«محسن دانش» منتقد سینما و تلویزیون، در تالار حافظ:
زمان پایان بخشیدن به سینمای کمدی سطحی­نگر در ایران فرا رسیده است

    سینمای کمدی ایران در یک سراشیبی قرار گرفته است و فیلم­های روی پرده، شاخص خوبی برای این گونه سینمایی محسوب نمی­شوند.
«محسن دانش» منتقد سینما با اعلام این مطلب در نشست «آسیب­شناسی طنز در سینما و تلویزیون» که به همت انجمن طنز فارس در تالار حافظ شیراز برگزار شد، گفت: از نظر ارستو -فیلسوف بزرگ - کمدی، نمایشگر رفتارهای ظاهری و موقعیت­های ساده­ای است که درباره همگان مصداق دارد و از طریق نشان دادن رفتارهای متعارض و متناقض آدم­ها و نیز ایجاد تضادسازی و خنداندن، شرایطی را فراهم می­کند تا نسبت به واقعیت­هایی که از بس به ما نزدیک هستند، از آنها غافل شده­ایم، آگاهی یابیم.
وی افزود: کمدی ابتدا در هنرهای نمایشی جان گرفت و بعد به تدریج وارد رمان، سینما و تلویزیون شد و در عصر سینمای صامت، گرایش به سینمای کمدی به حدی بود که حتی توماس ادیسون در فیلم کوتاهی از بن­مایه­های کمدی بهره برد.
وی ادامه داد: کمدی جایگاه والایی در سینمای جهان دارد و هدف آن صرف خنداندن تماشاگران به هر بهایی نیست. این گونه سینمایی در تاریخ هنر سینما با نام­های بزرگانی مثل؛ چارلز چاپلین، باسترکیتون، لورل و هاردی، برادران مارکس، ژاک تاتی، جری لوئیس، وودی آلن، هارول لوید و... گره خورده و مایه تأسف است که سینمای کنونی ایران در ژانر کمدی بسیار سطحی­نگر و یکبارمصرف شده است.
دانش گفت: آنچه امروزه به عنوان سینمای کمدی به مخاطبان ارائه می­شود، هیچ نشانی از مؤلفه­های استاندارد این گونه سینمایی ندارد و شرایط ایجاد شده، بستری را فراهم کرده که کمدی­سازان موفق دهه­های 60 و 70 در ژانرهای دیگر فیلم بسازند و کارگردان­های دست چندم سینمایی کشور، آثار سخیفی را به نام کمدی به خورد مخاطبان می­دهند و این یعنی توهین به شعور مخاطب.
وی افزود: خیلی حیف است که از دهه 60 به این طرف، هنوز هم بهترین فیلم کمدی ایران را «اجاره­نشین­ها» به کارگردانی داریوش مهرجویی بدانیم و این همه سال، فیلم موفقی را در این ژانر شاهد نبوده باشیم و این یعنی برگشت به عقب.
این منتقد سینما با اشاره به دور بودن سینمای کمدی ایران از استانداردهای این گونه سینمایی در دنیا گفت: یکی از مؤلفه­های اصلی یک کمدی موفق، معترض بودن و توجه به جنبه­های انتقادی در متن فیلمنامه است که نشانی از آن را در فیلم­های کمدی روی پرده نمی­بینیم و به نظر می­رسد برخی از فیلمسازان فراموش کرده­اند چاپلین، سلطان کمدی دنیا پس از ساختن فیلم «دیکتاتور بزرگ» که بیانیه­ای ضدفاشیسم و علیه جهان سرمایه­داری غرب بود، تا مدت­ها مورد اذیت و آزار نژادپرست­ها قرار گرفت.
وی افزود: این تصور که سینمای کمدی، فقط برای سرگرمی و خنداندن مخاطب به وجود آمده و خاصیت دیگری ندارد، کاملاً اشتباه است و می­بینیم که در دهه­های 30 و 40 که رواج فیلم­سازی بود، با این تفکر غلط، آثار سطح نازلی ساخته شد که هیچ کدام نیز در حافظه سینمایی کشور ماندگار نشد.
وی ادامه داد: جای کمدی موقعیت در سینما بسیار خالی است و ضعف بزرگ آثار کنونی این است که بازیگران در هنگام اجرای نقش­های فیلمنامه، فکر می­کنند باید تماشاگران را با شکلک­ها و اداهای فکاهه­مانند بخندانند، در حالی که در کمدی موقعیت، موقعیت­های نمایشی، فضای خنده را فراهم می­آورند، نه ادا و اصول­های بی­مزه و شلوغ­کاری­های سال­های پیش سینمای صامت!
«محسن دانش» دبیر سرویس فرهنگ و هنر رسانه برتر نهمین جشنواره فیلم فجر شیراز، با تأکید بر به­کارگیری واژه کمدی به جای طنز در سینمای ایران گفت: طنز، هنری است که عدم تناسبات در عرصه­های مختلف اجتماعی را که در ظاهر متناسب به نظر می­رسند، نشان می­دهد و هنر طنزپرداز، کشف و بیان هنرمندانه و زیبایی­شناختی عدم تناسب در این «تناسبات» است.  طنز، ویژه ادبیات و شامل آثار منظوم و منثور است و به کار بردن آن در سینما اشتباه مصطلح است و به واقع مترادف آن در سینما و هنرهای نمایشی، واژه کمدی است. کمدی نقطه مقابل تراژدی و مخالف با لودگی و مسخره­گی است که معمولاً پایانی خوش دارد.
وی افزود: سینمای کمدی بیشترین آسیب را از سمت تلویزیون و آثار سطح پایین چند قسمتی در مایه­های طنزگونه خورده و سطح سلیقه مخاطبان تا حد زیادی کاهش داده شده است. مخاطب کنونی این ژانر در سینما نیز به دنبال چهره­های تلویزیونی مورد علاقه خود است، اما پس از تماشای آثار، به زودی خسته می­شود و درمی­یابد که چیز جدیدی را تماشا نکرده است و به همین دلیل فیلم­هایی که اخیراً در این مایه ساخته شده، اغلب در گیشه موفق نبوده است.
وی ادامه داد: فیلمنامه یکدست، حفظ روابط علت و معلولی، عدم استفاده از شوخی­های تکراری و نخ­نما شده سریال­های تلویزیونی، بهره­گیری از طنز موقعیت و دوری از هجو و هزل از ویژگی­های یک کمدی موفق است.
این منتقد سینما و تلویزیون با اشاره به ساخت سریال­های ضعیف طنز در تلویزیون گفت: متأسفانه بیشتر تولیدکنندگان این گونه آثار، فکر می­کنند در هر سکانس باید مخاطب را بخندانند و فرقی نمی­کند که بازیگر چه ادا و اصولی از خودش نشان دهد و همین که خنده برقرار شد، فیلم، کمدی موفقی است، در حالی که ممکن است یک اثر موقعیت­های کمیک داشته باشد، اما کمدی صرف نباشد.
وی افزود: در میان آمار بالای تولیدات طنز در تلویزیون، تنها نام مهران مدیری ماندگار است که تا حدی توانسته به دور از فکاهه­سازی و لودگی، آثار خوبی را مطابق با نیازمندی­های جامعه متوسط کنونی ایران تولید کند. بزرگترین راز موفقیت این هنرمند نزد مردم، باورپذیری نقش­هایی است که بازی کرده و سبب ایجاد نوعی همذات­پنداری مخاطبان با پرسوناژهای آثارش شده است.
وی ادامه داد: به اعتقاد من مجموعه «پاورچین» یکی از موفق­ترین آثار مدیری است که در پشت خنده­های آن، حقیقتی تلخ را بیان می­کند و کارگردان با نگاهی روانکاوانه و جامعه­­شناسانه، حرفش را در قالب کمدی می­زند.
دانش گفت: با این روند تولید آثار نازل سینمایی و تلویزیونی در ژانر کمدی، باید بگوییم که زمان پایان بخشیدن به سینمای کمدی سطحی­نگر در ایران فرا رسیده و مخاطبان کنونی از دیدن فیلم­های شبیه هم و خالی از هرگونه پیامی، خسته شده­اند و به زودی باید فرمول جدیدی برای جذب مخاطبان و آشتی آنها با سینما نوشت که مسلماً ژانر کمدی نمی­باشد.
وی افزود: موج­های سینمایی از پی هم می­آیند و می­روند اما آنچه ماندگار است، تفکر والای فیلمنامه­نویس و فیلمساز است که گرد فراموشی نمی­گیرد و مصداق آن فیلم خوب و خوش­ساخت «اجاره­نشین­ها» است که از دهه 60 تاکنون بر قله سینمای کمدی کشور می­درخشد.
وی ادامه داد: همان گونه که در دهه 70 سینمای «اکشن» و اواخر این دهه سینمای «تین ایجری» بیشترین تولیدات را به خود اختصاص داده بود، امروزه هم زمان ساخت آثار به ظاهر کمدی به پایان رسیده و باید به فکر ساخت فیلم­ها و سریال­هایی با رویکرد کمدی - اجتماعی مبتنی بر نیازهای زندگی واقعی مردم باشیم.

تجلیل از استاد بیژن کامکار در شیراز

   آیین تجلیل از مقام استاد بیژن کامکار، نوازنده پیشکسوت و برجسته دف و عضو و خواننده گروه کامکارها در شیراز با حضور کیوان ساکت و مسعود حبیبی برگزار می­شود. همچنین در این برنامه، از سال­ها تلاش مسیح افقه در زمینه پژوهش در حوزه موسیقی تقدیر خواهد شد. زارعی برگزارکننده این برنامه با اعلام این خبر به خبرنگار «عصر مردم» گفت: این مراسم در واقع تجلیل از همه هنرمندان ارزشمدار و والای ایرانی است تا در کنار تجلیل از هنرمندان ملی اثرگذار بر هنر ایران، از هنرمندان فعال و پیشکسوت فارس نیز قدردانی به عمل آید.
به همین مناسبت برنامه تجلیل از استاد بیژن کامکار که بسیاری او را معرف ساز دف به جامعه می­دانند، برگزار خواهد شد و همزمان نیز از زحمات مسیح افقه موسیقیدان فارس به خاطر ارائه مقالات و انجام پژوهش­های متعدد موسیقی، تقدیر می­شود تا در این خصوص الگوهای برتر هنری به جوانان و علاقه­مندان از طریق اینگونه برنامه­ها معرفی گردد. این برنامه ساعت 20 شنبه 22 اسفندماه در سالن سینما شیراز (قیام سابق) برگزار خواهد شد.

به انگیزه اجرای نمایش عروسکی «عروسی خون» در سالن هودی
روایت داستانی اسپانیایی از زبان عروسک های ایرانی


    عروسک و  عروسک­گردانی در فرهنگ ایرانی از جایگاه ویژه­ای برخوردار است و امروزه با جادوی خیال، دنیای جدیدی را برای مخاطبان می­گستراند.
هنر عروسک­گردانی، هنری است که می­توان گفت از هزاران سال پیش معمول بوده، اما کسی به درستی نمی­داند که در کجا و چه زمانی عروسک­ها به وجود آمده­اند.
نمایش عروسکی در دنیا بسیار ریشه­دار است و در دو کشور هند و چین، در زمان­های قدیم، این نوع نمایش اجرا می­شده است. با کندوکاو در تاریخ نمایش­های عروسکی به متونی از ارستو و هومر برمی­خوریم که نشان می­دهد چگونه غربی­ها از هندی­ها (شرقی­ها)، هنر عروسکی را آموخته­اند.
«هرودت» در این خصوص می­نویسد: «از تئاتر «ماسک» دو شکل اجرایی متولد شد، یکی تئاتر عروسکی و دومی تئاتر انسانی که هنرپیشه ماسک را رها کرده و به همان صورت که در طبیعت است، ظاهر می­شود. پس از آن که ماسک از هنرپیشه جدا شد، به بالای سر او منتقل گردید و به صورت عروسک میله­ای درآمد. این عروسک به وسیله دست بازی داده می­شد و بعدها از دست نیز دور شد و توسط عروسک­گردان به وسیله نخ و ریسمان­هایی هدایت شد.»
 به نظر می­رسد اولین مرجع درباره نمایش عروسکی «گزنفون» است که در سال 442 قبل از میلاد از خانه یک مرد آتنی به نام «کالیاس» دیدن کرده است. «کالیاس» میزبان برای سرگرمی میهمانش با تئاتر عروسکی یک گروه نمایش سیار را اجیر کرده بود.
طبق شواهد موجود استفاده گسترده­ای از عروسک در ادبیات جهان شده است و از زمانی که تئاتر عروسکی خصوصیات ویژه خود را یافت و منتقل شد، در هر کشوری از آیین و سنن آنها بهره گرفت و منعکس­کننده نحوه تفکر آن ملل شد. تاریخ به ما می­گوید که پس از سقوط امپراتوری رم، به تئاتر عروسکی ضربه مهلکی وارد آمد و عروسک­گردان­ها در کشورهای مختلف سرگردان شدند. آنها به صورت گروه­های سیار و دوره­گرد فعالیت­های خود را ادامه دادند و فقط به کمک هوش سرشار خود توانستند ادامه حیات بدهند و بدین طریق تئاتر عروسکی از نابودی نجات یافت.
این روزها در سالن استاد هودی در شیراز شاهد اجرای نمایش عروسکی «عروسی خون» اثری از «فدریکو گارسیا لورکا» به کارگردانی حمیده مقدسی هستیم. نمایشی که به گفته کارگردانش حاصل ماه­ها تلاش و تمرین مستمر است.
«فدریکو گارسیا لورکا» بیشتر از آن که در نزد ما به عنوان نقاش، آهنگساز و نمایشنامه­نویس شناخته شده باشد، یک شاعر است. شاعری که با زبان موطن خود از جامعه و دغدغه­های خود می­گوید. زبان شاعرانه او را به سادگی می­توان در نمایشنامه­هایش رهگیری کرد. استفاده از ترانه­های عامیانه و گنجاندن آنها در زبان در حین رخت شستن، لالایی گفتن و خواباندن کودک و... نشان از نگاه تیزبین این هنرمند دارد.
او با به­کارگیری عناصر موجود طبیعی و فولکلور اسپانیا چون ماه، اسب، ترانه­های مردم عادی و... سعی در به نقد کشیدن سیطره نظام فئودالی و مردسالارانه اسپانیا که سبب فشار بر اقشار جامعه به خصوص زنان و عقب­ماندگی اسپانیا شده، دارد.
مفاهیمی که لورکا در آثارش به کار می­برد به سبب نزدیکی و قرابت­هایی که با فرهنگ ما دارد، در دل هنرمندان عرصه ادب و هنر به سادگی جای خود را یافته است.
او در «عروسی خون» روابط پیچیده خانوادگی و سنت­های سختگیرانه جامعه روستایی را نقد می­کند.
«حمیده مقدسی» در خصوص نمایش یاد شده به خبرنگار «عصر مردم» می­گوید: این اولین کار عروسک نخی از آثار لورکای اسپانیایی در ایران است که به شکل تلفیق عروسک نخی و بازیگر روی صحنه رفته است و عروسک­گردان­ها روی صحنه حضور دارند و در مجموع هشت عروسک اصلی و چند عروسک فرعی در این نمایش استفاده می­شود.
وی می­افزاید: فدریکو گارسیا لورکا، شاعر و نویسنده اسپانیایی، نمایش «عروسی خون» را از سال 1933 در مادرید روی صحنه برد و داستان آن در یک دهکده اسپانیایی رخ می­دهد و درباره یک درگیری عشقی خونین است.
وی ادامه می­دهد: نزدیک به یک سال پیش کارهای مقدماتی این نمایش سنگین در عرصه پژوهشی شکل گرفت و گروه ما با تمرین­های مستمر و سختگیرانه توانست این اثر ارزشمند نمایش را روی سن ببرد.
مقدسی می­گوید: تئاتر عروسکی در کشور ما ریشه­دار است، اما نیاز اساسی هنرمندان این رشته برپایی کلاس­های آموزشی و کارگاه­های عروسک­سازی و عروسک­گردانی است.
وی با انتقاد از شیوه­های آموزشی این رشته هنری در کشور، می­گوید: جدی نگرفتن تئاتر عروسکی از سوی برخی از هنرمندان حوزه نمایش، روزآمد نبودن این هنر مطابق با استانداردهای جهانی، اجراهای معدود و... از عوامل مؤثر در رشد کند تئاتر عروسکی است.
وی با اشاره به تلاش­های صورت گرفته برای رفع ضعف­های تئاتر عروسکی «عروسی خون» اظهار می­دارد: پس از یک نوبت اجرا در تهران، تعدادی از عروسک­ها را بازسازی کردیم و هم­اکنون عروسک­های بازسازی شده با انجام تغییراتی توسط عروسک­گردان­ها روی سن می­روند.

رمان «آن» نوشته علي قوي‌تن به چاپ رسيد
ایسنا: رمان «آن» نوشته‌ي علي قوي‌تن منتشر شد.
دست‌نوشته‌ي بيداد براي مقدمه، يادداشت نويسنده و «آن» بخش‌هاي مختلف اين كتاب‌اند كه بخش ديگري از آن هم به تصاويري از آثار سينمايي قوي‌تن يعني «عشق من شهر من»، «ضربه‌ي طوفان»، «توطئه»، «آدمك‌ها»، «سرود تولد»، «نسكافه‌ي داغ ‌داغ» و «بادهاي بهاري» اختصاص دارد. او در توضيحي درباره‌ي اين كتاب گفت: كتاب «آن» موضوعي اجتماعي - فرهنگي دارد كه به روابط آدم‌هاي امروز در جامعه مي‌پردازد و داستانش وام‌گرفته از زندگي‌هاي واقعي افراد است. در واقع، شيوه‌ي نگارش به‌ گونه‌اي است كه با مسائل واقعي و رئال و اتفاقاتي كه در جامعه افتاده است، مطابقت دارد.

جلد نخست «مروري بر تاريخ‌نگاري ادبيات معاصر» منتشر شد
ایسنا: جلد اول از مجموعه‌ي «مروري بر تاريخ‌نگاري ادبيات معاصر» تأليف حسن ميرعابديني منتشر شد.
ميرعابديني در ادامه‌ي تأليف‌هايش در حوزه‌ي ادبيات معاصر ايران اين‌بار به مرور تاريخ‌نگاري ادبيات معاصر نشسته است تا از رهگذر آن گزارشي به دست دهد از آن‌چه در تاريخ ادبيات معاصر مكتوب شده است.
به گفته‌ي او، جلد نخست از اين مجموعه به بررسي آثاري پرداخته كه از سال‌ 1300 تا 1325 در تاريخ معاصر ايران درباره‌ي ادبيات، مكتوب شده‌اند.

گزيده و شرح رباعيات بيدل منتشر شد
ایسنا: گزيده و شرح رباعيات عبدالقادر بيدل دهلوي در كتابي با نام «مرقع صدرنگ» به كوشش محمدكاظم كاظمي منتشر ‌شد. در بخشي از مقدمه‌ي اين كتاب كه با 100 رباعي همراه است، آمده است: ابوالمعاني ميرزا عبدالقادر بيدل (1133-1054 هجري قمري) شاعر بزرگ زبان فارسي، اكنون بيش‌تر به اعتبار غزل‌هايش شهرت دارد و اين تا حدودي طبيعي است؛ چون غزل، قالبي است پرقابليت و شاعر ما در اين قالب، سنگ تمام نهاده است؛ ولي بايد پذيرفت كه اقبال بيش‌تر به غزل‌هاي بيدل در مقايسه با رباعي‌هايش، بويژه در جامعه‌ي ادبي ايران، دلايل ديگري هم دارد، از جمله چاپ بسيار ديرهنگام رباعيات او در اين كشور.

شمس لنگرودي:
سال 88، سال شعري خوبي بود

ایسنا: شمس لنگرودي گفت: سال 88، سال شعري خوبي بود و شعر به زيبايي‌شناسي درستي راه برد. اين شاعر اظهار كرد: در دوره‌اي، شعر از دسترس فهم عمومي و شعرخوانان جدي دور شده بود؛ اما به مرور زمان، اين مسير تغيير كرد و سال 88، سال خوب شعري را سپري كرد. او به فعاليت پایگاه های اینترنتی ادبي نيز اشاره كرد و افزود: در اين سال، پایگاه های اینترنتی ادبي توانستند به راهيابي شعر به وجه و مسير صحيحش كمك كنند.

عبدالجبار كاكايي:
ادبيات در دهه‌ي 80 سير متعادلي را در پيش گرفته است

ایسنا: عبدالجبار كاكايي معتقد است: ادبيات در دهه‌ي 80 سير متعادلي را در پيش گرفته است. اين شاعر و ترانه‌سرا بيان كرد: ادبيات را بايد از دو نظر مورد بررسي قرار داد؛ اول از ديدگاه محتوا كه بدون ترديد روي شكل ادبيات نيز تأثير مي‌گذارد و ديگر فرم ادبيات است.

حضور ایرج زبردست در سومین شب شعر انجمن ادبی پیچک
مهر: سومین شب شعر انجمن ادبی پیچک با حضور ایرج زبردست رباعی سرای معاصر، در سالن صدرا و سینای شیراز برگزار شد. در این مراسم خلیل جوادی طنز پرداز معاصر و شماری از دانشجویان علوم پزشکی به شعر خوانی پرداختند.
ایرج زبردست نیز ازجمله شرکت کنندگان این مراسم بود که پس از 11 سال در این سالن به شعر خوانی پرداخت و تازه ترین رباعیاتش را خواند و مورد استقبال حضار نیز قرار گرفت. زبردست آخرین بار در سال 77 به همراه فریدون مشیری، حمید مصدق، پرویز خائفی و شاپور بنیاد در این سالن به شعرخوانی پرداخته بود. در ادامه این مراسم نیز گروه موسیقی عندلیب به سرپرستی بابک پیرمرادی به اجرای برنامه پرداخت ضمن اینکه مدیریت این شب شعر را نیز زهرا فتحی نژاد بر عهده داشت.

«7 دقیقه تا پاییز» با حضور بازیگران؛
در سینما شیراز

حوزه هنری فارس با همکاری دانشگاه شیراز اقدام به اکران و نقد و بررسی فیلم «7 دقیقه تا پاییز» کرده است.
به گزارش روابط عمومی حوزه هنری فارس، این برنامه با حضور هدیه تهرانی و حامد بهداد (بازیگران)، علیرضا امینی (کارگردان)، محسن طنابنده (فیلمنامه­نویس) و سید جمال ساداتیان (تهیه­کننده)، امروز ساعت 16 در سینما شیراز برگزار خواهد شد.
همچنین آیین پایانی مسابقه نقدنویسی جشنواره فیلم فجر شیراز که همزمان با نهمین جشنواره فیلم فجر در شیراز برگزار شد در همان روز برپا می­شود.

در نشست بزرگداشت چهل‌سالگي فيلم «قيصر»:
« بايد براي قيصري آماده شد كه متعلق به امروز است»

ایسنا: بزرگداشت چهل سالگي فيلم «قيصر» در جشنواره‌ي‌ فيلم تصوير (تصوير سال) برگزار شد.
در اين نشست كه بعد از نمايش مستند «قيصر،40 سال بعد» شامگاه سه شنبه ـ 18 اسفند ماه ـ برگزار شد، پرويز نوري به‌عنوان اولين منتقدي كه درباره «قيصر» نوشته است، در سخناني گفت: «قيصر» زماني آمد كه تغيير خيلي اساسي در سينماي ما به‌وجود آورد وهمين باعث شد ما كه دلزده از آن سينماي گذشته بوديم، تلاشي بكنيم اين سينما شناخته شود.
وي افزود: فيلم‌هايي هستند كه به مرور در طول تاريخ رنگ مي‌بازند و بعضي فيلم‌ها اين قوت وقدرت خودشان را در طول سال‌ها نگاه مي‌دارند و «قيصر» از جمله آنهاست.
جواد طوسي ديگر منتقد حاضر در جلسه با اشاره به علت موفقيت اين فيلم تصريح كرد:يكي از عوامل اصلي كه باعث شده چند تا از فيلم‌هاي كارنامه مسعود كيميايي موفق باشند، همان رفاقت‌هاي پشت صحنه و موج‌هاي مثبتي است كه يك كارگردان مي‌تواند از عوامل فيلم‌اش بگيرد. اگر كارنامه‌ي اين دوران فيلمسازي كيميايي مقداري اوج و فرود دارد، بخشي به مفقود‌شدن آن حلقه رفاقت بر مي‌گردد كه اين روند به ارتباطات اجتماعي آن دوران مربوط مي‌شود.
بهمن مفيد در ادامه صحبت‌هاي او اظهار داشت: چهل سال از آن موقع گذشته و بايد براي قيصري آماده شد كه متعلق به امروز است.

«شب واقعه» شهرام اسدي به فيلم‌هاي اكران نوروزي اضافه شد
ایسنا: فيلم‌سينمايي «شب واقعه» ساخته شهرام اسدي به فيلم‌هاي اكران نوروزي اضافه شد.
علي سرتيپي سخنگوي شوراي صنفي نمايش با اعلام اين خبر گفت: در جلسه فوق‌العاده دیروز شورا جهت تنوع در اكران نوروزي قرار شد، اين فيلم در سينماهاي آزاد به شكل ويژه‌اي
به نمايش درآيد.
«شب واقعه» از جمله پروژه‌هاي عظيم و ملي است که در موسسه فرهنگي هنري شاهد ساخته شده است.
اين فيلم با بازي حميد فرخ نژاد، لادن مستوفي، حبيب دهقان‌نسب، بابك انصاري، عليرضا كمالي‌ن‍ژاد ، آتش تقي پور، آرا اصلانيان، آرتويت زهرابيان و گروهي از هنرمندان آبادان، روايت چهل روز بعد از آغاز جنگ تحميلي است كه درياقلي سوراني پس از آن که خانواده‌اش را از شهر آبادان راهي مي‌کند، به اوراق فروشي خود در حاشيه بهمن شير برمي‌گردد و با ماجراهايي روبرو مي‌شود.

«رابرت دنيرو» مربي تيم فوتبال آمريكا مي‌شود
ایسنا: «رابرت دنيرو»، بازيگر سرشناس هاليوود نقش مربي معروف تيم فوتبال آمريكا را بازي خواهد كرد.
«رابرت دنيرو» در اين فيلم نقش «وينس لومباردي»، مربي معروف تيم فوتبال آمريكا را بازي مي‌كند كه پنج‌بار موفق به كسب مقام قهرماني NEL شده است.
فيلم‌نامه اين فيلم را «اريك روث» خواهد نوشت كه با «فارست گامپ» موفق به كسب جايزه اسكار شد و با «ماجراي عجيب بنجامين باتن» نامزد اسكار شد.
به گزارش ورايتي، هنوز كارگردان اين فيلم انتخاب نشده است، اما تهيه‌كنندگان آن تاريخ اكران فيلم را 2012 اعلام كرد‌ه‌اند.
«دنيرو» در سال 1975 براي قسمت دوم فيلم «پدرخوانده» اسكار بهترين بازيگر مكمل مرد را گرفت و شش سال بعد براي فيلم «گاو خشمگين» ساخته «مارتين اسكورسيزي» اسكار نقش اول را دريافت كرد.
وي تاكنون در 80 فيلم سينمايي بازي كرده و افتخارات متعددي ازجمله شير طلاي افتخاري جشنواره ونيز و جايزه يك عمر دستاورد سينمايي سن‌سباستين را دريافت كرده است.