده­های عربستان راضی نخواهد شد زیرا عراق تجربه تلخی است که سهم قابل توجهی از آنچه آمریکا و انگلیس از تصرف مناطق نفتی آن بردند، روسیه نبرد.
با حمله آمریکا به سوریه و ورود اسراییل به جنگ، اسراییل از 3 جانب آسیب­پذیر می­شود. هر چند مرسی در مصر صاحب قدرت نیست و ارتش آمریکایی مصر خیال آمریکا و اسراییل را راحت کرده و نه تنها دخالت نخواهد کرد، بلکه احتمال همکاری با اسراییل و آمریکا از جانب ژنرال­های مصر بر علیه سوریه هست.
مسلماً آغاز جنگ اگر معلوم شود پایانش مشخص نیست و احتمالات در این وقایع حسب تجارت قبلی مقرون به صحت نمی­شوند.
آنچه در پایان این نوشتار بیش از هر چیز مهم می­نماید و کسی چندان توجهی به آن ندارد، مردم بیگناه، زنان، کودکان، بیماران و انسان­های ناتوانی هستند که قربانی مطامع شوم ابرقدرت­ها می­شوند، همانند جنگ­های ویتنام، کره، عدن، عراق، افغانستان و...
حال قضاوت کنیم، چه کسی طرفدار حقوق بشر است. کدام دولت راست می­گوید و دایه دلسوزتر از مادر است. در این بازار سودا سود، حق آن است که از دهانه تفنگ بیرون می­آید و هر کس تفنگ دوربردتری داشته باشد به حق می­رسد. باقی بهانه است و تعارف و رفتار روباه برای ربودن طعمه چرب.
والسلام