صفحه 6--9 آبان 92
همسر دخترخوانده سیمین دانشور به لوکیشن شدن خانه سیمین دانشور و جلال آل احمد برای یک فیلم اعتراض کرد و گفت، در این زمینه شکایت خواهد کرد. علی خلاقی، همسر لیلی ریاحی، خواهرزاده و دخترخوانده سیمین دانشور است. او که وکالت همسرش را در دعوای حقوقی بر سر میراث سیمین دانشور بر عهده دارد، به لوکیشن شدن خانه سیمین و جلال (نویسندگان فقید) برای ساخت فیلم «بچههای نسبتاً بد» به کارگردانی سیروس مقدم اعتراض کرد. خلاقی گفت: ما در خرداد 91
وصیتنامهای را به دادگاه ارائه کردیم که بر اساس این وصیتنامه، ثلث اموال سیمین دانشور به ما میرسد، همچنین لیلی ریاحی مالک کتابهای سیمین دانشور خواهد بود و نشر آنها باید زیر نظر او انجام شود؛ اما ویکتوریا دانشور به این وصیتنامه اعتراض کرد و سه کارشناس خط این وصیتنامه را بررسی کردند. در تیرماه 92 تشخیص دادگاه این بود که وصیتنامه به خط سیمین نوشته شده است؛ اما ویکتوریا دانشور به این حکم اعتراض کرد؛ بنابراین حکم به دادگاه تجدید نظر رفت و ما اکنون منتظر حکم قطعی دادگاه هستیم.
او در ادامه اضافه کرد: بر این اساس، ایشان بدون اجازه ما حق هیچ کاری را در این خانه ندارند، چون یک مدعی دارند و ثلث این اموال متعلق به لیلی ریاحی است. من منبعی موثق در اختیار دارم که به من اطلاع داده در خانه تغییر حاصل شده و مبلها و تابلوها جابهجا شدهاند.
خلاقی گفت: من نمیگویم آنها نصف پولی را که گرفتهاند، به من بدهند. اما وقتی حکم بدوی دست ماست، ما هم مالک محسوب میشویم. گذشته از این، این استفاده معنوی از خانه جلال غلط است، آنها حق نداشتند خانهای را که جلال با دست خودش ساخته، به عنوان لوکیشن فیلم استفاده کنند. این خانه جای راه انداختن تئاتر نیست.
او همچنین اظهار کرد: قصد دارم درباره این موضوع اقدام قانونی انجام دهم و شکایت کنم.
ویکتوریا دانشور، خواهر سیمین دانشور، درباره تغییراتی که برای فیلمبرداری در خانه سیمین دانشور و جلال آل احمد انجام شده است و اینکه آیا این موضوع آسیبی به خانه وارد نمیکند، به ایسنا گفته بود: خانه هیچ تغییری نکرد؛ تنها خانمی که مسؤول صحنهآرایی بود، یک دسته گل مصنوعی آورد و در باغچهها کاشت. چند لامپ هم اضافه شد که بعدا لامپها را هم بردند. همچنین تابلوها از دیوارهای خانه برداشته شد، که ما بعدا همه را سر جایش گذاشتیم. برای این چهار شب دو میلیون و 200هزار تومان پول دریافت کردیم که خرج تعمیر فاضلاب خانه شد. ضمن اینکه این موضوع به خانه آسیبی نمیرساند، چون تغییری ایجاد نشد، همچنین برای مراسم مختلف هم همین تعداد آدم به خانه رفتوآمد میکنند. او در واکنش به بازخورد منفی درباره این اتفاق افزوده بود: چه اشکالی دارد که ما بتوانیم از راههای اینچنینی برای تعمیر این خانه کسب درآمدی بکنیم؟ کسانی که در مورد این موضوع واکنش منفی دارند، با ما حرف نزدهاند که بدانند موضوع چه بوده است.
او همچنین گفته بود: از نظر ما این برای خانه خوب است که همه بتوانند آن را ببینند و ما بتوانیم بدون اینکه از میراث فرهنگی که این روزها خودش درگیر مشکلات مالی است، پولی بگیریم، کسب درآمد کنیم و خانه را حفظ کنیم. ما به راههای اینچنینی فکر میکنیم.
ایسنا
برای سالروز تولد «ادیت هد»، رکورددار 35 نامزدی اسکار
116 سال از تولد «ادیت هد»، طراح لباس افسانهای هالیوود که با 35بار نامزدی و کسب هشت جایزه اسکار رکوردی جاودانه در تاریخ سینما ثبت کرد، میگذرد.
«ادیت کلو پوسنر»، طراح لباس آمریکایی در 28 اکتبر 1897 در «سنت برناردینو» کالیفرنیا چشم به جهان گشود.
وی مدرک کارشناسی خود در سال 1919 از دانشگاه کالیفرنیا و در رشته علوم و ادبیات کسب کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته زبانهای رمانتیک در سال 1920 از دانشگاه استنفورد گرفت. وی در ابتدا تنها به تدریس زبان فرانسوی میپرداخت، اما بعدها به سبب مشکل مالی به تدریس هنر پرداخت. با وجود اینکه مطالعات زیادی در رشته هنر نداشت، بنابراین برای افزایش مهارت خود در نقاشی بعدازظهرها به کلاسهای هنری در کالج کوینارد میرفت.
وی در سال 1923 با «چارلز هد» ازدواج کرد و گرچه پس از مدتی از وی جدا شد، اما نام حرفهای «ادیت هد» تا زمان مرگش بر روی او ماند.
ادیت در سال 1924 علیرغم مهارت هنری کم خود در بخش طراحی لباس کمپانی فیلم پارامونت مشغول به کار شد. بعدها وی اقرار کرد که در مصاحبه برای کسب این شغل از طراحی دوستان خود استفاده کرده است.
«ادیت» کار خود را با طراحی لباس برای فیلمهای صامت آغاز کرد و به تدریج نام خود را به عنوان یکی از طراحان لباس پیشگام در هالیوود بر سر زبانها انداخت. وی برای مدت طولانی 43 سال برای کمپانی پارامونت کار کرد و پس از آن در سال 1967 به سبب همکاریهای فراوانی که با آلفرد هیچکاک داشت، به کمپانی یونیورسال نقل مکان کرد، چرا که هیچکاک نیز به کمپانی یونیورسال
نقل مکان کرده بود.
«ادیت هد» در طول دوران طولانی فعالیت حرفهای خود به عنوان طراح لباس 35 بار نامزد کسب جایزه از آکادمی اسکار شد (هر سال از 1948 تا 1966) و توانست هشت جایزه اسکار را به نام خود ثبت کند، رکوردی که هیچ سینماگر دیگری تاکنون به آن نزدیک نشده است.
وی در ابتدا زیر سایه «ترویس بنتون»، طراح لباس ارشد کمپانی پارامونت قرار داشت، اما با استعفای وی در سال 1938 مجال بیشتری برای نشان دادن استعداد خود یافت و به شهرت فراوانی در عرصه طراحی لباس دست یافت.
ایجاد بخش طراحی لباس در جوایز سینمایی اسکار در سال 1949 در پیشرفت او و
تبدیل شدن به یک چهره تکرار نشدنی نقش عمدهای ایفا کرد و او نامزدی و کسب جوایز اسکار خود را آغاز کرد و هر روز به شهرت خود افزود.
«ادیت هد» به سبک کاری منحصر به فرد خویش که با بازیگران به ویژه بازیگران زن درباره طراحی لباسها در فیلم بسیار مشورت میکرد، یکی از محبوبترین طراحان لباس نزد بازیگران معروف دهه 60 چون «سوفیا لورن»، «جینجر راجرز»، «بت دیویس»، «باربارا استنویک»، «شرلی مک کلین»، «آن بکستر»، «الیزابت تیلور» و «ناتالی وود» بود.
در واقع «ادیت هد» با درخواست بازیگران زن برای کار به سایر کمپانیهای فیلمسازی قرض داده میشد. وی پس از ترک کمپانی پارامونت در سال 1967 تا سال 1981 یعنی آخرین سال زندگیاش برای کمپانی یونیورسال کار کرد.
«هد» هشت جایزه اسکار خود را برای فیلمهای «وارثه» (1950)، «سامسون و دلیله» (1951)، «همه چیز درباره ایو» (1951)، «مکانی در آفتاب» (1952)، «تعطیلات در رم» (1954)، «سابرینا» (1955)، «واقعیتهای زندگی» (1961) و «نیش» (1974) بدست آورد.
نام این طراح لباس افسانهای هالیوود در سال 1974 در تالار مشاهیر هالیوود ثبت شد و وی در 24 اکتبر 1981، چهار روز پیش از تولد هشتاد و چهار سالگیاش بر اثر ابتلا به یک بیماری مغز استخوان لاعلاج درگذشت.
مدیر مسول و صاحب امتیاز : محمد عسلی