روزنامه عصر مردم

پشه الکتریکی از خون دیابتی ها نمونه برداری می کند
محققان دانشگاه کالگاری موفق به ابداع پشه ای الکتریکی شده اند که می توان با استفاده از آن و بدون ایجاد درد از خون بیماران دیابتی نمونه برداری کرد.
دانشمندان معتقدند پشه های الکترونیکی می توانند جایگزینی مناسب برای شیوه های رایج نمونه برداری از خون بیماران دیابتی به منظور تعیین سطح گلوکز خون به شمار روند.
شیوه های رایج نمونه برداری از خون بیماران دیابتی که در حال حاضر 246 میلیون نفر از جمعیت جهان را تشکیل می دهند، معمولاً دردناک و آزار دهنده بوده و به زمان زیادی برای تعیین نتیجه نیاز دارد.
مهندسان الکتریکی دانشگاه کالگاری به منظور رفع این مشکل پشه ای الکترونیکی به نام
e-Mosquito ابداع کرده اند که از ابعادی بسیار کوچک برخوردار بوده و با داشتن 4 میکرو سوزن به صورت مداوم و طی فواصل برنامه ریزی شده از خون بیمار نمونه برداری می کند.
سوزنها با استفاده از مهار الکتریکی بدون برخورد با هیچ عصبی به عمقی از پوست که مویرگها در آن قرار گرفته اند، نفوذ می کنند. این به آن معنی است که در صورت استفاده از این شیوه بیمار درد بسیار کمی را احساس کرده و یا هیچ دردی نخواهد داشت.
افراد می توانند از این ابزار برای نمونه برداری خون از هر نقطه ای از بدن استفاده کنند.
 در هر یک از سلولهای پشه الکتریکی، حسگرهایی برای اندازه گیری سطح قند خون وجود دارد که اطلاعات آن را می توان به صورت بی سیم به یک رایانه و یا سامانه مهار  مچی انتقال داد.
در عین حال امکان ارسال این اطلاعات به سامانه ای هشدار دهنده وجود دارد تا در صورت بالارفتن سطح قند خون تا سطوح خطرناک، پیام هشداری به نزدیکان بیمار و یا پزشک ارسال شود. به گفته دانشمندان استفاده از این ابداع به خصوص برای کودکان و افراد مسن که نسبت به درد واکنش بیشتری دارند، بسیار مناسب خواهد بود.
طراحی این پشه الکتریکی 3 سال به طول انجامیده است و هدف بعدی دانشمندان کوچکتر کردن ابعاد این ابزار به منظور گنجاندن تعداد بیشتری سوزن بر روی آن خواهد بود، زیرا در حال حاضر تنها 4 سوزن بر روی آن قرار دارد و به همین دلیل سوزنها روزانه یک بار به تعویض نیاز خواهند داشت.
افزودن تعداد بیشتری سوزن می تواند مدت مصرف، تأثیر و دقت این ابزار را افزایش داده و بیمار می تواند حتی در زمان خواب نیز آن را مورد استفاده قرار دهد.

ساخت پلاستیکی که خود را ترمیم می کند!
محققان هلندی به نوعی پلاستیک ویژه دستگاههای الکترونیکی دست یافتند که می تواند خود را بازسازی و ترمیم کند.
محققان دانشگاه "گرونیگن" در هلند نشان دادند که این نوع جدید پلاستیک قابل بازسازی، می تواند در آینده جایگزین پلاستیکهایی شود که درحال حاضر در رایانه ها و بسیاری دیگر از دستگاههای الکترونیکی استفاده می شوند.
در حالی که تقریباً به تمام کشورها همه ساله هزینه های زیادی در جمع آوری زباله های الکترونیکی متحمل می شود این محققان امیدوارند با این تحقیقات بتوانند حداقل، مشکل اجزای پلاستیکی این سخت افزارها را حل کنند.
به گفته این محققان، در دستگاههای الکترونیکی به خصوص نوعی پلاستیک به کار می رود که در برابر دمای بالا بسیار مقاوم است. این پلاستیک محتوی موادی است که بازیافت آن را غیرممکن کرده و بنابراین هزینه های زیادی را چه از نظر مالی و چه از نظر آلودگی زیست محیطی تحمیل می کند.
براساس گزارش نیویورک تایمز، پلاستیک جدیدی که پژوهشگران هلندی توسعه داده اند ویژگی مقاومت در برابر گرما را دارد. در این پلاستیک از ذراتی استفاده شده است که "پلیمرهای خود- ترمیم کننده دوباره" نام دارند. در این تحقیقات یک ورقه پلاستیک یک شکل و مقاوم و سخت به دست آمد که توانست به دفعات با هزینه بسیار پایینی بازیافت و ترمیم شود.
از دیدگاه علم شیمی، این پلاستیک از یک ترکیب آروماتیک از مشتقات "فوران" و رزین "بیسمالئید" تشکیل شده است که از طریق یک واکنش شیمیایی در دمای 150 درجه سانتیگراد باهم واکنش می دهند. در این دما پیوندهای شیمیایی می شکنند و پلاستیک به حالت مایع بازمی گردد و برای یک واکنش جدید آماده می شود.

کشف فرایند تبدیل لرزه های هوا به اصوات در گوش داخلی
پژوهشگران آمریکایی و فرانسوی دریافتند که چگونه گوش داخلی لرزه های موجود در هوا را به اصواتی ترجمه می کند که به وسیله مغز شنیده می شوند.
دانشمندان مدرسه پزشکی دانشگاه استانفورد و بیمارستان پلگیرین کشف کردند که کانالهای یونی مسئول شنیدن در جایی قرار نگرفته اند که تاکنون دانشمندان تصور می کردند. این کشف که تئوریهای مربوط به ترجمه لرزه های هوا به امواج صوتی قابل درک برای مغز را مورد تردید قرار داده می تواند در آینده راهی به سوی درمان از بین رفتن قدرت شنوایی بگشاید.
این دانشمندان که نتایج یافته های خود را در مجله نیچر نوروساینس منتشر کرده اند در این خصوص توضیح دادند: "این کانالها در جای بسیار متفاوت از آنچه تاکنون تصور می شد قرار دارد. محل قرارگیری این کانالها بسیار مهم است چراکه تئوری ما را در خصوص چگونگی فعالیتهای اصوات در این کانالها کامل می کند."
در اعماق گوش، سلولهای ویژه ای با عنوان سلولهای مویی وجود دارند که لرزه های موجود در هوا را حس می کنند. این سلولها محتوی خوشه هایی از زواید مو- مانندی هستند که "مژه های برجسته" نامیده می شوند. صدا به سبب این مژه های برجسته کمی دسته بندی می شوند.
به اعتقاد محققان این حرکت، حفره های ریزی به نام "کانالهای یونی" را باز می کند. این عمل یونها را برای ورود به سلولهای مویی شارژ می کند. سپس لرزه های مکانیکی به سیگنال الکترومکانیکی برگردانده می شود و این سیگنال در مغز به صورت یک صوت شنیده می شود.
اکنون این محققان کشف کردند که کانالهای یونی تنها روی ردیفهای کوتاه و متوسط مژه های برجسته قرار دارند. این درحالی است که تاکنون دانشمندان تصور می کردند که محل قرارگیری این کانالها بر روی مژه های برجسته بلند است.

ماهیها مثل انسان ها درد را احساس می کنند!
گروهی از دانشمندان در آزمایشات خود دریافتند که ماهی نیز همانند انسان می تواند درد را احساس کند.
محققان دانشگاه پوردو آزمایشی را توسعه دادند که نشان می دهد ماهی قرمز درد را حس می کند و واکنشهای درد آن بسیار شبیه به انسان است.
دانشمندان در این خصوص اظهار داشتند: "تاکنون پاسخ ماهی به عوامل مضر مورد آزمایش قرار گرفته بود اما واکنش ماهی نسبت به درد مورد بررسی قرار نگرفته بود."
در این آزمایش گروهی از ماهیهای قرمز مورد آزمایش قرار گرفتند. در این آزمایش به نیمی از ماهیها مورفین تزریق شد و نیمی دیگر محلول نمک دریافت کردند. سپس مورد دو آزمایش قرار گرفتند، یکی از این آزمایشات تحریک با دمای بالا بود و در آزمایش دوم، تحریکات درد وارد شد.
در آزمایش اول، محققان معتقد بودند ماهیهایی که مورفین دریافت کرده اند قادرند درمقابل دمای زیاد مقاومت کنند، اما مشاهده شد که هر دو گروه پاسخ یکسانی به دمای بالا نشان دادند.
درحالی که ماهیهای گروه محلول نمک نسبت به آزمایش دوم که در آن عامل تحریک کننده درد به ماهیها وارد شد از خود واکنش نشان دادند (این واکنشها شامل رفتار دفاعی، اضطراب و نگرانی بود) اما ماهیهایی که مورفین دریافت کرده بودند پس از درد همچنان به رفتار همیشگی خود یعنی شنا کردن ادامه دادند.
براساس گزارش ساینس دیلی، این آزمایش نشان داد که ماهی نه تنها به عوامل درد با واکنش تند پاسخ می دهد بلکه رفتار آنها نیز پس از دریافت درد تغییر می کند.

توليد «قرص حافظه»
دانشمندان به تازگي موفق به توليد دارويي موسوم به «قرص حافظه» شده اند كه به ادعاي آنها مانع فراموش كردن مطالب و موضوعات مختلف مي شود.
توليد اين قرص قطعاً خبر خوشي براي دانش آموزان و دانشجويان است، چون به آنها كمك مي كند، در جلسه امتحان مطالبي را كه از حفظ كرده اند به ياد بياورند!
اين قرص توليد يك گروه بين المللي از پژوهشگران بوده و حافظه را قوي نگه مي دارد.
قرص حافظه نه تنها براي دانش آموزان مفيد است، بلكه همچنين براي بيماران مبتلاء به زوال عقل يا ساير اختلالات مغزي كاربرد سودمند و شفابخشي دارد.
در اين تحقيق دانشمندان دريافتند غذاهاي چرب نه تنها احساس سيري را به مغز مي فرستد، بلكه همچنين مرحله اي را تقويت مي كنند كه حاصل آن تقويت حافظه است. هم اكنون اين گروه پژوهشي به سرپرستي دانشگاه كاليفرنيا اميدوارند از تاثير غذاهاي چرب و غني براي تقويت حافظه در افراد مبتلاء به اختلالات مغزي بهره بگيرند. يكي از مهمترين كاربردهاي قرص حافظه بهبود بيماري آلزايمر و بهبود كيفيت زندگي مبتلايان به اين اختلال است.

تردیدهایی درباره علت انقراض دایناسورها!
دیرینه شناسان آمریکایی و سوئیسی با انجام تحقیقات جدیدی نشان دادند که می تواند تردیدهایی در خصوص تئوری برخورد شهاب سنگ به زمین که تاکنون به عنوان مهمترین دلیل انقراض دایناسورها شناخته می شد وجود داشته باشد.
دانشمندان دانشگاه پرینستون و دانشگاه لوزان در تحقیقات خود به دنبال پاسخی برای این سؤال گشتند که آیا برخورد یک شهاب سنگ بزرگ به زمین در 65 میلیون سال قبل موجب نابودی و انقراض تمام 65 درصد از گونه های
 جانداران به خصوص دایناسورها بوده است؟
برخی از دیرینه شناسان معتقدند که آثار ژئولوژیکی در نزدیکی حفره "چیکسولاب" در مکزیک می تواند عامل این فاجعه باشد.
حفره چیکسولاب در سال 1978 در شمال "یوکاتان" کشف شد. قطر این حفره در حدود 180 کیلومتر است و آثاری از برخورد یک جرم فرا زمینی بسیار بزرگ در آن دیده می شود. به اعتقاد محققان این برخورد می تواند موجب نابودی دایناسورها و بسیاری دیگر از گونه های گیاهی و جانوری باشد.
اکنون این محققان که نتایج یافته های خود را در "ژورنال انجمن زمین شناسی آمریکا" منتشر کرده اند با انجام بررسیهای جدیدی دریافتند که لایه هایی با چهار تا 9 متر عمق در رسوبات این حفره وجود دارند که یک فاصله دو تا سه سانتیمتری را در هزار سال پس از برخورد شهاب سنگ ایجاد کرده اند. آثار انقراض دسته جمعی را می توان در رسوبات بالای این فاصله مشاهده کرد.
این درحالی است که طرفداران تئوری برخورد شهاب سنگ معتقدند که علت فاصله میان حفره و انقراض دسته جمعی تنها به دلیل یک زلزله و یا یک سونامی ناشی از همان برخورد شهاب سنگی بوده است.
دیرینه شناسان در پاسخ به این مورد اظهار داشتند: "مشکل تئوری سونامی این است که این شکاف پیچیده بعد از چند ساعت و یا چند روز ایجاد نشده است به طوری که برای ایجاد این فاصله یک دوره زمانی طولانی تری وجود داشته است."
این محققان در مطالعات خود کشف کردند رسوباتی که دو حادثه انقراض و برخورد را از هم جدا کرده اند
 ویژگیهای شرایط نرمال را دارند و بدون آثاری از تخریبهای ساختاری هستند.
همچنین دانشمندان نشان دادند که در این منطقه دیرینه شناسی 52 گونه در رسوبات زیر لایه حاصل از برخورد شهاب سنگ وجود دارند و 52 گونه دیگر در لایه بالای آن هستند.
در ادامه این تحقیقات مشخص شد که فوران آتشفشانهای "جلگه دکان" در هند می توانند مسئول انقراض دسته جمعی گونه های گیاهی و جانوری باشند. پرتاب ذرات گرد و غبار و گازهایی که جلوی تابش نور خورشید را گرفته و یک اثر گلخانه ای قابل توجه را ایجاد کرده بودند علت نابودی جانداران بوده است.