روزنامه عصر مردم

«درازنو»؛ زيبايي زندگي در مه
اشرف اسلامی

«درازنو»، دهكده اي ييلاقي- كوهستاني در بالاترين ارتفاعات كردكوي است كه در هر چهار فصل سال به دليل محيط طبيعي زيباي خود، پذيراي گردشگران و مسافران فراواني است.
خانه هاي كاهگلي، فضاي طبيعي منطقه را جذاب و ديدني كرده است. با نظاره كردن اين منظره زيبا از داخل اين خانه ها، چنان نشاطي به انسان دست مي دهد كه هيچ وقت اين حالت در زندگي ماشيني به دست نمي آيد.
هر گاه از پنجره داخل به بيرون بنگري، تابلوي زيبا و بي نظيري از طبيعت را مي بيني كه نقاشي از هر زاويه آن مي تواند اثر هنري ماندگار دنيا باشد.
«درازنو» با قرار گرفتن در رأس قله البرز و سرزمين مرتعي، گل و گياهان رنگارنگ وحشي و دارويي، جنگل انبوه و سرسبز، وجود آبشار، چشمه، غار يخچال و همچنين به دليل داشتن چشم انداز زيبا و مشرف به تمامي نقاط جلگه اي از جمله كردكوي، گرگان، خليج گرگان، ميانكاله، بندر تركمن و... از طبيعت زيبا و از مناطق جالب و منحصر به فرد استان گلستان است. اين روستا در طول سال چه در ماههاي گرم و چه در ماههاي سرد سال، شلوغ بوده است.
از گذشته هاي دور، مردم «درازنو» براي خود خانه هاي چوبي و كاهگلي ساخته اند كه سكونتگاه تابستاني آنان باشد. آب «درازنو» از چشمه هايي در دل كوه بيرون مي آيد.
از ديگر مكانهاي ديدني اين منطقه، غار يخچال است كه در زير قله دكاني و در كنار سنگ بسيار بزرگي كه محوطه اي در حدود بيست متر مربع دارد و سوراخي به اندازه يك انسان در كنار سنگ ديده مي شود واقع شده. در شهريور ماه نيز در داخل اين محفظه برف موجود است، به همين دليل، اين مكان، يخچال نام گرفته است.
كارشناس ميراث فرهنگي استان گلستان، در مورد «درازنو» مي گويد: «درازنو»، دهكده اي كوهستاني به همراه خانه هايي با معماري كوهستاني است. در اين دهكده، خانه ها با شرايط اقليم آب و هوايي خود ساخته شده است.
مهندس جاويد ايمانيان اظهار مي دارد: خانه هاي كاهگلي با ديواره هاي چوبي و كاهگل و سقف كاله پوش مخصوص مناطق كوهستاني است.
وي مي افزايد:مزيت اين گونه ساختمانها در اين مناطق، حفظ گرما در زمستان و حفظ هواي خنك در تابستان و مقاوم بودن در برابر لرزش و زلزله است.
به گفته وي، يكپارچگي بافت روستايي در اين جا وجود ندارد. برخي ساختمانها از چوب، تخته و كاه گل با كف كرسي كه بيشتر از سنگ كوهستاني و سقف كاله پوش است و برخي از آنها تمام چوب ساخته مي شود. ساخت اين خانه هاي تمام چوب به اواخر دوره قاجاريه برمي گردد.
محمد آريانفر، سرپرست منابع طبيعي شهرستان كردكوي نيز در مورد اين دهكده ييلاقي مي گويد: «درازنو» دهكده اي مسكوني، ييلاقي و قشلاقي است و 160 خانوار ثابت دارد كه فقط در دو فصل بهار و تابستان از محيط ييلاقي آنجا بصورت تفريحي استفاده مي كنند.
وي مي افزايد: تا سال 70، دامدارا ن در دو فصل گرم سال براي چراي دامها در آنجا ساكن مي شدند.تا اين كه با انجام طرح خروج دام، منابع طبيعي برنامه احيا و جنگل كاري را اجرا كرده است و توانسته اين منطقه را به حالت بكر و طبيعي خود نزديك كند. رويش گونه هاي بومي جنگلي و مرتعي، زيبايي و لطافت خاصي به منطقه داده است.
وي تأكيد مي كند: تخريب منابع طبيعي در دهه هاي گذشته به اندازه اي شديد بود كه در بهار و تابستان، با وقوع بارانهاي شديد و رگباري، حجم زيادي از خاك دچار فرسايش مي شد و سيلاب منطقه از آنجا شروع و به اراضي كشاورزي و معابر شهرستان آسيب و خسارت وارد مي كرد.
مهندس آريان فر با اشاره به نوع گونه هاي گياهي موجود در منطقه اظهار مي دارد: روستا با مساحت 5/7 هكتار مرتعي، درختچه اي و درختكاري شده است. البته جنگل كاري توسط منابع طبيعي صورت گرفته است.
به گفته وي، آويشن،گل گاوزبان، بومادران، شير خشك،
مارم بو، گل بنفشه، كنگر وحشي، گلامير حسن، گل پر، گل ختمي، گل بابونه، ريحان كوهي، پر سياوش، يونجه وحشي و گزنه از جمله گل و گياهان وحشي منطقه هستند. اين گل و گياهان وحشي نه تنها با رويش خود در بهار و تابستان فضاي روستا را زيبا و رنگارنگ مي كنند و مرتع زيبايي را به وجود مي آورند، بلكه در مصرف بسياري از بيماريها از جمله ديابت، آسم، سرماخوردگي و... مفيد بوده و مورد استفاده مردم قرار مي گيرد.
آريان فر خاطرنشان مي كند: در اين دهكده، گونه هاي درختچه اي زرشك، ازگيل، وليك، تمشك، سيب وحشي، گلابي وحشي و آلوچه هر ساله در فصل تابستان پربار
هستند.
وي مي افزايد: سطح زيادي از عرصه هاي «درازنو» به دليل فقر پوشش گياهي توسط آبخيزداري منابع طبيعي استان با گونه هاي كاج سياه، افرا، زبان گنجشك، گيلاس وحشي، بلوط و گردو كشت شده است.
اين مقام مسئول با اشاره به مسير ارتباطي كردكوي به «درازنو» مي گويد: جاده ارتباطي به اين دهكده ييلاقي، جاده شوسه بوده كه 25 كيلومتر آن آسفالته است. از امكانات اين منطقه، برق و آب است كه البته آب اين روستا از همان چشمه قديمي است كه در منبع بزرگي جمع آوري شده است.
گفتني است آب اين چشمه سالم و بهداشتي بوده و جنبه دارويي دارد.
به گفته وي، در اطراف «درازنو»، چشمه هايي ديده مي شود كه فضا را زيباتر نشان مي دهد. در وسط اين دهكده، چشمه رزوي غربي، رزوي شرقي، جيكا چشمه در شرق «درازنو»، فك بند چشمه، گرمنه چشمه در جنوب و لار چشمه در جنوب شرقي، مرس چشمه و.... از تفرجگاههاي مردم است. آبشار مغزي در جنوب يال واقع شده است كه جذابيت مكان را چندين برابر افزايش مي دهد.
آريانفر با اشاره به اين مسئله كه در «درازنو» از آبان ماه تا اواخر فروردين ماه، هوا مه آلود و زمين پوشيده از برف است، اظهار مي دارد: با اين شرايط، با ايجاد فضاهاي ورزشي زمستاني، به مدت پنج ماه، مي توان به ورزشهاي زمستاني مثل اسكي در اينجا پرداخت. احداث يك پيست اسكي به طول يك كيلومتر از «امامزاده هزار منزل» در سمت شمالي تا چشمه ريزآب واقع در ارتفاع 2 هزار و 500 متري «درازنو» مي تواند محل مناسبي باشد كه به خودي خود در استانهاي شمالي بي نظير خواهد شد.
وي با اشاره به اين مسئله كه مناطق گردشگری جامعه بايد سنتي سازي شود تا گردشگران بيشتري را به خود جذب كند، مي گويد: بايد ميراث فرهنگي و گردشگري هر استاني در مناطق شناخته شده امكاناتي را قرار دهند كه با بافت سنتي آن محل، ارتباط نزديكي داشته يا برگرفته از محيط آنجا باشد.
گردشگر و مسافري كه وارد اين مناطق مي شود، انتظار دارد در خانه هايي سكونت كند كه ساكنان گذشته در آن سكونت داشته اند تا زندگي گذشتگان اين مرز و بوم را حس كند و لحظه اي خود را در كنار آنها ببيند. گردشگر انتظار دارد ماكتي از مردان و زناني را با لباسهاي آن زمان ببيند كه مشغول كار هستند. مثلاً زن درازنويي را در حين پختن نان شيرمال و يا مرد درازنويي را در حال چراي دام به همراه گله هايش ببيند. جاويد ايمانيان خاطرنشان كرد: منظورم اين نيست كه امكانات در آنجا نياوريم، ولي با آسفالته كردن جاده وآوردن گاز و آب، برق و تلفن، اقدام به ويلاسازي به معناي امروزي نداشته باشيم در واقع مي توانيم با ساختن خانه هاي كاهگلي و مرمت خانه ها به روش گذشته و آوردن برخي از امكانات بهداشتي و... در اين خانه ها، زيبايي«درازنو» و ارزش گردشگری اين مكانها را چندين برابر افزايش دهيم، زيرا آرامشي كه اين مكانهاي قديمي براي انسان به ارمغان مي آورند، هرگز در آپارتمانهاي ساخته شده از سنگ، كاشي و سراميك وجود ندارد.
انسان با گذران يك مسافرت چندروزه، تجديد نيرو كرده و با انرژي مثبت به شهر و محيط كار خود بر مي گردد.
به گفته مهندس ايمانيان، اگر بتوانيم امكانات فضاهاي گردشگري را مطابق با محيطهاي بومي احيا كنيم، برترين وكامل ترين قدم را در جذب بيشتر گردشگر برداشته ايم.
منبع: راسخون

شهري براي ارديبهشت
جواد بيژني
اگر تا حالا گذارتان به شهر بابل نيفتاده، ارديبهشت را از دست ندهيد كه براي رفتن به اين شهر هيچ ماهي بهتر از ارديبهشت نيست.
هركس در دومين ماه بهار به بابل رفته باشد، مي داند كه چرا به آنجا مي گويند شهر بهارنارنج. خيابانهاي بابل این روزها مست عطر بهار نارنج است. نام باستاني بابل «مه ميترا» يعني جايگاه ميتراي بزرگ بود. در دوران اسلامي آن را به نام «مامطیر» مي شناختند. در دوره حكومت صفوی تجارت شهر به قدري پر رونق بود كه اسمش را «بارفروش» گذاشتند. نام بابل تا قبل از سال 1314 شمسي «بارفروش» بود و نام فعلی اش را از رودخانه بابل گرفته است. اين رودخانه از غرب بابل عبور می کند و همان رودخانه ای است که پل معروف شهر بابلسر را روی آن ساخته اند.
جشن پرهياهوي رنگ و بو
بازارهاي هفتگي يكي از اركان شهرهاي شمالي ايران است. حضور زن هاي روستايي به عنوان فروشنده در اين بازارها قابل توجه است. قدم زدن در يك بازار هفتگي و استشمام عطر سبزيها، ميوه ها و ترشي تازه، تجربه اي خيال انگيز خواهد بود.
موزه کنونی بابل در سال 1307 شمسي بلديه يا به اصطلاح امروز شهرداري بوده است. ساختمان را يك مهندس آلماني در زمان رضا خان ساخته و در طراحي اش معماري نئوكلاسيك اروپا و ايران باستان را تلفيق كرده است. حالا ساختمان 3طبقه مرمت و به موزه تبديل شده كه بخش هاي باستان شناسي و مردم شناسي آن ديدني است.
بقعه امامزاده قاسم- فرزند امام موسي كاظم(ع)- مربوط به قرن نهم هجري است. اگر سري به اين امامزاده كه در محله آستانه بابل است زديد، تماشاي در ورودي و صندوق چوبي نفيسي كه از شاهكارهاي هنري هستند را از دست ندهيد. ساخت و ساز غيراصولي در اطراف اين بقعه از زيبايي هاي آن كاسته است.  نيمايوشيج در سال 1307 شمسي در سفرنامه اش به اين معضل اشاره مي كند كه « بارفروش(بابل) به عقيده من عروس شهرهاست ولي عيبي كه دارد [اين است كه] آن را بد زيور مي بندند!».
همه راهها به اينجا مي رسد
به بافت قديمي بابل كه برويد، مي بينيد هر محله در مركز خود مسجد يا تكيه اي دارد كه ميدانگاهي را ايجاد كرده و راههاي ارتباطي محله به آن مي رسند. تكيه قديمي محله حصيرفروشان كه از دوره قاجار به جا مانده، شاهد خوبي براي اين حرف است. تصور شادي ها و ماتم هايي كه اين ميدانگاهي به خود ديده است، آدم را در خيال فرو مي برد.
 راسته اصلي بازار شهر كم كم دارد رنگ و بوي تازه ای به خود مي گيرد ولي هنوز جابه جا با شغل هاي سنتي مواجه مي شويد كه انگار دارند در برابر زندگي ماشيني مقاومت مي كنند. يكي از جارو فروش هاي بازار اميركلا، همان طور كه به جاروبندي مشغول است، مي گويد: «ديگر جوان ها سراغ اين كار نمي آيند.  مي گويند هم سخت است و هم كم درآمد».
 مسجد آدينه
بابل هم مثل همه شهرهاي مهم مسجد جامع دارد. در قديم وقتي جمعيت يك شهر به حدود 10هزار نفر
 مي رسيد، برايش يك مسجد مركزي و بزرگ مي ساختند كه اسمش مسجد جامع يا مسجد جمعه (مسجد آدينه) بود. مسجد جامع بابل از بناهاي عهد صفوي است.
در زمان فتحعليشاه قاجار زلزله آن را خراب كرد و در سال 1225 قمري بود كه فتحعليشاه دستور داد مسجد را بازسازي كنند و ميرزا محمد شفيع صدراعظم اين كار را پيگيري كرد. مقبره سعیدالعلماي بارفروشی- از مشاهیر فقه شیعه در قرن13 هجري قمري- در مجاورت این مسجد قرار دارد. سعيدالعلما آن قدر عالم بزرگي بود که وقتي خواستند شیخ انصاری را مرجع شیعیان جهان كنند چون سعیدالعلما را از خودش برتر مي دانست، نامه ای به او نوشت و از او اجازه گرفت.
شهر نيست، شعر است
در بابل شايد حياط هيچ خانه اي خالي از درختان مركبات نباشد. در اين شهر دوطرف هر خياباني را درخت هاي نارنج پوشانده است. گيرم كه قيد باغ هاي اطراف شهر را كه پر از درخت است بزنيد، همان درخت هايي كه در خانه ها و خيابان هاست، براي عطرآگين كردن هواي بابل كافي است.
آن روبه رو در افق، درياست كه فقط 15كيلومتر با شهر فاصله دارد و اين به يك رؤيا مي ماند. بيخود نيست كه نيما يوشيج گفته است: «بارفروش شهر نیست؛ دیوان شعري است با یک مخرج شاعرانه؛ شاعر در صور آن داخل می شود و از اعماق ویژگی های آن بیرون می آید. بارها میل داشتم یک شهر شاعرانه را پیدا کنم. این است مطابق دلخواه من!».
بد نیست بدانید در دوران زنديه بابل، مركز ولايت مازندران بوده و آغا محمدخان قاجار وقتي ديد مردم بارفروش از خاندان زند حمايت مي كنند، ساري را مركز مازندران اعلام كرد. همين حالا هم بعد از ساري كه مركز استان مازندران است، بابل مهمترين و پرجمعيت ترين شهر استان است.
در قدمت بابل همين بس كه عمر بعضي آثار كشف شده در تپه هاي جنوب شهر به 1000 سال پيش از ميلاد باز مي گردد. اين تپه ها كه به «دينه كوتي» معروفند، فقط 20كيلومتر از بابل امروزي فاصله دارند.  بيشتر بناهاي قديمي بابل به خاطر
كم توجهي وضعيت مناسبي ندارند. با اين حال بافت قديمي و تكيه و امامزاده محله حصيرفروشان كه از دوران قاجار به جا مانده، با هزينه شخصي و نظارت يكي از اهالي نيكوكار محل ، مرمت شده و نظر علاقه مندان را به خود جلب مي كند.
 از زمان رضاخان تأسيس بناهايي كه متأثر از معماري اروپا بود، محله هاي قديمي شهر را تغيير داد و ارتباط اين محله ها را با فضاهاي جديد شهري قطع كرد. از ميان اين بناها مي شود به كاخ شاهپور، ساختمان شهرداري قديم، شهرباني سابق، دبيرستان قديمي شاهپور و پستخانه اشاره كرد. متأسفانه و در كمال ناباوري، ساختمان قديمي اداره پست در سالهاي اخير تخريب شد. از مكان هاي مذهبي و زيارتي بابل يكي «مسجد محدثين» است.
 اين مسجد در سال 1136 قمري ساخته شد و مقبره 2عالم بزرگ شیعه به نامهای ملانصیرا و شیخ کبیر در آنجاست.
طرفداران طبيعت بكر و دست نخورده مطمئن باشند كه جنگلهاي جنوبي و مناطق كوهستاني بابل- نظير شيخ موسي و فيل بند- آنها را سر ذوق مي­آورد. سوغات بابل، مرکبات، مربا، عرق بهارنارنج، کاهوي سرپيچ، كلوچه، سبد و جاروست. بابل آدم هاي معروف زياد دارد از جمله امامعلي حبيبي که اولين مدال طلاي المپيك را براي ايران به دست آورد. در موسيقي، زنده ياد مازيار و بيژن بيژني اهل بابل هستند. احمد نصراللهي و مهدي عليزاده از نقاشان معاصر و اسرافيل شيرچي و مهدي فلاح از استادان برجسته خوشنويسي هم بابلي هستند.
منبع: همشهری آنلاین

قطعه ای از بهشت زمینی
سارا طالبی زاده

بین نور و آمل، وقتی که جنگل های چمستان را از گذر پارک کشپل پشت سر مي گذاری، در پس گردنه آن کوه های سرسبز، به آن روستای محصور شده مي رسی که در بین کوه های پردرخت و زیبایی هایش به قدری بکر و پر ابهت است که احساس حقیر بودن به تو دست مي دهد.در اینجا زمان در مقابل چشمانت متوقف مي شود، چشم هایت خیره مي ماند و پاهایت از حرکت باز مي ایستد و فقط به یک چیز مي نگری و آن قدرت نقاش چیره دستی است که اینگونه زیبایی ها را براین کره خاکی به تصویر کشیده است. اینجا مرز ماندن و رفتن است، پرواز کردن در آسمان ها یا گم شدن در سبزه درختان.اینجا لاویج است؛ قطعه ای از بهشت زمینی.دهستانی از چمستان نور در مازندران با بهار و تابستانی پوشیده از درختان انبوه و زمستانی سفیدپوش. طبیعتی بکر که توجه مسافران و توریست های زیادی را به خود جلب کرده است.از تاریخ این آبادی تا دوره اسلامي هیچ نشانه یا اثر مکتوبی در دست نیست، اما قدمت تاریخ غیرمکتوب لاویج به دوران ساسانیان و حتی قبل از آن مي رسد.بقایای خرابه های متعدد و گورها و اشیا و آثار مکشوف، حکایت از تاریخی با قدمت طولا نی دارد و تصویری کم رنگ از دوران حیات تاریخی و زیست مردمان در آن منطقه را پیش چشمان گردشگران، نمایان مي سازد. از جلوه های طبیعی این منطقه، جنگل های انبوه و متراکم آن تا ارتفاع ۲۵۰۰ متری از سطح دریا و به خصوص درختان راش، یادگار جنگل های هیرکانی است. البته مسافران از این موهبت الهی کمتر استفاده مي کنند و تنها به جنگل های حاشیه جاده، بیشه زارها و آبگرم معدنی لاویج اکتفا مي کنند و شکوه و عظمت این طبیعت بی نظیر را تنها در یک گوشه آن جست وجو مي کنند.در کنار جنگل های لاویج که از تنوع زیاد گونه های گیاهی و درختان گوناگون برخوردار است، چشمه سارانی از دل زمین نیز به بیرون مي جوشد. آنچه مسلم است، اینکه هر ناحیه یا مکانی دارای آب و هوا و همچنین محیط جغرافیایی ویژه ای است که فرهنگ مردمان آن ناحیه در طول قرن ها تقابل و مبارزه در ارتباط با آن شکل مي گیرد و به صورت آداب و رسوم، اعتقادات و باورهایشان جلوه مي کند.
این فرهنگ حتی در نوع خوراک و پوشاک و مسکن انسان ها نیز بی تاثیر نبوده و منطقه لاویج هم از این نوع قاعده مستثنی نیست. رویش گیاهان و شکوفه های وحشی در بهار و تابستان، این منطقه را برای پرورش زنبور عسل و زنبورداری مساعد ساخته است به طوریکه عسل لاویج، سوغات اصلی این دیار به شمار مي آید. دامداری و دامپروری هم نیز از شغل های جنبی مردمان این سرزمین آبگرم های معدنی است (لبنیات محلی خصوصا پنیر و دوغ و کره محلی آن شهرت و اعتبار خاصی در میان مسافران و تروریست ها برخوردار است.) در کنار این سوغات ها هوای پاک، خوابیدن در دامن طبیعت و شنا در آبگرم های معدنی، خاطره های ماندگاری برای مسافران سفر کرده به لاویج را رقم خواهد زد. آبشارهای کوچک و بزرگ هم در طول مسیر جاده به نور، زیبایی های این طبیعت بکر الهی را دو چندان کرده است، به طوریکه هر کدام از این آبشارها را مي توان به عنوان یک عنصر متمایز طبیعی توریستی در این منطقه به شمار آورد، عناصری که دارای قابلیت های فوق العاده بهره برداری برای جذب جهانگردان ایرانی و خارجی است. یکی از همین آبشارها، آبشار حرام است که از دل زمین به بیرون مي ریزد، آبی خنک و گوارا که پذیرای جهانگردان و مسافرانی است که از مسیر چمستان، سفر به لاویج را آغاز کرده اند. در مورد وجه تسمیه آن چنین نقل مي شود که این آب چون از ارتفاعات سوردار و از پایین دست حرم امامزاده ای که در آنجا دفن شده، به پایین سرازیر مي شود، به نام «حرم او» معروف شده که به مرور زمان، به «حرام او» تغییر یافته است. در این منطقه، بقایای گورهای گبری فراوانی هم وجود دارد که به طور بیانگر قدمت این روستا است.
دو نقطه اصلی تمرکز این گورها یکی در تپه های مشرف به روستای کیا کلا واقع در جنوب این روستا در مکانی موسوم به سرخمن و دیگری در گردنه بالا ترین تپه های داخلی مشرف به آبادی لاویج، در بخش جنوبی آبادی حصلیمه است. علاوه بر وجود گورهای گبری تصور مي رود که احتمالاً آتشکده ای بر فراز این تپه نیز وجود داشته است. از جمله اشیا کشف شده به نقل از گفته های مردم این منطقه، سکه هایی است که قدمت آن به دوران ساسانیان مي رسد و نیز زینت آلا ت زرین و سیمین مشتمل بر گردنبندها، گوشواره ها، دستبندها و قبضه هایی از شمشیرهاست. شکی نیست که ایران، بهشت جهانگردان است، سرزمین هفت اقلیمي که هرچه به گوشه و کنارش سفر کنی باز هم مکان های ناشناخته و بکری وجود دارد که از دیدن مناظرش، لذت وصف ناشدنی به تو دست مي دهد. لاویج هم یکی از این بهشت های زمینی است، اکوسیستمي بی نظیر که قطعاً توانایی جذب جهانگردانی بیش از اینها دارد.وجود پارک جنگلی کشپل، آبشار حرام او، جاده های جنگلی، آبگرم معدنی لاویج، سوردارف جنگل اوسیونگ، ییلا ق زیبای ایزوا و منطقه ییلا قی میرخمند در کنار فاصله نیم ساعته تا ساحل دریای کاسپین، قطعاً توجه و نظر ویژه ای را طلب مي کند. امکانات کامل و بهتر رفاهی توریستی در کنار این هدیه های خداوندی، مسلماً منبع ارزآوری دیگری برای ایران ما خواهد بود.
منبع: راسخون

مسكن شخصي؛
مسكن موقت گردشگري
سپیده سمائی
هر سال با فرا رسيدن تعطيلات نوروزي سفر و گردشگري در كشور رونقي خاص مي يابد. تراكم سفر و افزايش تعداد مسافران نوروزي به دليل كوتاه بودن مدت تعطيلات در مقايسه با فصل تابستان را اگر در كنار واقعيتي چون كافي نبودن ظرفيت هتل ها و نبود برنامه ريزي مناسب براي جبران اين نقيصه در سال هاي گذشته قرار دهيم، نتيجه چيزي نيست جز سرگرداني مسافران نوروزي براي پيدا كردن جا،
افزايش قيمت سر سام آور هتل ها در اين ايام به دليل كمبود جا
و همچنين چهره نامناسب بسياري از شهر هاي مسافر پذير
در اين ايام به دليل بر افراشته شدن چادر هاي مسافراني كه راهي به اماكن اقامتي نيافته اند. تخصيص دادن مكان هايي براي چادرزدن مسافران و همچنين استفاده از مدارس براي اسكان مسافران نوروزي راهكار هايي بوده كه در سال هاي گذشته براي پوشش دادن اين ضعف مورد استفاده قرار گرفته است.
« طرح ملي ساماندهي مكان هاي استيجاري و شخصي» را بايد تازه ترين تلاش مسئولان گردشگري كشور براي جبران ظرفيت سازي نامناسب مكان هاي گردشگري براي مسافران و به خصوص مسافران نوروزي به شمار آورد.
به اين ترتيب از خانه هاي شخصي افراد در اين ايام به عنوان يك تسكين دهنده موقت استفاده مي شود؛ طرحي كه رسول فلاحت، دبير طرح ملي ساماندهي مكان هاي استيجاري و شخصي در مورد آن مي گويد: اين طرح ملي در 12 استان با شناسايي و ساماندهي 14هزار و 775 خانه شخصي و صدور 3 هزار و 139 پروانه موقت توسط شركت ها و سازمان هاي استان هاي مجري طرح اجرا شده است.
خراسان رضوي، اردبيل، گيلان، مازندران، قم، فارس، اصفهان، همدان، تهران، يزد، كردستان و گلستان استان هايي هستند كه طرح ساماندهي خانه هاي شخصي در آنها از سوي 74 نمايندگي، 12 شركت مجري در 215 مركز رزرواسيون اجرا مي شود.
فلاحت همچنين از پلاك شناسايي گرفتن خانه هاي شخصي و استيجاري خبر مي دهد: تا به حال، 385 پلاك شناسايي براي خانه ها نصب شده است تا گردشگران و مسافران به راحتي بتوانند خانه هاي مورد نظر را پيدا كنند.
پلاك گذاري مكان هاي شخصي و استيجاري در خراسان رضوي، مازندران و يزد آغاز شده است.
كمبود اعتبارات و مشكلات دوچندان
«هتلداراني كه درگير كارهاي بازسازي، مرمت و تجهيزند، در شرايطي كه روند ارائه تسهيلات توسط بانك ها به هتلداران با افت روبه رو شد، متضرر شدند.
هتلداراني كه به فعاليت بازسازي هتل ها وارد شده بودند، روي تسهيلات بانكي برنامه ريزي كرده بودند؛ اما وقتي بانك ها نتوانستند تعهدات خود را عملي كنند، دچار مشكل شدند.» نكته اي كه محسن رخشان، رئيس اتحاديه هتلداران استان اصفهان به آن اشاره مي كند، از سوي ديگر همكارانش نيز مورد تأييد قرار مي گيرد: در شهر هاي بندرلنگه، بندرعباس و ميناب هتل هاي نيمه كاره داريم؛ اما امسال به دليل نامشخص بودن شرايط بانك مركزي و تغيير كردن قوانين آن، نتوانستيم تسهيلاتي را دريافت كنيم و جذب آنها به سال آينده موكول شده است. ناصر احمدي، دبير جامعه هتلداران استان هرمزگان با بيان اين مطلب و اشاره به كمبود ظرفيت هتل هاي اين استان براي ايام نوروز از نياز اين استان به ظرفيت مهمانسرا هاي دولتي خبر مي دهد: مهمانسراي دولتي زياد داريم كه اگر به بخش خصوصي واگذار شوند، مي توان استفاده بهتري از آنها كرد.
به گفته احمدي، استان هرمزگان «صددرصد به ظرفيت اين مهمانسراها نياز دارد.»اما به نظر مي رسد تا هنگامي كه اين امر تحقق نيابد و سرمايه هزينه شده در اين مهمانسراها راكد مانده باشد، در اين استان نيز همچون ديگر استان هاي مهمان پذير كشور بايد دل را به طرح هايي چون «ساماندهي خانه هاي شخصي و استيجاري» خوش كرد طرحي كه حتي دبير اين طرح آن را راهكاري براي «جبران كمبود تخت ها و اتاق هاي اقامتي در فصل پررونق مسافرت» ارزيابي مي كند.اين طرح در نوروز 87 مورد استقبال بيش از يك ميليون مسافر قرار گرفت و اين درحالي است كه سال گذشته بيش از 5 هزار خانه شخصي در 6 استان كشور براي استقرار گردشگران نوروزي شناسايي شده بود.
با اين توضيحات اگر شما هم قصد داريد اقامت در اين خانه ها را در سفر نوروزي خود تجربه كنيد، بد نيست بدانيد كه مي توانيد با مراجعه به سايت http://www.khaneh/-eghamat.ir
از چگونگي دسترسي به خانه هاي استيجاري و شخصي و رزرو آنها آگاهي يابيد. به علاوه براي اطلاع رساني درباره چگونگي استفاده مسافران از خانه هاي شخصي در نوروز 1388، كيوسك هاي اطلاع رساني در مبادي ورودي و خروجي شهرستان ها ايجاد مي شوند. آموزش صاحبان خانه هاي استيجاري و شخصي تا فرا رسيدن نوروز برنامه ديگري است كه در دستور كار برگزار كنندگان اين طرح قرار دارد.
منبع: همشهری آنلاین

بیشترین گردشگران از ايران و امارات  
ايران و امارات سال گذشته ميلادي بيشترين گردشگر خاورميانه را به سنگاپور فرستاده اند. اكنون سنگاپور باتوجه به رشد فزاينده تعداد گردشگر هاي ايراني و اماراتي؛ با ايجاد دفاتر نمايندگي؛ روابط تجاري خود را با اين دو کشور تقويت مي كند. بررسي هاي آماري منتشر شده ازسوي دفتر گردشگري سنگاپور تاکيد کرد که دو کشور امارات و سپس ايران مهمترين بازار گردشگري اين کشور در سال 2008 بودند.
به گزارش خبرگزاري رسمي عمان؛ چند سال پياپي رشد در تعداد گردشگر هاي خاورميانه روابط و پيوندهاي محکمي ميان صنعت گردشگري محلي و گردشگر هاي خاورميانه ايجاد کرده است. درهمين راستا«جيسون اونگ» مديرکل منطقه خاورميانه و آفريقا در دفتر گردشگري سنگاپور اعلام کرد:« باتوجه به رشد فزاينده در تعداد گردشگر هاي ايراني و اماراتي به سنگاپور اکنون بسيار مهم است که با ايجاد دفترهاي متعدد نمايندگي سنگاپور در اين کشورها روابط تجاري خود را با اين دو کشور تقويت کنيم.»
وي افزود:« باوجود بحران اقتصاد جهاني، خاورميانه يکي از بازارهاي درحال رشد براي گردشگري سنگاپور است و از اين رو ما درصدد مذاکرات با شرکت هاي کليدي گردشگري اين کشورها هستيم که ضمن تحکيم روابط تجاري در آينده، خدمات و جاذبه هاي منحصربفرد سنگاپور را در اين کشورها براي سال هاي پيش رو برجسته تر کنيم.»
سنگاپور طي سال هاي اخير طيف وسيع و متنوعي از خدمات ابتکاري را براي ارائه به انواع مسافران و گونه هاي مختلف گردشگري به ويژه در زمينه گردشگري سرگرمي و اوقات فراغت و نيز گردشگري درماني و تجاري ارائه کرده است.
علاوه براين خطوط هواپيمايي متعددي را نيز در برخي شهرهاي کليدي خاورميانه نظير رياض، ابوظبي و کويت به عنوان پايه هاي مهم بازار گردشگري ايجاد کرده است که به افزايش و تقويت روابط تجاري و گردشگري ميان خاورميانه و سنگاپور کمک بسيار کرده است.