روزنامه عصر مردم

صحرای اتیوپی به اقیانوس تبدیل می شود
محققان در دانشگاه آدیس آبابا با استفاده از اطلاعات قدیمی شکاف بزرگی که در صحرای اتیوپی به وجود آمده است اعلام کردند؛ این شکاف می تواندطی میلیونها سال آینده به بستری جدید برای اقیانوسی بزرگ در میان صحرا تبدیل شود. دانشمندان اعلام کردند مطالعات جدید بر روی شکاف مرموز و بزرگی که در صحرای اتیوپی به وجود آمده است نشان می دهد فرایندی که منجر به شکل گیری این پدیده شده مشابه فرایندهایی است که در کف اقیانوسها رخ می دهد و می تواند نشانه ای از شکل گیری اقیانوسی بزرگ در این منطقه در آینده به شمار رود. این شکاف با عرض 6 متر در صحرای اتیوپی از سال 2005 به وجود آمده است، اما در آن زمان مطالعات دقیقی بر روی آن انجام نگرفته بود. همچنین شکافی مشابه در بستر دریای سرخ در حال دو نیم کردن این دریا است.
محققان با استفاده از اطلاعات لرزه ای جمع آوری شده از سال 2005 فرایند شکل گیری این شکاف 35 مایلی را در طی یک روز شبیه سازی کرده و اعلام کردند؛ این شکاف در اثر انفجار آتشفشان داباهو در انتهای شمالی شکاف به وجود آمده و خروج ماگماها از دل زمین باعث شکافته شدن لایه زمین از دو جهت شده است. این فرایند در بستر دریاها نیز به صورت مکرر اتفاق می افتد. نتیجه مطالعات جدید همچنین نشان می دهد مرزهای فعال آتشفشانی در مسیر صفحه های اقیانوسی تکتونیکی می تواند به صورت ناگهانی صفحه ای بزرگ را از میان به دو نیم تقسیم کند. پدیده ای که می تواند برای ساکنان منطقه بسیار خطرساز به شمار رود.محققان می گویند؛ با انجام این مطالعه در تلاش بوده اند تا ارتباط میان آنچه در صحرای اتیوپی رخ داده است را با آنچه در بستر اقیانوسها رخ می دهد دریابند و بر روی آن تحقیقات دقیقتری انجام دهند، زیرا بررسی لایه های اقیانوسی در بستر دریاها تقریباً غیر ممکن است. در واقع دانشمندان این بخش از صحرای اتیوپی را به عنوان لابراتواری ویژه و منحصر به فرد برای مطالعه بر روی لایه صفحه های اقیانوسی می دانند.صفحه های آفریقایی و عربی در بخشی از صحرای آفار در اتیوپی شمالی به یکدیگر رسیده و طی فرایند ایجاد شکافی با سرعت 54/2 سانتیمتر در سال طی 30 میلیون سال پیش از یکدیگر جدا شده اند. این شکاف خوردگی و فرونشستگی 300 کیلومتری آفار و دریای سرخ را به وجود آورده است.بر اساس گزارش فاکس نیوز، محققان بر این باورند دریای سرخ به تدریج و طی میلیونها سال یا بیشتر به این نشستگی وارد خواهد شد و این بستر جدید برای آب دریای سرخ می تواند دریای سرخ را به خلیج عدن اتصال دهد.

پروانه ها با کمک بالهایشان به صداها گوش می دهند
گونه های ویژه ای از پروانه ها در بالهای خود گوشهای بسیار کوچکی دارند که می توانند با کمک آنها گام بالا و پایین صوتها را از یکدیگر تشخیص داده و به این شکل از نزدیک شدن پرندگان آگاه شوند.
دانشمندان تا سال 1912 بر این باور بودند که پروانه ها ناشنوای مطلق هستند تا زمانی که برای اولین بار گوش در پروانه ها شناسایی شد. محققان طی دهه های گذشته با بررسی بر روی آناتومی و ساختار زیستی گوش پروانه ها دریافتند که این ویژگی تنها در برخی گونه های خاص از پروانه ها یافت می شود.
آخرین تحقیقات انجام شده بر روی گوشهای موجود بر روی بالهای پروانه ای از مناطق حاره ای
 به نام مورفو بوده است. در مطالعات جدید محققان دانشگاه بریستول بر روی لایه شنوایی که در لایه زیرین بالهای آبی رنگ این پروانه زیبا قرار گرفته است مشخص شد این لایه بادامی شکل بوده و در مرکز خود برجستگی مشابه زرده تخم مرغ دارد، از همین رو به این غشا لایه "نیم رو" گفته می شود.
امواج صوتی ناشی از آواز پرندگان و یا خرد شدن برگهای پاییزی به این غشا ضربه وارد کرده و به پالسهای عصبی تبدیل می شوند که در نهایت این پالسها توسط سلولهای عصبی جاندار دریافت می شوند. برای درک چگونگی تأثیر لایه نیم رو بر شنوایی پروانه ها محققان اصواتی با فرکانسهای متفاوت را برای پروانه هایی که دامنه شنوایی آنها هزار تا 5 هزار هرتز تخمین زده شده بود پخش کردند و برای مشاهده تغییرات در لایه شنوایی از اسکنرهای لیزری استفاده کردند.
نتیجه این آزمایش نشان داد اصواتی با فرکانسهای پایین تر تنها لایه خارجی غشا و فرکانسهای بالاتر کل ساختار از جمله ساختار کلاهک شکل را دچار ارتعاش می کند. در کل لایه شنوایی در پروانه ها عکس العمل مناسبی نسبت به فرکانسهای پایین تر دارند و این پدیده نشان می دهد گوشهای پروانه ها بیشتر نسبت به این دامنه از صوت حساس هستند.
به گفته دانشمندان پروانه های آبی رنگ مورفو از این توانایی برای تشخیص پرنده های شکارچی استفاده می کنند، به این شکل که فرکانسهای بالای صوتی را برابر با حمله پرنده و فرکانسهای پایین تر را برابر بال زدن پرنده می پندارند.
بر اساس گزارش لایو ساینس، در عین حال فرکانسهای بسیار بالا مانند فرکانسهای آواز پرندگان به پروانه هشدار می دهد که در پناهگاه خود باقی بماند و یا از ترفند استتار مخصوص به خود استفاده کند.

زندگی در محیطهای خوش بو افراد را سخاوتمند می کند!
پژوهشگران آمریکایی دریافتند که رایحه خوش مکانهای تمیز موجب می شود افرادی که در این محیطها زندگی می کنند
بخشنده تر و سخاوتمندتر از سایر افراد باشند. زندگی در یک محل تمیز و معطر بی شک بسیار مطلوب است. اکنون برخی از محققان دانشگاه بریگام یانگ اثرات حس تمیزی را بر روی رفتار افراد مورد بررسی قرار دادند. این دانشمندان دو تحقیق مختلف را برای دستیابی به این نتایج انجام دادند. در این تحقیقات داوطلبان به دو گروه تقسیم و در دو اتاقی که اولی بوی پاکیزگی می داد و دومی یک اتاق معمولی بود قرار داده شدند و رفتار آنها که در معرض رایحه خوش تمیزی قرار گرفته بودند بررسی شد. در آزمایش اول، "بازی اعتماد" تجویز شد. در این آزمایش داوطلبان از یک فرستنده بی نام مبلغی پول حداکثر 12 دلار دریافت کردند. سپس از آنها خواسته شد که یا تمام پول را برای خود نگه دارند و یا مبلغی از آن را به سرمایه گذاران ناشناس اهدا کنند. در این آزمایش مشخص شد که به طور متوسط افرادی که در اتاق معمولی بودند تنها 91/2 دلار را اهدا کردند درحالی که افرادی که در اتاق معطر بودند 83/5 دلار را بخشیدند. براساس گزارش ساینس دیلی، در آزمایش دوم داوطلبان باید به یک سازمان عامل المنفعه مقداری پول را اهدا می کردند. در این مورد نیز، کسانی که در اتاقی بودند که رایحه پاکیزگی می داد سخاوت بیشتری نشان دادند به طوری که 22 درصد از آنها پولهای خود را به صورت خیریه اهدا کردند درحالی که تنها 6 درصد از افراد گروه نظارت این کار را انجام دادند.

ایجاد یک حفره اسرارآمیز در دهکده ای در لیتونی
یک جسم اسرارآمیز که ممکن است یک شهاب سنگ باشد در نزدیکی دهکده ای در لیتونی سقوط و حفره ای به قطر 15 متر ایجاد کرده است. این حفره به قطر 15 متر و عمق 5 متر در نزدیکی دهکده "ماتزلاکا" در شمال لیتونی ایجاد شده است. مأموران آتش نشانی محلی در این خصوص اظهار داشتند؛ که هیچ کس مجروح نشده است. به گفته برخی از کارشناسان علت ایجاد این حفره می تواند برخورد یک شهاب سنگ باشد.
پس از اصابت این شیء ناشناخته به این منطقه در دهکده ماتزلاکا وضعیت اضطراری اعلام شد، اما تاکنون هیچ ماده رادیواکتیو و یا شیمیایی خطرناک در این منطقه شناسایی نشده است. یک زمین شناس مرکز ملی محیط زیست، زمین شناسی و هواشناسی در این خصوص اظهار داشت: "برداشت اولیه من این است که این حفره در اثر برخورد یک شهاب سنگ ایجاد شده است و به نظر می رسد که همه آن را تائید می کنند."
براساس گزارش آسوشیتدپرس، این درحالی است که به اعتقاد یک طبیعت شناس این حفره می تواند تنها یک شوخی باشد. به گفته این طبیعت شناس، احتمالا در طول شب کسی این گودال را حفاری و با استفاده از مواد آتش بازی نور و صدای مهیبی را ایجاد کرده است که صحنه نور و صدا را ساکنان دهکده دیده و از آن فیلمبرداری کرده اند.

با كشف پليمري جديد با قابليت ايجاد حس لامسه
دانشمندان موفق به توليد پليمري شده اند كه حس لامسه پوست و سرما و گرما را دريافت مي كند. آنها در نظر دارند از اين پليمر جديد براي پوشش دهي پروتز هاي دست و پاي مصنوعي استفاده كنند تا افرادي كه دچار معلوليت هاي عضوي هستند، اين احساسات را دوباره در اعضاي مصنوعي نيز به دست آورند. به گفته محققان، پروتزهاي موجود در بازار اگر چه ممكن است در ظاهر طبيعي به نظر برسند، اما هنوز خيلي ابتدايي هستند و فراتر از باز و بسته كردن دست ها هيچ کنترل عصبي واقعي ديگري به بيماران نمي دهند، اما در دو پژوهش اخير كه به ويژه براي سربازان نقص عضو شده آمريكايي انجام شده اين قبيل احساسات واقعي در پوست دست و پاهاي مصنوعي منتقل مي شود. متخصصان انجمن آمريكايي جراحي پلاستيك در كنفرانس جراحي پلاستيك سال 2009 كه در سياتل برگزار شد، پرده از كشف يك مولكول يا پليمر هادي جريان الكتريسته (موسوم به PEDOT با اسم علمي 3.4 اتيلن دي اكسيتيوفن) برداشتند كه به تحريك و رشد رشته هاي عصبي جديد در اعصاب آسيب ديده دست ها و پاها كمك مي كند. محققان بر اين باورند كه تحريك و رشد رشته هاي
عصبي يكي از مراحل اوليه در ايجاد کنترل عصبي بيشتر بر روي پروتزها در افراد معلول مي باشد. جراحان پلاستيك اميدوارند كه با كشف PEDOT به شيوه اي موفق براي رشد رشته هاي عصبي جديد دست پيدا كنند. گفتني است، آزمايشهای اوليه در زمينه ارزيابي عملكرد اين پليمر كه بر روي موش هاي آزمايشگاهي انجام شد، نتايج اميد بخشي داشته است.

دایناسورهای نوجوان "تیرانوساروس رکس" بسیار سرکش بوده اند
نتایج تحقیقات بر روی استخوان پوزه یک نمونه دایناسور نوجوان از تیرانوساروس رکس نشان می دهد که نوجوانان این گونه دایناسور بسیار سرکش بوده اند. بقایای این دایناسور نوجوان که "ژان" نامگذاری شده است در سال 2001 در ایالت مونتانا واقع در آمریکا کشف شد. اکنون دانشمندان دانشگاه ایلینویز شمالی و موزه تاریخ طبیعی راکفورد با بررسی استخوان پوزه "ژان" دریافتند که دایناسورهای نوجوان گونه "تیرانوساروس رکس"بسیار سرکش بوده و اغلب با همسالان خود مبارزه و دعوا می کرده اند. جنسیت "ژان" هنوز مشخص نیست و انتخاب این نام در بزرگداشت اهدا کننده این فسیل به موزه بوده است. نتایج بررسیهای فعلی نشان می دهد که این دایناسور نوجوان حدود شش متر و نیم طول و بیش از دو متر قد داشته و وزن آن حدود 700 کیلوگرم بوده است. آرواره فوقانی و پوزه این دایناسور نوجوان حفره های ناشی از یک زخم را نشان می دهد که به نظر می رسد در اثر گازگرفتگی یک گونه همسن ایجاد شده باشد.
براساس گزارش ایندیپندنت، این محققان با بررسی ساختار میکروسکوپی بافت استخوانی این فسیل از طریق پرتونگاری مقطعی به این نتایج دست یافتند.