روزنامه عصر مردم

«برم دلک» همين نزديکي هاست، چند قدم آن سوي دل مردم شيراز

به سراغ برم دلک می رویم، جايي که در اشعار و قصه هاي گذشته شيراز، مانند تنگ الله اکبر و چشمه رکن آباد بارها به نامشان برمي خوريم؛ اما هيچ گاه نگرانشان نمي شويم. برم دلک ديگر چشمه اي نیست که دلگرمت کند به ماندن. اكنون ديگر، چهره زشت جوي نيمه خشک
پر از زباله و سرنگ هاي استفاده شده دلگيرت مي كند؛ در اینجا کتيبه هايي ارزشمندکه شيراز را به عصر ساسانيان پيوند مي زنند، وجود دارد اما اين دو اثر نيز در سايه بي توجهي به فراموشي سپرده شده و سودجويان با چکش و تيزبر به سراغ شان رفته و زخمي شان کرده اند.
بايد باور کرد که چشمه برم دلک ديگر رمقي براي بيرون راندن طراوت از دل زمين ندارد، وقتي بي وفايي مردمي را مي بيند که از آب زلالش استفاده مي کنند و زباله ها و نيم خورده هاي خود را به جوي هايش مي ريزند. برم دلک ديگر برمي ندارد که دل گرم شوي به رفتن و کنار آن نشستن و خستگي هفته اي را از تن و روح بيرون براني. برم دلک ديگر حتی گذشته شيراز را دارد از ياد مي برد، چه رسد به اين که اين گذشته را به امروز و آينده گره بزند. برم دلک را گويا در دوردست هاي تاريخ، فردي از قوم سرمايه داران خريده و دورتادور آن هم براي زراعت واگذار شده است و گروهي نيز به دنبال آن هستند که کتيبه هايش را به جاي امني منتقل کنند. برم دلک خاموش، اما پر از خطوط کج و معوجي است که خاطراتي را يادآور مي شوند. برم دلک همين نزديکي هاست، چند قدم آن سوتر از دل هاي مردم شيراز. برم دلک که زماني يکي از تفرجگاه هاي ديدني شيراز بود، امروز به مدد
بي توجهي هايي که در سال هاي دور تا کنون ريشه دارند، به گل نشسته است و ديگر نه شادابي دارد و نه شادابي هديه مي دهد. منطقه برم دلک واقع در جنوب شرقي شيراز شامل يک چشمه و محيطي با صفا بود که امروز اين چشمه بر اثر بي توجهي کشاورزان و استفاده کنندگان به سوي خشک شدن رهسپار است و جوي هاي آن که آب زلال چشمه را به برمي (برکه اي) زيبا و مصفا هدايت مي كردند، به جاي آب، ظرف هاي پلاستيکي، زباله و... را در خود دارند.
 رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان فارس درباره برم دلك گفت: دوسال پيش قرار شد، طرحي را با همکاري شهرداري اجرا کنيم؛ اما متوجه شديم که ملک اين محدوده که منطقه وسيعي را دربرمي گيرد، در تملک بخش خصوصي است. محمدرضا بذرگر با بيان اين که اين ملک در تملک مالکان يك کارخانه در همان اطراف است، اظهار داشت: هر طرحي که در اين نقطه بخواهد اجرا شود، بايد ابتدا ملک به تملک دولت درآيد و اين مستلزم تأمين اعتباري سنگين خواهد بود. وي در پاسخ این سؤال که چرا اين منطقه در قالب طرح هاي هدف گردشگري قرار نگرفته و سامان دهي نشده است، گفت: در کل، کلان شهر شيراز منطقه نمونه گردشگري است و در هر نقطه از اين شهر که قابليت و کاربري مناسب وجود داشته باشد و تأييد شود، مي توان طرح هاي گردشگري را اجرا کرد. او با استقبال از پيشنهاد ما مبني بر اين كه بهتر است، سامان دهي منطقه برم دلک در قالب يک طرح گردشگري به شوراي اسلامي شهر شيراز پيشنهاد و با همکاري و همراهي اعضاي اين نهاد تصويب و اجرا شود، بيان كرد: ما آماده هستيم و حتما پيشنهاد شما را در دستور کار قرار مي دهيم.
بذرگر درباره کتيبه هاي ساساني در اين منطقه، اظهار کرد: من شخصا اين موضوع را از سال ها پيش به عنوان يک علاقه مندي شخصي دنبال کرده ام.
وي هر اقدامي را در اين منطقه، مستلزم تأمين و تزريق اعتبارات گسترده و وسيع دانست و گفت: ما امسال در اعتبارات، پيشنهادي را پيش بيني و به تهران و استان منعکس کرديم؛ اما اعتبارات سازمان ميراث براساس اهميت برنامه ها تصويب و تأمين مي شود. او تأکيد كرد: کتيبه هاي موجود در اين منطقه از آثار ثبت شده در فهرست آثار ملي بوده و حتا مالک هم نمي تواند به حريم اين آثار وارد شود.

موزه لوور چند نقاشي تاريخي را به مصر بازمي گرداند
دولت فرانسه اعلام كرد، موزه لوور در هفته هاي آينده، پنج تابلوي تاريخي نقاشي آب رنگ روي گچ متعلق به مصر را به اين كشور بازمي گرداند. اين بيانيه دو روز پس از هشدار مسئول ميراث فرهنگي قاهره مبني بر قطع كردن همكاري ها با موزه لوور تا بازگرداندن اين پنج تابلو منتشر شد.
مصر اعلام كرد، موزه لوور الواح دوران فرعوني را با وجود اين كه مي دانست در دهه 1980 ميلادي از اين كشور ربوده شده بودند، در سال 2000 ميلادي خريده است. اعتقاد بر اين است كه اين الواح درون يك قبر با قدمت 3200 سال متعلق به يك كشيش در دره پادشاهان در نزديكي شهر لكسور بوده اند. اين الواح كه 15 سانتيمتر عرض و 30 سانتي متر طول دارند، بخشي از كلكسيون هاي موزه لوور هستند. تصميم براي بازگرداندن اين نقاشي ها به مصر از زماني آغاز شد كه فردريك ميتراند ـ وزير فرهنگ فرانسه - جلسه اي را با موضوع تشكيل كميته ملي با هدف قدرت بخشي به قانون بازگشت اشياي تاريخي برگزار كرد.
كارشناسان اين كميته اعلام كردند، با شواهدي كه مسئولان كشور مصر ارائه كرده، قانع شده اند و به آنها ثابت شده است كه اين اشيا از مصر دزديده شده اند. وزير فرهنگ فرانسه نيز به فرانس پرس گفت: موضوع بازگرداندن اشياي تاريخي يكي از بحث هاي داغ هفته هاي اخير بوده ست و اعضاي اين كميته همه يك زبان به بازگرداندن اشيا به مصر رأي مثبت دادند. اين وزارتخانه هم چنين اعلام كرد كه موزه لوور الواح كشور مصر را با وفاداري به قوانين به دست آورده است. چهار لوح مصري از گالري ماسپرو (Maspero) در فرانسه در سال 2000 ميلادي خريده شدند و لوح پنجم نيز در يك حراجي در سال 2003 ميلادي در شهر پاريس خريده شد. اشياي تاريخي مصر در بسياري از موزه هاي برتر جهان در معرض نمايش قرار گرفته اند. البته در چند سال اخير، دولت مصر با اعمال فشار براي بازگرداندن آنها تلاش كرده است.

کشف يک شهر پارتي در استان خراسان رضوي
در پي گمانه زني و تعيين حريم يکي از تپه هاي تاريخي استان خراسان رضوي بقاياي يک شهر پارتي در شهرستان درگز شناسايي شد .
رئيس سازمان ميراث فرهنگي استان ضمن اعلام خبر فوق افزود : طول اين شهر 1300 متر عرض آن در ضلع شمال شرقي 150 متر و در ضلع جنوب غربي 450 متر است .
وي مصالح به کار رفته در ساخت اين شهر را خشت و کاهگل عنوان کرد و افزود: آثار معماري نمايان شده در گمانه ها
مويد اين است که در اين محوطه تاريخي با يک شهر از پيش طراحي شده روبرو هستيم .
وي خاطر نشان کرد: هيات باستان شناسي خراسان در طول 45 روز موفق شد حصار پيرامون شهر را در چهار ضلع شهر گمانه زني و رديابي کند.
در ادامه حميد رضا نيک پور سرپرست معاونت ميراث فرهنگي اين سازمان گفت : بدست آمدن آجرهاي تزئيني با نقوش برجسته گياهي و حيواني گواه اين مطلب است که اين شهر داراي بناهاي با شکوهي مانند کاخ و نيايشگاه بوده است.
وي افزود : سفال هاي بدست آمده در اين گمانه زني که حجم بسياري را به خود اختصاص داده از ديگر يافته هاي مهم اين گمانه زني بود بطوري که تعداد 12 قطعه درسفالينه از ميان آنها قطعه يابي ،وصالي و مرمت شد.
سرپرست معاونت ميراث فرهنگي در ادامه افزود : اين ظرف شامل خمره، کوزه، تنگ، سبو، بشقاب، ظروف آبريز منقاري ، ظرف ميثاق و ظروف متنوع نوع آشپزخانه است.
وي تصريح کرد : در اين ميان سفال هاي خاص دوره اشکاني از قبيل سفالهاي جلينگي و سفالهاي نازک پوست تخم مرغي نيز ديده مي شود.
وي خاطر نشان کرد : با توجه به سفالهاي بدست آمده و ديگر داده هاي باستان شناختي حاصل از گمانه ها، تاريخي که براي اين شهر مي توان پيشنهاد کرد فاصله زماني قرن چهارم پيش از ميلاد تا دوره ساساني بوده است.
وي گفت : بررسي متون تاريخي و مرور نظرات مورخين در تعيين تاريخ و حتي بافت نام اين شهر شايد خالي از فايده نباشد بطوري که ژويستن مورخ رومي از شهري به نام دارا نام مي برد که توسط تيرداد بنيان گذاري شده است .
وي خاطر نشان کرد : با توجه به اين مستندات احتمال مي رود اين شهر همان شهر دارا يا داراگرد باشد.
نيکپور در پايان متذکر شد : کاوش هاي باستان شناسي در آينده قطعاً مدارک لازم را در رد يا قبول نظرات در اختيار ما قرار خواهد داد.

كشف نقاشي هايي از بهشت و جهنم در سوريه
ديوار نگاره هايي تاريخي با نقش هايي از بهشت و جهنم در قلعه جنگ هاي صليبي در سوريه كشف شدند.
دبير كل سازمان موزه ها و بناهاي تاريخي سوريه از كشف دو ديوارنگاره تاريخي با تصاويري از بهشت و جهنم در قلعه المرقاب (AL Marqab) اين كشور خبر داد و آنها را نشان دهنده توانايي ها و قابليت هاي گسترده هنرمندان سوريه در قرن ها پيش و نشانگر رسوم اجتماعي و مذهبي سوريه در آن سال ها دانست.
وی گفت كه تجزيه و تحليل دو ديوار نگاره به كشف نتايج مهمي منجر خواهد شد و اطلاعاتي را از روابط اجتماعي و رسوم مردم سوريه در سال هاي دور در اختيار ما قرار خواهد داد.
وي هم چنين بيان كرد، مأموريت ملي ما درباره محوطه تاريخي تل المشرفا (Tal Al Mosherfa) كشف تعدادي مقبره از ميانه عصر برنز، حدود 700 سال پيش از ميلاد مسيح (ع) بوده است كه همراه آنها، ده ها شيء تاريخي مانند ظرف هاي سفالي كه اطلاعات ما را درباره آن دوران افزايش مي دهند، كشف شده اند.
قلعه المرقاب در شش كيلومتري بانياس (Banias) قلعه اي مهم و ارزشمند است كه كنار يك آتشفشان غيرفعال و مشرف به دريا ساخته شده است. اين قلعه مكاني است كه ريچارد شيردل در ابتداي سومين جنگ صليبي، آن را تصرف كرد.
اين قلعه در سال 1062 توسط مسلمانان ساخته و در سال هاي
 بعد توسط رومي ها اشغال شد. قلعه المرقاب بعدها در سال 1182 براي انجام امور بيمارستاني و درماني فروخته شد و براساس آخرين استاندارد هاي نظامي و معماري بازسازي شد و توسط جنگجويان صليبي تا زماني كه پس از يك نبرد پنج هفته اي در سال 1285 به دست سلطان قالايون (Sultan Qalaun) تصرف شد، از آن استفاده مي شد.
مهمترين ويژگي اين قلعه، برج و عبادتگاه آن است. اين قلعه، يك برج ديده باني بزرگ با ارتفاعي نزديك به 29 متر و ديوار هايي با پنج متر ضخامت داشته كه ديد زيبايي به سواحل و كوه هاي اطراف داشته است، هرچند در مقابل نماي زيباي آن به درياي مديترانه، قابل ذكر نيست.
هم چنين عبادتگاه اين قلعه، دو ورودي از بخش شمالي و غربي دارد كه براي استفاده از ورودي غربي، بايد از چند پله بالا رفت. اين عبادتگاه در قرن 12 ميلادي ساخته شده و از آن مي توان به عنوان نمونه اي از هنر گوتيك (Gothic) كه نشانه هايي از معماري سبك رومي نيز در آن وجود دارند، نام برد. اين عبادتگاه به خاطر سادگي اش زيباست.