روزنامه عصر مردم

شهر باستاني ري
حميد بحرينيان

مطالعات باستان شناسي انجام شده نشان مي دهد كه شهر باستاني ري با بيش از هشت هزار سال سابقه، يكي از بزرگترين مراكز تمدني شناخته شده دنياست.
ري در گذشته هاي دور به زبان يوناني به راگو، راگا، راكيا، در زبان ارمني ري، در زبان سرياني دورا در زبان پهلوي رگ، راگاري و در كتيبه بيستون كرمانشاه از آن به عنوان راگا ياد شده است.
در تقسيمات پيش از اسلام، ري جزو سرزمين قوم ماد بوده و ماد راگيان يا ماد رازي ناميده مي شده است. ري پايتخت بهاره اشكانيان بوده و به آن ارشكيه مي گفته اند، مادها به ري اورپس هم مي گفته اند. در عهد سلوكيان زلزله شديدي شهر ري را ويران كرد، و درزمان سلوكوس اول مشهور به نيكاتر پادشاه يوناني، (۲۸۰ - ۳۱۲ سال پيش از ميلاد) ويراني ها مرمت و شهر بار ديگر از نو ساخته شد.
چشمه علي، باروي ري، آتشكده ري، استودان گبرها واقع در دامنه شمال غربي كوه بي بي شهربانو، قلعه گبري، برج طغرل، ابن بابويه (شيخ صدوق) و... از جمله آثار باستاني در ري است كه مورد بازديد علاقه مندان قرار مي گيرد.
تپه چشمه علي درسال  ۱۳۱۳تا  ۱۳۱۵هجري شمسي توسط يك هيات باستان شناسي از شهر بوستون و بنياد فرهنگي ويليام بويس از موزه دانشگاه فيلادلفياي آمريكا به سرپرستي دكتر اريك فردريك اشميت براي نخستين بار مورد كاوش قرار گرفت و آثاري سفالين متعلق به هفت هزار سال پيش از اين تپه بدست آمد كه برخي از آنها در حال حاضر در موزه هاي ايران و جهان نگهداري مي شود.
سفال هاي منقوش چشمه علي كه داراي چهار نقش انساني، حيواني، هندسي و گياهي است، هركدام از اين نقوش حامل پيامي خاص است. باروي ري، ديواري است دفاعي كه در دوره حكومت اشكانيان ساخته شده و دورتادور شهر را در بر مي گرفته و هم اكنون تنها حدود سه كيلومتر از بقاياي اين ديوار كه قسمتي از آن بر روي صخره چشمه علي واقع شده باقي مانده است.
اين ديوار در دوران ساساني و دوران اسلامي نيز كاملا وجود داشته و مورد استفاده بوده و به عنوان سپري محكم در مقابل تهاجم دشمن بوده است، اما بيشترين آسيب بعد از حمله محمود غزنوي، پادشاهان مغول و حمله تيمورلنگ به آن وارد شد.
بخشي از اين ديوار در محل صخره چشمه علي بعد از پيروزي انقلاب اسلامي و در سالهاي اخير مرمت شده است. آتشكده ري، در روستاي قلعه نو واقع در  ۱۲كيلومتري جنوب شرقي ري، بر فراز تپه اي بلند بقاياي آتشكده اي متعلق به دوران پادشاهي بهرام چوبين ساساني، قرار دارد.
اين تپه براي نخستين بار در سال  ۱۹۰۹ميلادي مورد كاوش قرار گرفت و اخيرا نيز بوسيله يك گروه باستان شناس ايراني به سرپرستي خانم شيباني مورد كاوش قرار گرفته و در آن گچبري ها، پيكرك ها و نقوش گياهي و حيواني زيبايي بدست آمده كه بخشي از آنها
هم اكنون در موزه تپه ميل نگهداري مي شود و در معرض ديد بازديدكنندگان قرار دارد.
استودان گبرها، بنايي است استوانه اي شكل متعلق به دوره ساساني كه با مصالحي شامل ملات گچ و قلوه سنگهاي تراش نخورده، ساخته شده كه آيين تدفين زردشتيان در دوران ساساني در اين مكان انجام مي شده است.
استودان به معني استخواندان است، در داخل اين بناي مرتفع كه در حال حاضر بيش از چهار متر از آن باقي مانده، در آن دوران مردگان را روي سكويي كه در داخل آن تعبيه شده بود قرار مي دادند تا پرندگان گوشت و پوست مرده را بخورند و استخوان و اسكلت باقي مانده را يا در داخل چاهي كه در وسط اين بنا ايجاد شده بود مي ريختند و يا اينكه در داخل شكاف هاي ميان كوه هاي صخره اي قرار مي دادند و روي آن را مي پوشاندند.
برج طغرل، منسوب به طغرل سلجوقي و طغرل بيگ مي باشد و متعلق به نيمه دوم قرن ششم هجري است، ارتفاع اين برج  ۲۰متر و قطر داخلي و خارجي بنا  ۱۱و  ۱۵متر است، طرح آن مدور است و  ۲۴ترك دارد.
اين برج داراي تزيينات و كتيبه اي به خط كوفي بوده كه در مرمت دوره قاجاريه از بين رفته است. برج طغرل در سال  ۱۳۰۱هجري به فرمان ناصرالدين شاه قاجار مرمت شده است. مقبره استاد محيط طباطبايي در محوطه برج طغرل قرار دارد.
علاوه بر وجود آثار تاريخي، شهرري از لحاظ اماكن مذهبي نيز قابل توجه زائران و مسافران است، ري پس از مشهد و قم سومين شهر مذهبي كشور بشمار مي رود.
آستانه حضرت عبدالعظيم الحسني(ع)، كه مجموعه وسيع و مقدس است، محل دفن امامزاده حمزه، امام زاده طاهر وامام زاده مطهر نيز مي باشد كه هرساله مورد زيارت ميليونها زائر مسلمان قرار مي گيرد. اولين گنبد مجموعه آستان مقدس حضرت عبدالعظيم حسني (ع) ساخته مجدالملك اردستاني است و رواق و ايوان بنا را شاه طهماسب صفوي در سال  ۹۴۴هجري قمري ايجاد كرده است، ضريح نقره آن از فتحعلي شاه قاجار و آينه كاري و نقاشي ايوان جنوبي آن ساخته ميرزا آقاخان نوري مي باشد.
كتيبه خط كوفي پيشاني اتاق مقبره از بقاياي كهنترين بخش حرم مي باشد و در اين مجموعه بزرگ همچنين مشاهير و علماي زيادي آرميده اند. مقبره امامزادگان قاسم (ع)، سيد طاهر(ع)، سيداسماعيل(ع)، هادي(ع)، عبدالله(ع)، ايوب(ع) و يوشع(ع)، غيبي(ع)، ابراهيم و اسحاق(ع)، يعقوب(ع)، علي و قاسم(ع) مشهور به دو برادران، علي اكبر(ع)، حسين(ع)، زيد(ع) ابوالحسن علي(ع) و بقاع متبركه بي بي زبيده(س)، بي بي رقيه (س) بي بي هاجر(س) و بقعه جوانمرد(قصاب) نيز در شهر ري مورد توجه مردم تهران و شهرهاي ديگر كشور است. ري با دارا بودن  ۱۹۸اثر باستاني، تاريخي و اسلامي يك مجموعه كامل از آثار پيش از تاريخ، دورانهاي مختلف تاريخي و دوره اسلامي تا عصر پهلوي را در خود جاي داده است.
منبع: همشهری

آمل

شهرستان آمل در بخش جاده توریستی بیشترین دیدنی ها را از نظر طبیعی و تاریخی در خود جای داده و در بین شهر های استان مقام اول را از نظر جاذبه های فرهنگی، تاریخی و طبیعی به شمار می آید.
قله دماوند 10 کیلومتری شمال شرقی تهران و 75 کیلومتری جنوب غربی شهر آمل در البرز مرکزی و بخش لاریجان یکی از منحصر به فردترین جاذبه های طبیعی ایران قرار دارد که جاده توریستی هراز که تهران را به مازندران متصل می کند از نزدیکی آن می گذرد.
قله دماوند از گذشته های دور تا به امروز جزء جدایی ناپذیر فرهنگ و افتخارات ایرانیان و مازندرانی ها بوده است.شهرت جهانی این جاذبه طبیعی و از طرفی مجاورت آن با مرکز کشور و دریای خزر از اهمیت و جایگاه والاتری برخوردار شده تا جایی که هر ساله هزاران تن از مشتاقان ورزش و طبیعت گردی از ایران و همه نقاط جهان به آن روی می آورند و با دیدن عظمت این قله سر بر افراشته بر آسمان از خود شناسی به خداشناسی می رسند.
دره و دریاچه سد لار:80 کیلومتری شمال شرقی تهران و 100 کیلومتری شهر آمل در بخش لاریجان،بزرگترین سد خاکی خاورمیانه بر روی رود هراز قرار دارد که به سد لار معروف است.
قله ها و ارتفاعات مختلف چشمه سارها،آبشار،رود های متعدد با آب گوارا،دریاچه ها گونه های کم نظیر ماهی قزل آلا،گیاهان دارویی و انواع حیوانات وحشی آب و هوای بسیار مطبوع بخصوص در فصل تابستان پذیرای گردشگران و علاقمندان به بخش طبیعت گردی قرار گرفته و فضای مناسبی برای اوقات فراغت و ماهی گیری فراهم کرده است.
آب معدنی لاریجان
در مسیر آمل به تهران در محل گزنک مرکز بخش لاریجان و در ادامه قله دماوند روستای ییلاقی و خوش آب و هوای آب گرم قرار دارد آب های گرم و معدنی این روستا با حرارتی در حدود 62 درجه سرشار از مواد گوگردی بوده وبه همین دلیل برای درمان انواع بیماری های پوستی،دردهای استخوان، مفاصل و روماتیسم مفید است.
آبشار شاهان دشت
آبشار شاهان دشت با ارتفاع تقریبی 50 متر در 65 کیلومتری شهر آمل و ارتفاعات مشرف به روستای زیبا و ییلاقی شاهان دشت خود نمایی می کند که یکی از بزرگترین آبشار های مازندران به شمار می آید.
قلعه شاهان دشت
بر روی کوهی هرمی شکل در کنار روستای ییلاقی شاهان دشت قلعه شاهان دشت قرار دارد که به ملک القلا معروف است.ظاهرا این قلعه متعلق به ملک بهمن آخرین سلطان سلسله استندار لاریجان بوده است.
بقعه امامزاده عبدا..
این زیارتگاه مهم در 12 کیلومتری جنوب غربی آمل در دامنه سرسبز البرز شمالی قرار دارد ساختمان اصلی آن با معماری بسیار زیبا در سال 1343 بنا شده است از آثار قدیمی آستانه حوض شنا،مرقد بی بی فاطمه و سقاخانه است که هر ساله هزاران نفر از آن بازدید می کنند.
آب معدنی آب اسک
قریه آب اسک در 8 کیلومتری آمل به تهران در محور هراز قرار دارد آب های معدنی گرم با مواد گوگردی در همه نقاط این روستا جاری است که به صورت سنتی گردشگران بیشماری بویژه در فصل تابستان برای استفاده از آب معدنی و هوای مطبوع کوهستانی به این منطقه مسافرت می کنند.
پل دوازده چشمه این پل در عصر سلطنت شاه عباس صفوی بر روی رود هراز در مرکز شهر آمل بر روی رود هراز در ابتدای خیابان سبزه میدان احداث شده که در بخش شرقی و غربی شهر را به هم متصل می کند این پل به نیت دوازده معصوم(ع)دارای 12 طاق و دهنه است.
گنبد ناصرالحق و شمس طبرسی
این دو بنای تاریخی در مجاورت یکدیگر در حاشیه شمالی شهر آمل در منطقه چاکسر و در جانب ترین بلوار شهید بهشتی آمل قرار دارند. ساختمان آجری آنها متعلق به قرن نهم هجری قمری بوده و بنای ناصرالدین الحق آرامگاه وی است که در سال 304 هجری قمری در این مکان به خاک سپرده شده و گنبد دیگری متعلق به شمس طبرسی از فقها و علمای مشهور آمل است.
بقعه میر حیدر آملی
بنای اصلی آن متعلق به قرن 6هجری قمری بوده که در دوران مختلف بازسازی شده است این ساختمان آجری با برج 8 ضلعی گنبد هرمی با ارتفاع 12 متر در نزدیکی گنبدهای ناصرالحق و شمس طبرسی در منطقه چاکسر آمل و در مجاورت بلوار شهید بهشتی قرار دارد.
بقعه تاریخی میرزا بزرگ
 یکی از مهمترین بناهای تاریخی مازندران است که در عهد سلطنت شاه عباس صفوی در سال 1020هجری قمری ساخته شده و در مرکز بافت قدیم شهر آمل در سبزه میدان و مجاورت مصلای بزرگ قرار دارد.این ساختمان از لحاظ ویژگی های معماری،گنبد،سردرها، کاشی کاری و کتیبه ها کم نظیر است.

دریاچه نمک حوض سلطان
دریاچه نمک حوض سلطان در 40 کیلومتری شمال شهرستان قم و 85 کیلومتری جنوب تهران و در حاشیه بزرگراه تهران قم قرار دارد. این دریاچه که به دریاچه ساوه قم ودریاچه شاهی هم معروف است به مساحت تقریبی 240 کیلومتر مربع درشمال شرق شهرستان قم واقع شده است ورشته کوههای البرز درشمال آن قرار دارد وسعت و شکل دریاچه متناسب با ورود آب و میزان بارندگی آن در فصول مختلف سال متفاوت است. درمواقع بارندگی و ذوب برف های ارتفاعات اطراف چون بر میزان آب ورودی افزوده می شود، وسعت آن زیاد و درغیر از این ایام وسعت آن کاهش می یابد. بدین ترتیب سطح آب دریاچه پیوسته در نوسان است.
درموقع پرآبی سطح دریاچه گسترش می یابد و آب آن اراضی پست و شوره زار باتلاقی پیرامون را می پوشاند و دریاچه بزرگی به طول 18 وعرض 16 کیلومتر تشکیل می دهد که به نام دریاچه حوض سلطان یا کویرنمک مشهور است. رودهای متعددی به این دریاچه وارد می شوند که عموماً از اراضی شوره زار و نمکی اطراف عبور می کنند.
حوض سلطان در سال 1883 میلادی و بر اثر ساخت جاده شوسه تهران قم تشکیل شد.
راههای ورود به منطقه: در 35 کیلومتری مسیر قم-تهران جاده خاکی وجود دارد که به دریاچه می رسد. درون دریاچه نیز جاده خاکریزی هست که برای جلوگیری از فرو رفتن خودروها در باتلاق و بهره برداری از نمک دریاچه مورد استفاده قرار می گیرد.
دریاچه حوض سلطان یا دریاچه شاهی، فرو افتادگی نامتقارنی با 330 كیلومترمربع وسعت، در 35 كیلومتری شمال قم و در شمال باختری دریاچه نمك است. این دریاچه شامل دو چاله جدا از هم یكی به نام «حوض سلطان» و دیگری به نام «حوض مره» است كه با آبراهه باریكی به هم وصل می شوند. حوض سلطان دارای بلندی 806 متر از سطح دریا است كه به طور معمول از روان آب های سطحی تغذیه می شود. حوضه خاوری (حوض مره)، افزون بر روان آب ها، از رودهایی مانند رودشور و قره چای نیز بهره می گیرد. مطالعات مستوفی (1350) نشان می دهد كه آب ابتدا وارد حوض مره شده و پس از پر شدن آن، از مسیل دو حوض گذشته وارد حوض سلطان می شود و هنگامی كه آب در حوض سلطان چند متر بالاتر آمد، به طرف حوض مره باز می گردد و سر ریز
این دو حوض، به دریاچه نمك تخلیه می شود. مشاهدات صحرایی كرینسلی (1970)، نشان می دهد كه از مركز دریاچه به خارج دو پهنه جداگانه قابل شناسایی است. یكی مركز دریاچه كه حدود 24 درصد از مساحت آن را زیر پوشش دارد و با پوسته نمكی پوشیده شده است. دوم، زون مرطوب كه 76 درصد بقیه را تشكیل می دهد كه به زون گیاهان ریشه بلند به پهنای 20 متر می رسد. پوسته نمكی با 5 سانتیمتر ضخامت، شامل نوارهای هم مركز سفید و خاكستری است و در زیر آن سیلت های رسی و خاكستری رنگ مرطوب قرار دارد.
این زون (پوسته نمكی) به طور فصلی با آب پوشیده می شود، ولی مناطق مركزی آن ممكن است در تمام سال، آب دار باشد. مطالعات انجام شده در زون مرطوب نشان داده كه میزان رس موجود در نمونه ها، 35 تا 45 درصد است كه 10 تا 90 درصد كانی ها، كائولینیت است. در پشته های شن و ماسه ای زون گیاهان با ریشه بلند، چند خط داغ آب وجود دارد كه به سمت سراشیبی تا ارتفاع 826 متر ادامه دارد. اختلاف ارتفاع بین پست ترین و بلندترین خط داغ آب 20 متر است. پیشروی وسیع مخروط افكنه ها در پهنای زون مرطوب و روی پوسته نمكی نشانگر آن است كه روان آب سطحی بیش از گذشته است و تغییر آب و هوایی به سوی دوره مرطوب تر از گذشته، پیش می رود.
مطالعات معتمد و همكاران (1356) نشان داده است كه رسوبات حوض سلطان بیشتر از نوع گچ و نمك، مارن و رس است. بررسی های لرزه نگاری و حفاری نیز نشان داده كه نمك تا عمق 46 متر وجود دارد. این نمك، به صورت 5 لایه جدا از هم با ضخامت كل تا 20 متر است كه با رس های قهوه ای تا خاكستری از یكدیگر جدا می شوند.

آتشکده آذربرزین مهر
آتشکده آذربرزین مهر یکی از سه آتشکده بزرگ دوره ساسانیان و آتشکده دهقانان است و در شهر نیشابور خراسان قرار دارد.
اين آتشكده در ارتفاع ۲۰۶۱ متری از سطح دریا و در کوهستان ریوند بین شاهرود، سبزوار و در حوالی روستای فشتنق قرار دارد.
آتشکده آذربرزین مهر در زبان پهلوی به نام آتور بورگین میتر خوانده می شود به معنی آتش مهر بالنده است.
مکان آتشکده برزین مهر (به معنی آتش مهر بالنده) را که ویژه کشاورزان یا برزیگران بوده در کوه ریوند نیشابور می دانند.
تاریخ ساخت آتشکده آذربرزین مهر بسیار کهن است به طوریکه به زمان اشو زرتشت بازمی گردد و در بند 8 از فصل 17 بندهش آمده است: آذربرزین مهر تا زمان گشتاسب در گردش بوده و پناه جهان تا اینکه اشو زرتشت اسپنتمان دین آورد و گشتاسب شاه دینش را پذیرفت، آنگاه گشتاسب آتش مقدس را در کوه ریومند در آذر برزین مهر قرار داد.
در كنار اين آتشكده گياهي به نام ريواس وجود دارد كه طبق مدارك و شواهد موجود در دوره آريايي ها (هزاره اول تا سوم قبل از ميلاد) از اين گياه نوشيدني به نام هَومَه درست مي شد و در مراسم ديني و مذهبي آريايي ها مورد استفاده قرار مي گرفت.

غار مرخر
 در اصطلاح ادبی به معنای غاری است که فضای ورودی آن گرد می باشد و به غلط غار خُر نامیده می شود. در سال 1965 پروفسور فیلیپ اسمیت در بررسی و شناسایی محوطه های ما قبل تاریخ غرب ایران بخشی را به غار اختصاص داده است. در نزدیکی روستای بیستون غار عمیقی به طول 27 متر قراردارد که قدمت بقایای باستانی آن حداقل به دوره پارینه سنگی میانی موستری تا عصر حاضر می رسد .
این غار مقابل رودخانه گاماسیاب بر دامنه کوه بیستون واقع شده است در حفاریهای انجام شده مجموعه ای از کارافزارهای سنگی و استخوانی بقایای جانوری، ذغال و... بدست آمد که استقرارهای پارینه سنگی جدید را در زاگرس مشخص می کند.
آثار اندکی از جمله سفال از دوره ساسانی و بقایای جدیدتر بدست آمده است و این آثار خبر از یک دوره زمانی 35 هزارساله تا دوره پارینه سنگی در این غار می دهد.

معبد آناهیتا و هرسین
بنای معروف به معبد آناهیتا در مرکز شهر کنگاور بر سر راه همدان به کرمانشاه قرار دارد. این بنا بر روی تپه ای طبیعی با حداکثر ارتفاع سی و دو متر نسبت به سطح زمین های اطراف ساخته شده است. نقشه این بنا چهار ضلعی، به ابعاد 224×209 متر و هر ضلع آن به شکل صفه ای به قطر هجده متر است. این صفه ها با لاشه سنگ و ملات گچ ساخته شده اند و نمای بیرونی آنها به وسیله سنگ های بزرگ تراشیده شده، به صورت خشکه چین پوشش داده شده است. در مواردی برای اتصال برخی از بلوک ها، از بست های آهنی و سربی استفاده شده است.
در قسمت جنوبی بنا، پلکان دو طرفه ای به درازای یک صد و پنجاه و چهار متر وجود دارد. هر دو تا پنج پله، در یک بلوک سنگی ایجاد شده است. در حال حاضر تعداد سنگ پله ها در پلکان شرقی بیست و شش پله و در پلکان غربی بیست و یک پله است.
با توجه به ارتفاع دیوار که 20/8 متر از آن باقی مانده، به طور یقین تعداد پله ها بیشتر از این بوده است. در بخش شمال شرقی بنا نیز دو ردیف موازی سنگ های تراشیده به کار رفته که نشان از ورودی به عرض دو متر در این بخش از بنا است. در مرکز بنا، صفه ای با جهت شرقی - غربی ساخته شده که نود و سه متر درازا و 30/9 متر پهنا و بین سه تا پنج متر ارتفاع دارد. بر روی صفه های چهارگانه این بنا به جز فاصله بین دو رشته پلکان جنوبی، یک ردیف ستون قرار گرفته است. این ستون ها کوتاه و قطور هستند.
برخی از مورخین این بنا را معبدی برای الهه آناهیتا دانسته اند. آناهیتا ایزد بانوی آب های روان، زیبایی، فراوانی و برکت در دوران پیش از اسلام بوده است. برخی دیگر از محققین به تبعیت از نوشته های مورخین ایرانی و عرب سده سوم ه.ق به بعد، این بنا را کاخی ناتمام برای خسرو پرویز معرفی کرده اند. عده ای نیز زمان ساخت آن را به اواخر سده سوم و آغاز سده دوم ق.م و عده دیگر آن را به سده اول ق.م نسبت می دهند. سیف الله کامبخش فرد - کاوشگر بنا - آن را به سه دوره هخامنشی، اشکانی و ساسانی نسبت می دهد و مسعود آذرنوش کاوشگر دیگر بنا، آن را کاخ ناتمامی از خسرو پرویز در اواخر دوره ساسانی می داند.
هرسین
در داخل پارک شهر هرسین بقایایی از آثار دوره ساسانی وجود دارد که از جمله آن صفحه تراشیده ای بوده که در دامنه کوه ایجاد شده است. این صفحه به طول 52/46 متر و ارتفاع 25/12 متر است. این صفحه تراشیده به سه بخش تقسیم شده است: بخش اول آن به طول 22/31 متر است و صفه ای در جلوی آن تراشیده شده است. این صفه به نهر آبی مشرف است. قسم دوم به طول 50/10 متر و قسمت سوم به طول 25/5 متر است. در جلوی قسم دوم و سوم نیز صفه ای به عرض 15/8 متر دیده می شود.
در قسمت جنوب شرقی این صفحه تراشیده، حوض دایره شکلی از سنگ ایجاد شده است. قطر دهانه این حوض 86/3 متر و عمق آن 66 سانتیمتر است. در وسط حوض، مخروط ناقص فواره مانندی به ارتفاع 66 متر وجود دارد که محیط تحتانی 24/2 متر است. قسمت تحتانی این مخروط ناقص، به شکل دوازده ضلعی نامنظم است.
سطح فوقانی فواره، به صورت دایره ای است که در وسط یک صفحه دوازده ضلعی قرار دارد. در قسمت شمالی حوض، پیش رفتگی مستطیل شکلی به ابعاد 40×20 سانتیمتر وجود دارد. همچنین در نزدیکی این حوض سنگی، طاقی از یک سنگ یک پارچه دیده می شود که دارای قوسی گهواره ای است. در قسمت تحتانی طاق، تخته سنگی به شکل مکعب مستطیل وجود دارد، احتمالاً طاق بر روی این تخته سنگ قرار گرفته است. در کنار این طاق نیز بخشی از یک پلکان سنگی سه پله ای وجود دارد. در جنوب این مجموعه و در اطراف میدان شهر، بقایای یک بنای سنگی از دوره ساسانی به چشم می خورد. این مکان امروزه تبدیل به پارک شده و بخش زیادی از آن به دلیل ساخت و سازهای جدید از بین رفته است. مصالح به بکار رفته در این بنا شامل لاشه سنگ و ملات گچ است و در بعضی از قسمت ها روکار دیوار با بلوک های سنگی مکعب مستطیل چیده شده است.