روزنامه عصر مردم



سلسله موی دوســت حلقه دام بلاست
هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست


درهاي نمايشگاه كتاب تهران به روي علاقه‌مندان باز شد

ایسنا: درهاي بيست‌وسومين نمايشگاه بين‌المللي كتاب تهران صبح دیروز (چهارشنبه، 15 ارديبهشت‌ماه) به روي علاقه‌مندان كتاب و كتاب‌خواني باز شد.
درهاي نمايشگاه كتاب تهران در نخستين روز فعاليت، بنا بر اعلام قبلي، ساعت 10 باز شد. اين در حالي است كه جمعي از بازديدكنندگان و علاقه‌مندان كتاب از ساعتي پيش از باز شدن درب سالن‌هاي نمايشگاه كتاب، در مصلاي بزرگ امام خميني (ره) - محل برگزاري نمايشگاه - حضور داشتند.
در بازديد از سالن ناشران عمومي، بسياري از ناشران غرفه‌هاي‌شان را آماده كرده‌اند و منتظر حضور مخاطبان كتاب هستند.
در عين‌ حال، شماري از غرفه‌داران هم در حال چيدن كتاب‌ها روي ميز و غرفه‌آرايي هستند. در اين ميان، تنها تعدادي از غرفه‌ها هست كه خالي مانده و اين در حالي‌ است كه به گفته‌ي محمود سالاري - مدير كميته‌ي ناشران داخلي -، از هشتم ارديبهشت، غرفه‌ها آماده‌ي تحويل به ناشران بوده است.
مانند دوره‌هاي گذشته در اين دوره نيز دستگاه های كارت‌خوان‌ غرفه‌ها در روز اول در اختيار غرفه‌داران قرار نگرفته است و تعدادي از غرفه‌داران هم از زمان نصب كارت‌خوان‌ها اظهار بي‌اطلاعي مي‌كنند.

رئیس مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس:
در فارس به دلیل وجود میراث غیرمکتوب به میراث مکتوب کم­توجهی شده است
    صفدر دوام
نگهداری و حفاظت از اسناد و مدارک دولتی در ایران از دیرباز رایج بوده است.
در دوران هخامنشی هسته مرکزی و زیربنای تشکیلات اداری امپراتوری را «بایگانی سلطنتی» تشکیل می­داد.
در ایران در میانه قرن پنجم پیش از میلاد از مواردی مانند، چرم و پاپیروس برای نوشتن استفاده می­کردند اما به سبب آسیب­پذیری این مواد، اسناد و مدارک دوره هخامنشی دوام زیادی نیاورد و بیشتر آنها از بین رفت. شیوه ایرانیان در نگهداری اسناد دیوانی، بعدها چنان گسترش یافت که معمول دیگر حکومت­ها نیز گردید و آنها شیوه ایرانیان در حفظ و نگهداری اسناد را در سرزمین­های خویش به کار بردند. در دوره صفویه رونوشت تمام ارقام مربوط به امور مالی، احکام، نشانه­ها، نامه­ها و اسناد در دفاتر مخصوص ثبت می­شد.
در دوره قاجاریه در زمان ناصرالدین شاه بخشی از اسناد علاوه بر دربار در وزارت امور خارجه هم نگهداری می­شد و اسناد ملی در دستگاه میرزا یوسف خان مستوفی­الممالک گردآوری می­گردید.
با این حال روش صحیحی برای نگهداری اسناد و نوشته­ها وجود نداشت! پس از انقلاب مشروطه اقداماتی برای به کار بردن روش­های نوین بایگانی با استفاده از دانش و تجارب هیأت­های فرانسوی و بلژیکی انجام گرفت. سرانجام در اردیبهشت­ماه 1309 تأسیس مرکزی برای حفظ اسناد دولتی در جلسه هیأت وزیران به تصویب رسید و پس از فراز و نشیب­هایی، 40 سال بعد یعنی هفدهم اردیبهشت­ماه 1349 شمسی، مجلس شورای ملی آن زمان تأسیس شد و سازمان اسناد ملی ایران را به تصویب رساند؛ که امروز به بهانه چهلمین سالگرد تصویب آن لایحه و تأسیس مرکز اسناد ملی ایران گفتگویی با علی­اکبر صفی­پور مدیر مرکز اسناد ملی انجام داده­ایم. وی با اشاره به مبانی اصلی و اهداف مرکز اسناد ملی یادآور شد: شناسایی، جمع­آوری، نگهداری و اطلاع­رسانی تمامی مدارکی که مربوط به ایران بوده و همچنین در تشکیلات دولتی تولید شده، از ا هداف و وظایف اصلی سازمان اسناد ملی ایران به شمار می­رود.
وی با بیان این مطلب که ما در کارهای روزمره با خیل عظیمی از مکاتبات اداری مواجه هستیم یادآور شد: پس از گذشت مدت زمان مشخصی این اسناد به بخش­های بایگانی و بایگانی راکد منتقل شده و پس از آن تحت عنوان ارزش اولیه یا ارزش استنادی اداری تقسیم­بندی می­شود.
صفی­پور ادامه داد: بر اساس قانون همه دستگاه­های دولتی به جز وزارت اطلاعات، وزارت امور خارجه و نیروهای مسلح باید اسناد را به مرکز اسناد ملی تحویل دهند.
مدیر مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس ادامه داد: اسنادی که از دستگاه­ها گرفته می­شود به بخش اداری غیرارزشمند جهت امحاء و قسمتی به بخش آرشیو ملی هدایت می­شود.
وی نظر شورای عالی اسناد ملی را ملاک ارزشیابی اسناد برشمرد و گفت: اسناد و مجموعه­هایی که به سازمان منتقل می­شوند در سه مرحله سازماندهی شامل ضدعفونی، آسیب­شناسی و مرمت قرار می­گیرند که پس از انجام این مراحل به آرشیو اسناد سپرده می­شوند. صفی­پور نگهداری تمامی اسناد ملی در حوزه­های مختلف را وجه تمایز این مرکز با سازمان­های مشابه می­داند و می­گوید: سازمان اسناد ملی کشور در تهران تمامی اسناد مربوط به 400 سازمان و نهاد کشور را نگهداری می­کند. صفی­پور به جمع­آوری اسناد ملی و تاریخی از سوی این مرکز اشاره کرد و گفت: در این راستا مرکز اسناد در سه محور اهدایی، خریداری و امانتی فعالیت دارد که از خانواده­ها یا مؤسسات دولتی و غیردولتی اسناد ارزشمند تاریخی را با قدمتی 40 ساله به سه روش یاد شده دریافت می­کند! وی نگهداری آرشیو شفاهی را از بخش­های دیگر فعالیت­های این مرکز عنوان کرد و گفت: در سال گذشته مرکز اسناد ملی فارس چند مصاحبه با مؤسس مدرسه عشایری ایران و نویسنده معاصر زنده­یاد محمد بهمن­بیگی انجام داد که در حال حاضر در مرکز موجود می­باشد. وی در عین حال از ادامه این فعالیت در مرکز اسناد خبر داد و گفت: بنا داریم با همکاری بخش خصوصی با پیشکسوتان فرهنگی، هنری و علمی و حتی اصناف دیگر مصاحبه شفاهی داشته باشیم.
به باور وی یکی از دستاوردهای مهم وجود آرشیو منطقه­ای کمک به تدوین تاریخ محلی می­باشد، به همین دلیل تأکید دارد: در زمینه تاریخ محلی که ما با کمبود شدید کتابخانه­ها مواجه هستیم آرشیوها کمک قابل توجهی به ما می­کنند!
وی ادامه داد: فعالیت مدارس، تسهیلات بانکی، جنگلداری، راهسازی و فعالیت­های فرهنگی روستاها همه در مکاتبات آرشیو منطقه­ای گنجانده می­شود. صفی­پور در بخش دیگری از این گفتگو به ایجاد مرکز اسناد و کتابخانه ملی در فارس در سال 88 اشاره کرد و گفت: این مرکز پس از تهران مجهزترین مرکز ملی اسناد در سطح کشور می­باشد. وی با این حال از کم­توجهی به میراث گذشته در این استان انتقاد کرد و گفت: در استان فارس به دلیل وجود آثار زیادی در حوزه غیرمکتوب به میراث مکتوب کم­توجهی شده است. این در حالی است که مهمترین اسناد ملی ایران مربوط به استان فارس می­باشد. وی به وجود تعداد زیادی از احکام و اسناد مدارس قدیمی فارس در آرشیوهای ملی مرکز اسناد اشاره کرد و گفت: در استان فارس به دلیل معتدل بودن آب و هوا، اسناد و مدارک قدیمی کمتر آسیب دیده­اند در صورتی که در نواحی شمالی و جنوبی ایران به دلیل رطوبت و گرما، اسناد و مدارک آسیب جبران­ناپذیری می­بینند. وی در ادامه به عضویت سه هزار نفر در مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس طی 7 ماه گذشته اشاره کرد و گفت: روزانه بیش از 400 نفر جهت دریافت کتاب و مراجع به این مرکز مراجعه می­کنند. وی از انتقال 70 هزار پرونده قضایی تا پایان سال 59، به این مرکز خبر داد و گفت: این امر با تفاهم بین دادگستری فارس صورت گرفته است که مهمترین اتفاقات رخ داده در فارس را می­توان در لابه­لای پرونده­های موجود پیدا کرد. صفی­پور در پایان از برگزاری نمایشگاه عکس خاندان چهره­نگار، خانواده شهیر هنر عکاسی، همزمان با روز ملی اسناد ایران در محل مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس واقع در چهارراه حافظیه خبر داد و گفت: نمایشگاه
یاد شده تا 25 اردیبهشت­ماه ادامه خواهد داشت.

پاسداشت یک عمر فرهنگ سازی زنده یاد استاد محمد بهمن بیگی
من از یادت نمی کاهم ...

   زنده­یاد استاد محمد بهمن­بیگی بزرگمردی است که روشنایی را برای عشایر به ارمغان آورد و بر چهره تاریک جهل و نادانی، طرحی از نور کشید.
عشق خدمت به انسان­ها چنان در دل او شعله­ور بود که در قسمتی از کتاب «اگر قره­قاج نبود» می­گوید: «قره­قاج تو می­خواستی غرقم کنی، ولی من دست از دامانت برنمی­دارم. من تو را بیش از همه رودهای روی زمین دوست می­دارم. قره­قاج می­آیم ولی این بار می­کوشم که بی­گدار به آب نزنم و با کمک خداوند، نهال­های تازه­ای در کنارت بنشانم و پل­های استوار برایت دست و پا کنم.»
امروز نام بهمن­بیگی و خدمات شایسته وی، آنچنان در گوش زمانه پیچیده که پژواک آن تا قرن­ها در گوش­های آدم­های این سرزمین ادامه دارد.
تلاش این معلم بزرگ در جهت آموزش و تعلیمات عشایر، تا آنجا پیش می­رود که در سال 1973، جایزه یک عمر مبارزه با بی­سوادی را از طرف سازمان علمی فرهنگی یونسکو برایش به ارمغان می­آورد.
بهمن­بیگی از خود چند اثر و کتاب منحصر به فرد و زیبا بر جای گذاشته است که تکمیل­کننده عملکرد زندگی آموزشی وی است و در واقع اگر این آثار و کتاب­ها به رشته تحریر درنمی­آمدند، بهمن­بیگی به درستی درک نمی­شد.
از اولین نوشته­های وی که در سنین جوانی و نوجوانی نگارش شده، مقدمه­ای است که بر کتاب «اشک معشوق» اثر دکتر مهدی حمیدی به طبع رسیده است. پس از آن در سال 1324 کتاب «عرف و عادت در عشایر فارس» را منتشر ساخت که مورد توجه اهل فن قرار گرفت. بعد از انقلاب نیز کتاب­های «بخارای من، ایل من»، «اگر قره­قاج نبود»، «به اجاقت قسم» و «طلای شهامت» را منتشر ساخت که هر کدام گوشه­هایی دل­انگیز از خاطرات آموزش و پرورش عشایری را با نثری آهنگین می­نمایاند و اکثر آنها بارها و بارها تجدید چاپ شده است.
راز موفقیت بهمن­بیگی، عشق سرشار او به مردم محروم عشایر بود. او آنقدر تلاش کرد تا توانست نهال علم و دانش را در دل مردم کوچ­نشین ایل بنشاند و بالاخره تأسیس دانشسرای عشایری برای تربیت معلم از میان فرزندان ایل با تلاش و پیگیری او در اواخر سال 1335 به تصویب رسید و بر اساس نظر وی قرار شد داوطلبانی از عشایر که حداقل سواد مکتب­دارها یا ششم ابتدایی را داشته باشند، انتخاب و پس از گذراندن یکسال دوره بدون تعطیلی، رسماً به عنوان کمک­آموزگار استخدام و به میان عشایر رهسپار شوند که انتخاب و نوع تدریس، بازدید و راهنمایی و تمامی خدمات آنها را بهمن­بیگی به عهده گرفت و خود نیز با داشتن مدرک حقوق و آشنایی کامل به 4 زبان زنده دنیا به خاطر هدفی که داشت به استخدام آموزش و پرورش درآمد.
آنچه از بهمن­بیگی باقی مانده، نسلی موفق و پا گرفته از میان مردم محروم و مظلوم عشایر کشور و از مکتبی است که خود بنیان­گذار و مبتکر آن بوده و بدون شک از خدمتگزاران واقعی این مملکت هستند.
* نگاهی کوتاه به برخی از آثار استاد
بخارای من، ایل من
بهمن­بیگی در کتاب «بخارای من، ایل من» غرض اصلی از نگارش کتاب را باز نمودن احوال ایلات فارس به ویژه ایل قشقایی ذکر کرده است. «بخارای من، ایل من» از 9 داستانواره کوتاه، جذاب و دلنشین تشکیل شده است. آغازین اثر این مجموعه «بوی جوی مولیان» است.
موضوع این داستان مستند، سرگذشت مؤلف از دوران کودکی و تبعید پدر و مادر وی به تهران تا هنگام بازگشت او به ایل است. در یکی از روزهای گرم تابستان شهر که فکر یار و دیار و هوای خوش ییلاق ایل در ذهن نویسنده جولان می­داده، نامه­ای پرمهر از برادر، او را دگرگون می­کند و به تعبیر نویسنده، نامه برادر، با او همان می­کند که شعر و چنگ رودکی با امیر سامانی کرد. چنین بود که بهمن­بیگی به همه زرق و برق­ها و جاذبه­های شهر پشت پا می­زند و به «بخارای خود» به «ایل» می­پیوندد.
مؤلف در این اثر، با نثری شیوا که به شعر پهلو می­زند، طی داستانواره­هایی پرکشش، ضمن توصیف طبیعت زیبای سرزمین عشایر قشقایی، خواننده را با آداب و رسوم، اعتقادات و مسایل و مشکلات مردم و به ویژه زنان ایل و مصایب آنها آشنا می­کند.
«آل»، «ترلان»، «ایمور»، «وطن»، «شکار ایلخانی و شیرزاد»، «ملا بهرام»، «گاو زرد» و «آب بید» برخی از داستان­های کوتاه این مجموعه جذاب است.
اگر قره­قاج نبود
هفده خاطره و حکایتی که در مجموعه «اگر قره­قاج نبود» فراهم آمده است، همچون اثر دیگر نویسنده «بخارای من، ایل من» هر یک حاوی مطالبی است که قلم سحار نویسنده، رنگی از خیال و خاطره بر آن پاشیده است.
نام کتاب از دهمین خاطره این مجموعه گرفته شده است. قره­قاج رودخانه پربرکت و زیبایی در خطه فارس است که از ارتفاعات «بن رود» سرچشمه می­گیرد و تا سواحل خلیج فارس گسترده است.
بهمن­بیگی در داستانواره «اگر قره­قاج نبود»، ابتدا از ملال خود از ماندن در ایل و سپس از قصد خود برای سفر به سرزمین­های دور خبر می­دهد و به دنبال آن، به شرح جاندار و زیبایی از حکایت روزی می­پردازد که سوار بر اسب محبوبش «سمند» دچار توفان می­شود، به آب رودخانه «قره­قاج» می­زند و با دشواری به کمک «سمند» به ساحل سلامت می­رسد، به شهر می­آید، به اروپا و آمریکا می­رود. زیبایی­های طبیعی غرب را می­بیند، اما هیچگاه زیبایی قره­قاج را از یاد نمی­برد. نامه­هایی که از خویشانش برایش ارسال می­شود، بی­تابی او را برای بازگشت به وطن و به ایل صدچندان می­کند و سرانجام به اندیشه حرکت از غرب و فرار به سوی ایل می­افتد و در آخرین نامه­اش از آمریکا خطاب به خانواده­اش می­نویسد: «... تاب و طاقت دوری شما را ندارم. تاب و طاقت دوری ایلم و وطنم را ندارم. با اولین بلیت هوایی که به دستم می­آید حرکت می­کنم. پیام مرا به گوش امواج قره­قاج برسانید.»
«پارچه سلیکا، هدیه گرگین خان»، «آهنگ گرایلی»، «داستان ما و فریدون»، «حساب حافظ از دیگران جداست»، «پدر و پسر» و «بستان کردستان» عناوین برخی از خاطره­های داستانی این مجموعه است.
به اجاقت قسم
«به اجاقت قسم» دربرگیرنده خاطرات آموزشی استاد بهمن­بیگی بنیانگذار آموزش عشایر ایران است. این اثر از 21 خاطره آموزشی تشکیل شده و عنوان آن، از سیزدهمین خاطره این مجموعه انتخاب شده است.
نویسنده در مقدمه این اثر تحت عنوان «چگونه» به شرح چگونگی آموزش از آهنگ خویش به فرزندان عشایر و بیان تجربه­هایش پرداخته و در حقیقت کلیدهای کامیابی خود را در راه دشوار تعلیم و تربیت عشایر به دست داده و می­نویسد: «... یاران و دوستان من دست­بردار نیستند و پیوسته می­پرسند چگونه؟! من در این کتاب سعی کرده­ام که با گزارش پراکنده قسمتی از خاطرات آموزشی خودم، فراز و نشیب­های راه رفته­ام را به پرسندگان و دوستداران تعلیم و تربیت نشان دهم و به آنان بگویم چگونه!»

نخستين نمايشگاه «آرت اکسپو» در شیراز گشایش یافت

ایسنا: نخستین نمایشگاه «آرت اکسپو» عصر روز سه شنبه کار خود را در شیراز آغاز کرد.  حجت الله ايوبي رئيس سازمان  فرهنگي اكو روز سه شنبه در آیین گشایش نخستين نمايشگاه آرت اکسپو ARTEXPO در شيراز افزود: شهر شيراز به واسطه جايگاه و اعتباري که دارد نمي تواند به راحتي از کنار مسائل فرهنگي بگذرد و بي تفاوت باشد، زیرا شيراز شناسنامه ما ايراني هاست و هنر و فرهنگ اين شهر کارنامه هفت هزار سال فرهنگ و هنر کشور ايران است.
وي ادامه داد: شهردار و ديگر مديران اجرايي شهرهاي ما بايد به اين نتيجه برسند که فرهنگ و هنر بخشي از کار آنهاست و شهر تنها بتون و آجر نيست.
ایوبی تصریح کرد: شهر بدون فرهنگ يعني يک پيکر بي جان و بي روح و در شهرهايي که کارهاي فرهنگي انجام داده اند سالهاست که به اين نتيجه يعني اهميت فرهنگ و هنر رسيده اند.
وي ادامه داد: ساليان درازي است که شهرداري هاي شهرهاي بزرگ دنيا به اين نتيجه رسيده اند که بخشي از انرژي خود را صرف فرهنگ کنند که شهرداري شيراز هم تاکنون در عرصه فرهنگي کارهاي خوبي انجام داده و نقش خود را به خوبي ايفا
کرده است.
ايوبي اضافه کرد: کار و مديريت فرهنگي بسيار دشوار است که بايد کاري کنيم که هنر ما از نظر اقتصادي خودکفا شود زیرا هنر اصيل و غير تجاري نيازمند کمک است و بخش دولتي و خصوصي بايد براي حمايت از هنر کشورمان وارد
عمل شوند.
 در اين نمايشگاه 295 اثر از 150 هنرمند در رشته هاي نقاشي، عکس، نگارگري، نقاشيخط و حجم به نمايش گذاشته شده و این نماشگاه توسط شهرداری منطقه یک شیراز، موسسه تبلیغاتی «چاووش دید» و نگارخانه گلبن شیراز برگزار می شود.
 

فخرایی خبر داد:
برپایی چهارمین جشنواره «زنان هنرمند فارس» در شیراز
محمد فخرایی معاون هنری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، از برگزاری چهارمین جشنواره زنان هنرمند فارس
خبر داد. وی گفت: انجمن هنرهای تجسمی و سنتی با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس چهارمین جشنواره زنان هنرمند فارس را برگزار می­کنند. وی افزود: این جشنواره با هدف ایجاد زمینه مناسب برای شناسایی زنان هنرمند و تبادل تجربه­های هنری آنان در سه رشته طراحی، نقاشی و عکاسی برگزار خواهد شد و بانوان هنرمند می­توانند سی­دی آثار خود را حداکثر تا پایان وقت اداری 2 خردادماه 89 به دبیرخانه جشنواره واقع در چهارراه حافظیه، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس، امور هنری ارئه دهند و برای اطلاع بیشتر از نحوه برگزاری جشنواره با شماره تلفن 2284242 (دبیرخانه جشنواره) تماس حاصل کنند.
شایان ذکر است حضور تمام هنرمندان زن استان فارس در این جشنواره آزاد است و جوایز آن در هر رشته به ترتیب: نفر اول پنج میلیون ریال، نفر دوم سه میلیون ریال و نفر سوم دو میلیون ریال است که از سوی هیأت داوران در آیین پایانی اهدا خواهد شد. بر پایه همین گزارش، نخستین سوگواره «یاس آسمانی» هم با حضور شاعران برجسته کشور، امروز و فردا ساعت 17 در تالار حافظ برگزار می­شود.

با حضور معاون فرهنگی سفیر ایتالیا در ایران گشایش یافت؛
نمایشگاه آثار معماری دوره رنسانس در مؤسسه آموزش عالی شیراز
    صفدر دوام
روز گذشته نمایشگاه آثار 4 نفر از معماران نابغه ایتالیایی در دوره رنسانس، قرن پانزدهم و شانزدهم میلادی در محل مؤسسه آموزش عالی شیراز گشایش یافت.
سید رضا سلیمی رئیس این مؤسسه در گفتگوی اختصاصی با «عصرمردم» گفت: تبادل آثار معماری و همچنین تبادل دانشجو و استاد و فراهم آوردن کلاس­های آموزش زبان ایتالیایی در این مؤسسه از جمله اهداف برگزاری این نمایشگاه به شمار می­رود. وی به حضور پروفسور «چرّتی» استاد دانشگاه ساپینزای «رم» در این نمایشگاه اشاره کرد و گفت: حضور ایشان در مؤسسه آموزش عالی هنر شیراز می­تواند تأثیر بسزایی در رسیدن به اهداف یاد شده داشته باشد.
رئیس مؤسسه آموزش عالی هنر شیراز در ادامه به فعالیت این مؤسسه اشاره کرد و گفت: این مؤسسه تحت پوشش وزارت علوم، تحقیقات و فناوری می­باشد که دانشجویان خود را از طریق کنکور سراسری جذب می­کند.
وی از آموزش رشته­های کارشناسی نقاشی، گرافیک، نوازندگی سازهای ایرانی، صنایع دستی، تلویزیون و هنرهای دیجیتالی و مهندسی معماری در این مؤسسه خبر داد و گفت: در حال حاضر 700 دانشجو در این مؤسسه مشغول تحصیل می­باشند. وی ترویج هنر اصیل اسلامی و ایرانی را از اهداف اساسی مؤسسه آموزش عالی هنر شیراز توصیف کرد.
در ادامه پروفسور چرّتی استاد دانشگاه ساپینزای رم و معاون فرهنگی سفیر ایتالیا در ایران نیز اظهار داشت: برای من امروز که در شهر تاریخی و فرهنگی شیراز هستم روزی خاطره­انگیز می­باشد.
این استاد «تاریخ ایران» در ایتالیا به علاقه خود به شیراز و استان فارس اشاره کرد و گفت: «دانته» نویسنده شهیر ایتالیایی «کمدی الهی» خود را بر اساس کتاب «معراج­نامه» که برگرفته از کتاب­های فارسی میانه است نوشته، از این رو پیوند عمیقی بین کشور ایران و ایتالیا وجود دارد.
وی برگزاری نمایشگاه یاد شده را نقطه عطفی در روابط این مؤسسه با دانشگاه ساپینزا عنوان کرد.

«قصه سیبی که نصف نشد» در تالار طوبی
     نمایش «قصه سیبی که نصف نشد» در شیراز روی صحنه می­رود.
به گزارش خبرنگار «عصرمردم» نمایش موزیکال «قصه سیبی که نصف نشد» کاری از گروه هنری «دگردیس» و به کارگردانی «مهرداد نبی­زاده» از امروز تا 19 اردیبهشت­ماه ساعت 20، در تالار طوبی واقع در حدفاصل پل زرگری و خیابان خلیلی، مجتمع فرهنگی - هنری طوبی اجرا می­شود.