اسراییل بازنده جنگ تبلیغاتی

محمد عسلی
رژیم اشغالگر صهیونیستی که بیش از 60 سال با تمام قوا و با پشتیبانی سیاسی نظامی و اقتصادی آمریکا با مردم محروم و مظلوم فلسطین در نبردی نابرابر می­جنگد، هنوز نتوانسته آنها را مطیع و منقاد خود ساخته و روح بالنده و جنگنده آنان را بکشد!
60 سال کشتار زن و فرزند و کودک و نوجوان و پیر، نظامیان و غیرنظامیان، 60 سال ظلم مضاعف و آدم­کشی و 60 سال تبلیغات گسترده رسانه­ای نتوانسته، مسلمانان غیور و غیرتمند فلسطین را از پای درآورد!
اگر خانه و کاشانه و سرزمین را از آنان گرفتند به فعالیت و دفاع زیرزمینی پرداختند و اگر آنان را به فجیع­ترین وضع آواره و شهید کردند، دوباره از زمین روییدند و تا قدس نام و نشانی دارد، فلسطینیان متهورانه می­جنگند!
17 روز دفاع مشروع و مقاومت زیر بمباران شدید و همه جانبه هواپیماهای پیشرفته، قایق­های توپدار، تانک و توپ و موشک آن هم در محدوده­ای کوچک و بسته گفتن و باور کردنش هم ساده نیست چه رسد به عملی بودن آن!
اینان مصداق بارز شهدایی هستند که در تاریخ اسلام کم و بیش به آنها برمی­خوریم و از وجود و مقاومت آنان است که باز هم اسلام از آنان اعتلای روزافزون پیدا کرده و ماندگار می­شود!
فرق است بین آنان که بر بالش زر تکیه زده چشم بر دلارهای نفتی و حمایت غربیان دارند با این مظلومان که دو چشم انتظارشان بر در است و اراده­ای پولادین که از کودک 6 ماهه تا پیرمرد 70 ساله را برای دفاع سپر بلا می­کنند و خود و خانواده دست از پایداری و مقاومت نمی­کشند. چرا که از برخی اعراب تن­آسا و وابسته امیدی در دل ندارند و تنها باورشان است که به آنان قوت می­دهد...!
دولتمردان بی­خرد و ناجوانمرد اسراییل تحت تأثیر کبر و غرور و انبارهای اسلحه و مهمات غرب و حمایت­های مالی بر این باور بودند که این غزه کوچک را با تلنگری خواهند گرفت و حماس و حماسیان را از میدان به در کرده به قول خودشان خواب راحت برای مردم اسراییل فراهم می­کنند...!
اما چنین نشد و آنها هیچ باور نمی­کردند در باتلاق غزه به چنین عقوبتی گرفتار آیند که جز از طریق هوا نتوانند کاری از پیش برند و آن هم به قیمت کشتار کور مردم مظلوم و بی­دفاع که کودکان وحشت­زده را در بغل گرفته زیر آوارها جان به جان­آفرین تسلیم می­کنند و نمایش­ صحنه­های ترور و وحشت از شبکه­های تلویزیونی جهان علی­رغم سانسورهای خبری و پیشگیری­های مستمر، افکار عمومی مردم جهان را به نحوی تحت تأثیر قرار داده که به هر روز و ساعت ضدیت و مخالفت با عملکرد اشغالگران رژیم صهیونیستی حتی در خانه دوست افزون می­شود و این اسراییل است که جنگ تبلیغاتی را باخته و مردم دنیا را در برابر خود می­بیند که پرچم و هویتش را به آتش می­کشند!
شکاف شدید سیاسی و تبلیغاتی در کشورهای عربی اینک به گونه­ای است که مفتی عربستان دفاع از مردم مظلوم فلسطین را جایز نمی­داند، اما مردم مصر، اردن، قطر، بحرین، سوریه، عراق، افغانستان، پاکستان، هند و بسیاری از کشورهای اروپایی، آفریقایی، آسیایی و حتی آمریکای لاتین را بر آن داشته در سرمای سوزان به خیابان­ها بیایند و بر اسراییل و اسرائیلیان بشورند...!
در چنین شرایطی اسراییل راه گریز را بر خود بسته می­داند. اگر دست از حمله بردارد و عقب­نشینی کند به اهداف خود در این جنگ نرسیده و دفاعی از عملکرد نظامی در برابر مردم اسراییل و افکار عمومی دنیا ندارد و برنده جنگ مانند جنگ 33 روزه لبنان حماس است و مردم نوار غزه و اگر جنگ را به شیوه کنونی ادامه دهد، نفرت بیشتر مردم جهان و هزینه گزاف آن را پیش رو دارد.
آمریکا هم که برنمی­تابد دست به اقدامی زند که شریک و هم­اندیش چند ساله را در خاورمیانه دلخور کند، چرا که این چراغ قرمز سگ پاسبانی را ماننده است که اگر خاموش شود غارت نقدینگی­های اعراب و فروش اسلحه­های زنگ زده به آنها مقدور نخواهد بود و قیمومیت و سرپرستی آمریکا از آنان محل و جایگاهی ندارد.
پس باید بهای سنگین این حمله ددمنشانه را پرداخت و اوراق ننگین دیگری به صفحات تاریخ جنایات ضد بشری افزود و بر این غلط چند صباحی ادامه حیات سیاسی داد و موقعیت فعلی را حفظ کرد!
و اما حماس، حماس نه جنگ­طلب و تروریست است و نه بی­تدبیر. حماس در برابر رژیمی قرار گرفته که به هیچ یک از وعده­های دروغین خود عمل نکرده و سال­ها نوار غزه را در محاصره داشته، گذرگاه­ها را بسته و اجازه نفس کشیدن به مردم آن نداده است.
مگر تا قبل از پایان آتش­بس 6 ماهه اسراییل بارها و بارها به مردم غزه حمله نبرده و گذرگاه­ها را به روی آنان نبسته است؟
مگر به بهانه­های مختلف آنان را مورد تهدید و ارعاب قرار نداده و بر سر آنان گلوله نبارانده است؟
این ظلم دیگری است که در تبلیغات غربی­ها به حماس می­شود که می­گویند، جنگ را حماس آغاز کرده و آتش­بس را تمدید نکرده است!
مگر تمدید آتش­بس با شرایط تحمیلی اسراییل امکان داشته است؟
غزه­ای که تا قبل از حمله همه جانبه اسراییل در محاصره کامل بوده و گذرگاه­های آن را مسدود کرده­اند وضعیت عادی داشته که تن به سازش و آتش­بس دهد؟
در طول 60 سال گذشته اسراییل به کدام قول و قرارها پایبند بوده که هم­اینک باشد؟
روز به روز سرزمین­های بیشتری را به تصرف خود درآورده و شهرک­های یهودی­نشین بیشتری ساخته و مقابل اعتراض و سنگ­پرانی­های مردم بی­دفاع فلسطین با پیشرفته­ترین سلاح ایستاده و آنان را دمی راحت
نگذاشته است!
مگر تشییع جنازه جوانان غیرتمند فلسطین را که روز به روز به دست جلادان صهیونیست کشته می­شوند از یاد برده­ایم؟
داستان آمریکا و اسراییل داستان آن گرگ­پروری است که به قول سعدی:
چو پرورده شده خواجه را بردرید...!
بستن گذرگاه­ها، ایجاد موانع و پست­های بازرسی بر سر راه مردم فلسطین و حتی دانش­آموزانی که در طول یک رفت و برگشت حداقل یک ساعت از این پست­های بازرسی با تفتیش بدنی عبور می­کنند، ایجاد دیوار حائل، تبعیض نژادی، نگهداری مردم فلسطین در فقر و فاقه و ترور و وحشت تاکنون پایانی نداشته و بحث صلح بدین معنی که گرگ و میش در کنار یک چشمه با هم آب بنوشند و زندگی کنند خواب و خیالی بیش نیست.
در لانه پرندگان مار خفته است و بر گذرگاه­ها اژدها کمین کرده. با این دست­های آلوده دست دادن
عاقلانه نیست!
فلسطین راهی جز جنگ ندارد و این جنگ مانند ابر باران­زایی است که نو و کهنه می­شود و کویر دلشان را آبیاری می­کند هر چند بسیاری از آنان در سیلاب فرو می­روند اما آتش خشمشان با آن برای مدتی خاموش می­شود و بر زخم­های کهنه­شان مرهم می­گذارد.
جهان می­داند و اسراییل هم که رژیمی اشغالگر است می داند که باید مکان غصبی را ترک کند!
تاریخ چند هزار ساله این منطقه نشان داده که نزاع دینی با مردم و ملیت­های مختلف در همه عمر ادامه داشته. هر چند یهودیان جهان هم از عملکرد صهیونیست­ها ناراضی­اند و آنان هم اعتراض خود را اعلام کرده­اند، اما به هر تقدیر این روند جز خسارت و بی­آبرویی برای دولتمردانی که مدعی حاکمیت مردمی و به اصطلاح دمکراتیک هستند حاصلی به بار
نخواهد آورد!
چنین پیداست که اگر حماس در جنگ هم شکست بخورد پیروز است و اگر پیروز هم شود پیروز است و وعده خدا جز این نیست!