«آل»؛ فيلمي كه‌ به رواج خرافات در جامعه دامن مي‌زند

فارس: يك منتقد با بيان اين كه فيلم‌هايي نظير «آل» به رواج خرافات در جامعه مي‌انجامد، گفت: فيلم اصلا سرگرم كننده نيست و با وجود بهره‌مندي از بازي‌هاي خوب، كارگرداني حرفه‌اي «بهرام بهراميان» و ساختار بسيار قوي، نمي‌تواند تماشاگر را با خود همراه كرده و تا پايان در سالن نگه دارد.
«شهرام خرازي‌ها» منتقد سينما در گفت‌و گو با خبرنگار سينمايي فارس در مورد فيلم «آل» ساخته بهرام بهراميان، اظهار داشت: واقعا هدف از ساخت فيلم‌هايي همچون «آل» (بهرام بهراميان) و يا «از ما بهترون» (مهرداد فريد) كه به صورتي زيركانه بر ترويج خرافات مهر تائيد و تاكيد مي‌زنند، چيست؟ در حالي‌كه همه روزه حوادث تلخي به علت اعتقاد به باورهاي خرافي و اجرا كردن دستورات صادره از جانب فالگيرها و دعانويس‌ها به وقوع مي‌پيوندد، كه بعضا در صفحه حوادث روزنامه‌ها نيز با آب و تاب انعكاس مي‌يابند!
وي در ادامه افزود: از سينماي يك مملكت اسلامي كه بايد رسانه‌اي سلامت محور و در جايگاه مبارزه و مقابله با خرافات باشد، انتظار نمي‌رود كه براي ساخت آثار خرافات محور بسترسازي كند.
او گفت: اين قبيل فيلم‌ها يكي به نعل مي‌زنند يكي به ميخ! در ظاهر خرافات را مي‌كوبند اما در باطن سحر و جادو را تبليغ و ترويج مي‌كنند و اين خزعبلات را براي مردم دلفريب و جذاب جلوه مي‌دهند!؟
اين عضو انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران در ادامه تصريح كرد: فيلم «آل» به وضوح موجودات ماورائي را نه آنگونه كه در اديان آسماني توصيف شده‌اند و نمونه درست و قابل دفاعش را اخيرا در بيست و هشتمين جشنواره فجر در فيلم «ملك سليمان» (شهريار بحراني) شاهد بوديم، بلكه آنگونه كه در افسانه ها و افواه رايج است، به تصوير كشيده است.
او گفت: اين فيلم عملا موهبت الهي «اختيار» را كه از جانب خداوند متعال به آدمي تفويض شده زير سؤال مي‌برد و انسان را موجودي منفعل، بي‌اختيار و مقهور موجودات خيالي نشان مي‌دهد و عملا به مخاطب خود اين نكته را القا مي‌كند كه در رويارويي با مشكلات زندگي دست از تلاش برداشته و قافيه را ببازد! كه اين اصلا در شان سينماي جمهوري اسلامي نيست.
خرازي‌ها در ادامه افزود: فيلم «آل» در ژانر ترسناك نمي‌گنجد و تابع قواعد سينماي وحشت نيست. آن دسته از منتقدان عزيزي كه اين فيلم را در چارچوب ژانر ترسناك بررسي و تحليل كرده‌اند ره به خطا رفته‌اند. در ژانر وحشت معمولا عمده حوادث در شب رخ مي‌دهند اما در «آل» حجم قابل توجهي از صحنه‌ها در روز گرفته شده‌اند كه اين نكته خلاف قواعد ژانر است. معدود صحنه‌هاي ترسناك فيلم نيز آنچنانكه بايد و شايد وحشت‌زا از آب در نيامده‌اند.
اين منتقد در ادامه خاطرنشان كرد: «آل» بيشتر از آن كه يك فيلم ترسناك محسوب شود، به ژانر ملودرام تعلق دارد و تصويرگر يك مثلث عشقي كليشه‌اي است كه يك ضلعش را كاراكتر آشناي اين سال‌هاي سينماي ايران و جهان - زن فمي‌فتال (فتنه‌گر)،- تشكيل مي‌دهد!؟ بزرگ‌ترين خطايي كه «بهرام بهراميان» مرتكب شده پرهيز از نمايش مستقيم هيولاي فيلم است، به ديگر بيان فيلم «آل» فاقد «آل» است! تماشاگران اين قبيل آثار دوست دارند كه هيولاي فيلم را بوضوح ببينند.
وي همچنين ادامه داد: از نمونه‌هاي موفق در اين زمينه مي‌توان به فيلم «شب بيست و نهم» (حميد رخشاني - 1368 ) اشاره كرد كه در آن «آل» آشكارا نشان داده مي‌شود. در سينماي جهان نيز عمدتا آن دسته آثار ترسناكي موفق بوده و از گيشه جواب گرفته‌اند كه موجودات خيالي را آشكارا در معرض ديد مخاطبين خود قرار داده‌اند.
اين منتقد سينما گفت : قصه فيلم «آل» خيلي دير راه مي افتد. در دو سوم ابتدايي كه فيلم فاقد رخدادهاي ترسناك است، زمان زيادي صرف شناساندن كاراكترها و روابط‌شان به بيننده شده و تازه در يك سوم انتهايي قصه تكاني مي‌خورد و ماجراپردازي از شخصيت‌پردازي پيشي مي‌گيرد. موضوع فيلم «آل» هيچ ارتباطي با جامعه معاصر ندارد و ماجراي آن در هر كشور ديگري نيز قابل تعريف است! ديالوگ‌ها ، رفتار و كردار كاراكترها حتي نحوه صحبت كردن‌شان ايراني نيست. با مسافرت «سينا» (مصطفي زماني) و «فريبا» (هنگامه حميدزاده) به ارمنستان فضاي فيلم عوض مي‌شود اما مليت آدم‌ها كه نبايد عوض شود!؟ دكوپاژ و ميزانسن «بهرام بهراميان» در برخي از صحنه‌هاي خارجي ارمنستان تحت تاثير فيلم انگليسي «حالا نگاه نكن» (نيكلاس روگ - 1973) است.
او گفت: فيلم اصلا سرگرم كننده نيست و با وجود بهره‌مندي از بازي‌هاي خوب «مصطفي‌زماني» و «آناهيتا نعمتي» ، كارگرداني حرفه‌اي «بهرام بهراميان» و ساختار تكنيكي بسيار قوي كه از حد و اندازه‌هاي سينماي ايران فراتر است، نمي‌تواند تماشاگر را با خود همراه كرده و تا پايان در سالن نگه دارد. بدين ترتيب يكبار ديگر اين نكته به اثبات مي‌رسد كه در سينما حرف اول و آخر را سناريو مي‌زند و حكايت فيلم‌هاي تكنيكال برتر فاقد فيلمنامه حرفه‌اي ، كه شمارشان در سينماي ايران كم نيست، همان حكايت آفتابه و لگن هفت دست و شام و ناهار هيچي است.
دكتر شهرام خرازي‌ها گفت: نمايش فيلم «آل» در جشنواره فجر پارسال و اكران عمومي اين روزهاي آن حداقل فايده‌اي كه دارد اين است كه سفارشي‌نويسي و غلبه روابط بر ضوابط را در عرصه نقد فيلم بر ملا مي‌كند. منتقدان، مديران مسئول و سردبيران نشريات سينمايي و ساير رسانه‌ها به‌واسطه رودربايستي با تهيه‌كننده مطبوعاتي «آل» چندان راغب به چاپ نقدهاي منفي اين فيلم نيستند در نتيجه فضاي رسانه‌اي مجموعا به نفع «آل» مهيا مي‌شود و مخاطبان مطبوعات و رسانه‌هاي گروهي در جريان يك فريب جمعي تبليغاتي از پيش تدارك شده ، ممكن است به تلقي مثبتي از اين فيلم برسند. بدين ترتيب يك فيلم بي‌خاصيت كه به شدت در موضوع لنگ مي‌زند در نظر همگان اثر مطرحي جلوه داده مي‌شود.
وي در پايان به بازي بسيار ضعيف «هنگامه حميدزاده» اشاره كرد و گفت: يكي از تمهيداتي كه در سال‌هاي اخير برخي از تهيه‌كنندگان و كارگردان‌هاي وطني براي گرفتن ژست همه‌چيزداني و حرفه‌اي‌گري بكار بسته‌اند و در سينماي ما مد شده ، معرفي افرادي به سينماگران ايراني به عنوان هنرپيشه نوظهور و چهره مطرح آينده است. در فيلم «آل» شاهد بازي بي‌كيفيت خانم «هنگامه حميدزاده» هستيم كه بشدت به فيلم و نقش آفريني‌هاي هنرمندانه ديگر همكاران‌شان لطمه‌زده است. در پروژه‌هاي پر خرجي
مثل «آل» ميدان دادن به تازه واردين عرصه بازيگري با اين پيش فرض كه در آينده به عنوان استار و يا حتي سوپر‌استار وارد سينماي ايران شوند ، خطر بزرگي است كه ممكن است به شكست فاحش بيانجامد كما اين كه در مورد «آل» اين اتفاق افتاده است. تصور كنيد كه اگر نقش مقابل «مصطفي زماني» را به جاي «هنگامه حميدزاده» به هنرپيشگاني مثل «نيكي كريمي»،
«مهناز افشار»، «مريلا زارعي» و ... مي‌دادند چقدر حال و هواي فيلم عوض مي‌شد و چه بسا ضعف‌هاي سناريو كمتر به چشم مي‌آمد. نقشي كه خانم «هنگامه حميدزاده» در «آل» ايفا نموده‌اند به لحاظ ويژگي‌هاي كاراكتر و بن‌مايه‌هاي عاطفي قصه كاملا برازنده «ليلا حاتمي» يا «ترانه عليدوستي» بود و قطعا آنها در اين نقش خوب جواب مي‌دادند و فيلم را هم ارتقاء مي‌بخشيدند.

«پروفسور ديوانه» با فيلمنامه
 ادي مورفي براي سومين بار مي‌آيد

فارس: قسمت سوم «پروفسور ديوانه» هم جلوي دوربين مي‌رود. ادي مورفي بازيگر اصلي دو قسمت قبلي هم‌اكنون در حال نگارش فيلمنامه قسمت جديد اين مجموعه فيلم است.
«پروفسور ديوانه» حال و هوايي كمدي اكشن دارد كه مورفي در آن در نقش يك دكتر مخترع ولي بي‌دست و پا را بازي مي‌كند. مورفي در شرايطي كار نوشتن فيلمنامه سومين قسمت اين مجموعه فيلم را آغاز كرده كه حدود يك دهه از نمايش عمومي دومين قسمت آن مي‌گذرد.
اين بازيگر كه تخصص زيادي در كار نگارش فيلمنامه ندارد، قصه قسمت جديد را براساس مقاله‌اي مي‌نويسند كه در يك روزنامه خوانده است.
اين بازيگر مي‌گويد: «مي‌دانيد موضوع از چه قرار است؟ شما هميشه بايد چشم‌ انتظار توليد قسمت جديدي از يك فيلم موفق باشيد و «پروفسور ديوانه» هم يكي از همين فيلم‌هاست. اين روزها مشغول نوشتن فيلمنامه سومين قسمت هستم و بايد ببينيم حاصل كار چه خواهد شد. مطمئن هستم كه اين فيلمنامه نياز به بازنويسي خواهد داشت. تمام تلاشم اين است كه يك فيلمنامه بانمك و خنده‌دار بنويسم.»
بحث نگارش فيلمنامه سومين قسمت «پروفسور ديوانه» در شرايطي مطرح شده كه از دسامبر سال 2008 حرف‌هايي مبني بر توليد قسمت تازه‌اي از اين مجموعه فيلم به گوش رسيد.
در آن زمان تهيه كنندگان فيلم با مورفي تماس گرفته و طرح فيلمنامه‌اي را در اين ارتباط به وي ارائه كردند. اما اين طرح مورد پسند او قرار نگرفت. گفته مي‌شود به همين دليل خود وي تصميم گرفت كار نگارش فيلمنامه را انجام دهد. «پروفسور ديوانه» نسخه دوباره‌سازي يك اثر كلاسيك محصول سال 1963 است كه با بازي «جري لوئيس» ساخته شد.

"زائر حسین" آماده پخش شد
مهر: فیلم تلویزیونی "زائر حسین" به کارگردانی محمدحسین حقیقی با پایان مراحل فنی آماده پخش شد.
به گزارش خبرنگار مهر، سینا گنجوی این فیلم 90 دقیقه‌ای را تدوین کرده و صداگذاری به زودی به پایان می‌رسد. وارطان ساحاکیان برای این فیلم موسیقی می‌سازد. با آماده شدن این فیلم، "زائر حسین" برای پخش از تلویزیون آماده می‌شود.
"زائر حسین" داستان یک زندانی به نام  فرهاد را روایت می‌کند که برای سه روز از زندان آزاد می‌شود. او قصد دارد به عراق سفر کند. فرهاد در شهر مرزی مهران متوجه می شود مرز ایران و عراق تا اطلاع ثانوی بسته است.
علی دهکردی، محمدرضا داود نژاد، زهرا سعیدی، محمدرضا افشار، آزاده شمس، یگانه بلوچی، محسن نوری، سیدجواد روشن، رسول محمدی، حمید عجمی و فاطمه رجبان بازیگران این تله فیلم هستند.
 "زائر حسین" در گروه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس برای  سیما فیلم تهیه می‌شود. محمدحسین حقیقی فیلمهای سینمایی "سفر به فردا"، " براده‌های خورشید" ،"ماه و خورشید "و "راز خنجر" را در کارنامه دارد.

«طعمه» سونامي آسيا را سه‌بعدي تصوير مي‌كند
فارس: توفان‌هاي دريايي آسيايي جنوب شرقي به كمك صنعت سينماي استراليا مي‌آيد، تا اولين فيلم سه بعدي سينماي اين كشور با حمايت نهادهاي دولتي جلوي دوربين برود.
 اين فيلم كه «طعمه» نام دارد، يك درام دلهره‌آور اكشن است كه هنوز كارگرداني براي آن انتخاب نشده و در مرحله پيش توليد قرار دارد.
رسانه‌هاي گروهي استراليا مي‌گويند «طعمه» يكي از چهار محصول جديد صنعت سينماي استرالياست كه با بهره‌گيري از وام‌هاي دولتي ساخته خواهد شد.
شركت فيلم‌سازي "آركلايت فيلمز" تهيه كننده اين فيلم است و پخش بين‌المللي آن را كمپاني پارامونت به عهده خواهد داشت.
مسئولان شركت آركلايت فيلمز اين روزها در حال مذاكره با «راسل مولكاهي» هستند تا كارگرداني «قطعه» را به او بسپارند اما اين فيلم‌ساز هنوز موافقت خود براي كارگرداني اين اكشن درام اعلام نكرده است.
گفته مي‌شود وي مايل است تغييراتي كلي در خط قصه فيلم به وجود بياورد، ولي تهيه‌كنندگان «طعمه» موافقت چنداني با ايجاد تغييرات در فيلم‌نامه ندارند.
قصه فيلم درباره حوادث تلخي است كه پس از يك سونامي به وقوع مي‌پيوندد و لوكيشن اصلي آن يك سوپرماركت بزرگ است. اين سوپرماركت محل تجمع‌ گروهي از اهالي محل است كه براي فرار از توفان دريايي به آن جا پناه آورده‌اند. اما اين افراد بزودي متوجه مي‌شوند زيرزمين اين سوپرماركت براي آنها جاي امني نيست، زيرا يك ببر گرسنه در اين محل حضور دارد. بين كاراكترهاي اصلي قصه و ببر گرسنه يك موش و گربه بازي خطرناك و مرگبار آغاز مي‌شود.
كاراكترهاي قصه در داخل زيرزمين سوپرماركت گير افتاده‌اند و راهي براي فرار ندارند. اما در صورت فرار و ورود به خيابان هم با خطر توفان دريايي روبرو خواهند شد.
سازندگان فيلم به اين دليل آن را به صورت سه بعدي تهيه مي‌كنند تا وحشت حاضر در صحنه قصه (هم سونامي و هم ببر گرسنه) ‌بخوبي به بيننده منتقل شود.
با انتخاب بازيگران نقش‌‌هاي اصلي «طعمه»، كليد فيلم‌برداري آن تا يك ماه ديگر زده مي‌شود.
سازندگان فيلم هم‌چنين در حال انتخاب يك ببر تربيت شده
هستند، تا نقش منفي قصه خود را به او بسپارند.
بخش اعظم صحنه‌هاي فيلم در يك لوكيشن واحد - يعني زيرزمين يك سوپرماركت - فيلم‌برداري خواهد شد. ولي صحنه‌هاي آغازين آن اكشن زيادي خواهد داشت و سازندگان فيلم بايد يك سونامي را در جلوي دوربين فيلم‌برداري خلق كنند.
با وجود آن كه اين صحنه‌ها فقط حدود 10 درصد از قصه «طعمه» را تشكيل مي‌دهند، ولي حدود40 درصد از هزينه كلي توليد فيلم را بخود اختصاص خواهد داد.
سازندگان فيلم حاضر به افشاي رقم توليد آن نشده‌اند.