روزنامه عصر مردم



مصرف بابونه و درمان زخم و ورم معده 

گل هاي بابونه داراي اسانس روغني آنته مين (Anthemine) تانن، فيتوسترول و همچنين
ماده اي تلخ به نام اسيد آنته ميك است.
يكي از مهمترين خواص بابونه درمان زخم و ورم معده است.اين گياه به آساني اين مرض را درمان مي كند و آنهايي كه سالهاست با اين مرض دست به گريبان هستند مي توانند با استفاده از بابونه سلامتي خود را بازيابند.
براي درمان زخم معده يك ليوان چاي غليظ بابونه درست كنيد (4 قاشق چايخوري بابونه در يك ليوان آبجوش و يا چهار تا چاي كيسه اي بابونه در يك قاشق ليوان آب جوش) و در هنگام صبح ناشتا چاي را بنوشيد و سپس در رختخواب به پشت دراز بكشيد و بعد از چهار دقيقه بخوابيد و البته بعد از ربع ساعت مي توانيد صبحانه خود را ميل كنيد. اين عمل را به مدت دو هفته ادامه دهيد تا زخم و ورم معده به كلي شفا يابد.
استفاده از اين گياه باعث درمان سردرد و ميگرن و همچنين سنگ مثانه را خرد و دفع مي كند.
براي درمان چشم درد، بابونه را در سركه ريخته و بخور دهيد.
براي تسكين دردهاي عضلاني چاي بابونه بنوشيد، جويدن بابونه براي التيام زخم هاي درمان مفيد است.
بابونه تب بر و تسكين دهنده درد است و تقويت كننده معده است.
براي تسكين درد در هنگام دندان درآوردن بچه ها، به آنها چاي بابونه بدهيد.
براي رفع بي خوابي و داشتن يك خواب آرام و راحت، كافيست 10 دقيقه قبل از اينكه به رختخواب برويد، يك فنجان چاي بابونه بنوشيد.
بابونه درمان كننده بي اشتهايي است و براي رفع ورم روده مؤثر است.
چاي بابونه درمان كننده كم خوني است. همچنين از بابونه براي رفع كرم معده و روده استفاده كنيد.
براي تسكين درد، چند قطره اسانس بابونه را با يك قاشق روغن بادام مخلوط كرده و روي محل هاي دردناك بماليد درد را تخفيف مي دهد.
اسانس بابونه مخلوط با روغن بادام براي رفع ناراحتي هاي پوستي نظير اگزما، كهير و خارش مفيد است.
همچنين براي رفع گوش درد و سنگيني گوش، يك قطره روغن بابونه را در گوش بچكانيد.
روغن بابونه را براي از بين بردن كمردرد، درد مفاصل و نقرس روي محل درد بماليد.
گفتني است آنهايي كه يائسه شده اند بهتر است همه روزه چاي بابونه بنوشند زيرا اختلالات يائسگي را برطرف مي کند.

فقر آهن در کودکي مي تواند باعث کاهش قدرت يادگيري و اختلالات گفتاري شود
مصرف قطره آهن به همراه غذاهاي حاوي ويتامين «ث»، آزمايش و ارزيابي شاخص هاي خوني در پيشگيري از آنمي فقر آهن مؤثر است.
آنمي فقر آهن شايع ترين بيماري خوني شناخته شده در سراسردنيا است که در شش ماهگي تا دو سالگي بيشتر ديده مي شود.
اين بيماري با توجه به تأثيري که در اين سن بر روي
ارگان هاي حياتي به ويژه مغز مي گذارد، مي تواند باعث کاهش قدرت يادگيري و اختلالات گفتاري شود؛ لذا پيشگيري و تشخيص به موقع و درمان آن از اهميت ويژه اي برخوردار است.
اين پژوهش توسط دکتر شهناز سمسار زاده و جمعي از همکارانش به صورت مورد - شاهدي بر روي 130 کودک شش تا 24 ماهه با هدف بررسي ارتباط بين آنمي فقر آهن و سرمشق مصرف مکمل هاي آهن در کودکان صورت گرفته است.
بر اساس نتايج اين پژوهش رعايت سرمشق صحيح مصرف مکمل هاي آهن با تجويز و زیر نظر پزشک باعث کاهش آنمي فقر آهن خواهد شد.
درنتايج اين بررسي آمده است همچنين مصرف شير گاو به تنهايي باعث آنمي فقر آهن مي شود.
يافته هاي اين پژوهش حاکي از اين است که با مصرف قطره آهن به همراه غذا هاي حاوي ويتامين ث مانند آب ميوه، پيروي نکردن از رسوم غلط غذايي و در صورت امکان آزمايش خون و ارزيابي شاخص هاي خوني، مي تواند در پيشگيري از آنمي کمبود آهن مؤثر باشد.

گلبول های خائن

اگر يک روز به طور اتفاقي متوجه شويد که مبتلا به بيماري ام اس شده ايد، چه عکس العملي از خودتان نشان مي دهيد؟ آيا با دانستن اين حقيقت؛ خود را از دنياي خارج جدا و سعي در مخفي نگه داشتن بيماريتان مي کنيد، تمام درها را به روي خود مي بنديد يا لااقل اين طور احساس مي کنيد؟ به نظر شما در صورت بروز چنين مشکلي چه بايد کرد؟ مسلماً پاسخ شما منفي است.
 چرا که هرگز به اين فکر نمي کرديد که شايد روزي شما هم به اين بيماري مبتلا شويد. اطلاع دقيق از نوع بيماري و روش هاي درماني موجود و در عين حال آگاهي دادن به افراد خانواده، دوستان و آشنايان و حفظ روحيه، ابتدايي ترين و بهترين اقدامي است که در مواجهه با اين بيماري مي توان انجام داد. در اين بخش سعي داريم اطلاعات مختصري در مورد بيماري ام اس در اختيارتان قرار دهيم و نگراني هاي موجود در اين زمينه را تا حدي کاهش دهيم.
ام اس چيست؟
ام اس يکي از بيماريهاي مغز - نخاع و عصب بينايي است که به علت آسيب غلاف دور عصب که اصطلاحا به آن ميلين
مي گويند بوجود مي آيد. در اثر آسيب ميلين هدايت امواج الکتريکي در مسير اعصاب مختل مي شود. در سيستم عصبي تمام اطلاعات از طريق همين الياف عصبي جابجا مي شود، در نتيجه اگر در هدايت امواج؛ اختلالي ايجاد شود سبب علائم و نشانه هايي مي شود که در بيماري ام اس ديده مي شود.
علائم ام اس، شدت بروز آنها و همينطور سير بيماري از فردي به فرد ديگر متفاوت است. در بعضي افراد سير بيماري همراه با حملات بيماري و تشديد ناگهاني علائم آن است و يا همراه با دوره هاي کامل و يا نسبي بهبودي در تمام طول زندگي است. بعضي از افراد فقط يک يا دو حمله داشته و مابقي عمرشان بدون علامت هستند و در گروهي از بيماران ممکن است بيماري سير پيشرونده آرامي داشته و تسکين موقتي نداشته باشد.
اغلب محققان معتقد هستند که ام اس يک بيماري خود ايمني است بيماري اي که در آن گلبولهاي سفيد خون بطور اشتباه به سلولهاي خودي حمله مي کنند.
در بدن ما وقتي که به دلايلي (که هنوز کاملاً مشخص نشده) گلوبولهاي سفيد اشتباها به ميلين بجاي يک عامل بيگانه حمل مي کنند، بيماري ام اس آغاز مي شود و هر بار که اين گلوبولها به رشته هاي اعصاب مربوط به يکي از اندامهاي بدنمان حمله مي کنند، آن اندام دچار مشکل خواهد شد. مثلاً زماني ممکن است در راه رفتن، ديدن يا حفظ تعادل بيمار ايجاد مشکل کند.
علت دقيق بيماري ام اس به درستي شناخته نشده، اما ديده شده است که سيستم ايمني بدن که مسئول از بين بردن عوامل بيگانه و مضر است به اشتباه به اجزاي خودي حمله مي کند که در بيماري ام اس، غلاف ميلين سلولهاي عصبي را مورد تهاجم قرار مي دهد. در ايجاد بيماري عوامل محيطي مثل عفونتهاي ويروسي، استعداد ژنتيکي نقش دارند ولي هيچکدام به تنهايي عامل ايجاد بيماري نيستند. در بروز بيماري ام اس، گرچه استعداد ژنتيکي نقش دارد ولي يک بيماري ارثي نيست و احتمال بروز ام اس در ساير افراد خانواده حدود 5% است. منطقه جغرافيايي نيز در بروز بيماري ام اس نقش دارد.
ام اس بيماري واگيردار نيست و همچنين در مفهوم عادي کلمه وراثتي هم نيست هر چند که احتمال دارد عوامل بسياري قبل از پيشرفت ام اس در فرد مبتلا وجود داشته باشند. مشخص شده که جمعيت ژنتيکي خاص (اروپاي شرقي) استعداد بيشتري براي ابتلا به ام اس دارند. همچنين ميزان شيوع ام اس در اعضا خانواده به ويژه دو قلوهاي همسان به دليل زمينه ژنتيکي مشترک بيشتر است. اما عوامل محيطي ديگري هم بايد وجود داشته باشند. چرا که قسمت اعظم افراد مبتلا به ام اس فرد مبتلاي ديگري در خانواده شان ندارند.
عکس العمل نسبت به ام اس:
وقتي به شما مي گويند که مبتلا به ام اس هستيد احساس شوک، ترس و غصه يک امر طبيعي است. شوک به علت ابتلا به يک بيماري غير قابل درمان، ترس از امکان اتفاق هايي که براي شما خواهد افتاد، غصه به علت از دست دادن بعضي از توانايي هاي بدني و عصبانيت به علت عدم وجود درمان ايجاد مي شود. خانواده و فاميل نيز ممکن است اين احساسات را تجربه کنند. انکار کردن، يک امر رايج و همچنين يک مکانيسم عادي قابل فهم است به ويژه اگر علائم شما خفيف هستند يا در مرحله فروکش علائم هستيد.
اين واکنش ها مي تواند به سمت افسردگي، غم به همراه اختلال در خواب، اشتها، احساس يأس و بيچارگي و از دست دادن اعتماد به نفس، تغيير در تصوير از خود، نقشه هاي زندگي و اهداف و ترس از رانده شدن از طرف ديگران، حرکت کنند.
چه کساني از ام اس بهبود مي يابند؟!
هر چند متأسفانه هنوز درمان کامل ام اس کشف نشده، ولي ديده شده که کساني توانسته اند
 به حد سلامت کامل باز گردند. يک نمونه مشخص (آقاي ريچارد بي کرافت) است. بيماري او 27 سال پيش با لنگيدن مختصر آغاز شد ولي کم کم به فلج کامل دستها و پاها منجر شد. اما او در برابر ام اس تسليم نشد و با تغيير روحيه و انجام تمرينات مختلفي توانست رفته رفته سلامت خود را بازيابد. تا اين که توانست در مسابقه دوچرخه سواري معلولين نفر اول شود. او همچنين يک بار براي حمايت از بيماران مسافت 5000 کيلومتر را رکاب زد. او تنها بيمار بهبود يافته ام اس نيست و موارد مشابه بسياري ديده شده است.
جالب است که هرکدام از آنها دلايل متفاوتي براي بهبود حال خود مي آورند. به عبارت ديگر يک راه استاندارد و يکسان براي بهتر شدن وجود ندارد. اما آنچه واضح است هيچ کدام از اينها ديگر آن شخص حساس و غصه خور سابق نيست و نقطه مشترک آنها تغيير ديدشان نسبت به بيماري، خود و زندگي است.
يکي از اين دوستان خانمي است که بيش از ده سال نمي توانست خودکاري را نگه دارد ولي همانطور که خودش مي گويد با توکل به خداوند و روحيه خوب توانست بر اين بيماري غالب شود. در بررسي پزشکان، او اکنون مشکلي ندارد ولي خودش مي گويد فعلا تنها مشکلش اين است که پس از نيم ساعت پياده روي خسته مي شود و بايد يکي دو دقيقه استراحت کند.
عوارض بيماري ام اس
دوبيني
مشکلات حرکتي
مشکلات حسي
مشکلات تعادلي
اختلال تکلم و اختلال بلع
مشکلات ادراري و مدفوع
خستگي
حساسيت به گرما
چند اصل کلي براي بيماران ام اس
با رعايت اين چند اصل مي توانيد کيفيت زندگي خود را بالا ببريد:
توجه صحيح به تنفس: با نفسهاي عميق و توأم با آرامش و همچنين کمک به برقراري تنفس پوستي (پوست خود را تميز نگه داريد و از محيط هاي بيش از حد سرد يا گرم دوري کنيد).
تغذيه مناسب: استفاده کافي از انواع مواد غذائي ضروري
ارتباط و تحرک: بايد با ايجاد يک محيط سالم با ديگران در ارتباط بود. البته بهتر است محيطي را که دوست داريد ايجاد کنيد و حتي اگر نمي توانيد به ديدن افراد مورد علاقه تان برويد، از آنها بخواهيد که به ديدنتان بيايند.
کارآيي مثانه و روده: براي برقراري آن علاوه بر توجه به توصيه هاي پزشک،
مي توان يک رژيم غذائي مناسب سرشار از مايعات و سبزيجات داشت و نيز با انجام تحرک بيشتر به کارايي بهتر روده ها کمک کرد.
آيا ام اس مانع از ازدواج است؟
ازدواج مانند يک تيغه دو لبه است که از يک سو مي تواند به نفع بيمار و از سوي ديگر به ضررش باشد. اگر بيمار واقعاً مطمئن است که طرف مقابلش از وضعيت بيماري او با خبر است و باز هم حاضر به زندگي مشترک است. اگر
مي داند در رسيدن به تفاهم مشکلي ندارد و سرانجام اگر مي داند که همسرش مشکل او را پذيرفته، شايد ازدواج انتخاب مناسبي باشد. بهرحال بهتر است در اين زمينه خيلي محتاط باشد.
آيا افراد مبتلا به ام اس نبايد صاحب فرزند شوند؟
اگر بيمار مبتلا به ام اس مي خواهد بچه داشته باشد ام اس تأثيري روي باروري او ندارد. امروزه تعداد زيادي از زنان مبتلا به ام اس حداقل يک بچه دارند.
علائم ام اس در دوران حاملگي تثبيت مي شود يا حتي بهبود پيدا مي کند و گاهي عود کمتر بيماري را نسبت به زمانهاي ديگر در اين دوران داريم. هورمون هاي حاملگي يک اثر سرکوب کنندگي سيستم ايمني دارند و باعث کاهش فعاليت اين بيماري مي شوند.
دوران حاملگي، زايمان و شيردادن اين بيماران مانند مادراني است که مبتلا به ام اس نيستند. اما در اولين 6 ماه بعد از تولد بچه بيشترين خطر وجود دارد و امکان عود بيماري 2 تا 3 برابر بيشتر از زمانهاي ديگر است. اگر چه شدت عود بيماري در اين زمان ممکن است سخت تر از موارد ديگر باشد ولي روي عدم توانايي هاي طولاني مدت تأثيري ندارد. کودکان مي توانند سبب خستگي در مادران مبتلا به ام اس شوند و اگر شما مادري مبتلا به ام اس هستيد نياز به کمک ديگران داريد چون نبايد زياد خسته شويد.
مردان مبتلا به ام اس مي توانند بچه دار شوند. اگر دچار ناتواني جنسي هستند مصرف داروهاي مؤثر، مي تواند به آنها کمک کند.
سخن آخر اين که با حفظ روحيه و ساختن زندگي با طراوات مي توان رو به بهبودي رفت و زندگي تازه اي را شروع کرد.

حسین برهانی
ایدز کمتر کسی باشد که نام این بیماری را نشنیده باشد. بارها در خانه، مدرسه، محل کار و خیابان از مردم شنیده اید که ایستادن زیاد باعث واریس می شود و یا به شما گفته اند که یکی از بستگان ما مبتلا به واریس است و از درد و زخم پا شاکی است و ناچار است از جوراب واریس استفاده نماید. واریس از نظر علمی چیست؟
واریس بیماری سیاه رگهای سطحی بدن است. همان طور که می دانید دو گروه عمده رگ در بدن وجود دارند. گروهی که مسئول خون رسانی به اعضاء و احشاء هستند شریان یا سرخ رگ نام دارند و گروهی که خون دارای مواد زائد و
دی اکسید کربن را از اعضاء به طرف قلب و ریه و کبد حمل می کنند، ورید یا سیاه رگ نامیده می شوند.
سیاهرگهای واریسی، سیاهرگهای متسع، غیر طبیعی و پیچ و خم داری هستند که بر اثر افزایش مداوم فشار داخل مجرای رگ ایجاد می شوند. با وجودی که هر وریدی در بدن ممکن است گرفتار شود اما وریدهای سطحی پاها شایع ترین محل ابتلا هستند.
آیا بیماری واریس در جامعه شایع است؟
تخمین زده می شود که 10 تا 20 درصد از کل جمعیت، سرانجام مبتلا به واریس در سیاهرگهای قسمت تحتانی پا می شوند. این میزان در افراد بالای 50 سال بیشتر است و ممکن است به 50 درصد برسد. بنابراین واریس، بیماری نسبتاً شایعی است. قبل از 30 سالگی زن و مرد به طور مساوی مبتلا به واریس می شوند ولی از 30 سالگی به بعد زنان چهار برابر مردان به این بیماری مبتلا می شوند که به علت فشار روی وریدهای پا در دوران حاملگی می باشد.
چرا بعضی از مردم دچار واریس می شوند؟
سیاهرگها اعضاء توخالی ضعیفی هستند که برای حفظ ساختمان خود نیاز به حمایت جدار خود و ساختمانهای اطراف مانند نسج عضلانی و بافت نرم اطراف دارند. بعضی از عوامل این ساختمان وریدها را به هم زده و موجب می شوند که وریدها متسع و پیچ و خم دار شده و در نتیجه واریسی شوند. این عوامل عبارتند از:
1 - وضعیت بدن:
مهمترین عامل، وضعیت بدن است که بیشترین تأثیر را روی فشار داخل مجرایی سیاهرگها اعمال می کند. در مواردی که پاها برای مدت طولانی، نقطه اتکای بدن روی زمین قرار بگیرند، فشار سیاهرگی در این نقاط به میزان بسیار زیاد افزایش می یابد و حتی به ده برابر میزان طبیعی می رسد. بنابراین مشاغلی که مستلزم ایستادن طولانی و درازمدت هستند مانند جراحی، دندانپزشکی، آرایشگری، مشاغل نظامی یا سوارکاری طولانی مدت، منجر به تجمع خون در سیاهرگها و ورم پاها و با گذشت زمان، افزایش اتساع وریدها و واریسی شدن آنها می شوند.
2 - بسته شدن وریدها:
هر حالتی که وریدها را ببندد یا روی آن فشار وارد آورد و در نتیجه تخلیه خون وریدی را مختل بسازد مانند حاملگی، تجمع لخته درداخل رگ و توده های توموری با اثر فشاری، همگی پیدایش واریس را تشدید می کنند.
3 - تمایل فامیلی:
در برخی خانواده ها به علت نقص در تشکیل دیواره سیاهرگها ابتلا به واریس بیشتر است.
4 - چاقی:
افراد چاق به علت تجمع بیش از حد چربی و از بین رفتن حمایت عضلات و نسوج اطراف برای رگها، بیشتر به بیماری واریس گرفتار می شوند.
واریس چه مشکلاتی ایجاد می کند؟
سیاهرگهای مبتلا به واریس متسع، طویل و پرپیچ و خم می شوند که در زیر پوست قابل مشاهده هستند. دیواره رگ در بیشتر قسمتها نازک و در برخی قسمتها ضخیم می شود. و ممکن است در داخل این ورید بد شکل و متسع، لخته خون ایجاد شود. این وریدهای بد شکل که دریچه های طبیعی آنها تخریب شده نمی توانند خون را به خوبی منتقل کنند؛ در نتیجه خون درون آنها جمع شده و مایع از داخل ورید به نسج اطراف پس زده و پاها دچار ورم می شوند. همچنین اتساع وریدها دردناک است. درد و تورم طولانی مدت سرانجام با زخم و تغییرات پوستی همراه می شود. زخمها به راحتی عفونی شده و عفونت آنها به خوبی درمان نمی شود و تمایل دارند که زخمهای واریسی مزمن را ایجاد کنند. پس واریس پیشرفته می تواند به صورت یک بیماری مزمن و ناتوان کننده درآید که باید بتوانیم از آن پیشگیری کرده و راههای درمان آن را شناسایی کنیم.
پیشگیری و درمان
برای پیشگیری از ایجاد واریس، یک رژیم غذایی متعادل برای داشتن وزن متناسب به همراه پرهیز از ایجاد فشار طولانی مدت بر روی پاها (برای مثال در حین انجام کار ایستاده، به فواصل مناسب چند دقیقه استراحت نموده یا پاها را ورزش دهید) و همچنین بالابردن پاها در موقع استراحت، کمک کننده می باشند. ضمناً مراقبتهای دوران بارداری به خانم حامله کمک می کند که دچار واریس و سایر عوارض نشود. در درمان واریس، انواع پانسمانهای فشاری توسط باندهای مخصوص و جوراب واریس به وریدها کمک می کنند تا مجدداً توانایی هدایت خون را پیدا نمایند. همچنین درمان عفونتهای پوستی و اعمال جراحی اقداماتی هستند که نسبتاً مؤثر بوده و می توانند به بیمار واریسی دوباره یک زندگی نسبتا راحت را اهداء نمایند.

کودک بیش پویا(فعال)
مهسا دادخواهی پور (کارشناس رژیم درمانی)
بيش فعالی که به طور عمده در کودکان ديده مي شود،به عنوان اختلال در توجه و يادگيري نيز شناخته شده است. علل اصلي و دقيق آن هنوز ناشناخته است،اما چند عامل مؤثر در آن عبارتند از: حساسيت هاي غذايي، پاسخ نامطلوب به افزودني هاي غذايي، فلزات سنگين، سيگار کشيدن مادر در دوران بارداري و وراثت.
درمان کودک بيش فعال با تغيير رژيم غذايي او:
تحقيقات نشان داده اند که وقتي کودک از غذاهاي خاصي پرهيز مي کند، رفتار او بهبود مي يابد. يافتن رژيمي که بتواند به کودک کمک نمايد، به زمان، حوصله و تجربه نيازمند است. در اينجا، درجات مختلف تغيير رژيمي که فقط با حذف رنگ هاي مصنوعي خوراکي آغاز مي شود را بررسي مي کنيم.
برخي از کودکان نسبت به رنگها حساس مي باشند. براي چندين هفته غذاهاي حاوي رنگ هاي شيميايي را حذف کرده و ببينيد آيا پيشرفتي در رفتار کودک ايجاد شده است؟ شما مي توانيد براي کودک خود رژيمی را در نظر بگيريد که در آن، مواد زير حذف شده است:
- رنگ هاي مصنوعي
- طعم دهنده هاي مصنوعي
- شيرين کننده هاي مصنوعي مثل"آسپارتام"
- نگهدارنده هاي مصنوعي
 BHA. butylated hydroxyanisole و BHT. butylated hydroxytoluene که عموماً در مکمل هاي ويتاميني، خمير دندان ها و داروها استفاده مي شوند.
در رژيم فوق غذاهاي حاوي ساليسيلات نيز حذف شده اند از قبيل: بادام، سيب، زردآلو، انواع توت، گيلاس، قهوه، خيار، انگور، کشمش، شليل، پرتقال، هلو، فلفل تند، آلو، نارنگي، گوجه فرنگي و نيز آسپيرين (استيل ساليسيلات).
رفتار کودک را قبل و بعد از تغيير رژيم بررسي کنيد و به او از درجه صفر (بدون مشکل) تا درجه سه (مشکلات جدي) امتياز دهيد. توجه داشته باشيد که بعد از خوردن چه غذاهايي، مشکلات رفتاري کودک شما افزايش مي يابد؟
غذاهايي که بايد از رژيم غذايي کودک حذف شوند، تعيين و سپس آنها را از يخچال و قفسه ها برداريد. همچنين سعي کنيد هميشه با خواندن برچسب هاي غذايي، از مواد تشکيل دهنده غذاهاي دلخواه کودک آگاه شويد.
رژيم تغيير يافته را به مدت دو تا سه هفته براي کودک اجرا کنيد. در صورت بهبود رفتار، هر چند روز يک بار، يکي از غذاهاي حذف شده را به رژيم او اضافه کنيد، اين عمل را دو يا سه بار انجام دهيد تا مطمئن شويد که کدام غذا مشکل ساز است.
اگر تغييرات رژيمي فوق موجب بهبود رفتار کودک نشد، رژيم او را محدودتر نماييد.
برخي تحقيقات نشان مي دهد که مواد غذايي نظير: گندم، تخم مرغ، شير، شکلات، ذرت و لوبياي سويا سبب ايجاد رفتار نامطلوب در برخي از کودکان مي شود.
مي توانيد به صورت همزمان يک يا چند ماده غذايي را به مدت 1 تا 2 بار در هفته از رژيم او حذف نماييد(در حالي که رنگ هاي مصنوعي و ساير افزودني ها حذف شده اند).
اگر کودک به غذايي حساسيت نشان داد، آن را دوباره به رژيم او وارد کنيد. در صورت تکرار واکنش نامطلوب، احتمالاً به آن حساسيت دارد. بهتر است رژيم حذفي با کمک يک آلرژيست تعيين شود.
اگر کودک به شير يا ساير مواد غذايي ضروري حساسيت دارد، بايد با يک متخصص تغذیه مشورت نماييد تا مواد غذايي ديگري را براي تأمین مواد مغذي ضروري پيشنهاد کند.
در اين رژيم، کودکان مي توانند گوشت تازه، ماکيان و انواع سبزي ها (به جز ذرت و سويا)، ميوه ها و
آب ميوه ها (شامل آناناس، گلابي و...) به جز برخي مرکبات (مانند پرتقال و گريپ فروت)، برنج و جو دوسر را مصرف کنند.
در صورتي که 1 تا 2 هفته پس از شروع رژيم، رفتار کودک بهبود يافت، چند روز يک بار، يکي از مواد غذايي را به رژيم او اضافه نماييد تا غذاهايي که کودک به آنها حساسيت ندارد، مشخص شود.
اگر کودک براي مدت طولاني در رژيم با محدوديت شديد بماند، بايد با يک متخصص تغذيه براي اطمينان از تأمین تمام مواد مغذي ضروري مشاوره کنيد.
همچنين کودک بايد روزانه مکمل ويتامين و مواد معدني را دريافت کند.
در پايان، اگر اين رژيم نيز بر روي کودک تأثیر مثبتي نداشته باشد، بايد با پزشک متخصص اطفال در مورد ساير راههاي درمان (مشاوره رفتاري و يا دارو درماني) مشورت نماييد.