رنگ های آسمان

پدیده انتشار
انتشار نور و تفکیک رنگها مربوط به خود مولکولهای هوا است، حتی در غیاب ذرات خارجی هم آسمانی آبی خواهیم داشت. طول موج نور از آبی به سبز، زرد و سرخ افزایش مي یابد و طول موج مربوط به نور قرمز حدود 68/1 برابر طول موج نور آبی است. هر یک از اجزای نور خورشید در همه جهتها از مولکول منتشر مي شود، ولی شدت آن همسان نیست. درخشانترین انتشار در جهت روبرو (مانند اینکه نور یک راست از مولکول مي گذرد) و رو به پشت (بسوی خورشید) است.
به نظر نیوتن رنگهای ظاهری اجسام طبیعی بستگی به این دارد که از آنها چه رنگی شدیدتر منعکس یا بسوی بیننده پراکنده مي شود. بطور کلی، شیوه ساده ای وجود ندارد که بر اساس ساختار سطح ترکیب شیمیایی و مانند آنها پیش بینی کنیم که آن ماده چه رنگهایی را منعکس یا پراکنده مي کند. با این همه، علت آبی بودن رنگ آسمان را با استدلال ساده ای مي توان توضیح داد.
همانطور که تامس یانگ با آزمایش نشان داد، طول موجهای گوناگون نور رنگهای متفاوت دارند، طول موج نور را با واحد نانومتر یا با واحد آنگستروم مي سنجند. دامنه طیف قابل رؤیت برای آدمي  ۴۰۰nm  برای نور بنفش تا حدود ۷۰۰nm  برای نور قرمز است. مانعهای کوچک مي توانند انرژی یک موج فرودی را در همه جهتها پراکنده کنند و مقدار پراکندگی بستگی به طول موج دارد. به عنوان یک قاعده کلی، هر چه طول موج در مقایسه با اندازه مانع بزرگتر باشد، موج بوسیله مانع کمتر پراکنده مي شود. برای ذراتی کوچکتر از یک طول موج، مقدار پراکندگی نور با عکس توان چهارم طول موج تغییر مي کند. مثلاً، طول موج نور قرمز در حدود دو برابر طول موج نور آبی است. بنابراین پراکندگی نور قرمز در حدود یک شانزدهم پراکندگی نور آبی است.
نوری که نسبت به مسیر اولیه خورشید در زاویه قائم منتشر شود، تنها نیمي از درخشندگی را خواهد داشت. همه رنگها به این شیوه منتشر مي شوند. ولی شدت انتشار هر یک از این رنگها در هر جهتی متفاوت است. شدت با عکس توان چهارم طول موج متناسب است. از اینرو نور موج کوتاه (مانند آبی) خیلی شدیدتر از نور سرخ منتشر مي شود که طول موج بلندتری دارد. از آنجا که نسبت طول موج آنها 68/1 است، نسبت انتشار نور آبی ۸ برابر درخشانتر از نور سرخ است.
آسمان آبی
اکنون مي توانید بفهمید که چرا رنگ آسمان آبی است. نور خورشید بوسیله مولکولها و ذرات گرد و غبار موجود در آسمان، که معمولاً در مقایسه با طول موجهای نور مرئی بسیار کوچکند، پراکنده مي شود. به این ترتیب، نور طول موجهای کوتاه (نور آبی) بسیار شدیدتر از نور طول موجهای بلندتر بوسیله این ذرات پراکنده مي شوند. وقتی که به آسمان صاف نگاه مي کنیم، بیشتر این نور پراکنده شده است که به چشم ما مي رسد. دامنه طول موجهای کوتاه پراکنده شده (و حساسیت چشم آدمي به رنگ) منجر به احساس رنگ آبی مي شود.
کوتاهترین طول موجهای طیف مرئی بیشتر مطابق بنفش است تا آبی، پس چرا آسمان بجای آنکه بنفش باشد آبی است؟ نور خورشید اولیه در رنگ بنفش تا حدی ضعیفتر از آبی آست و بنفش کمتر از آبی به ما مي رسد. دلیل مهمتر اینکه چشم انسان نسبت به بنفش کمتر از آبی حساس است. مردم آبی بودن آسمان را بوجود بخار آب موجود در جو نسبت مي دهند، شاید به این دلیل باشد که اغلب توده های آب آبی رنگ است.
از دلایل آبی بودن دریا این است که وقتی نور سفید چند متر از میان آب مي گذرد، مولکولهای آب بخشی از انتهای سرخ طیف را جذب مي کند و نوری که سرانجام به چشم بیننده منعکس مي شود بیشتر آبی شده است. و در آسمان آب کافی برای چنین جذبی وجود ندارد. لایه اوزون نیز نور سرخ را تضعیف مي کند، ولی نقش ناچیزی در آبی شدن آسمان دارد. از سوی دیگر، فرض مي کنیم که در یک روز مه آلود به آسمان نگاه مي کنیم.
در این صورت، نور آبی باریکه ای که به چشم ما مي رسد بطور کامل پراکنده شده است، در حالی که طول موجهای بلندتر پراکنده نشده اند. بنابراین، احساس مي کنیم که رنگ خورشید متمایل به قرمز شده است. اگر آسمان جوی نداشت، آسمان سیاه به نظر مي رسید و ستارگان در روز دیده مي شدند. در واقع از ارتفاع ۱۶Km  به بالا، که در آنجا جو زمین بسیار رقیق مي شود، همان طوری که فضانوردان دریافته اند، آسمان سیاه به نظر مي رسد و ستارگان در روز دیده مي شوند.
● تأثیر شرایط جوی
گاهی هوا دارای ذرات گرد و غبار یا قطره های آبی به بزرگی طول موج نور مرئی است. اگر چنین باشد، رنگهایی جز رنگ آبی ممکن است به شدت پراکنده شوند. مثلاً، کیفیت رنگ آسمان با بخار آب موجود در جو زمین تغییر مي کند. روزهایی که هوا صاف و خشک است، آسمان آبی تر از روزهایی است که رطوبت هوا زیاد است. آسمان نیلگون ایتالیا و یونان، که قرنها الهام بخش شاعران و نقاشان بوده است، به سبب خشکی استثنایی هوای این سرزمینها است.
مه آبی  خاکستری رنگی که گاهی شهرهای بزرگ را مي پوشاند بیشتر به سبب ذراتی است که از موتورهای درون سوز (اتومبیلها، کامیونها) و کارخانه های صنعتی منتشر شده اند. موتور اتومبیل، حتی وقتی که در حالت خلاص کار مي کند، در هر ثانیه بیشتر از ۱۰۰ میلیارد ذره منتشر مي کند. بیشتر این ذرات نامرئی هستند و اندازه آنها در حدود
  ۰/۰۰۰۰۰۱m است.
چنین ذره هایی کالبدی برای تجمع گازها، مایعات و ذرات جامد دیگر مي شوند. این ذره های بزرگتر سبب پراکندگی نور و تیرگی هوا مي شوند. گرانش بر این ذره ها تا وقتی که بر اثر تجمع مواد بیشتر در اطراف آنها خیلی بزرگ نشده اند چندان تأثیری ندارد. این ذرات اگر بر اثر باران و برف مکرر شسته نشوند ممکن است ماهها در جو زمین بمانند. تأثیر چنین ابرهای غبارآلودی بر آب و هوا و بر سلامتی آدمي بسیار مهم است.
رنگ غروب
وقتی به آسمان روز نگاه مي کنید نوری را مي بینید که از لایه اوزون اندکی گذشته و جذب بوسیله آن ناچیز بوده است. در هنگام غروب وقتی شعاعهای نور از میان لایه اوزون مسیری مورب (طولانیتر) دارند تا به ما برسند، جذب بوسیله اوزون اهمیت پیدا مي کند، ولی در آن موقع نیز دلیل آبی بودن آسمان ساز و کارهای مربوط به پراکندگی (انتشار ریلی) مي باشد، که قبلاً بیان شده است.
همین تأثیرها رنگ کوههای تیره را در یک روز آفتابی توضیح مي دهد. اگر کوهها زیاد دور نباشند، تصویرشان آبی رنگ است. چون نور مسلط آبی بوسیله مولکولهای میان شما و کوهها منتشر مي شود، کوههای تا حدی دور هم باز آبی است. ولی کوههایی که در فاصله دوری قرار دارند سفید هستند، درست همانگونه که افق سفید دیده مي شود. نور خور شید در حال غروب در واقع نارنجی رنگ است (بین سرخ و زرد)، در حالی که اگر در مسیرشان بسوی ما تنها از میان مولکولهای هوا مي گذشت، رنگش سرخ بود. دلیل اینکه رنگ آن سرخ یک دست نیست، این است که نور نه تنها از میان مولکولها، بلکه از میان ذرات ریز و افشانکهای جو هم منتشر مي شود.
در هر موقع از روز وقتی در جهت خورشید نگاه کنید، بخشی از نور درخشان آن را دریافت مي کنید که از میان همان ذرات ریز و افشانکها منتشر مي شود و از اینرو آن بخش از آسمان روشنتر از آن است که در غیاب ذرات مي توانست باشد. وقتی خورشید در بالای آسمان است، اطرافش سفید روشن مي باشد. ولی وقتی پایینتر قرار دارد، هر چه غلظت ذرات بیشتر باشد، اطراف خورشید در حال غروب درخشانتر و محیط آن مشخصتر است.
در جریان غروب آفتاب در هوای صاف، سمت الرأس (آسمان درست در بالای سر) آبی تر از هنگام روز مي شود. با توجه به اینکه افق نزدیک خوشید ممکن است سرخ باشد، این افزایش رنگ آبی عجیب به نظر مي رسد. برای این آبی بودن چندین توضیح داده شده که محتملترین آنها مربوط به لایه اوزون است. وقتی هنگام غروب نور خورشید مسیر اریب تری را از میان لایه طی مي کند، جذب انتهای سرخ طیف بوسیله اوزون، موجب تسلط انتهای آبی بر بامه نور مي شود. برخلاف انتشار ریلی که بامه در طی مسیر با آن روبرو مي شود.
آسمان پس از غروب
درست پس از غروب خورشید، سایه زمین از افق خاور بالا مي رود. مرز سایه، سرخ یا ارغوانی است. رنگ آن بستگی به نوری دارد که بر اثر انتشار ریلی در مسیر طولانی اش از لایه های پایین جو سرخ شده است. در نزدیکی جایی که لبه بالایی سایه را مي بینید بخشی از نور در معرض انتشار ریلی قرار دارد و بسوی ما مي آید. وقتی نور را دریافت مي کنید، رنگ سرخ را در لبه بالا مشاهده مي کنید. بخش بالایی سایه زیر لبه ممکن است آبی کم رنگ باشد.
به احتمالی بامه آبی ناشی ار نور خورشید است که از میان بخش بالایی و کم چگالتر جو مي گذرد، از آنجایی که جزء آبی بامه، به اندازه ای تضعیف نمي شود که در عبور از بخشهای پایین جو امکان آن وجود دارد، زیرا با مولکولهای هوای بیشتری درگیر بوده است. نزدیک به ۱۰ دقیقه پس از آنکه خورشید غروب مي کند، گه گاه لکه ای ارغوانی بر فراز آن در جایی میان ۳۰ و ۷۵ درجه از سمت الرأس پدید مي آید. این لکه که اغلب نور ارغوانی نامیده مي شود، به ظاهر ناشی از وجود لایه ای از ذرات در ارتفاع ۱۶ تا ۲۰ کیلومتری و در بخش زیرین لایه اوزون است.
این ذرات ممکن است غبار بیابان یا ذرات خاکستر یک فوران آتشفشان یا آتش سوزی بزرگی در جنگل باشد. لکه ارغوانی حاصل نور بسیار سرخ و آبی است که از ناحیه های مختلف آسمان منتشر مي شود. اجزای سرخ از نور خوشید در حاشیه زمین است و از جو زمین مي گذرد که انتشار ریلی نور را سرخ مي کند. بخشی از این نور از لایه ذرات عبور کرده و به همین خاطر نور خیلی سرخ دریافت مي شود. اجزای آبی از نور خورشیدی مي رسد که از بخشهای فوقانی جو مي تابد و از اینرو به آن اندازه سرخ نشده است.
بخشی از نور در معرض انتشار ریلی قرار مي گیرد و نور آبی بسوی شما فرستاده مي شود. وقتی به مسیر نگاه مي کنید، هر دو اجزای نور سرخ و آبی در مسیر خط دید شما حرکت مي کنند و ترکیبشان احساس نور ارغوانی را پدید مي آورد. دلیل اینکه بخشهای دیگر آسمان ارغوانی نیست، این مي باشد که بجای رنگ سرخ و آبی تنها ترکیبهای متفاوتی از ته رنگها را دریافت مي کنیم. وقتی بسوی آنها نگاه مي کنیم، ممکن است بسته به زاویه دیدمان اقسام ته رنگها را داشته باشند.
نور ارغوانی دیگر ولی نادر که در حوالی همان بخش نور اولی در آسمان ظاهر مي شود، اما یک و نیم تا دو ساعت پس از غروب آفتاب اتفاق مي افتد. احتمال مي رود این نور نیز بوسیله همان لایه ذراتی بوجود مي آید که نور ارغوانی اولی پدید آمد. اگر لایه گسترده باشد، بخشی از نور که از لایه زیر افق منتشر شده، ممکن است دوباره از لایه مرئی منتشر شود. نور تولید شده بخوبی درخشان است و در آن صورت یک لکه ارغوانی کمرنگ
دیده مي شود.

کشف 12 ستاره نوترونی جدیدتوسط تلسکوپ فرمي 

تلسکوپ اشعه گامای فرمي سازمان ناسا موفق به کشف 12 تب اختر اشعه گاما و ردیابی این اشعه از 18 تب اختر یا ستاره نوترونی دیگر شده است. این یافته ها مي تواند درک دانشمندان را از چگونگی شکل گیری این پدیده های نیمه خاموش ستاره ای تغییر دهد.
به گفته اخترشناسان دانشگاه استنفورد تا به حال هزار و 800 ستاره نوترونی معروف به "تب اختر" در جهان شناسایی شده اند که در میان این حجم تا به حال منبع اصلی انرژی واقعی این پدیده های ستاره ای نمایان نشده بود.
تب اخترها ستاره های نوترونی چرخانی هستند که با سرعت بسیار زیادی دوران مي کنند و ضربه های مداومي از انرژی تابشی به همراه خطوط میدان مغناطیسی قوی را از خود منتشر مي کنند. اکثر این ستاره ها به واسطه انتشار امواج رادیویی که منبع آن قطبهای مغناطیسی ستاره اعلام شده است، شناسایی شده اند. همچنین قطبهای مغناطیسی و محور چرخش ستاره با یکدیگر منطبق نبوده و ستاره چرخان ضربه های خود را در میان آسمان رها مي کند. تب اخترها مولدهای کیهانی ناشناخته ای هستند که چگونگی عملکرد آنها تا به حال به طور شفاف تعیین نشده است. یک تب اختر با شدت دادن به میدانهای الکتریکی و مغناطیسی و چرخش سریع شتاب حرکت ذرات را تا سرعتی برابر سرعت نور افزایش مي دهد. وجود امواج گاما در این ستاره ها به اخترشناسان این شانس را خواهد داد تا از مرکز این شتابدهنده ذرات، اطلاعات با ارزشی به دست بیاورند.
دانشمندان از گذشته براین باور بودند که امواج گاما در نزدیکی سطح تب اخترها در نواحی قطبی جایی که تشعشعات رادیویی شکل مي گیرند به وجود مي آیند. اما کشف تب اخترهایی که تنها اشعه گاما منتشر مي کنند این نظریه را رد کرده است.
اکنون محققان بر این باورند که اشعه گاما در فاصله ای زیاد از ستاره های نوترونی شکل مي گیرند و شتاب گرفتن ذرات در امتداد قوسهای میدان مغناطیسی باعث تولید اشعه گاما مي شود. برای مثال منطقه انتشار گاما در تب اختر "ولا" درخشان ترین تب اختر منبع اشعه گاما موجود در آسمان، 482 کیلومتر دورتر از ستاره تخمین زده شده است. نمونه های موجود ستاره ای انتشار اشعه گاما را با باز و بسته بودن میدانهای مغناطیسی درارتباط مي داند. به این معنی که انتشار این اشعه گاهی اوقات در ارتفاعی زیاد از ستاره و گاهی اوقات از روی سطح ستاره شکل مي گیرد و رصدخانه فرمي تا کنون موفق به تعیین نمونه صحیح از انتشار اشعه گاما نشده است.
به دلیل اینکه چرخش ستاره انتشار اشعه را شدت مي دهد، تب اخترهای تنها و دورافتاده به مرور زمان سرعت خود را از دست مي دهند. برای مثال سرعت تب اختر 10 هزار ساله CTA1 که در ماه اکتبر توسط تلسکوپ فرمي کشف شد، در حال حاضر به یک ثانیه در هر 87 هزار سال رسیده است.بر اساس گزارش ساینس دیلی، تلسکوپ فرمي همچنین موجهایی از اشعه گاما را از تب اخترهای 7 میلی ثانیه ای- تب اخترهایی که در یک ثانیه 100 یا هزار بار به دور خود مي چرخند- دریافت کرده است.
تلسکوپ فضایی اشعه گاما فرمي حاصل همکاری در زمینه فیزیک نجومي و فیزیک ذره ای کشورهایی نظیر فرانسه، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده است و تا به حال در جمع آوری اطلاعات کیهانی با ارزشی شرکت داشته است.

موفقیت کاوشگر ماه سازمان ناسا در آزمایشهای خلأ حرارتی
کاوشگر مداری ماه سازمان ناسا موسوم به LRO تمامي آزمایشهای خود را از جمله آزمایش خلأ حرارتی که به شبیه سازی محیطی بسیار داغ یا بسیار سرد و خالی از هوای موجود در فضا - محیطی که کاوشگر پس از پرتاب با آن مواجه خواهد شد - مي پردازد را با موفقیت پشت سر گذاشت.
این آزمایش دو ماهه که در پایگاه فضایی گودارد به انجام رسید شامل برنامه های آزمایشی محیطی کاوشگر نیز بود. کاوشگر LRO که در همین پایگاه فضایی ساخته شده است با وجود اینکه تحت تأثیر حرارت بسیار بالا، سرمای منجمد کننده، شوکهای حرکتی شدید و امواج الکترومغناطیسی قوی قرار گرفت همچنان به عملکرد بی نقص خود ادامه داد.
طی این دوره دو ماهه بالغ بر 2 هزار و 500 آزمایش بر روی این کاوشگر انجام گرفته است که 600 آزمایش از این میان در خلا شکل گرفته و دو آزمایش اول آن بر اساس بررسی توانایی در برابر چرخش و لرزه شدید بوده است.
آزمایش چرخش گرانیگاه کاوشگر را تعیین کرده و خصوصیات چرخشی آن را مورد بررسی قرار مي دهد. همچنین طی آزمایشهای لرزه ای مهندسان که ساختار یکپارچه کاوشگر را بر روی یک میز با امواج لرزشی شدید که لرزشهای ناشی از پرتاب را شبیه سازی مي کند، مهار مي کنند.
مرحله بعدی آزمایشها قرارگیری LRO در برابر بلندگویی در ابعاد یک دیوار بزرگ بوده است که مقاومت کاوشگر را در برابر امواج صوتی ناشی از عملیات پرتاب مورد بررسی قرار مي دهد، این آزمایش آزمایش آکوستیک نام دارد. این کاوشگر با پشت سرگذاشتن موفقیت آمیز تمامي این مراحل طاقت فرسا در اوایل سال جاری به پایگاه فضایی کندی ارسال خواهد شد تا برای پرواز در تاریخ 24 آوریل 2009 آماده شود. به همراه این کاوشگر یک ماهواره و یک رصدخانه ای متناسب با کاوش در حفره های ماه به منظور افزایش اطلاعات از ساختار سطحی ماه و کشف آب منجمد به این کره ارسال خواهند شد.

خسارت میلیونی ناسا
تأخیر در پرتاب آزمایشگاه علمي مریخ، چهارصد میلیون دلار به ناسا زیان وارد مي کند.
سازمان ناسا قراربود مریخ نورد آزمایشگاه علمي مریخ را سال آینده به فضا پرتاب کند ولی به علت مشکلات فنی این کار تا سال ۲۰۱۱ به عقب افتاده است. هدف از اعزام این مریخ نورد بررسی امکان برقراری حیات میکروب ها در سیاره سرخ است. تأخیر در پرتاب آزمایشگاه علمي مریخ، ۴۰۰ میلیون دلار به هزینه این طرح اضافه خواهد کرد. گفته مي شود هزینه نهایی از طرح بیشتر از دو میلیارد دلار است.
تأخیر در اجرای این طرح زمانی اعلام شد که مهندسان و محققان ناسا، پیشرفت آن را در یک دوره زمانی سه ماهه بررسی کردند. مایکل گریفین، مدیر ناسا مي گوید؛ پرتاب این مریخ نورد در سال ۲۰۰۹ خطر زیادی را متوجه اجرای موفقیت آمیز مأموریت آن خواهد کرد. آزمایشگاه علمي مریخ به گونه ای طراحی شده است که نسبت به دو مریخ نورد اسپیریت و آپورتونیتی مسافت های طولانی تری را طی کند و از سطوح ناهموارتری عبور کند. وزن تجهیزات علمي این سفینه، ده برابر بیشتر از دو مریخ نورد ذکر شده است.
چارل الاچی، از مسئولان ناسا مي گوید با این گروه های فنی این سازمان بدون وقفه بر روی طرح آزمایشگاه علمي مریخ کار کرده اند، پیشرفت این طرح در هفته های اخیر رضایت آمیز نبوده است. یکی از مشکلات گروه های فنی ناسا آماده سازی موتورهای مریخ نورد و عملیاتی کردن بازوی روباتیک این مریخ نورد است. وضعیت قرار گرفتن زمین و مریخ نسبت به هم هر دو سال یک بار تنها به مدت چند هفته برای پرتاب مأموریت های فضایی به مقصد سیاره سرخ ممکن مي کند.

نصب آینه های فضایی
برای مقابله با گرم شدن زمین

معتبرترین نهاد علمي بریتانیا به نام انجمن سلطنتی قرار است چندین طرح بلندپروازانه را برای مقابله با گرم شدن آب و هوای زمین بررسی کند.
یکی از این طرحها قرار دادن آینه های بزرگ در فضا برای منحرف کردن بخشی از اشعه های خورشید از زمین است. ایده دیگر کشت جلبک در اقیانوسها به منظور جذب دی اکسید کربن است.
آینه های فضایی اشعه خورشید را از زمین دور مي کنند
انجمن سلطنتی مي گوید مي خواهد علم را از مطالب علمي تخیلی مجزا کند. برخی از ایده های پیشنهاد شده به این نهاد علمي شاید تخیلی به نظر آید، اما دانشمندان بریتانیایی مصمم هستند بفهمند کدام ایده مي تواند در کاهش گرمایش زمین مؤثر باشد. یکی از ایده ها پاشیدن آب دریا بسوی ابرها است تا سفیدتر شوند و بتوانند پرتوهای بیشتری از نور خورشید را منحرف کنند. ایده دیگر، رها کردن ذرات غبار در استراتوسفر است تا مانند سپر مقابل خورشید قرار بگیرد.
دانشمندان بریتانیایی علاوه بر ارزیابی این نکته که کدام طرح شایسته بررسی جدی تر است، اثرات منفی احتمالی این پیشنهادها را نیز بررسی خواهند کرد
پروفسور اندرو واتسون از اعضای کار گروه انجمن سلطنتی بریتانیا مي گوید: "یک راه احتمالی برای کاهش گرمایش زمین شاید منحرف کردن پرتوهای خورشید به کمک آینه باشد. ما قصد داریم به مجموعه مفصلی از ایده های گوناگون برای مهندسی کردن آب و هوا بپردازیم. فکر مي کنم اولین خط دفاع برای مقابله با این معضل کاهش تولید دی اکسد کربن است."
فعالان محیط زیست اذعان مي کنند که کاستن از گازهای گلخانه ای اولویت اصلی است. در حقیقت آنها نگرانند که جستجو برای یافتن راه حلهای فنی شاید بهانه ای شود تا برخی از دولتها از تولید گازهای گلخانه ای نکاهند.
دانشمندان مي گویند، نباید اجازه داد چنین حالتی پیش آید، چرا که این نوع فناوری تازه در مرحله آغازین قرار دارد.

بارش برف در آسمان مریخ
دانه های برف با کمک ابزاری به نام لیدار در ایستگاه هواشناسی فینیکس ردیابی شد.
sفضاپیمای فینیکس ناسا که در سطح مریخ مشغول مطالعه است در آسمان این سیاره دانه های برف مشاهده کرده است.
این کاوشگر با استفاده از یکی از ابزارهای خود (lidar) سرگرم بررسی ابرهای مریخی بود که ریزش کریستال های بزرگ یخ از آسمان را رؤیت کرد.
اما این ابزار که با منعکس کردن لیزر بر ذرات موجود در آسمان کار مي کند، به زمین افتادن دانه های برف را ندید.
داده ها حاکی است که برف پیش از رسیدن به سطح بخار شد؛ فینیکس مشغول بررسی این موضوع است.
ایستگاه هواشناسی تعبیه شده روی فینیکس را کانادا تهیه کرده است. جیم وایتوی از دانشگاه یورک در تورنتو که مدیریت این ایستگاه را به عهده دارد گفت: "ما در چند ماه آینده به دقت در جستجوی شواهد افتادن دانه های برف بر سطح مریخ خواهیم بود."
او افزود: "این یک عامل خیلی مهم در چرخه هیدرولوژیکی مریخ، با جابجایی آب میان سطح و اتمسفر مریخ است."
تغییر فصل
فینیکس که کاوشگر غیرسیار است حامل یک رشته ابزارها برای مطالعه ترکیب شیمیایی و محیط قطبی مریخ است.
ایستگاه هواشناسی این کاوشگر مرتبا اتمسفر، فشار و باد را در محل استقرار آن اندازه گیری مي کند.
این ایستگاه پس از فرارسیدن فصل تابستان افزایش دما را ثبت کرده است؛ و بعد شاهد شروع افت دما همزمان با طولانی تر شدن شب ها (ساعاتی که خورشید پایین تر از افق مي گذراند) در آغاز زمستان بوده است.
دکتر وایتوی گفت: "در دو ماه اول مأموریت، رطوبت اتمسفر به دلیل تصعید آب [یخ] از سطح و کلاهک یخی قطب درحال افزایش بود؛ و در دومین بخش مأموریت کم کم شاهد تشکیل برفک، مه و ابر بوده ایم.
آب مایع؟
نتایج مهم دیگری که توسط آژانس فضایی آمریکا، ناسا، منتشر شد شامل خبر شناسایی کربنات کلسیم در خاک اطراف فینیکس بود. این ماده در کره زمین از عناصر اصلی تشکیل سنگ آهک است.
فینیکس همچنین موفق به یافتن ذراتی شد که احتمالاً دارای خواص نوعی خاک رس هستند.
اهمیت کشف این دو ماده معدنی این است که فقط در حضور آب مایع شکل مي گیرند.
مدارگردهای مریخ قبلاً چنین موادی را در سایر بخش های مریخ ردیابی کرده بودند، اما تنها در قسمت هایی که شواهد آشکاری از جاری شدن آب وجود دارد. تفاوت در مورد محل فرود فینیکس این است که در دشتی باز قرار گرفته که فاقد هر گونه مشخصه ژئولوژیکی است که در اثر جریان آب شکل گرفته باشد.
بیل بوینتون از دانشگاه آریزونا و از دانشمندان مأموریت فینیکس گفت: "با این فرض که ما واقعا برای تشکیل این کربنات ها به آب نیاز داریم که به نظر فرض درستی مي آید در آن صورت نشان مي دهد که زمانی در گذشته آب ساکن (در این منطقه) وجود داشته است."
او افزود: "ممکن است که یخی که آنجا است [درست در زیر سطح] در همان جای اولیه ذوب شده باشد و درست در همان نقطه باقی مانده باشد و واکنش (تشکیل کربنات) آنجا اتفاق افتاده باشد."
مرگ تدریجی
مأموریت فینیکس قرار بود 90 روز مریخی به طول انجامد اما این مأموریت اکنون برای مدتی بی پایان تمدید شده است  نه اینکه مهندسان انتظار ادامه حیات کاوشگر برای مدتی طولانی را داشته باشند.
این کاوشگر اکنون انرژی خورشیدی کمتری جذب مي کند و باید برای گرم نگاه داشتن سامانه هایش انرژی بیشتری صرف کند.
همچنین انتظار مي رود توانایی فینیکس برای جمع آوری نور خورشید نیز به شدت مخدوش شود که ناشی از نشستن دی اکسید کربن بر صفحات خورشیدی است.

تاثیر کوهها در تخریب لایه اوزون
محققان آلمانی با استفاده از ماهواره های مادون قرمز، موفق به کشف چگونگی تاثیر کوههای آنتراکتیکا بر تخریب لایه اوزون شدند. به گزارش مهر، مطالعات جدید نشان می دهد که امواج کوهستانی موجود بر فراز کوههای منطقه آنتراکتیکا منجر به ایجاد ابرهای کمیابی می شوند که می تواند در تخریب لایه اوزون موثر واقع شوند.
طی دو دهه گذشته، عوامل CFC که توسط فعالیتهای صنعتی بشر در جو زمین آزاد شده است منجر به ایجاد حفره ای بزرگ در لایه اوزون اتمسفر زمین بر فراز آنتراکتیکا شده است. مطالعات محققان موسسه تحقیقاتی ژولیخ در آلمان نشان می دهد، واکنشهای شیمیایی کلیدی که به تخلیه گاز اوزون از اتمسفر زمین منجر می شود بر روی سطح ابرهای خاص استروسفریکی قطبی شکل می گیرند که در قسمتهای بالایی اتمسفر جا گرفته اند. در این سطح از ارتفاع، نور خورشید عوامل CFC را به ذراتی تبدیل می کند که با انجام واکنشهایی به کلورین تبدیل می شوند که این ماده باعث از بین رفتن اوزون می شود. به منظور درک چگونگی شکل گیری این ابرها، محققان با استفاده از ماهواره های مادون قرمز به بررسی حرارتهای هوا در اتمسفر پرداخته و موفق به کشف بسته هایی از هوای گرم و سرد بر روی اتمسفر شدند که این بسته ها تنها بر فراز کوه ها قابلیت شکل گیری دارند. بر اساس گزارش نیوساینتیست، این پدیده که به امواج کوهستانی معروف است در اثر شدت بالای جریان هوا شکل گرفته و سرمای آن به حدی است که امکان شکل گیری ذرات PSC را به وجود خواهد آورد. این امواج با ایجاد فعالیتهای شدید جوی حرارت متغیر را در اتمسفر ایجاد می کنند.