روزنامه عصر مردم

سلامی که به هر دیدار با یکدیگر رد و بدل می‌کنیم واژه بنیادین و نهادینه شده اسلامی است که مهر و محبت، صلح و دوستی، و همدلی و حسن نوعدوستی را با خود دارد.
این همان بوی خوش آشنایی است که روشنایی را به همراه دارد.
و وقتی که از یکدیگر دور می‌شویم، خدا را حافظ می‌دانیم تا لطف خدا هم در صلابت سلامت حافظ ما باشد و هم در دیدار از دوستی و برادری سخن گوید.
و چون قرآن می‌گشاییم به هر سوره‌ای که می‌رسیم با نام خدایی آغاز می‌شود که بخشنده و مهربان است.
همه این کلمات که بار گرانقدر فرهنگ اسلامی را چون ستون‌های محکم ارزشی بر دوش دارند حکایت از صلح و دوستی و وحدتی می‌کنند که عشق به زندگی را تداوم می‌بخشد.
در اسلام هر جا سخن از جنگ آمده برای دفاع در مقابل تجاوز کفار و دشمنان است. آنجا که به صراحت در این آیه شریفه تکلیف مسلمانان در برابر تهدید و تجاوز دشمنان اسلام مشخص شده است: «و اَعدوا لهم ماستطعتم من قوه و من رباط الخیل ترهبون به عدوالله و عدوکم...» [آماده سازید، نیروهای پنهانی خود را از آنچه در کاروانسراها دارید (اسب‌های بسته) برای ترساندن دشمنان خدایتان و دشمنانتان...»
پس هدف ترساندن است در مقام دفاع و پیشگیری از حمله دشمنان.
و صلح یعنی همزیستی مسالمت‌آمیز در آنجا که از دید اسلام حتی پذیرش دین هم امری اجباری نیست. «لا اکراه فی الدین، قد تبین الرشد من الغی...»
و احترام به ادیان دیگر الهی که در قرآن آمده: «قل یا ایها الکتاب تعالوا الی کلمه سواءٍ بیننا و بینکم اِلا نعبدو الا الله و لا نشرک به شیئاً...» [بگو ای صاحبان کتاب، بیایید به سوی یک کلمه واحد که بین ما و شما باشد و آن اینکه نپرستیم مگر الله را و برای او شریک نگیریم.]
پس اسلام با موحدین و یکتاپرستان همزیستی مسالمت‌آمیز دارد و با آنان در صلح و دوستی است. فلسفه آزادی برگزاری مراسم دینی اقلیت‌های دینی همانند یهود، مسیحیت و زرتشتی در قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی ایران از آیه مورد اشاره استنباط
شده است.
آری محمد (ص) پیامبر عظیم‌الشأن صلح و دوستی است و اگر در زمان بعثت و در دوران حیات طیبه پیامبر اسلام (ص) جنگی واقع شده در مقام دفاع بوده و برای حفظ اسلام و مسلمین؛ جمهوری اسلامی هم از همان آغاز پیروزی انقلاب با هیچیک از کشورهای همسایه و دیگر کشورها سر جنگ نداشته و هم‌اکنون هم ندارد. در جنگ تحمیلی هم به مدت 8 سال در موضع دفاع بوده است.
در جنگ نرمی هم که دشمن به ما تحمیل کرده است، پیوسته در موضع دفاع بوده‌ایم.
و اما بعد.
آنچه امروز مسلمانان جهان را درگیر برادرکشی و تفرقه کرده ترفندها و حیله‌های دشمنان برای شکستن وحدت بین مسلمین است.
متأسفانه اسلام‌هراسی و ایران‌هراسی حربه‌ای شده برای ایجاد تفرقه در بین کشورهای مسلمان از جمله کشورهای همسایه، کشورهایی که بعضاً رؤسای آنها دست نشانده دشمنان اسلامند، دشمنانی که به ذخایر زیرزمینی آنها چشم طمع دارند و سال‌هاست آنها را به غارت می‌برند.
ناگفته پیداست که وابستگی و دلبستگی بسیاری از این دولت‌ها به غرب دو نشانه دارد. یکی عدم باور اسلامی و تظاهر به دینداری برای حفظ موقعیت‌های حکومتی و دیگر نداشتن پشتوانه مردمی و سرکوب جنبش‌ها و انقلابات رهایی‌بخش.
در این میان ما که پرچم انقلاب اسلامی را در منطقه بلند کرده و در این راه پیشتاز و پیشقراول بوده‌ایم، در تیررس دشمنی و تهمت قرار گرفته‌ایم.
هر چند همه ساله به مناسبت میلاد پیامبر گرامی (ص) زمینه وحدت بیشتری بین مذاهب اسلامی ایجاد شده و دشمنان از این وحدت خوف دارند و برای بر هم زدن آن از هیچ کوششی دریغ نمی‌کنند. اما ملت ایران هوشیارتر از آن است که در تله تفرقه و درگیری‌های مذهبی بیفتد، به همین دلیل است که تاکنون نتوانسته‌اند در ایران اسلامی بین شیعه و سنی جنگ و برادرکشی راه بیاندازند.
تجربه تاریخی و حوادث قرن‌ها پس از بعثت پیامبر (ص) حکایت از آن دارد که تفرقه و اختلاف بین مسلمانان ریشه دشمنی و معاندتی دارد که بیشتر از جانب دولت‌های تمامیت‌خواه است و در این میان صهیونیست‌ها در این تفرقه سهم بیشتری دارند به ویژه در قرن اخیر، بعد از جنگ جهانی دوم که قبله اول مسلمانان «مسجدالاقصی» مورد تهاجم و تجاوز صهیونیست‌ها قرار گرفت.
به هر تقدیر، چنین به نظر می‌رسد که بسیاری از مسلمانان و دولتمردان اسلامی در برابر تهاجم ضدفرهنگی غرب، روز به روز با محتوای اسلام فاصله می‌گیرند و از اسلام فقط نام و نشان و پوستی را برای خود می‌خواهند، علت انحراف از معیار و رو آوردن به عملیات انتحاری و تروریستی هم همین است که اسلام را درک نکرده بین صلح و دوستی و جنگ و دشمنی فاصله‌ای نمی‌بینند.
سنت پیامبر اسلام (ص) در جنگ و فتوحات آن فراموش شده، اسرای جنگی را با قساوت می‌کشند، آن وقت دم از اسلام هم می‌زنند. آزادی‌های مشروع را که سنت پیامبر است و خداوند در موضوعات مختلف در قرآن کریم بدان صراحتاً اشاره دارد را به ویژه در مورد زنان اعمال نمی‌کنند و حق و حقوق همسایگان مسلمان را نادیده می‌گیرند. گویی قرآن را یا نمی‌خوانند و یا فهم نمی‌کنند.
و این همان آرزویی است که دشمنان اسلام در طول قرن‌ها دنبال کرده‌اند. یعنی تحریم قرآن و ناباوری به آن. اما یادمان باشد که خداوند وعده داده اسلام را حفظ می‌کند و تاکنون نیز چنین کرده است.
والسلام