ضرورت نگاهی جدی به نیمی از جمعیت کشور
در نظام جمهوری اسلامی حق زنان است که در پست­های کلیدی هم تجارب خود را به منصه ظهور رسانند!
اگر ملاک انتخاب بدون مسائل حاشیه­ای و جناحی در مورد زنان اعمال شود نعم­المطلوب است وگر نه جفا در حق زنان توانمندی است که از این مسیر و قافله عقب می­مانند!
و اما نکته مهم­تر آنکه امروز به هر دلیل حضور زنان در بازار کار بسیار بیشتر از قبل از انقلاب است و گذشته از آن حضور زنان در دانشگاه­ها نیز چشمگیر می­نماید به طوری که در سال تحصیلی 87 سهم زنان در رشته­های دانشگاهی از 55درصد هم گذشت!
این رویکرد که برای جامعه ایرانی مبارک و میمون است از آینده­ای خبر می­دهد که زنان شاهد حضوری جدی­تر در بازار کار و ادارات و سازمان­ها خواهند بود!
ناگفته پیداست که در جامعه تخصص­ها و مشاغلی است که خاص زنان است و با حضور آنها بسیاری از حریم­ها حفظ خواهد شد!
طبیعی است وقتی زنانی مانند ایندیرا گاندی و یا بی­نظیر بوتو در عصر ما توانستند میلیونها انسان علاقمند را به دنبال خود بکشند و در کشور خود مطرح باشند، زنان دیگری هم خواهند توانست در اداره امور کشور خود تأثیرگذار
باشند!
چه کسی می­تواند نقش مادری ایثارگر و پرتلاش را در تربیت و دانش­اندوزی و دین­باوری مردان بزرگ تاریخ نادیده بگیرد؟
چه کسی می­تواند فراموش کند رسالت حضرت فاطمه زهرا(س) در دفاع از کیان اسلام و منش و روش امام علی (ع) را تا جایی که جان بر سر آن پیمان و دفاع گذارد؟
چه کسی می­تواند مهر مادری را که فیلسوف و نویسنده­ای بزرگ را می­پرورد فراموش کند و زن را موجودی ضعیف و ناتوان به حساب آورد؟
زن مسلمان امروز که از دانش و معارف سرشار و در جامعه آشنا به رموز زندگی است آسیب­پذیر نیست. بل زنانی ضعیف و آسیب­پذیرند که فرصت و مجال بروز و ظهور خلاقیت و توانمندی خود را نیافته­اند و به آنان فرصت داده نشده است.
نگاه جنسیتی به زن همانقدر خسارت بار است که به مرد!
از دید استاد شهید مطهری عدالت در خلقت زنان و مردان از آن رو لحاظ شده است که این هر دو یکدیگر را کامل می­کنند و هر کس در  جایگاه خود مفید است!
بی­شک نبود زن در پست­های کلیدی به ویژه در وزارتخانه­ها به معنای نادیده گرفتن توان حداقل 50 درصد جمعیت کشور است!
برای زنان جامعه ما دلگرمی است که ببینند در شرایط اید­ه­آل می­توانند به سمت وزارت هم برسند. هر چند برای بعضی از زنان این سمت هم ناچیز و کم است اما نمی­توان فراموش کرد که زن ایرانی در طول تاریخ از جایگاه ویژه و والایی برخوردار بوده است و در مصاف­های مختلف توانمندی­های خود را به اثبات رسانیده است!
ای کاش وزارتخانه­ای داشتیم به نام وزارت تربیت بدنی و ورزش و آن شامل دو سازمان می­شد. در رأس یکی مرد و در رأس دیگری زن می­بود. آنگاه می­شد دریافت که از میان زنان چه قهرمانان بزرگ و جهانی بیرون می­آیند و چه مدال­های رنگینی به گردن خواهند آویخت!
باید نگاه­ها و دیدگاه­هایمان را نسبت به زنان تغییر دهیم و واقعیت وجودی آنان را بازکاوی کنیم و شأن و منزلت آنان را بیش از پیش ارج گذاریم و یادمان نرود که زنان، مادران، همسران و خواهران ما بوده و هستند و این نعمت­ها چقدر عزیزند.
والسلام